Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

กุนซืออมยิ้ม : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 笑面军师 – กุนซืออมยิ้ม
ชื่อชุด : ยอดบุรุษป่วนใจ
ผู้แต่ง : 莫颜 – โม่เหยียน
ผู้แปล : Wisnu
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1678-7
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (ตุลาคม 2558)
จำนวนหน้า : 185 หน้ารายละเอียด :
ระยะทางไกลนับพันลี้ไม่สามารถทำให้หัวใจซึ่งลุกโชนด้วยความแค้นสงบลง มิอาจทำให้นางลืมความรักโง่งมที่ตนเคยมีให้บุรุษผู้นั้น
เขา… ชายผู้ทิ้งนางไปอย่างไร้เยื่อใย กระทั่งชื่อเขา นางก็ยังไม่รู้
แต่แม้เวลาล่วงเลยมานานปี คิดหรือว่านางจะปล่อยวางความแค้นนี้ได้
คอยดูเถิด ยามนี้ไม่ว่าเขาจะทำอะไรอยู่ ณ แห่งหนใด
ขอสาบานว่านางจะต้องเปลี่ยนรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเขาให้เป็นน้ำตาและเสียงคร่ำครวญ ให้เขาได้รู้ซึ้งถึงคำว่า ‘มีชีวิตอยู่มิสู้ตาย’ ให้จงได้!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
จอมโจรเจ้าเล่ห์
ท่านหมอป้อนรัก
ใต้เท้าผดุงใจ


บันทึกหลังการอ่าน…

มาต่อกันที่เล่มที่สามของเซตยอดบุรุษป่วนใจ
ถึงคราวของท่านกุนซือที่มารอยยิ้มเป้นเอกลักษณ์ และมีโมเม้นต์ให้จิ้นกับท่านใต้เท้า #ผิด

เรื่องนี้เริ่มโดยมีหญิงสาวมาดดุมาตามหาบุรุษคนหนึ่ง ซึ่งคนทั่วไปก้มองไม่ออกมานางมาอารมณ์ไหน แต่นางดุมาก เพราะเมื่อตอนที่เดินหาเองแล้วหาไม่เจอ นางก็ติดประกาศตามหา แล้วก้มีคนมาสวมรอย นางก้โมโห จับแส่ฟาดจนได้เรื่อง
คนที่นางเอกตามหาก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล เป็นพระเอกนั้นเอง แต่ด้วยอดีตครั้งเก่าที่พระเอกเข้าใจผิด พอมาเจอครั้งนี้นางก็พยายามหนี ไม่อยากเจอนางเอก กลัวววว แต่ดชคไม่เข้าข้างนาง ดันไปเจอท่านใต้เท้าที่ชอบแกล้งกุนซือ เปิดโปงตัวตนให้นางเอกรู้ว่าพระเอกอยู่ไหน แล้วเป็นใคร แต่จากท่าทีที่พระเอกแสดงให้เห็น ก็น้อยใจ โกรธ เสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะรักคำเดียวเลยยย ทั้งรัก ทั้งงอน ทั้งน้อยใจ
พระเอกก็ซื่อบื้อ ตีความนางเอกผิดไปไกล ต้องมีคนบอกว่า เนี่ย นางเอกนางรักนะ นางงอนอยู่ รีบซิ รีบไปง้อออออ พอนางรู้ว่านางเอกรัก นางก้มาถามใจตัวเองว่ารู้สึกยังไง พอรู้ตัวก็ตามง้อ เก้บความรู้สึกกลัวในตอนแรกไป นางจะง้อจนกว่าจะได้มาาาาาาา

เรื่องนี้ ถ้าถามฝน ฝนว่าพออ่านได้ค่ะ แต่อยู่ในระดับเฉยๆ ไม่ถึงกับน่าเบื่อ แต่ก็เดาเรื่องได้
ติดจะชอบมากกว่าสองเรื่องแรกด้วย

แต่แบบอ่านแล้วก็คิดว่า “พี่โม่เป็นงี้อีกแล้ว” เพราะเหมือนปมอีกหนึ่งปมของเรื่องจะหายไปหนึ่งส่วน…. again
เรื่องพ่อของนางเอกค่ะ
คือนางเอ่ยถึงอยู่นะว่าพ่อนางต้องไม่ยอมแน่ไรงี้ พ่อนางอยากให้แต่งกับอีกคน แต่นางไม่ยอม นางอยากแต่งให้พระเอก แต่จะพาพระเอกกลับตอนที่ยังไม่แต่งงานแบบนี้ยังไม่ได้ เลยรีบแต่งให้พระเอก ถ้าแต่งแล้วพ่อก็คงไม่อะไรแล้ว
แต่พอจบเรื่องก็ไม่กล่าวถึงอีก ไม่เอ่ยถึงเลยยยยย ปมส่วนนี้หายไปไหนนนนนนน
นางเอกไม่คิดจะกลับไปหาพ่อแล้ว? บอกข่าวซักนิดว่าแต่งแล้วไม่มี?
แล้วไหนพระเอกบอกว่าอยากแต่งให้สมเกียรติ พ่อตาล่ะ ได้คิดถึงบ้างไหม?????
ทำเอาความชอบตอนแรกๆที่ให้กับเรื่องนี้หมดไปเลย

คือฝนไม่ชอบนิยายที่แต่งแบบทิ้งปมไว้แล้วหายไปเนี่ย….
ถ้าไม่คิดจะแต่งส่วนนี้ต่อ ไม่เอ่ยถึงดีกว่าค่ะ พอเอ่ยถึงแล้วเก้บไม่หมด รู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้กลางทางจริงๆ ถึงจะไม่ใช่ส่วนที่สำคัญ แต่สำหรับฝน ฝนมองว่าเป้นนิยายที่จบแบบไม่สมบูรณ์ค่ะ

PS.
→ เตรียมอ่านใต้เท้าเป้นเล่มต่อไปปปปปป หวังว่าจะไม่เจออะไรอะไรแล้วนะ…
→ แอบมีเอ่ยถึงท่านหมออีกแล้ว นิดนึง (หัวเราะ)


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

เทพธิดากลางเดือนคล้อย : ชั่นเฟย

ชื่อหนังสือ : 沉月畫仙 – เทพธิดากลางเดือนคล้อย
ผู้แต่ง : 燦非 – ชั่นเฟย
ผู้แปล : Wisnu
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1740-1
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (ธันวาคม 2558)
จำนวนหน้า : 295 หน้า

รายละเอียด :
ข้อดีเพียงประการเดียวของการที่เขา ‘สุ่ยเยวี่ย’ ได้เกิดมาเป็นบุตรชายท่านอ๋องคือการได้เรียนวาดภาพซึ่งเป็นสิ่งที่เขาชื่นชอบจากอาจารย์ผู้มากความสามารถหลายท่าน
ทว่าที่ผ่านมาผลงานของเขามักถูกวิพากษ์ว่าดูเงียบเหงา แฝงไว้ด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจและเป็นทุกข์อยู่เสมอ ก็ใครไหนเล่าจะรู้และเข้าใจว่าเขาต้องเผชิญกับเรื่องใดบ้างในวังอ๋องแห่งนี้
กระทั่งได้พบเด็กสาวคนหนึ่งที่หลงใหลในภาพวาดของเขายิ่งนัก… นับแต่นั้นทุกลายเส้นจากปลายพู่กันที่เขาบรรจงสร้างสรรค์ก็เปลี่ยนแปลงไปไม่เหมือนเดิม…
ดุจชีวิตถูกเติมเต็มเมื่อมีนางเข้ามาแต้มสีสัน ทว่ารอบตัวเขาเต็มไปด้วยผู้ไม่ประสงค์ดี ใครไหนเลยจะยอมให้เขาสมหวัง ได้อยู่กับนางผู้เป็นที่รักอย่างสงบสุข!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
กลีบบัวกลางใจ
สายใยกลางฝัน

หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
กรุ่นกลิ่นกลางรอยจำ
นาวากลางสายหมอก


บันทึกหลังการอ่าน…

เธอออออออออ เล่มนี้ดีงามงานชั่นเฟยมากกกก
ชอบมาก ชอบสุดๆ น้ำตาไหลด้วยความสงสารเลยทีเดียว

อ่านมา 4 เรื่อง ฝนก็ไม่ได้อะไรมากมาย แบบก็คิดว่าคงไม่นวลเหมือนกลีบบัวกลางใจ คงไม่สลับฉากไปมาแต่ตรึงใจเหมือนกรุ่นกลิ่นกลางรอยจำแน่ๆ คงเป็นอีกแบบ แต่ก็เดาไม่ออกมาจะมาแนวไหน

เม้าส์เรื่องก่อนเนอะ
เรื่องนี้ไม่ถือว่าเป็นเล่มต่อจากเหตุการณ์ก่อนหน้าในเรื่องนาวากลางสายหมอก สิ่งที่เชื่อมกันก็คือพระเอกของเรื่องนี้เป็นหนึ่งในเป่ยเล่อที่ขึ้นตรงกับจักรพรรดิโดยตรงเท่านั้น
แล้วเนื้อเรื่องคืออะไร?
เนื้อเรื่องของเล่มนี้คือการเปิดเผยปมอดีตอันแสนขมขื่นของพระเอกค่ะ ขมมาก ดราม่ามาก (ถูกจริตน้ำฝนมาก อ่านไปซับน้ำตาไป) ง่ายๆเลย คือเป็นเหตุการณ์ก่อนหน้า ก่อนที่พระเอกจะมาเป็นเป่ยเล่อขององค์จักรพรรดิค่ะ
พระเอกเป็นบุตรชายคนที่สามของท่านอ๋องที่ทุกคนทราบกันว่าไม่มีความสามารถอะไรนอกจากวาดภาพ ทุกคนต่างดูแคลนเพราะท่านอ๋องชื่นชมสายบู้มากกว่า ตั้งแต่แม่ของพระเอกเสีย นางก็กลายเป็นลูกชายที่พ่อไม่รัก มีชีวิตอยู่ในเรือนของตัวเอง วาดภาพไปตามภาษาคนชอบความสงบ โดนกลั่นแกล้งทั้งทางตรงและทางอ้อมก็ไม่ตอบโต้ ยอมอะไรได้ก็ยอม นอกจากบ่าวสองคนก็ไม่มีใครในบ้านรักพระเอกเลย
ส่วนนางเอกเป็นน้องสาวของคู่หมั่นของพี่ชายของพระเอก (ดูซับซ้อน) นางเอกนางก็มีปม ด้วยความที่พี่สาวสองคนไม่ชอบหน้านางเอก มักจะแย่งของจากนางเอกเสมอ แต่นางเอกดีกว่าพระเอกตรงที่นางเอกยังมีแม่ และคนเป็นพ่อก็ยังรักนางเอกอยู่ ถึงจะถูกแกล้งมาสารพัด นางเอกก็ไม่เคยฟ้อง ในเรือนไม่มีเงินซื้อยาก็ยอมนำเครื่องประดับไปขายเพื่อนำเงินมาซื้อยา ทั้งๆที่ตัวเองก็ถือว่าเป็นคุณหนูก็ไม่อาย
วันหนึ่งนางเอกได้เดินหลงเข้าไปในส่วนเรือนของพระเอก ทั้งสองเลยได้พูดคุยกันตั้งแต่วันไหน ต่างฝ่ายต่างเป็นคนที่ชอบภาพวาด คนหนึ่งชอบวาด อีกคนชอบดู ความสัมพันธ์ก็เป็นไปอย่างช้าๆ จากคนไม่รู้จักกลายเป็นคนรู้ใจ และในวันที่พระเอกทวงสัญญากับท่านอ๋องผู้เป็นพ่อ ให้ท่านอ๋องหมั่นหมายนางเอกให้ วันนั้นคือวันที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป
จบ #ผิด

คือฝนเล่าต่อไม่ได้ กลัวสปอยหนักมาก
เรื่องไม่ได้จบเท่านั้นนะคะ คือเหตุการณ์ต่อๆมา นำพาให้เราพบเจอกับคนร้ายที่มากกว่าร้ายจนฝนอยากจะเรียกว่าเลวเลยล่ะ จากตอนแรกคิดว่าเหตุการณ์ต่อๆมา ต้องเป็นแผนของคนนั้น ต้องมีการตลบหลักจากคนนี้ สุดท้ายแล้วทั้งหมดทั้งมวลนั้นเกิดมาจากคนๆเดียวที่เลวมาก(แล้วไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนนี้ ฮึยๆๆ) เป็นเพราะหญิงที่ตัวเองรักไม่ได้รักตัวเองตอบ (ปมส่วนนี้ขยายไม่เยอะ มโนกันไปเอง) จนทำให้เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้น วางแผนยาวนานเพื่อแก้แค้นหญิงคนนั้น แม้กระทั้งทำลายความบริสุทธ์ ทำลายชีวิตใครต่อใครก็ไม่สน เพื่อให้ได้แก้แค้นเท่านั้น (ยี้ เกลียดมาก เลวมากกก)
สงสารพระเอกหนักมาก ตั้งแต่เด็กจนโต กว่าเขาจะเจอคนที่เข้าใจภาพวาดของเขาได้อย่างแท้จริงๆก็มีเพียงแค่นางเอก เขาเลยรักมาก ทะนุถนอมไปพร้อมๆกับความกังวลใจ แแล้วก็กลายเป็นจุดอ่อนให้ถูกทำร้ายได้ง่าย จนถึงจุดที่เขาไม่ทน! เขาเลยจำเป็นต้องตัดใจตัวเองตอบโต้และปกป้องหัวใจและความรักของตัวเองจนเกือบเสียมือเสียขาและตาย!

โถ่ เป่ยเล่อของฝน (กอดปลอบ)

สุดท้ายแล้ว เพราะเหตุการณ์การตอบโต้ของพระเอก ก็สะเทือนเลือนลั่นไปทั้งเมือง และทำให้ความจริงอีกหนึ่งอย่างปรากฏ! นอกเหนือจากคนเลวคนนี้แล้วยังมีอีกคน จุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมดนี้ ฮึยๆๆๆ อ่านจุดนี้แล้วฝนตกใจมาก ไม่เคยคิดว่าความจริงนี้จะเป็นคนๆนี้ คือแบบ คืออออ ถ้ายูรักมากแล้วยูปล่อยไปทำไมมมมมม (ยกมือตี) น่าสงสารนางเหมือนกันที่พอรู้ความจริงทุกอย่างแล้วนางก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากนิ่ง สงบ สยบความหม่นหมองใจ (แต่ยังอยากตีอยู่)

ด้วยเรื่องราวทั้งหมดนี้ทำให้สุ่ยเยวี่ยเป็นท่านเป่ยเล่อ (กระซิก กระซิก)

PS.
→ ใครชอบงานดราม่า แต่ไม่เคยอ่านเล่มก่อนหน้าคืออ่านได้ ไม่งง ไม่สับสนแน่นอน
→ แซงหน้าทุกเรื่อง ในเซตนี้ รักเล่มนี้สุด!!


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai