Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

หญิงงามอัปลักษณ์ : เฉินเฟย

ชื่อหนังสือ : 醜丫頭 – หญิงงามอัปลักษณ์
ผู้แต่ง : 陳馡 – เฉินเฟย
ผู้แปล : เบบี้นาคราช
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1482-0
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (มกราคม 2558)
จำนวนหน้า : 208 หน้า

รายละเอียด :
เพียงเพราะคำสัญญาที่นางจำต้องรับปากพี่ชายไว้ในวัยเด็ก โฉมสะคราญผู้เป็นหนึ่งไม่มีสองเช่นถงหย่งอ้ายจึงใช้ชีวิตโดยปิดบังรูปโฉมของตัวเองมาตลอด แต่มันก็ช่วยทำให้นางยังคงบริสุทธิ์ผุดผ่อง รอดพ้นจากการเป็นบุปผาในหอนางโลมที่บุรุษจะมาเชยชม
ทว่าเมื่อคนผู้หนึ่งบังเอิญได้มารู้โฉมหน้าที่แท้จริงของนาง ครานี้ไม่ว่านางจะพยายามวางตนหนีปัญหาหรือถอยห่างจากเขาสักเท่าไรก็ใช่ว่าเขาจะยินยอมให้นางไปอย่างสงบ อา!สวรรค์ ทุกสิ่งเป็นเช่นที่พี่ชายของนางเคยว่าไว้จริงๆ


บันทึกหลังการอ่าน…

บอกเลยว่า เรื่องนี้เป็นเล่มที่รู้สึกเสียดายพล็อตมากกกกกกกกกก (ก.ไก่เพิ่มอีก 8 บรรทัด)
พล็อตเรื่องโดยรวมสามารถแต่งให้กระฉากจิตสะเทือนใจได้ แล้วก็มีอะไรๆอีกเยอะแยะให้ใส่ แต่พออ่านๆไป ก็แบบ แบบว่า แบบว่า นี่-มัน-อะ-ไร-กัน

เนื้อเรื่องเนอะ
นางเอกเป็นสาวงามที่พลัดหลงกับพี่ชาย แล้วก็ปกปิดความงามของตัวเองไว้เพื่อจะได้รอดจากเสือสิงห์กระทิงแรดในหอนางโลมได้ แต่เพราะด้วยการอยู่ในหอนางโลมที่มีแต่ผู้หญิง แน่นอนเรื่องการแย่งชิงการเป็นดาวเด่นต้องมี แล้วตัวท่านแม่ก็เห็นแก่เงินอย่างเดียว เมื่อมีดาวเด่นคนใหม่ก็พลักดาวเด่นคนเก่าทิ้ง นางเอกที่ไม่รู้เรื่องอะไร ทำงานอยู่ในครัวอยู่ดีๆก็ถูกให้มารับใช้ดาวเด่นตกอันดับที่มีความแค้นต่อทุกสิ่งอย่าง เธอก็รับความแค้นมาเต็มๆ ดาวเด่นนั้นพูดบอกนางเอกทุกวันว่าจะแก้แค้น จับนางเอกสอนทุกสิ่งอย่างที่ตัวเองมีให้กับนางเอก ก่อนที่ตัวเองจะตาย พอตายไป นางเอกก็สำนึกในบุญคุณ(?) จะตอบแทนโดยการแก้แค้นให้ ประจวบเหมาะกับวันนั้นได้ไปจวนของพระเอก ดาวเด่นหน้าใหม่ (เพื่อนเก่านางเอก) เต้นรำตามที่พระเอกอยากให้ดูไม่ได้ นางเอกเลยถือโอกาสนี้แก้แค้นโดยการไม่แปลงโฉมแล้ว ออกไปเต้นรำให้ทุกคนตะลึง (เพื่อ?) แต่ผิดคิว พระเอกกระฉากผ้าปิดหน้า พบเห็นความงามของนางเอกเข้าก็อยากได้ จนออกมาตามหา พอตามได้มา นางเอกไม่ยอมก็โมโหแต่ก็ชืนใจไม่ลง แล้วก็รักกัน(?) พออุปสรรคมากมาย จนสุดท้ายได้แต่งงานกัน
จบเรื่อง

อ่านจบแล้วอยากจะจับมาแต่งใหม่ (ก็เกินไปนะ)

หลายๆอย่างในเรื่องทำเอาฝนอยากจะร้อง เฮ้ย …………….

Warning: ต่อไปนี้คือการสปอยปนการบ่น ไม่อยากอ่านปิดเลยเน้อ

เริ่มได้!

อัลไลคือการที่ดาวเด่นหน้าเก่าต้องโกรธแค้นมากมายขนาดนั้น เพียงแค่ถูกทำให้ตกอันดับ?
เพราะตัวเองป่วยหลังจากนั้นแล้วว? เพราะศักด์ศรีที่ไม่ยอมเสียหน้า? เพราะท่านแม่ทำเกินไป? เพราะเด็กรับใช้ตัวเองคือดาวเด่นหน้าใหม่?
คือแบบ อ่านแล้วแบบ โอเค ต้องอาศัยการมโนส่วนตัวว่า เธอโกรธเพราะนู้นนี่นั่นนะ แต่อ่านแล้วมันเฉยมาก เฉยแบบเฉยมากกกกกกกกกกกกก

อ่ะ ฝนยอม นางโกรธเพราะนางไม่ยอมเสียตำแหน่งของนาง

แล้วตกลงท่านยายตาบอดเนี่ย สำคัญมากไหม?
คือนางอยู่กับอดีตดาวเด่นตลอด คอยสอนนู้นนี่นั้นนางเอกต่อด้วย แต่อะไรเป็นจุดเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตัวนางกับอดีตดาวเด่น?
นักดนตรีกับนางรำไงเธอออออ
แต่แบบนางรำในหอนางโลมก็ไม่ได้มีแค่คนเดียวป่ะ? คือทำไมถึงดูผูกพันธ์กันขนาดที่ยอมแก้แค้นแทนให้ ทั้งๆที่ดูไม่ใช่เรื่องของตัวเองเลย หรือว่าเพราะเล่นดนตรีกับรำด้วยกันมานาน อดีตดาวเด่นนั้นทำตัวดีต่อนางอยู่คนเดียว เลยรู้สึกดีด้วย?
อ่ะ ยอมมมม บอมกับเหตุผลนี้
แต่แบบนางเป็นนักดนตรีคนเดียวในหอนางโลมใช่ป่ะ แต่ทำไมดูท่านแม่ (เจ้าของหานางโลม) ไม่ให้ความสำคัญเลย…
ลองคิดดูนะ ถ้าในหอนางโลมที่เป็นกิจกรรมที่ต้องอาศัยศิลปะและมารยาหญิง แล้วทั้งหอมีนักดนตรีคนเดียว ถ้าเป็นเจ้าของเราจะเห็นความสำคัญของนักดนตรีคนนั้นไหม? แต่นี่เดี๋ยวจับไปนู้นนี่นั่น วางยา ด่าทอ บลาๆๆ เธออออออออ มันคืออะไรรรรรรร ตอบหนูหน่อยซิ!!!

ยัง ยังมีอีก
ช่วงที่นางเอกโดนจับไปให้พระเอกใช่ป่ะ แล้วแบบพระเอกเธออยากได้ไง แต่คิดว่าเนี่ยคงผ่านมือชายมาแล้วหลายคน ก็พูดดูถูกแล้วก็ใช้กำลังบังคับ แต่พอนางเอกขู่จะฆ่าตัวตายก็ไม่อยากขืนใจ แล้วพอนางเอกจะหนีไปหาท่านยายตาบอดเพราะเป็นห่วง นางก็จับนางเอกกลับมาแต่ก็ลงโทษจนนางเอกจับไข้ พอนางเอกฟื้น นางเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยจ้าาาาาาาาาาาาา น้ำฝนร้องเฮ้ยดังมาก ขอเหตุผลสำหรับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมนี้ด้วยค่ะ!!!!!
หรือเพราะนางเอกนอนป่วยนาน เลยรู้ใจตัวเอง ไม่อยากให้นางเอกตาย
แต่เธอออออออ เหตุผลของความรักอยู่ที่ตรงไหน? สบตาครั้งแรกแล้วก็อยากได้ อันนั้นเหตุผลของอารมณ์ เจอหน้ากันอีกครั้งก็สาดคำดูถูกใส่กัน (ซึ่งเป็นการต่อบทสนทนาที่ชวนงงมาก) พอนางเอกหนีก็โมโห ทำไมดื้อ ทำไมไม่ยอมบลาๆๆ นอกจากนางเอกสวยแล้ว ไม่เคยทำอะไรดีๆให้เห็นเลย ทำไมรักฟ่ะ! ตอบบบบบบบบบบบ

ยัง ยังไม่จบ
นางเอกที่ตอนแรกหาทางหนี จะหนีไปหาท่านยาย เป็นห่วงมากกกกกกกกกกกกกกกกก พอตัวเองเป็นไข้ ไหนค่ะความเป็นห่วงที่บอก ไหนความพยายามตอนเริ่มแรก หรือว่าละลายไปกับสายน้ำแล้ว? ไม่คิดถึงท่านยายเลยซักนิด คิดแต่เรื่องทำไมพระเอกถึงทำดีด้วยจนตัวเองหวั่นไหว? เริ่มมองเห็นสิ่งดีๆในตัวพระเอกแล้ว ชักชอบแล้วไรงี้ คือ เห็นผู้ชายดีกว่าแล้ว? (ก็แรงไปนะบางที)

ยัง ยังไม่จบบบบบบบบ
พอถูกจับกลับไปหานางโลมอีกครั้ง ถูกย้อมสีใหม่เพื่อจะขายใหม่อีกหน นางเกิดพลั้งมือทำร้ายลูกชายท่านแม่เข้าจนต้องหนี ตอนแรกบอกหนีแบบไม่มีจุดหมาย แล้วพอได้ยินเสียงคนชื่นชมพระเอกก็ตามเสียลือในนั้นจนเจอพระเอกเข้า ดีใจ กอดกัน แล้วก็นอน แต่ไม่ได้กันนะ นอนกอดกันเฉยๆ บอกว่ารักมาก ท่านห้ามลืมข้านะไรงี้ คือ ตอนแรกก็เข้าใจว่าได้กันแล้วไง บนทะเลทราย ฉากสวยงาม แต่อ่านไปซักพัก เห้ย พวกนางแค่กอดกันเฉยๆ (แล้วทำไมเขียนให้คนอ่านคิดเป็นงั้นได้ค่ะ ตอบ!!!) นางเอกยังบริสุทธิ์ผุดผ่องรอวันแต่งงานกับพระเอกอยู่ไรงี้ หึ๊ยยยย

ยัง ยังมีต่อ
พอนางเจอกระเอก นอนกอดกันแค่คืนเดียวก็ขี่ม้ากลับมาหอนางโลมเพื่อรับโทษที่ทำไว้ มันคืออัลไลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
ขอเหตุผลกับน้ำฝนที pleaseeeeeeee
แบบนางเอกดีมาก จิตงามสุด เลยมาสารภาพผิด มารับโทษ เป็นห่วงยายตาบอด บลาๆๆๆ แต่เดินทางเป็นสิบวันเพื่อกอดพระเอกแล้วบอกว่าห้ามลืมกันแค่นี้อ่ะนะ? แค่-นี้-เอง-ใช่-ไหม
แล้วหนีไปแต่แรกเพื่อ!!!!

เหนื่อยใจมาก เสียดายพล็อตจริงๆ เป็นเล่มที่ผิดหวังแรกมาก

พอตอนจบก็จบดีเกิน จบง่ายไป จบแบบไม่มีอะไรเลย หนทางโรยด้วยกลีบกุหลาบสุด
พี่ชายที่พลักพรากจากกันมานานมาช่วยไว้ แบบใช้เงินเยอะมากเพื่อให้ได้นางเอกคืนมา (ถ้าเป็นฉัน ฉันจะโกงเจ้าของหอนางโลมนั้น จริงๆนะ ไม่ให้เงินเต็มๆหรอก เปลือง) แล้วก็ช่วยให้นางเอกได้แต่งกับพระเอก โดยอาศัยแค่ปากบอกสิ่งที่อยากได้กับฮ่องเต้ แล้วแบบน้องสาวฮ่องเต้รักพี่ชายนางเอกไง นางก็บีบให้ฮ่องเต้ทำตาม

พระเอกที่เสียใจกับข่าวที่ว่านางเอกเข้าจวนเพื่อนสนิทตัวเองไปแล้ว (พี่ชายนางเอกเป็นเพื่อนพระเอก) และดูเหมือนจะรักกันดี ก็น้อยใจ ทำไมบอกให้เขาจำแต่นางเอกลืม จนดูรักใคร่กับคนๆนั้น ทีกับเขาทำไมมไ่ทำแบบนี้ บลาๆๆ น้อยอกน้อยใจ แต่รักมากไง รักมากกกกกกกกก ก็ยอมแต่งงานพระราชทาน แต่ในใจก็จะจำนางเอกตลอดไป พอเปิดผ้าม้า เจ้าสาวกลับเป็นนางเอก ก็ดีใจต่อโชคชะตา

จบ!

จบแล้ววว ไม่อยากพิมพ์ต่อแล้ว เดี๋ยวบ่นยาวกว่านี้

PS.
→ ถอนหายใจให้กับการเสียเวลาอ่าน เสียดายพล็อตจริงๆเรื่องนี้
→ ถ้าเดาไม่ผิด อาจจะมีภาคต่อ แต่แบบแค่เล่มนี้ยังไม่ไหวจะอ่าน เล่มต่อไปจะไหวไหม


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: July 26, 2015