Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

กลรักดอกท้อ : โม่เหยียน



ชื่อหนังสือ : 桃花女與狐狸男 – กลรักดอกท้อ
ผู้แต่ง : 莫顏 – โม่เหยียน
ผู้แปล : ปินปิน
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1978-8
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (ธันวาคม 2559)
จำนวนหน้า : 428 หน้า (216+212)

รายละเอียด :
‘ต้วนฉางยวน’ประมุขแห่งปราสาทเขาชิงอวี้จะรับอนุภรรยา!
เพียงข่าวแค่นี้ก็ทำให้สตรีทั่วหล้าใจสลาย ด้วยต้วนฉางยวนนั้นนับเป็นยอดบุรุษในฝัน
แต่ที่ทำให้ผู้คนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟก็เพราะอนุภรรยาที่ว่า
เป็นแม่นางอัปลักษณ์ที่บังอาจใช้ชีวิตน้องสาวท่านประมุขมาข่มขู่ขอตำแหน่ง!

แต่ใครจะก่นด่าอะไรก็ช่าง ‘อวี๋เสี่ยวเถา’ คร้านจะใส่ใจ
ในเมื่อนามนี้เป็นนามปลอม
ใบหน้าอัปลักษณ์นี้ก็ไม่ใช่โฉมหน้าที่แท้จริงของนาง
หากมิใช่เพราะเผชิญภัยร้ายเหมือนตายทั้งเป็น มีหรือนางจะยอมเป็นอนุใคร!

แต่สำหรับต้วนฉางยวน นางเป็นใครไม่สำคัญ
ให้ยอมนิ่งเฉยยอมถูกลูบคมเพียงฝ่ายเดียวงั้นหรือ ไม่มีวันเสียล่ะ
หากมีบุญคุณ เขาย่อมตอบแทนด้วยชีวิต หากคิดข่มขู่ อย่าหวังจะอยู่เป็นสุข!


บันทึกหลังการอ่าน…

เรื่องนี้ก็เหมือนเดิม คืองานตามสไตล์โม่เหยียนเหมือนๆเดิม ติดจะซ้ำในบางฉากบางตอนด้วยซ้ำ ไม่ไหวแหวกหรือแตกต่างอะไร
แต่เวลาอยากหาอะไรเบาๆอ่านก็เลือกงานเขาแหละ

เล่าเรื่องก่อน
เป็นเรื่องของสาวงามที่ถูกเล่ห์กลจนถูกวางยาทำให้เสียโฉม แล้วต้องอาศัยพระเอกในการเยียวยารักษา
แต่นางก็มาแปลก ขอตรงๆดีๆไม่ทำ เอาใบหน้าที่เสียโฉมมาขอให้พระเอกรับเป็นอนุฯโดยแลกกับยารักษาโรคประหลาดของน้องสาวพระเอก ซึ่งตัวพระเอกเกลียดคนประเภทที่นางเอกกำลังเป็นอยู่มาก ถึงจะยอมรับปากให้เป็นอนุฯ แต่ก็ไม่ได้เต็มใจ แถมยังปล่อยปะละเลย เห็นนางเอกเป็นสิ่งของภายในบ้านที่วางไว้จนบืม ปล่อยให้บรรดาคนในบ้านรังแก
แน่นอนว่าเรื่องที่ปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่มายุ่งก็เข้าทางนางเอก เพราะนางต้องการอยู่เงียบๆ รักษาตัวเองแบบที่ไม่อยากให้ใครรู้ ส่วนคนที่มาแกล้งก็ไม่ได้แกล้งกันง่ายๆ ใครแกล้งมาก็แกล้งกลับ ไม่โกง! แสบใช่เล่นเหมือนกัน

แล้วก็มีเหตุให้พระเอกเริ่มหันมาสนใจ หันมามองอนุฯของเขาอีกครั้ง เพราะต้องอาศัยความเชี่ยวชาญของนางเอกมารักษาตัวเอง (โดนนางเอกแกล้งแบบไม่รู้ตัว) พอเริ่มอยู่ด้วยกัน(แบบที่มีแกล้งกันไปมาด้วย)ก็เริ่มสะดุดตา จนเขาบังเอิญไปเจอนางเอกกำลังอาบน้ำ ซึ่งตอนแรกเขาเห็นเป็นสาวงามที่ไม่รู้จักแต่ีแววตาที่คุ้นเคย ก็เริ่มจับสังเกตมากขึ้น แล้วก็เริ่มเดินลงหลุม(รัก)นางเอกอย่างช้าๆ
ยังไม่ทันได้รู้อะไรแน่ชัด (ทั้งตัวตนของนางเอกไปจนถึงความรู้สึกลึกๆในใจ) ก็ต้องเจอคู่ปรับ(?)เก่าจอมเสแสร้งของนางเอกที่อยากได้พระเอกเข้ามาทักทาย แล้ววิ่งไล่จับกันจนไปเจอกับคนที่เคยวางยานางเอก เรื่องยังไม่จบดี ก็ต้องไปเจอหนุ่มคนใหม่ที่ตอนแรกก็ดีงามแต่ตอนหลังทำเอาคนอ่านอย่างน้ำฝนร้อง ฮึมมมมม เลยทีเดียว

สุดท้ายก็รักกันอยู่ด้วยกัน
จบปิ๊ง

ส่วนตัวนะ
คือน้ำฝนเพิ่งอ่านเรื่องเจ้าสุราร่ำรักของโม่เหยียนไป แล้วก็เคยอ่านงานของเขามาหลายๆเรื่อง ทำให้รู้สึกว่ามีหลายๆอย่างเหมือนกันจนรู้สึกได้ ทั้งเรื่องต้องไปอยู่บ้านพระเอกเพราะเหตุจำเป็นบางอย่าง เรื่องที่นางเอกแปลงโฉมได้ เรื่องที่นางเอกเก่งและพิเศษในด้านใดด้านหนึ่ง ตอนอ่านก็รู้สึกว่าเอาหลายๆเรื่องมารวมๆกันจนได้เรื่องนี้มา ไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองคนเดียวหรือเปล่า?

แล้วก็รู้สึกว่าปมบางอย่างตัดจบแบบเร็วไป
นี่ตั้งความหวังว่าจะได้เห็นบทบาทอะไรบางอย่างจากคนที่วางยานางเอกด้วยนะ สุดท้ายคนที่เด่นแซงหน้ากับเป็นหนุ่มอีกคนแทน ฮึม??????

ก็นะ…
อ่านงานเขาจนเข้าใจแล้วละว่างานเขาจะเป็นราวๆนี้เนอะ

PS.
→ เรื่องนี้ไม่ได้จัดเอง ยืมพี่สาวมา แฮ่
→ ยังยืนยันคำเดิมว่า งานโม่เหยียนเหมาะสำหรับอ่านขั้นเวลากับขั้นอารมณ์ในช่วงที่อยากอ่านอะไรเบาๆจริงๆ


More :
Goodreads


Advertisements
Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

เจ้าสุราร่ำรัก : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 大清酒王 – เจ้าสุราร่ำรัก
ผู้แต่ง : 莫顏 – โม่เหยียน
ผู้แปล : พริกหอม
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0595-8
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2555)
จำนวนหน้า : 196 หน้า
คำโปรย : สุรายิงเกายิงหอม สวนนางยิงเมามายกยิงมีเสนหเยายวนใจ
รายละเอียด :
“ความจริงข้าควรจะตัดมือของเจ้าเสีย แต่เป็นเจ้าที่เตือนสติข้า ในห้องเก็บสุราของข้าแม้จะเก็บสุรารสเลิศในใต้หล้าเอาไว้ แต่กลับขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง”
“ขาดอะไรหรือ”
“ข้าอยากจะเก็บสตรีที่สามารถแยกแยะสุราได้สักคนหนึ่ง”
เขาคือเจ้าแห่งสุรา ไม่ว่าสุราชนิดใดเขาล้วนมีเก็บไว้เป็นสมบัติทั้งสิ้น
แล้วมีหรือที่เขาจะปล่อยให้สตรีผู้มีความสามารถในการแยกแยะสุราเช่นนางหลุดมือไป!


บันทึกหลังการอ่าน…

อารมณ์อยากอ่านนิยายเบาๆ ก็เลยนึกถึงโม่เหยียน งานของเขาจะมาแนวเบาๆ ไม่ต้องคิดเยอะ ตรงตามความต้องการพอดี แล้วบังเอิญนึกได้ว่าในกองที่ยืมเพื่อนมามีงานโม่เหยียนพอดี เลยหยิบๆ จับๆ มาอ่าน จะได้เคลียร์กองดองของคนอื่นด้วย ฮ่าๆๆๆ

เรื่องราวของสาวน้อยที่โดนแม่เลี้ยงบังคับให้ไปขโมยสูตรสุราจากหอสุราชื่อดัง ซึ่งวันที่แทรกตัวเข้าไปได้แล้วก็ดันเจอพระเอกเข้าพอดี เป็นความบังเอิญอันแสนหวาน(?) เพราะตอนเจอกันนางเอกไม่รู้ว่าคนที่เจอและขโมยจูบแรกของนางไปคือเจ้าของสูตรที่ตัวเองต้องไปขโมย ก็เลยพนันขันต่อจนพระเอกเกิดความสนใจ ทั้งในเรื่องจมูกที่เป็นเลิศแล้วก็รสจูบของนางเอก แล้วนางเอกก็พลาดท่าเสียจูบแล้วก็เสียค่าพนัน

พอถึงตอนที่รู้ว่าคนที่บังเอิญเจอแล้วเสียท่าให้นั้นคือพระเอก ยังไม่ทันให้หายช็อคก็โดนพระเอกทวงค่าพนันจนต้องถูกบังคับฝืนใจ ตกเป็นนางกำนันอุ่นเตียง

อ่านตรงนี้ น้ำฝนขัดใจมาก ถึงจะรู้ว่านั้นคือวัฒนธรรมในยุคนั้นของเขา ทั้งยุคสมัยที่ผู้ชายกดผู้หญิง แล้วก็หลายเรื่องที่ฝ่ายหญิงจะต้องฝืนจำยอม แต่ก็ยังขัดใจแล้วก็ไม่ชอบพระเอกอยู่ดี
… เข้าใจก็ส่วนเข้าใจ แต่ความไม่ชอบก็ยังคงอยู่ #เข้าใจหญิงใช่ไหมมมม

มาต่อๆ
พระเอกใช้ความเป็นเจ้านายฝืนให้นางเอกจนสมยอม สุดท้ายตัวเขาเองก็ต้องตกหลุมรักนางเอก จากคนคอยอุ่นเตียงก็เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นอนุ แต่เพราะเริ่มต้นมาไม่ค่อยดีนัก ทำให้เขามองไม่เห็นถึงความรักของนางเอก
… ใช่แล้ว นางเอกเริ่มชอบพระเอกแล้ว
พอเริ่มชอบ ก็รู้ตัวถึงสถานะของตัวเอง ยิ่งถูกเลื่อนขั้นมาเป็นอนุก็พยายามทำตัวเองให้เหมาะสมกับพระเอก ทั้งปรับความคิดของตัวเอง ไม่สนแม่เลี้ยง ทำตัวสงบเสงี่ยม นิ่งเงียบจนพระเอกไม่เข้าใจและไม่รู้ว่านางเอกรัก พระเอกก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เห็นนางเอกยิ้มอย่างร่าเริง ส่วนนางเอกก็พยายามเก็บอาการความซนของตัวเองเพื่อให้เหมาะสมกับพระเอก

#ถอนหายใจ
เรื่องราวก็ประมาณนี้เนอะ พระ/นางพยายามทำอะไรที่สวนทางเพื่อให้ได้อย่างที่หวัง จนสุดท้ายก็รักกันเข้าใจกัน
พระเอกนางงัดมาทุกทางจริงๆ ส่วนนางเอกก็เก็บทุกอารมณ์จริงๆเช่นกัน ยกเว้นตอนเมา พระเอกเลยชอบมอมเหล้านางเอก…

อย่างที่บอก พระเอกเริ่มไม่ค่อยดี เรื่องนี้เลยเฉยๆสำหรับน้ำฝน อีกทั้งเสียดายความสามารถของนางเอกด้วย พระเอกน่าจะเอาความสามารถนางเอกมาใช้งานแบบอื่นบ้าง พี่ท่านเอามาใช้ส่วนตัวอย่างเดียวเลย ถถถ
ก็นะ… เขาก็รักของเขา ถึงเขาจะโหด (จับขโมยตัดมือ) แต่พอรักนางเอกเขาก็ยอมทุกอย่างนะ

สรุปคือเรื่องนี้เป็นนิยายอ่านขั้นเวลาจริงๆ ไม่หนัก ไม่เบา อ่านแล้วไม่ต้องคิดเยอะ
แล้วก็ไม่มีความน่าสนใจอะไรพิเศษสำหรับน้ำฝนเลย

PS.
→ นานๆทีจะอ่านงานแบบนี้ก็ดีนะ พักสมองงงงง
→ ถึงงานของเขาจะไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษแต่น้ำฝนก็ไม่พลาดที่จะหยิบมาอ่านนะ ไม่รู้ทำไม ถถถถถ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

ใต้เท้าผดุงใจ : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 大人怕怕 – ใต้เท้าผดุงใจ
ชื่อชุด : ยอดบุรุษป่วนใจ
ผู้แต่ง : 莫颜 – โม่เหยียน
ผู้แปล : ปินปิน
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1679-4
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (ตุลาคม 2558)
จำนวนหน้า : 187 หน้ารายละเอียด :
คำร้องเรียนมากมายเกี่ยวกับหอคณิกาเรือนจันทร์งามถูกส่งไปถึงเซี่ยงเส้าไหวไม่หยุด ขอให้เขาช่วยจัดการกับกวนหมิงเยวี่ย ยอดบุปผาผู้มีเสน่ห์ จนถึงขั้นทำให้บรรดาบุรุษละทิ้งการงาน ไม่ยอมกลับเรือนตน ความสงบสุขเล็กๆ ในเมืองจึงเริ่มสั่นคลอนทีละน้อย
ทว่าเรื่องมาถึงมือเขาแล้ว ทุกอย่างล้วนคุยได้ เดี๋ยวเดียวก็เรียบร้อย… ซะที่ไหน!
ไม่นึกเลยว่าแค่หญิงสาวธรรมดาผู้หนึ่งจะเก่งกาจและเจ้าเล่ห์เพทุบายถึงเพียงนี้
กว่าจะสะสางปัญหานี้เสร็จสิ้น ดูท่าว่ากระทั่งศักดิ์ศรีของผู้ตรวจการที่น่าเกรงขามเช่นเขาคงแทบจะไม่เหลือหลอแล้วกระมัง


หนังสือในชุดเดียวกัน :
จอมโจรเจ้าเล่ห์
ท่านหมอป้อนรัก
จอมโจรเจ้าเล่ห์


บันทึกหลังการอ่าน…

และแล้ว น้ำฝนก็เข็นนางจนจบชุดจนได้!!

คราวนี้เป็นเรื่องของใต้เท้าที่เผยโฉมมาให้เห็นแล้วในสองเล่มที่แล้ว คราวนี้นางมาปราบพยศหญิงงามในหอนางโลมที่ขายแต่ศิลปะไม่ขายเรือนร่างที่บังเอิญเข้ามาแหย่เสืออย่างท่านใต้เท่าถึงในจวน!
แหย่ไปแหย่ก็ก็เกิดปิ๊งปังกันขึ้น จนหนึ่งก็ช่างแหย่ อีกคนก็ยุขึ้น แต่ด้วยมีคำว่าจักรพรรดิค้ำคออยู่ (พระเอกเข้าใจว่านางเอกเป็นสตรีของจักรพรรดิ) ทำให้ทำอะไรไม่สะดวก แต่ก็โดยยั่งยุจนลงมือทำ… (ทำอะไรนะเหรอ?? อ่านเองงงงง)

เรื่องนี้ น้ำฝนดองไว้นานมาก เพิ่งมีโอกาสจัดการจนจบเล่ม
ถามว่าชอบไหม… เฉยๆแล้วตอนนี้
ฝนอ่านเรื่องหนักๆมาสามสี่เรื่องติดๆกัน ทำให้อ่านเล่มบางๆแล้วรู้สึกเฉยๆ
แล้วด้วยความที่ถูกนักเขียนทิ้งปมไว้กลางทางในหลายๆเล่ม เรื่องนี้เลยอ่านผ่านๆ ไม่ได้จริงจังอะไรมากมายนัก
แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า.. สุดท้ายแล้ว นางเอกจะทำยังไงกับคนที่ย้ายเมืองไปแล้ว????
นางวางแฟนจะย้ายไปต่างเมือง แต่ดันใจตรงกับพระเอกพอดี แล้ววางแฟนจะแต่งงานกัน แล้วพี่ๆน้องๆที่ย้ายไปแล้วละ? แล้วเงินที่จะมาสร้างหาศึกษาละ? ที่วางแฟนไว้มากมายนั้นละ?????
#ถอนหายใจ
(หัวเราะ) ฝนว่า ฝนคงไม่เหมาะกับงานโม่เหยี่ยนแล้วล่ะ ถ้าไม่มีกระแสแรงจนน่าสนใจหรือพล็อตปั๊งจนต้องได้อ่านคงไม่คิดจะหยิบมาอ่านแล้วววว

PS.
→ เล่มนี้ มีเอ่ยถึงทุกคนในเซตครบเลย แต่มาอย่างละนิดละหน่อยนะ…


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

กุนซืออมยิ้ม : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 笑面军师 – กุนซืออมยิ้ม
ชื่อชุด : ยอดบุรุษป่วนใจ
ผู้แต่ง : 莫颜 – โม่เหยียน
ผู้แปล : Wisnu
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1678-7
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (ตุลาคม 2558)
จำนวนหน้า : 185 หน้ารายละเอียด :
ระยะทางไกลนับพันลี้ไม่สามารถทำให้หัวใจซึ่งลุกโชนด้วยความแค้นสงบลง มิอาจทำให้นางลืมความรักโง่งมที่ตนเคยมีให้บุรุษผู้นั้น
เขา… ชายผู้ทิ้งนางไปอย่างไร้เยื่อใย กระทั่งชื่อเขา นางก็ยังไม่รู้
แต่แม้เวลาล่วงเลยมานานปี คิดหรือว่านางจะปล่อยวางความแค้นนี้ได้
คอยดูเถิด ยามนี้ไม่ว่าเขาจะทำอะไรอยู่ ณ แห่งหนใด
ขอสาบานว่านางจะต้องเปลี่ยนรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเขาให้เป็นน้ำตาและเสียงคร่ำครวญ ให้เขาได้รู้ซึ้งถึงคำว่า ‘มีชีวิตอยู่มิสู้ตาย’ ให้จงได้!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
จอมโจรเจ้าเล่ห์
ท่านหมอป้อนรัก
ใต้เท้าผดุงใจ


บันทึกหลังการอ่าน…

มาต่อกันที่เล่มที่สามของเซตยอดบุรุษป่วนใจ
ถึงคราวของท่านกุนซือที่มารอยยิ้มเป้นเอกลักษณ์ และมีโมเม้นต์ให้จิ้นกับท่านใต้เท้า #ผิด

เรื่องนี้เริ่มโดยมีหญิงสาวมาดดุมาตามหาบุรุษคนหนึ่ง ซึ่งคนทั่วไปก้มองไม่ออกมานางมาอารมณ์ไหน แต่นางดุมาก เพราะเมื่อตอนที่เดินหาเองแล้วหาไม่เจอ นางก็ติดประกาศตามหา แล้วก้มีคนมาสวมรอย นางก้โมโห จับแส่ฟาดจนได้เรื่อง
คนที่นางเอกตามหาก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล เป็นพระเอกนั้นเอง แต่ด้วยอดีตครั้งเก่าที่พระเอกเข้าใจผิด พอมาเจอครั้งนี้นางก็พยายามหนี ไม่อยากเจอนางเอก กลัวววว แต่ดชคไม่เข้าข้างนาง ดันไปเจอท่านใต้เท้าที่ชอบแกล้งกุนซือ เปิดโปงตัวตนให้นางเอกรู้ว่าพระเอกอยู่ไหน แล้วเป็นใคร แต่จากท่าทีที่พระเอกแสดงให้เห็น ก็น้อยใจ โกรธ เสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะรักคำเดียวเลยยย ทั้งรัก ทั้งงอน ทั้งน้อยใจ
พระเอกก็ซื่อบื้อ ตีความนางเอกผิดไปไกล ต้องมีคนบอกว่า เนี่ย นางเอกนางรักนะ นางงอนอยู่ รีบซิ รีบไปง้อออออ พอนางรู้ว่านางเอกรัก นางก้มาถามใจตัวเองว่ารู้สึกยังไง พอรู้ตัวก็ตามง้อ เก้บความรู้สึกกลัวในตอนแรกไป นางจะง้อจนกว่าจะได้มาาาาาาา

เรื่องนี้ ถ้าถามฝน ฝนว่าพออ่านได้ค่ะ แต่อยู่ในระดับเฉยๆ ไม่ถึงกับน่าเบื่อ แต่ก็เดาเรื่องได้
ติดจะชอบมากกว่าสองเรื่องแรกด้วย

แต่แบบอ่านแล้วก็คิดว่า “พี่โม่เป็นงี้อีกแล้ว” เพราะเหมือนปมอีกหนึ่งปมของเรื่องจะหายไปหนึ่งส่วน…. again
เรื่องพ่อของนางเอกค่ะ
คือนางเอ่ยถึงอยู่นะว่าพ่อนางต้องไม่ยอมแน่ไรงี้ พ่อนางอยากให้แต่งกับอีกคน แต่นางไม่ยอม นางอยากแต่งให้พระเอก แต่จะพาพระเอกกลับตอนที่ยังไม่แต่งงานแบบนี้ยังไม่ได้ เลยรีบแต่งให้พระเอก ถ้าแต่งแล้วพ่อก็คงไม่อะไรแล้ว
แต่พอจบเรื่องก็ไม่กล่าวถึงอีก ไม่เอ่ยถึงเลยยยยย ปมส่วนนี้หายไปไหนนนนนนน
นางเอกไม่คิดจะกลับไปหาพ่อแล้ว? บอกข่าวซักนิดว่าแต่งแล้วไม่มี?
แล้วไหนพระเอกบอกว่าอยากแต่งให้สมเกียรติ พ่อตาล่ะ ได้คิดถึงบ้างไหม?????
ทำเอาความชอบตอนแรกๆที่ให้กับเรื่องนี้หมดไปเลย

คือฝนไม่ชอบนิยายที่แต่งแบบทิ้งปมไว้แล้วหายไปเนี่ย….
ถ้าไม่คิดจะแต่งส่วนนี้ต่อ ไม่เอ่ยถึงดีกว่าค่ะ พอเอ่ยถึงแล้วเก้บไม่หมด รู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้กลางทางจริงๆ ถึงจะไม่ใช่ส่วนที่สำคัญ แต่สำหรับฝน ฝนมองว่าเป้นนิยายที่จบแบบไม่สมบูรณ์ค่ะ

PS.
→ เตรียมอ่านใต้เท้าเป้นเล่มต่อไปปปปปป หวังว่าจะไม่เจออะไรอะไรแล้วนะ…
→ แอบมีเอ่ยถึงท่านหมออีกแล้ว นิดนึง (หัวเราะ)


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

จอมโจรเจ้าเล่ห์ : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 盗狼 – จอมโจรเจ้าเล่ห์
ชื่อชุด : ยอดบุรุษป่วนใจ
ผู้แต่ง : 莫颜 – โม่เหยียน
ผู้แปล : เบบี้นาคราช
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1677-0
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (ตุลาคม 2558)
จำนวนหน้า : 191 หน้ารายละเอียด :
คำสั่งจากใต้เท้าผู้ตรวจการดุจประกาศิต มู่หรงจื่อจึงจำต้องปลอมแปลงตนเองเข้าไปในรังโจรภูเขาเพื่อจับตัว ‘จอมโจรหมาป่า’ ซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจมาสวามิภักดิ์แก่ทางการให้จงได้
ทว่าแผนสาวงามสะคราญโฉมที่นางสู้อุตส่าห์วางมาอย่างรัดกุมกลับล่มไม่เป็นท่า
มิหนำซ้ำเขายังหนีรอดไปได้ ทำเอานางปวดเศียรเวียนเกล้า ไม่รู้ว่าจะกลับไปสู้หน้าเจ้านายอย่างไร
แล้วจู่ๆ เขาก็กลับมาปรากฏตัวต่อหน้านางอีกครั้ง ทั้งยังยินยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี
แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นโจรก็ยังคงเป็นโจรวันยังค่ำ ใต้หล้านี้หรือจะมีโจรคุณธรรม
‘ข้อเสนอ’ ที่ไม่ว่าจะดูอย่างไรนางก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบและมิอาจปฏิเสธได้จึงถูกหยิบยื่นมาให้
ประเสริฐ! ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้นางได้แก้มือกับเขาอีกครั้ง นางจะไม่มีวันทำพลาดอีกเด็ดขาด ไม่มีวัน!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
ท่านหมอป้อนรัก
กุนซืออมยิ้ม
ใต้เท้าผดุงใจ


บันทึกหลังการอ่าน…

เรื่องนี้เป็นเล่มต่อของท่านหมอป้อนรัก
แต่….. กว่านางจะสื่อว่าเป็นเล่มต่อกันเกี่ยวกันก็ หน้า-สุด-ท้าย!!!!

เดี๋ยวมาบอก เอาเนื้อเรื่องก่อน

นางเอกเป็นมือปราบ(?)ปลอมตัวไปจับหัวหน้าโจรภูเขาและนำพระเอกมาเข้าพวกกับทางการ โดยทำทีเป็นสาวน้อยบอบบางที่รอดตายจากการถูกปล้นแล้วถูกพระเอกจับตัวมา ซึ่งพระเอกบังเอิญไปเจอแล้วจับตัวกลับมา ตอนแรกจากที่เห็นนางเอกหน้าตามอมแมมก็วางใจ คิดว่าเก็บไว้ก็ไม่เสียหายไรงี้ พอจับอาบน้ำแต่งตัวนิดๆหน่อยๆก็ดันกลายเป็นสาวงาม ทีนี้ก็งานเข้า พระเอกเลยต้องสั่งให้อยู่แต่ในห้อง ห้ามออกไปไหน ไม่ใช่ว่าหวงนะ (ติดจะรำคาญ) แต่กลัวเรื่องวุ่นวาย ส่วนนางเอก จากที่ทำตัวอ่อนแอแล้วก็อ่อย(พระเอก)แรงแล้วไม่ได้ผล ไม่เป็นไปตามแผน ก็ทำแผนใหม่ เอาตัวเองออกไปล่อเสือ จนตัวเองใกล้ชิดหัวหน้าโจรภูเขาได้ แต่ยังไม่ทันได้ลงมือฆ่า พระเอกนางก็ตามมาเก็บกลับห้อง เพราะเข้าใจผิดคิดว่านางเอกถูกจับตัวไป (นางจะกำลังพาไปปล่อย ไม่อยากให้อยู่ในกองโจร รังเกียจสาวอ่อนแอ และรำคาญเรื่องวุ่นวายมาก)
พอผิดแผน ภาพลักษณ์สาวอ่อนแอ สวยหวานก็หลุด กลายร่างเป็นสาวมั่นสาวโหดตบตีกับพระเอกสนุกสนาน(?) พระเอกก็เกิดปิ๊งปั๊งถูกอกถูกใจนางเอกเข้าให้ เนี่ยแหละสเป็ค หญิงที่เฝ้ารอต้องเป็นแบบนี้ พอถูกใจ มือก็ทำตามใจสั่งมา แทะโลมนางเอกซิค่ะ แทะโลมจนติดไฟ (ยังไง!) คนของทางการก็เข้ามาปราบโจร พระเอกเห็นท่าไม่ดีก็หนี ไม่ยอมให้ถูกจับ แต่ก็ยังอาลัย(?)นางเอกก็หยิบของต่างหน้านางเอกไปเป็นที่ระทึก…..
วันเวลาผ่านไป คนของทางการก็หวังอยากให้พระเอกมาเป็นพวกมาก เลยวางหมากวางแผนไว้ว่ายังไงพระเอกก็ต้องมาเป็นพวกเพราะพระเอกอยากได้นางเอก
พระเอกมาจริงๆค่ะ มาพร้อมบอกว่าอยากได้นางเอก ด้วยหน้าที่และอะไรหลายๆอย่าง นางเอกก็ยอม ยอมทำตามที่ใต้เท้าสั่งมา (ผู้มีพระคุณ ตอบแทนคุณไรงี้) ไม่ใช่ยอมง่ายๆเหมือนเล่มท่านหมอป้อนรักนะ เรื่องนี้นางเอกนางสตรองของนาง มีการแสดงความมุ้งมิ้งค์ในเรื่อง ด้วยการทะเลาะตบตีกันก่อน (ยังไง?) กว่าพระ/นางจะได้กัน #ผิด กว่าพวกนางจะรักกัน ก็ผ่านการเข้าใจผิดกัน นางเอกหนีพระเอกไปให้พระเอกตามง้อ แล้วกว่าที่นางเอกจะยอมรักพระเอกจริงๆก็เกือบ เกือบจะได้แต่งเข้าบ้านอื่น แต่งให้กับชายอื่นจนพระเอกต้องหยิบของต่างหน้ามายืนยันแบบหน้าด้านๆว่านี่คือของหมั่น! (แรงมาก ด้านมาก กล้ามาก ยอมใจพระเอกจริงๆ)

ถ้าถามฝนว่าเรื่องนี้สนุกไหม?
ฝนว่าสนุกกว่าเล่มท่านหมอป้อนรัก คือนางมีอะไรอะไรบ้าง ดูมีเนื้อมีหนังกว่า อ่านได้เรื่อยๆ

ส่วนนี้คือขอบ่น
คือระหว่างอ่านเนี่ย ฝนก็ตั้งใจหาเลยว่าจะมีตัวละครตัวไหนเป็นเพื่อนหรือรู้จักกับคุณหมอในเรื่องท่านหมอป้อนรักบ้าง อ่านจนจะจบเล่มก็ยังหาไม่เจอ เลยคิดว่า อาจจะเป็นแค่เซตเดียวกันแต่เนื้อหาไม่เกี่ยวกันก็ได้ไรงี้ พออ่านจนถึงหน้าสุดท้าย ก็เจอ
พระเอกบอกนางเอกว่า เขาเป็นเพื่อนกับท่านหมอ พระเอกในเรื่องท่านหมอป้อนรัก แล้วนางเอกก็รู้สึกสมญานามของท่านหมอเหมือนกัน
น้ำฝนนี่อึ้งมาก ถ้าจะมาเอี่ยวกันตรงหน้าสุดท้าย…ไม่ต้องมีมาก็ได้ ดูไม่สื่อไม่เอี่ยวกันเท่าไรเลย!
อย่างเล่มต่อ กุนซือกับใต้เท้ายังมีรายละเอียดในเล่มจนแย่งซีนพระ/นาง แต่ท่านหมอมาแค่หน้าสุดท้าย! (ค่าตัวแพงช่ะ?) #แซะแรง

PS.
→ อย่างที่บอกกุนซือที่วางแผนงุบงิบกับใต้เท้าที่มีบุญคุณกับนางเอกเป็นพระเอกในสองเล่มถัดไป
→ แต่… ถ้าไม่ไปรู้ก่อนว่าพวกนางเป็นพระเอก น้ำฝนจิ้นพวกนางแล้วนะ มีโมเม้นต์ด้วยกันเยอะจนชวนจิ้นจริงๆ (ยังคิดว่าเจ้าหน้าที่ที่เป็นรุ่นพี่นางเอกมีแววเป็นพระเอกมากกว่านะ อยากให้กุนซือกับใต้เท้ได้กันเอง #ผิด)
→ รู้สึกว่า งานโม่เหยียนเซตนี้ ไม่ติดใจ ไม่ตรึงใจ ไม่โอเคเลย…


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai