กับดักนิทรา : bookmark

Standard

ชื่อหนังสือ : กับดักนิทรา
ผู้แต่ง : bookmark
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1481-3
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (มกราคม 2558)
จำนวนหน้า : 312 หน้า

คำโปรย :
เขา… ผู้ที่ไม่เคยรู้เรื่องราวในอดีตที่เกิดขึ้นกลับต้องเป็นผู้ชำระแค้น
เธอ… ลูกหนี้ที่ยินยอมทำทุกอย่างเพื่อชดใช้ความแค้นที่พ่อแม่ของเธอก่อขึ้น!

รายละเอียด :
‘ความแค้น-อดีต-ลูกหนี้’
ผู้หญิงตรงหน้าของ ‘ภาคภูริ’ สามารถอธิบายคำสามคำนี้ได้เป็นอย่างดี เพราะเธอคือลูกสาวของคนที่สร้างความแค้นให้ติดค้างในใจพี่สาวฝาแฝดของเขามาเนิ่นนาน
ทว่าเมื่อถึงเวลาชำระแค้น… พี่สาวกลับโยนหน้าที่นี้มาให้เขาแทน!
ถึงภาพลักษณ์ของภาคภูริจะเป็นหนุ่มเพลย์บอยที่มีข่าวกับสาวๆ ไปทั่ว ไม่เว้น ‘สาวใหญ่’ หรือ ‘แม่ม่าย’ จนคนในครอบครัวเอือมระอา แต่ลึกๆ แล้วเขาก็ไม่ได้เลวทรามถึงขนาดจะทำร้ายผู้หญิงตัวเล็กๆ ได้
เพื่อให้พี่สาวของเขารู้สึกสงสารและคลายความแค้นในใจลงบ้าง เขาจึงจำใจต้องข่มเหง ใช้แรงงาน ทั้งยังบังคับจิตใจ ‘ศุกร์นิทรา’ อย่างหนัก
ไม่มีใครรู้หรอกว่าที่เขาทำน่ะ มันก็แค่เวลาอยู่ต่อหน้าพี่สาวเท่านั้น!
ก็บอกแล้วว่าเขาเป็นคนจิตใจดี แถมที่สำคัญลูกหนี้แค้นคนนี้ก็ออกจะน่ารักสดใส… อ๊ะๆ แต่อย่าคิดว่าเขาจะเป็นแบบพระเอกละครตบจูบหลงรักลูกหนี้ของตัวเอง เอ๊ย พี่สาวนะ… ขอประกาศเอาไว้ตรงนี้เลยว่าไม่มีทาง


บันทึกหลังการอ่าน…

ก่อนจะเม้าส์มอย ขอบ่นนางก่อน
อ่านเรื่องนี้ขอบอกเลยว่า คุณภาคภูริเนี่ย ของแรงเกินไปนะคะ!!~
ตอนฝนหยิบนางมาอ่านมักจะมีอะไรอะไรมากีดขวางเสมอ การบ้าน งานเดี๋ยว งานกลุ่ม งานสาธารณะ เยอะแยะ หยิบปุ๊บงานเข้าปั๊บ คืออัลไล ไหนคุณภาคภูริบอกน้ำฝนซิคะ!!!!
เป็นนิยายเล่มขนาดกำลังพอเหมาะ แต่ใช้เวลาในการอ่านเท่ากับนิยายหนาๆเลยนะคะ ทำไมค่ะ ทำไมมมมม

จบ (หัวเราะ)
มาเม้าส์นางกันดีกว่าเนอะ

ฝนจิ้มมาแบบไม่ได้สนใจเรื่องย่อ ตัวอย่างนิยายหรืออะไรเลยนะ เพราะเป็นชื่อ bookmark เลยจิ้มมา (หัวเราะ) ไม่ได้ค่าโฆษณาอะไรเลยนะ #บอกตรงๆ
ฝนเคยอ่านผลงานของพี่ bookmark มาสองสามเล่ม แต่จำไม่ได้ว่าเรื่องไหน แล้วเซตลับๆก่อนหน้าฝนก็ยังไม่ได้อ่าน (น้ำตาไหล)
ตอนนี้ตั้งใจอ่านแบบจริงๆจัง บวกภาพปกก็สวยงาม เหมาะแก่การครอบครอง(?)มาก ไม่ค่ะ น้ำฝนไม่ลังเลใจซักนิดเลย กดจิ้มอย่างไม่สนใจใคร #ปกงามคือคุณค่าที่นักอ่านคู่ควร #ใช่เหรอเธอ

ตอนแรกนะฝนเข้าใจว่านิยายเรื่องนี้เป็นแนว พระเอกโมโหร้ายไรงี้ ก็หนี้แค้นรอการชำระให้คิดไปแนวไหนละ ใช่ม๊า มาคิดอีกที ถ้าเป็นแนวนั้นก็ขัดจากปกมาก ปกนี้มาแนวหวานเลยนะเธอ จะใช่เหรอออออ
พอเริ่มอ่าน ก็รู้สึกขัดๆงงๆกับพี่สาวสองแฝดมาก เดี๋ยวๆๆ เธออออ ไหงเป็นงั้นล่ะ ไหงทำงั้นละ มันไม่เป็นการฝากปลาย่างไว้กับเกลือเหรอ? เอ๊ย ฝากปลาย่างไว้กับแมวซิ!!
เริ่มรู้สึกว่านางไม่ใช่ทางของฝนแหละ รู้สึกถึงความไม่สมเหตุสมผลของพี่สาวพระเอก

แต่!!!!!!

มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้นค่ะ
พระเอกนางไม่ใช่แบบนั้น แล้วสิ่งที่เรามองว่าไม่สมเหตุสมผลเนี่ยคือเหตุผล งงป่ะ ฝนก็งง #เดี๋ยวนะ
พระเอกเนี่ยนางไม่ใช่คนโมโหร้าย แต่นางเป็นผู้ชายที่ต้องการคนคอยปลอบโยนและเคียงข้าง ตัวเองอยากได้อะไรจะไม่พูด เหมือนกับเป็นสร้างตัวตนอีกแบบขึ้นมาแสดงออกให้คนภายนอกเห็น ส่วนตัวตนที่แท้จริง นางจะเลือกว่าจะเปิดเผยกับใคร แต่เปิดไม่หมดนะ เลือกเปิดอีกว่าจะเปิดเผยแค่ไหน นางเปราะบางและแข็งแกร่งในตัวเองค่ะ
ฮึยยย มาถึงตรงนี้ก็แอบสงสารนาง คือแบบดราม่านางแรงมาก ตอนอ่านก็เดาๆไว้ว่า หรือจะแบบนั้น หรือจะแบบนี้ หรือจะไม่ใช่ อย่าเลย อย่าเป็นแบบนั้นเลย มันดราม่าเกิ๊นนน แล้วก็ดราม่าจริงๆ (น้ำตาจะไหลอาบหน้า) ไม่บอกนะว่าดราม่าอะไร บอกปุ๊บร้องอ๋อปั๊บ เดี๋ยวอ่านไม่สนุก ถ้าอยากรู้ จิ้มค่ะ จิ้มสั่งเลยค่ะ (บอกอีกครั้ง ไม่ได้ค่าโฆษณาอะไรเลย)

กลับมาก่อนนนน มาต่อๆ

เรื่องนี้ถือว่าเป็นนิยาย feel good อีกเรื่องค่ะ นางมีดราม่าแต่ก็ถึงกับเรียกน้ำตาสะอึกสะอื้นอะไรแบบนั้น ความหวานมีมากกว่ามากกกกก คุณภาคภูริเผลอไม่ได้หรอก เดี๋ยวกอด เดี๋ยวหอม เดี๋ยวแทะโลมน้อง นี้ยังไม่ได้ตกลงเป็นอะไรกันนะ เรียกกำไรจากน้องไปหลายอยู่ #บอกเลย #หมั่นไส้นะ

ฝนยังไม่ได้เล่าเรื่องเลยใช่ป่ะ
คืองี้ น้องนิด (ศุกร์นิทรา นางเอก ชื่อเพราะ ฝนชอบบบบ) เนี่ยเป็นพยานหนี้แค้นของพี่สาวแฝดของคุณภาคภูริ แล้วพี่สาวเธอก็ส่งมาให้นางจัดการ แก้แค้นให้สาสมกับ(พ่อแม่ของน้องนิด)ที่ทำไว้ นางก็งงซิ เห๊ยยย มันเกี่ยวอะไรกับโผ่มมม แต่ก็รักพี่ไง นางก็รับไว้ ต่อหน้าพี่ก็ทำทีว่าเป็นคนใจร้าย นิสัยแย่ playboy ไรงี้ หลับหลังก็สงสารน้อง เจ็บไหม เป็นยังไงบ้าง ขอโทษนะ (แอบแต๊ะอั๋งเป็นระยะ) ทำอย่างนี้ไปนานๆเข้า จากตอนแรกก็ไม่อะไร คิดซะว่าเดี๋ยวก็จบ เดี๋ยวก็ผ่านไป ไปๆมาๆ มันไม่จบค่ะ ความรู้สึกนางไม่จบ! นางจริงจังแล้วทีนี้ มีคนมาจะกิ๊กน้อง ก็หึง พอหึงแล้วทำยังไง โมโห พาลแบบเด็กๆ #น่าร๊ากกก จากตอนแรกที่ใกล้ชิดแบบเนียนๆ พอมาเจอน้องเหวี่ยง(?)ใส่พร้อมกับถามคำถามที่ทำให้คนฟังสะดุด(ตกหลุมรัก) นางก็รุกเลยจ้าาาา รุกได้หมั่นไส้มาก ใช้เด็กเป็นสะพานสื่อใจ (ไหนบอกไม่ชอบเด็กไงย่ะ!) คนอ่านอย่างฝนก็ลุ้นแทนนาง โอ๊ยย ขนาดนี้แล้วสารภาพรักเถอะเธออออ สงสารน้องงงง พอรักกัน ผ่านอะไรๆมาด้วยกัน ก็เหมือนเรื่องจะจบ เปล่าาาา นางมีงอนให้ง้อกันอีกยก (ซึ่งน่ารักมากกก อ่านแล้วอมยิ้มเลย) มีไม่เยอะนะ มีแบบน่ารักพอกุ๊บกิ๊บ แล้วก็แฮปปี้ โย่!!!~

ถามหาตัวร้ายในเรื่อง มีค่ะ โผล่มาแบบน่ารัก อ่านแล้วหงุดหงิดในบางอย่าง (ทำไมเธอเป็นคนแบบนี้ย่ะ!) แต่อ่านจบแล้วจะรักนาง (คือดีอ่ะเธอ)

อย่างที่บอกค่ะ อ่านแล้ว feel good น่ารัก น่าหยิก
จากตอนแรกที่รู้สึกว่านางจะไม่ใช่ทางของดาว อาจจะคิดเหมือนฝน แต่ลองอ่านๆต่อๆไปก่อนเนอะ แล้วอาจจะเปลี่ยนความคิดเป็น #คือดีอ่ะเธอ ก็ได้
ฝนก็อ่านไปอมยิ้มไปหลายครั้ง แอบแซะพระเอกของเรื่องในใจไปหลายทีเหมือนกันค่ะ

ฝนติดใจอยู่นิดหน่อยค่ะ
ส่วนตัวแล้วคิดว่าเรื่องนี้ขาดเชิงอรรถเนอะ บางคำอย่าง “แบ็กดร็อป – backdrop” บางคนอาจจะไม่เข้าใจ แอบเฉพาะทางนิดนึง ตอนอ่านก็นิ่งไปสามวินาทีเหมือนกัน (เพราะมองหาคำอธิบายไม่เจอ)
ยังไงก็รบกวนด้วยนะคะ (โค้ง)
อ่านนิยายเรื่องใหม่ๆมาสองสามเรื่อง คำเฉพาะบางอย่าง ไม่มีเชิงอรรถบอกเลย (ไม่ซิไม่ ต้องไม่คิดว่าเราเข้าใจแล้วคนอื่นจะเข้าใจด้วย ใช่ป่ะ)
แอบเสียใจเล็กน้อย ฝนก็ว่าหลายๆคนอาจจะรู้จัก แต่แบบ คนต่างจังหวัดไรงี้ เด็กประถม เด็ก ม.ต้น ที่เริ่มฝึกอ่านนิยายไรงี้ หรือคนที่เรียกทุกสิ่งอย่างเป็นภาษาไทยทั้งหมด เขาอาจจะไม่รู้อ่ะเนอะ
(backdrop=ฉากถ่ายรูป เคยได้ยินมาแล้ว พวกน้องๆ พี่ๆ เขาเรียกกันแบบนี้จริงๆนะ! พูด backdrop แล้วพวกนางไม่เข้าใจ….)
ฝนอาจจะคิดมากเรื่องเยอะไปก็ได้ แต่ก็รบกวนด้วยนะคะ

บอกอีกครั้งก่อนไปนอน (จะ 5 ทุ่มแล้ว พรุ่งนี้เรียนเช้า ได้ข่าว….)
ใครชอบนิยาย feel good อ่านแล้วยิ้ม เรื่องนี้ค่ะ เรื่องนี้ตอบโจทย์ค่ะ
ไปแล้วววว

PS.
→ จะอัพบันทึกการอ่านของนางก็เจอของแรงนะ อ่านนางจบในวันที่โดนคนติมา (หัวเราะ) กำลังใจหดหายเลย บอกตรงๆ พอกำลังใจมางานก็เยอะ หลับคาคอมฯเลยทีเดียว คุณภาคภูริค่ะ เราคงใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันยากแล้วล่ะค่ะ!!!
→ สังเกตว่าจะเรียกพระเอกชื่อเต็ม นี่คือกลัวนางค่ะ กลัวว่าเรียกสั้นๆ เดี๋ยวนางจะพางานมาให้ฝนอีก…..


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: February 7, 2015
Advertisements