อสูรเร้นร้าย : กู่หลิง

Standard

ชื่อหนังสือ : 溫柔怒相公 – อสูรเร้นร้าย
ชื่อชุด : ชุด วิวาห์อสูร
ผู้แต่ง : 古靈 – กู่หลิง
ผู้แปล : Tear
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1539-1
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 262 หน้า

คำโปรย :
ใครหนอไม่รอคอยวิวาห์หวาน ใครเล่าไม่เฝ้าฝันวันชู้ชื่น หากแต่วาสนาไม่อาจฝืน เพียงชั่วคืนพันผูกอยู่คู่อสูร

รายละเอียด :
เป็นที่รู้กันทั่วยุทธภพว่าปราสาทเขียวสะท้อนคือสำนักของสตรีมาดบุรุษ มีประมุขเป็นสตรี ส่วนบุรุษนั้นอ่อนน้อมว่าง่ายและ ‘ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้า’ทว่าเรื่องชื่อเสียงนั้นยังนับว่าห่างชั้นจากห้าตระกูลใหญ่ น้อยคนนักที่อยากเอาตัวเองมาข้องแวะกับสำนักนี้
จนกระทั่งวันนี้… วันที่คุณหนูสามแห่งปราสาทเขียวสะท้อนจะออกเรือน ทุกผู้ต่างเร่งรุดเดินทางมา แต่หาใช่เพราะอยากเป็นแขกผู้มีเกียรติ เป็นเพราะพวกเขาทั้งหลายล้วนอยากมาชม ‘เรื่องสนุก’ ต่างหาก
ก็โลกนี้มีด้วยหรือ งานแต่งงานที่เจ้าสาวจะแต่งให้บุรุษที่ไม่ใช่ชาวยุทธ์ซึ่งโผล่มาจากหัวโค้งเป็นคนแรก!
ช่างประหลาดยิ่ง!น่าเหลือเชื่อยิ่ง! เรื่องพรรค์นี้มีด้วยหรือ พวกเขาไม่เชื่อ!


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด วิวาห์อสูร
อสูรยั่วยิ้ม
อสูรซ่อนพิษ
อสูรเจ้าน้ำตา
อสูรพรางใจ


บันทึกหลังการอ่าน…

คลานออกมาจากกองการบ้านได้สำเร็จ!
ฝน draft หน้านี้ไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้ว หลังอ่านจบ ตอนนี้เริ่มเดือนใหม่แล้วเพิ่งมีเวลามาอัพ (สะเทือนกายและใจมาก)

เล่มนี้เป็นเรื่องของทายาทพญายมกริ้ว แน่นอน ทายาทเขาก็ต้องได้รับวิชาการกริ้วมาแน่นอนจนกลายเป็นอสูรกริ้ว (ที่ในเรื่องมีการกริ้วมาอยู่ฉากเดียว) พระเอกได้ไปเผยโฉมความเป็นตัวตนมาแล้วในเรื่องอสูรพรางใจ

จากเล่มที่แล้วที่ฝนบอกว่าความสนุกลดลง เล่มก็ก้เช่นกันค่ะ อ่านแล้วรู้สึกเรื่อยๆ เฉยๆมากที่สุดในบรรดา 5 เล่ม

พระเอกที่ออกจากบ้านมาหาภรรยา โดยที่ตั้งใจไว้ว่าภรรยาเขาจะต้องเหมือนกับพี่สะใภ้ใหญ่และพี่สะใภ้รองให้ได้! ระหว่างทางไปส่งม้าก้ดันได้ภรรยามาจริงๆ โดยที่เขาพยายามอย่างมากที่จะทำตามคำสั่งสอนของบรรดาญาติของตัวเองทั้งหมด!! ย้ำว่า ทั้งหมด!!

ส่วนนางเอกที่พยายามหนีงานแต่งงานแบบหาผลประโยชน์เพราะอยากทำตามความตั้งใจของคนเป็นพ่อให้สำเร็จ พอมาเจอพระเอก จากที่คิดไว้ว่าจะต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ ทำแบบนั้นแบบนี้ให้ได้ แต่ด้วยวันเวลาผ่านไปทำให้นางเอกเรียนรู้ว่า สิ่งที่พ่อของนางหวังไว้ไม่ใช่สิ่งที่นางคิดทั้งหมด แค่คือสิ่งที่นางประสบอยู่ตอนนี้ สิ่งที่พระเอกทำให้นางอยู่ในทุกๆวัน คือการจูนเข้าหากันคนละครึ่งทาง การปรับตัวเข้าหากัน นั้นคือความสุขที่แท้จริง

ส่วนเรื่องปมก็ไม่ได้ดูตื่นเต้นอะไร แอบขัดใจนิดหน่อยตรงที่คู่หมั้นนางเอกยอมง่ายไป คิดว่าน่าจะมีศึกชิงนางให้พระเอกกริ้วโกรธดูอีกซักฉาก สองสาวที่โผล่มาคู่กันมาก็คิดว่าจะหลบออกไปยั่วพระเอกซะอีก (ฉากที่พระเอกนางรีบไปซื้อขนมมาให้นางเอก) กลับไม่มีบทอะไรเลย นอกจากมามองพระเอกแบบหลง (พระเอกนางหล่อมาก) มองพระเอกแบบไม่พอใจ (พระเอกนางตรงมากด้วย) และหลบฉากไป (เอ่ม มาทำไม?) มาให้พูดถึงนิดหน่อยเท่านั้น ซินะ…

สุดท้าย ภารกิจของพี่รองก็ยังไม่สำเร็จใช่ไหม? คือไม่มีกล่าวถึง หากระสัยยาครบยัง? ปรุงยาที่ตั้งใจไว้ได้เสร็จยัง? แต่มโนจากฉากที่พระเอกให้นางเอกดื่มเลือดไปด้วยน่าจะยังไม่เสร็จแน่ๆ… ทำไมอ่า อย่างน้อยเล่มสุดท้ายแล้ว น่าจะจบทุกสิ่งอย่างอ่ะ (หรือให้จิ้นต่อเอง?)

อันนี้ขอบ่นหน่อย
เป็นเซตที่ออกมาเป็นชุดโดยนักเขียนคนเดียวกัน เนื้อเรื่องต่อกัน แต่เมื่อมาอ่านต่อกันแล้วความรู้สึกไม่ต่อกันเลย เหมือนอ่านคนละเรื่องเดียวกันอยู่ งงไหม? สังเกตจากพี่ใหญ่พระเอกในเรื่องอสูรยั่วยิ้มที่อ่านๆไปทำไมลักษณะการพูดหรือนิสัยที่สื่อผ่านตัวหนังสือมาทั้ง 5 เล่มต่างกันอย่างเห็นได้ชัด (หรือฝนรู้สึกไปเองคนเดียว?) #ถอนหายใจ

PS.
→ อ่านจบมาได้หลายวันแล้ว แอบลืมความรู้สึกไปบ้างแล้ว (สารภาพ)
→ สงสัยว่าทำไมไม่ทำให้ครบทั้ง 7 คน? อีก 2 ไปไหน?


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: May 3, 2015
Advertisements

อสูรพรางใจ : กู่หลิง

Standard

ชื่อหนังสือ : 啞情一線牽 – อสูรพรางใจ
ชื่อชุด : ชุด วิวาห์อสูร
ผู้แต่ง : 古靈 – กู่หลิง
ผู้แปล : เบบี้นาคราช
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1540-7
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 252 หน้า

คำโปรย :
ใครหนอไม่รอคอยวิวาห์หวาน ใครเล่าไม่เฝ้าฝันวันชู้ชื่น หากแต่วาสนาไม่อาจฝืน เพียงชั่วคืนพันผูกอยู่คู่อสูร

รายละเอียด :
หากมองย้อนกลับไปในอดีต ใครเล่าจะเชื่อว่าสกุลมู่หรงอันยิ่งใหญ่เกรียงไกร เป็นถึงหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่ของยุทธภพมาวันนี้จะถึงคราวตกอับ นอกจากจะสูญสิ้นทุกสิ่งจนต้องยึดอาชีพชาวประมงเลี้ยงตัวแล้ว ชาวยุทธ์ทั้งหลายยังมองเมินพวกเขาราวกับไร้ตัวตน
แล้วก็คล้ายกับว่าสวรรค์จะเห็นใจพวกเขาผู้ยากจน มู่หรงอวี่ต้วน ลูกชายคนโตของสกุลมู่หรงจึงเป็นที่ถูกตาต้องใจของเศรษฐีอันดับหนึ่งจนอยากได้เขาเป็นเขยขวัญ ทว่ายังไม่ทันที่โชคลาภจะมาเยือน หญิงสาวผู้หนึ่งกลับมาปรากฏตัวพร้อมของสำคัญที่บ่งบอกว่านางคือคู่หมั้นของมู่หรงอวี่ต้วน
คำพูดเมื่อเอ่ยออกไปแล้วมิอาจดึงกลับคืนมา แม้จะเป็นคำสัญญาเมื่อนานแสนนาน ต่อให้สมาชิกใหม่ในบ้านจะเป็น ‘หญิงใบ้’ ก็เกรงว่าพวกเขาคงต้องรับตัวนางไว้!


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด วิวาห์อสูร
อสูรยั่วยิ้ม
อสูรซ่อนพิษ
อสูรเจ้าน้ำตา
อสูรเร้นร้าย


บันทึกหลังการอ่าน…

เล่มนี้เป็นเล่มที่น้ำฝนพลัดวันเขียนเม้าส์เพราะติดช่วงส่งเล่มของสอบ IS2 ที่มหา’ลัย พลัดไปนานจนเกือบจะลืมเนื้อเรื่องแล้วเนี่ย! (ขอโทษคร๊าบบบ)

มาม่ะ มาเม้าส์กัน
หลังจากเจอบรรดาอสูร 3 พี่น้องทายาทของพญายม 7 ไปแล้ว วันนี้เป็นคิวของน้องสาวแท้ๆของพี่รองที่ได้รับความสามารถของคนเป็นแม่มาแบบเต็มๆ (เต็มจนล้นเลย)
ฝนรู้แล้วล่ะว่าทำไมพี่รองอสูรพิษ ถึงได้ไม่ค่อยพูดค่อยจา เพราะท่านแม่ของเขาเป็นพญายมใบ้ที่นานๆพูดซักที คนเป็นลูกจะพูดมากก็ใช่เรื่อง ถูกไหม? แล้วพอมีน้องสาว น้องสาวดันเป็นคนพูด 3 ปี 1 ประโยคอีก ดีนะที่พี่รองยังพอพูดได้บ้าง ไม่งั้นคงเงียบกันทั้งบ้าน…

ส่วนตัวเล่มนี้ถูกลดความสนุกลงค่ะ ให้นึกถึงกราฟเส้นที่พุ่งขึ้น จากเล่ม 1 ถึง เล่ม 3 แต่พอมาถึงเล่ม 4 นี้ความสนุกพุ่งลง ไม่มากนะ ยังคงเรียกได้ว่าน่ารักน่าชังอยู่ แต่ไม่สนุกสุดเหมือนเล่มที่ 3
แอบรู้สึกเซ็งนิดๆ เพราะชะตากรรมของสาวน้อยคนนี้เหมือนน้องเล็กอสูรเจ้าน้ำตาไปบ้าง ตรงที่ตัดสินใจมาแต่งงานให้กับฝ่ายชายด้วยตัวเอง โดยมีจุดประสงค์แอบแฝงเกี่ยวกับเรื่องความแค้น พระเอกมีชะตาที่ต้องเจ็บตัวแล้วได้พี่ใหญ่กับพี่รองมาช่วย อีกทั้งยังได้รับการถ่ายทอดความสามารถจากบรรดาอสูรอีก… ในเรื่องก็มีป้าสะใภ้กับบรรดาลูกๆที่เห็นแก่ตัว เหมือนกับพี่สะใภ้ใหญ่ในเรื่องอสรูซ่อนยิ้มด้วย แต่น่ารังเกียจได้ไม่เท่าเล่มนั้น เรื่องนี้ยังอ่านแล้วไม่รู้สึกว่า ยี้ เหมือนเล่มแรก (อันนั้นสุดๆ เกินเยียวยาจริง)

น่าจะเป็นพวกความคล้ายกับเล่มก่อนหน้า(มั้ง)ที่ทำให้ความสนุกของฝนลดลง คงไม่ต้องเล่าเรื่องแล้วเนอะ เพราะก็คล้ายๆกันอย่างที่ฝนบอกนั้นแหละ

อย่างที่บอก ความน่ารักยังคงมีอยู่ พระ/นางคุยกัน(?) ได้น่ารักดีค่ะ รู้สึกนับถือความสามารถของพระเอกเลยที่สามารถแปลภาษาของนางเอกให้เข้าใจได้ พวกนางเกิดมาเป็นของกันและกันจริงๆ!! แอบอยากรู้ตอนที่นางเอกยอมเปิดปากกระซิบข้างหูพระเอกจังว่าสนทนากันว่าอะไร (ทำไมเนื้อเรื่องไม่มีเฉลย นี่อยากรู้มาก หรืออ่านข้ามไป?)

PS.
→ อ่านเรื่องนี้แล้วอินตามนางเอก คือนั่งเงียบๆแล้วไม่อยากพูดอะไรกับใครเลย จนป๊ะคิดว่าเครียดอยู่ ฮาาาาา (เปล่า ลูกแค่อิน)
→ แล้วตกลงยาสารพัดพิษปรุงได้ยัง!! ค้างมาตั้งแต่เล่มแรกแล้วววววววววววว


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 27, 2015

อสูรเจ้าน้ำตา : กู่หลิง

Standard

ชื่อหนังสือ : 愛哭小嫁娘 – อสูรเจ้าน้ำตา
ชื่อชุด : ชุด วิวาห์อสูร
ผู้แต่ง : 古靈 – กู่หลิง
ผู้แปล : ลี่ลี่
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1541-4
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 265 หน้า

คำโปรย :
ใครหนอไม่รอคอยวิวาห์หวาน ใครเล่าไม่เฝ้าฝันวันชู้ชื่น หากแต่วาสนาไม่อาจฝืน เพียงชั่วคืนพันผูกอยู่คู่อสูร

รายละเอียด :
เพราะสัญญาที่มีมาแต่เก่าก่อนทำให้ ‘เซียงจุ้ยเอ๋อร์’ ต้องยอมแต่งงานเมื่ออายุครบสิบหกปี แม้จะหวาดหวั่นจนอยากร่ำไห้น้ำตาท่วมฟ้านองแผ่นดิน เหตุเพราะนางต้องแต่งกับบุรุษแปลกหน้า ต้องไปอาศัยอยู่กับครอบครัวที่ไม่คุ้นเคยยังสถานที่ที่แปลกตา พวกเขาจะทนได้หรือ… กับความขี้ขลาดและขี้แยเป็นที่สุดของนาง!
หนำซ้ำสกุลฟางที่นางต้องแต่งเข้ายังเป็นที่เลื่องลือด้านการศึกและโปรดปรานการต่อสู้กันทุกคนไม่เว้นแม้แต่สตรี เช่นนั้นนางมิต้องออกรบแล้วใช้น้ำตาท่วมศัตรูหรืออย่างไร!
แต่เพื่อท่านแม่แล้วนางไม่แต่งมิได้ เพราะมีหน้าที่ที่ท่านมอบหมายให้นางทำ มิกล้าออกรบแล้วอย่างไรเล่า นางยังมีฝีมือด้านอื่นที่พวกคนสกุลฟางขาดแคลน ซ้ำผู้เป็นสามียังดีต่อนางยิ่งนักและเขาก็ไม่คิดจะอยากเป็นแม่ทัพนายกองอันใด ความขลาดกลัวตื่นตระหนกที่เคยมีนั้นช่างเป็นไปโดยใช่เหตุเสียแล้วกระมัง!


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด วิวาห์อสูร
อสูรยั่วยิ้ม
อสูรซ่อนพิษ
อสูรพรางใจ
อสูรเร้นร้าย


บันทึกหลังการอ่าน…

มาถึงอีกหนึ่งทายาทของบรรดาพญายมทั้ง 7
น้องสาวคนเล็กสุดของพี่ใหญ่ในเรื่องอสูรยั่วยิ้ม (คือเกิดจากพ่อแม่เดียวกันไม่เหมือนพี่น้องคนอื่น) นางผู้สืบทอดความสามารถของพญายมโศก คือพี่ชายใหญ่ของนางได้ความสามารถของพญายมยิ้ม น้องสาวคนเล็กได้ความสามารถของแม่ที่เป็นพยายมโศก เลยกลายเป็นอสูรโศก แน่นอน โศกก็คือเศร้า นางเอกร้องไห้เก่งมาก ไม่เพียงเท่านั้น ยังขี้ขลาดแล้วก็ขี้แงมากอีกด้วย!!!

บอกก่อนว่า หลังอ่านเล่มนี้จบ ฝนเริ่มรู้สึกสนุกมากขึ้นกว่าสองเล่มแรก
ทำไม?
เดี๋ยวมาว่ากันอีกที ของเม้าท์ก่อน

เปิดตัวมาด้วยพี่ใหญ่ก่อนเสมอ พี่ใหญ่ที่ฝนจำได้ว่าอยู่ในช่วงพักรักษาตัว ไม่สามารถทำนาได้ในตอนนี้ เลยสามารถเป็นกังวลในเรื่องบรรดาน้องๆของเขาได้ คราวนี้เขาไปโวยวายกับท่านพ่อของตัวเองเรื่องที่ปล่อยน้องเล็ก (นางเอกของเรื่อง) ไปแต่งงาน ตามสัญญาหมั่นหมายในรุ่นเก่าก่อน! อารมณ์พี่ชายหวงน้องนั้นแหละ เถียงกันไปก็น่ารักดี พ่อลูกคู่นี้เถียงกันตลกมาก ตั้งแต่เล่มอสูรซ่อนพิษแล้วล่ะ เล่มนี้ก้มีเถียงกันอีก อ่านไปก็ขำไป
กลับมาๆ
นางเอกที่บอกใครต่อใครว่าสมัครใจไปแต่งงานเพื่อท่านแม่ของนางเอก แท้จริงแล้วมันไม่ใช่ ก็นางเป็นขี้ขลาดนี่เนอะ จะให้ไปอยู่กับคนแปลกหน้าโดยไม่รู้สึกอะไรก็ใช่ที กลัวก็กลัว แต่จะให้กลับคำก็ไม่ได้ เพื่อท่านแม่แล้ว ไม่อยากยังไงก้ต้องยอม แถมพี่ใหญ่ของนางยังงอแงมากกว่าอีก (พี่ใหญ่นี่ก็พาขำตลอด!) พอแต่งงาน จากที่กังวลๆว่าจะปรับตัวยังไง จะทำตัวยังไง ก็หายเกลี้ยง เพราะพระเอกมีหน้าตาที่ชวนทำให้คนยิ้มตลอด แถมยังเข้าอกเข้าใจความเป็นตัวตนของนางอีก
เริ่ดสุด! บอกเลย!
แบบว่า พระเอกได้รับคำเตือนล่วงหน้าจากพี่ภรรยาที่บอกต่อมาทางพ่อกับแม่ของเขาว่านางเอกขี้ขลาดมาก(ก.ไก่สามบรรทัด) เลยใจเย็น ค่อยๆแทรกซึมความเป็นตัวตน แทรกซึมความเคยชินไปให้นางเอกทีละนิด ไม่รีบร้อนแต่ก็ไม่ช้าเกินไป หาทางตีสนิทกับนางเอกเรื่อยๆ รอจนตายใจแล้วกินเรียบ (แผนสูง!) ฮาาา ดูเป็นผู้ชายที่ใจเย็นดีค่ะ

ที่ฝนบอกว่าสนุกไม่ใช่จุดนี้นะ
ที่ฝนบอกว่าสนุกก็เพราะว่าเนื้อมามีมากกว่าแต่งงานกับ รักกัน พิสูจน์ความรัก จบ แต่เนื้อเรื่องตั้งแต่หน้าแรกจนจบเล่มดำเนินกันมาจนพระ/นางอายุสี่สิบไปแล้ว (แถมมีลูก 6 คนด้วย!) ระหว่างทางนั้นก็มีการรบ เพราะพระเอกเป็นนักรบ มีดราม่าเรียกน้ำตา (ทั้งคนอ่านและนางเอก) เล่นเอารู้เลยว่าทำไมถึงเรียกว่าอสูรโศก ร้ายกาจจริงๆ มีการแย่งอำนาจ แย่งความดีความชอบ หมั่นไส้ นักหลัง มีการล้างแค้น มีตอบแทนบุญคุณ มีเยอะอ่ะ ได้ข้อคิดเยอะมากด้วย อ่านแล้วลุ้น มีปริศนาแฝงอีก ทำไมแม่นางเอกถึงต้องส่งนางเอกไปแต่งงาน แล้วทำไมต้องแต่ง ทำไมพระเอกถึงไม่อยากได้ยศ เย๊อะ แถมเรื่องนี้บรรดาพญายมทั้ง 7 ออกจากรัง(?) มาโชว์ความสามารถกันด้วยนะ ทำให้รู้ถึงความร้ายกาจของพวกเขาเลยว่าใครร้ายกาจยังไง

ชอบสุดในสามเล่มที่อ่านมากเลยยยย

PS.
→ หนีเครียดมาพิมพ์เม้าส์นิยาย เดี๋ยวเสร็จนี่ก็ไปแก้เล่มต่อ (น้ำตาไหลหนักมาก)
→ เล่มต่อไปจะสนุกมากขึ้นไหมนะ?


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 25, 2015

อสูรซ่อนพิษ : กู่หลิง

Standard

ชื่อหนังสือ : 最毒男人心 – อสูรซ่อนพิษ
ชื่อชุด : ชุด วิวาห์อสูร
ผู้แต่ง : 古靈 – กู่หลิง
ผู้แปล : มดแดง
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1538-4
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 225 หน้า

คำโปรย :
ใครหนอไม่รอคอยวิวาห์หวาน ใครเล่าไม่เฝ้าฝันวันชู้ชื่น หากแต่วาสนาไม่อาจฝืน เพียงชั่วคืนพันผูกอยู่คู่อสูร

รายละเอียด :
บ้านสกุลจูเก่อ มีบุตรทั้งชายหญิงพรั่งพร้อม…หากแต่พวกเขาไม่มีทั้งสติปัญญาและความสามารถโดดเด่น ตรงกันข้าม เหล่าบุรุษกลับสัตย์ซื่อจนแทบจะโง่งม ส่วนสตรีก็ใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสา เรียกได้ว่าเป็นตระกูลของคนเบาปัญญาโดยแท้ เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงมีชะตากรรมเลวร้ายเข้าไปทุกที นั่นคือจวนจะตายเรียบหมดบ้านแล้ว
เพื่อช่วยชีวิตพี่ชายคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ ‘จูเก่อเหมิงเหมิง’ ยินดีทำทุกวิถีทาง แต่ไม่ว่านางจะพยายามซักเท่าไหร่ก็ไม่ประสบผล สิ่งเดียวที่เป็นดุจความหวังอันเรืองรองคือ ‘หมอเทวดา’ ที่เสียงลือเสียงเล่าอ้างบอกว่าไม่มีโรคใดที่เขารักษาไม่ได้ แต่เขาเป็นใคร มีรูปร่างลักษณะอย่างไร หรือแม้แต่จะหาตัวเขาได้ที่ไหน ล้วนมืดแปดด้าน
อย่าว่าแต่การรักษาโรคแต่ละครั้งของเขา สิ่งตอบแทนที่เรียกร้องล้วนล้ำค่า มีค่าควรเมือง มีเงินก็ใช่จะหาซื้อได้ นี่นางไม่มีทั้งเงินทอง ไม่มีทั้งสิ่งของ งั้นเหลือเพียงอย่างเดียวที่พอจะเสนอให้ได้…ก็คือตัวของนางเอง


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด วิวาห์อสูร
อสูรยั่วยิ้ม
อสูรเจ้าน้ำตา
อสูรพรางใจ
อสูรเร้นร้าย


บันทึกหลังการอ่าน…

อ่านเรื่องของพี่ใหญ่ (ทายาทพญายมยิ้มกับพญายมโศก) ในเรื่องอสูรยั่วยิ้มไปแล้ว ก็ต้องมาที่น้องรอง ทายาทของพญายมพิษต่อเลย
ฝนสนใจคุณหมอที่ไม่ใช่หมอคนนี้มาก เพราะเล่มที่แล้วได้สปอยไว้ในเนื้อเรื่องว่าเขาก็ถูกท่านพ่อของตัวเองไล่ออกจากบ้านให้มาหาคู่แต่งงานเหมือนพี่ใหญ่ ถ้าหาไม่ได้ไม่ให้กลับบ้าน แล้วด้วยนิสัยเย็นชา ติดบ้าน ประหยัด(มาก ก.ไก่เพิ่มอีกล้านตัว) แล้วก็ไม่สนใจคนรอบข้าง แล้วอย่างนี้นางจะหาภรรยากลับบ้านได้ยังไง!!

อ่านจบปุ๊บ รู้สึกสนุกกว่าเล่มของพี่ใหญ่ เพราะรู้สึกว่าเริ่มมีมุกให้ขบขันบ้าง (หรือว่าเล่มที่แล้วก็มีแต่ฝนไม่ขำ?)
อ่านไปก็คิดว่าน่ารัก นางเอกน่ารักดี จากที่ตอนแรกคิดว่านางเอกน่าจะซื่อๆจนใกล้คำว่าบื้อเหมือนเรื่องรักประดับใจ แล้วอ่านไปคงจะติดเบื่อๆแน่ๆ ผิดคาด คาแรคเตอร์นางก็น่ารักดี ไม่ซื่อมากขนาดนั้น แต่ออกแนวใจดีมากมากกว่า ไม่ซิ ต้องพ่วงคำว่าเป็นคนมองโลกในแง่ดีด้วย จัดอยู่ในกลุ่มคนดีมากๆเลยแหละ (ต่างจากพี่สะใภ้ใหญ่เลยทีเดียว #แอบนิทานางเอกเรื่องก่อน)
เป็นคนดียังไง?
พอรู้ว่าพระเอกจะไม่รักษาคนป่วย ถ้าคนป่วยนั้นไม่เกี่ยวข้องใดๆกับตน นางเอกก็จัดเลย จัดไป ขอพระเอกแต่งงาน! พระเอกก็ไม่ปฏิเสธ เพราะจุดประสงค์ของการออกจากบ้านของเขาก็คือเรื่องนี้ บรรลุจุดประสงค์ไปหนึ่งอย่าง (ไหนๆก็ถูกไล่ออกจากบ้านทั้งที ก็ใช้เวลาให้คุ้ม นางมีอะไรให้ทำเย๊อะเยอะ) แต่ด้วยเป็นคนไม่แคร์คนที่ไม่อยากแคร์ ถึงนางเอกจะแต่งงานด้วยแล้ว เขาก็ยังมองว่าเป็นคนอื่นอยู่ ช่วงแรกๆนี่ฝนอ่านแล้วก็สงสารนางเอก ไม่น่าเล๊ยยย เสียบ้านเพราะเสียรู้คน ยังต้องเสียอิสระภาพมาลำบากอีก พระเอกนี่ก็ใจร้ายเกิ๊น นางเอกทำดีด้วยก็ไม่สน ไม่อะไร กลับปฏิเสธน้ำใจ แถมไม่สนใจใยดีอีก
ตรงนี้แหละที่ฝนบอกว่านางเอกเป็นคนดี ถือนางคิดว่าสามีตัวเองเนี่ยจนมาก (ที่ไหนได้ พกเงินเป็นหีบแต่ไม่ใช้) ระหว่างเดินทาง (แบบตกละกำลำบาก) ก็เข้าป่าไปหาเผือก หามัน หาผลไม้ เพราะไม่อยากแย้งหมั่นโถ่สามีกิน! พอถึงหมู่บ้านก็อาสาหางานทำ คอยซักผ้าหาทุนมาซื้อหมั่นโถ่ร้อนๆให้สามีกินด้วย!! นอนก็ให้นอนที่วัดร้าง ข้างทาง ตามป่า ตามเขา นางเอกเนี่ย คนดี๊ดี ถึงจะมีหงุดหงิดบ้างแต่ก็ไม่โกรธเคือง สามีว่าไงก็ว่าตามกัน กว่าจะได้สบายตัว (กว่าพระเอกจะยอมรับให้เป็นคนที่เขาแคร์) ก็ต้องให้มีเรื่องเกือบจะเลือดตกยางออกเลยทีเดียว

แหนะ อย่าคิดว่าพระเอกเธอจะโหดร้าย ใจร้ายมากมายขนากนั้นอย่างเดียวนะ
เขาก็ทำหน้าที่สามีของเขาอย่างดี ถึงเขาจะเดินนำหน้า แต่เมื่อนางเอกหยุดหาอาหารรองท้อง เขาก็หยุดรอ เพียงแค่รักษาระยะห่างเวลาเดินเท่านั้น ตามเสื้อผ้าของนางเอก เขาก็วางยาไว้ให้นางเอกป้องกันตัวเองไม่ให้ใครมารังแกได้ง่ายๆ ถึงจะไม่แคร์แต่ก็ถือว่าพี่แมนอ่ะ ณ จุดนี้ จะด่าก็ด่าได้ไม่เต็มปาก เขาแค่ยังไม่มีความผูกพันธ์กับตัวนางเอกเท่านั้น ระยะเวลาในการเดินทางไปนู้นนี่นั้นบวกกับนิสัยส่วนตัวของนางเอก (เหมือนนางเอกต้องพิสูจน์ตัวเองอย่างเยอะเลยกว่าจะได้ใจของชายงามมาครอง) เป็นตัวผลักให้เขาเริ่มเปิดใจ เริ่มจับนางเอกไปอยู่ในข่ายคนที่ตัวเองแคร์ (คนในครอบครัวจริงๆ)

ชอบนะ อ่านแล้วก็คิดว่าน่ารักดี
ตอนที่นางเอกเริ่มพูดมากแล้วพระเอกทนไม่ไหวก็จะสั่งให้หุบปาก (หึย อ่านแล้วก็โมโห ทำไมพี่ใจร้ายแบบนั้น!) แต่พออ่านไปสักพักก็หายโมโห เพราะทุกครั้งไม่ว่านางเอกจะขอให้อะไร ถึงเขาจะหงุดหงิดในใจ ออกปากสั่งให้เงียบ แต่สุดท้ายเขาก็ยอมทำตามทุกที น่ารักอ่ะ

เรื่องนี้หวานไม่มาก แต่แอบน่ารักเยอะนะ

PS.
→ ตกลงหาวัตถุดิบที่ใช้ทำยาต้านสารพัดพิษครบไหมอ่ะ เนื้อเรื่องไม่ได้บอก หรือว่ารอดูเล่มอื่น?
→ พี่ใหญ่โผล่มาเยอะมาก น่ารักดีเหมือนกันตอนเขาคุยกับพ่อตัวเอง
→ แน่นอน เล่มที่แล้วมาปูสปอยมาเล่มนี้ เรื่องนี้ก็ปูสปอยไปเล่มต่อไปเหมือนกัน!


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 24, 2015

อสูรยั่วยิ้ม : กู่หลิง

Standard

ชื่อหนังสือ : 笑問生死緣 – อสูรยั่วยิ้ม
ชื่อชุด : ชุด วิวาห์อสูร
ผู้แต่ง : 古靈 – กู่หลิง
ผู้แปล : อวี้
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1536-0
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 295 หน้า

คำโปรย :
ใครหนอไม่รอคอยวิวาห์หวาน ใครเล่าไม่เฝ้าฝันวันชู้ชื่น หากแต่วาสนาไม่อาจฝืน เพียงชั่วคืนพันผูกอยู่คู่อสูร

รายละเอียด :
แม้ไม่มีมารดาคอยดูแลมาตั้งแต่เล็กและภาระในบ้านทั้งหลายอยู่ในมือนาง คุณหนูใหญ่กงเสวี่ยหลิงก็หาได้รู้สึกว่าชีวิตยากลำบาก จะว่าไปแล้วนางยังรู้สึกเป็นสุขนักที่ได้ดูแลบิดาและพี่ชายทั้งสองด้วยตัวเอง ยินดีเหลือแสนที่นางไม่ว่าอะไรล้วนทำเป็น
ด้วยเหตุนี้แม้เคราะห์จากผู้อื่นจะถูกจับโยนใส่ ทำให้เจ้าบ่าวของนางถูกเปลี่ยนตัวจากคุณชายตระกูลเก่าแก่มาเป็นชาวนาผู้หนึ่ง นางไม่เพียงไม่ร้องไห้คร่ำครวญ นางกลับนึกขอบคุณสวรรค์ที่ช่วยให้นาง ‘กำจัด’ คู่หมั้นที่ไม่ว่าอะไรล้วนทำไม่เป็นด้วยซ้ำ
มีเรื่องเดียวเท่านั้นที่นางยากจะรับมือ นั่นคือสามีชาวนาของนางผู้นั้น…เขาไม่เพียงไม่ว่าอะไรล้วนทำเป็นเหมือนนาง ซ้ำร้ายฝีมือเขายังดู ‘ร้ายกาจ’ กว่านางอีก ที่แท้นางแต่งให้ผู้ใดมากันแน่ เทพพันมือหรือ!


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด วิวาห์อสูร
อสูรซ่อนพิษ
อสูรเจ้าน้ำตา
อสูรพรางใจ
อสูรเร้นร้าย


บันทึกหลังการอ่าน…

รู้สึกผิดคาดมาก…
ตอนที่อ่านรักประดับใจ ฝนรู้สึกว่าอ่านได้เรื่อยๆ เบาๆ รู้สึกเฉยๆ ก็คิดว่าผลงานของกู่หลิงเล่มนี้ก็คงจะแนวๆนั้น เบาๆ สบายๆ เรื่อยๆ ไม่ได้ตั้งความหวังอะไร เลยอ่านระหว่างช่วงใกล้สอบ
ที่ไหนได้
ดันสนุกกว่าที่คิด ไม่ได้สนุกมากถ้าเทียบกับผลงานของนักเขียนท่านอื่นที่น้ำฝนสนใจ ยังคงอ่านได้สบายๆอยู่ แต่มีอะไรให้ลุ้น ให้คิดมากกว่าเรื่องก่อน

ยังไง?

นางเอกเนี่ย ไม่อยากแต่งงานกับคู่หมั้นที่ปู่หาให้ นางมีสเป็คผู้ชายในใจไว้ แล้วคู่หมั้นนางไม่ผ่านเกณฑ์ใดๆเลย ระหว่างที่คิดหาวิธีที่ทำให้คู่หมั้นยินยอมถอนหมั้น ก็ได้ญาติตัวเองเนี่ยแหละมาเปิดทางให้หนีจากคู่หมั้นได้ (แต่แลกกับปัญหานับสิบอย่าง)

ญาตินางเอกเป็นใคร?
เป็นอาสาวกับลูกพี่ลูกน้องอีก 3 (พี่ชาย 1 พี่สาว 2) เป็นศูนย์รวมของคนที่แย่ที่สุดเลยล่ะ อ่านไปก็อยากจะด่าไป คนอะไร๊ (เสียงสูง) จะเห็นแก่ตัว ไร้ยางอาย ไร้มโนสำนึก ไร้ความคิด ไร้สมอง แย่ ฯลฯ ได้มากขนาดนี้

ลูกชายของอานางเอกไปก่อเรื่องหนักมากแล้วปัดความผิดแบบแย่ๆ จนทำให้สาวๆในบ้านต้องรีบแต่งงาน แต่ด้วยชื่อเสียๆของบรรดาลูกสาวอาของนางเอก ทำให้ไม่มีใครยอมแต่งด้วย หาไปหามา เจอคุณชายจริตหญิงกับพระเอกที่เป็นชาวนา แต่พี่สาวเธอไม่ยอม งอแง นางเอกได้โอกาส เลยแลกกับพี่สาวไปแต่งกับชาวนาแทน โดยกำหนดข้อแม้ว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวอะไรอีกแล้ว นางเอกไม่อยากให้ครอบครัวของอามาทำความลำบากให้กับพ่อและครอบครัวของตัวเองอีก

แต่ก็นะ ด้วยความที่ครอบครัวอาของนางเอกนิสัยเสียมาก มากแบบมากๆ ไม่ว่าเกิดเรื่องกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็หาข้ออ้างกลับมาเสมอ แต่ละครั้งก็เพิ่มความรุนแรงของปัญหามากขึ้นเรื่อยๆ นางเอกก็ทนให้พ่อตัวเองรับผิดชอบสิ่งที่ไม่ได้ก่อไม่ได้ ก็ตามไปช่วยทุกครั้งๆๆ สุดท้าย! เรื่องเกิดหนักจนเกือบทำให้พระเอกที่ดูยังไงก็ไม่เหมือนชาวนาธรรมดาตาย (จริงๆแล้วก็ไม่ใช่นั้นแหละ) เกือบทำให้นางเอกตายด้วย (พี่สาวนางจงใจฆ่าเลยแหละ)

อย่างที่บอก อ่านแล้วผิดความคาดหมายมาก สนุกกว่าที่คิดไว้
อ่านไปก็หมั่นไส้ครอบครัวอาของนางเอกไป หงุดหงิดก็หลายที บางครั้งดูเหมือนจะจบแล้ว แต่ก็ไม่จบ! ยังมีอีก มีปัญหาอีกไม่จบไม่สิ้น (ถอนหายใจ) อยากจะไปบ่นพ่อนางเอกว่าจะใจอ่อนไปทำไม!! (น้องสาวเขานิ เขาก็ต้องใจอ่อนเป็นธรรมดาซิเธอ) กว่าตัวละครพวกนี้จะรู้สึกนึกก็เล่นเอาคนอ่านเหนื่อยแทนนางเอก ยกเว้นพี่สาวคนหนึ่งไว้คนนะ ทำยังไงก็คิดไม่ได้ ทุกอย่างโทษนางเอกหมด (คนอะไร๊ แย่ยิ่งกว่าแย่ แย่ได้มากมายอะไรขนาดนี้!!) สมน้ำหน้าที่เจอเรื่องร้ายในโชคชะตาอันแสนโหดร้ายนั้น!! (หัวเราะสมน้ำหน้า)

กลับมาหาเรื่องหวานๆบ้าง เดี๋ยวจะหาว่าเรื่องนี้มีแต่อะไรแย่ๆ ฮาาา
พระ/นางหวานกันน่ารักดีค่ะ ฝนชอบตอนที่พระเอกออกตามหานางเอก เป็นอะไรที่รู้เลยว่าเขารักของเขาจริงๆ จากคนที่ยิ้มแย้มตลอด ไม่ว่าตอนอารมณ์ไหนก็ไม่เคยหุบยิ้ม (แน่ซิ ชื่อเรื่องก็บอกว่าอสูรยั่วยิ้ม เอ่ม เว้นตอนหลับไปนะ ตอนนอนใครจะไปยิ้ม…) กลับไม่ยิ้มเลยตั้งแต่วันที่นางเอกหายไป แต่พอกลับมาเจอกันอีกครั้งก็ยิ้มออก ชอบอ่ะ ชอบบบ

PS.
→ พระเอกในเรื่องอสูรซ่อนพิษน่าสนใจมาก อยากรู้ว่าเจ้าสาวของเขาจะได้มายังไง (ส่วนเรื่องนี้พระเอกได้นางเอกมาแบบฟลุ๊คๆละ)
→ จากที่คิดว่าอ่านๆ หยุดๆ ได้ ต้องอ่านจนจบ… งานฝนละ งานฝนนนนนน
→ ขาดหวานไปนิดเนอะ ฝนคิดงั้นนะ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 22, 2015