Posted in นักเขียนไทย, Light of Love

พลิกหัวใจราชสีห์ : เมริศา

ชื่อหนังสือ : พลิกหัวใจราชสีห์
ผู้แต่ง : เมริศา
สำนักพิมพ์ : Light of Love

คำโปรย :
เมื่อเจ้านายหนุ่มที่คิดว่าจะน่ากลัวราวฆาตกรโรคจิต กลับกลายเป็นบุรุษผู้หล่อล่ำสง่างามราวกับราชสีห์ทรงเสน่ห์ พิมพ์นาราก็หลงลืมไปเลยว่ากระต่ายน้อยอย่างเธอไม่สมควรจะตะปบกินเจ้าป่าอย่างเลอองซ์ก่อนเสียเอง!
รายละเอียด :
ลอองซ์ เดอโมนิโอ เจ้าของธุรกิจซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ ชายหนุ่มลึกลับที่ได้รับฉายาว่า ‘ปีศาจแห่งวงการไอที’ เลอองซ์คือบุรุษหนุ่มผู้มีมันสมองอัจฉริยะที่สามารถทำเงินได้เป็นวินาที แต่ความสามารถรอบด้านก็ไม่อาจลบล้างความเหงาของเขาไปได้ ชายหนุ่มจึงมีกระต่ายน้อยไว้เป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจพร้อมกับรับสมัครพี่เลี้ยงไว้คอยดูแล เมื่ออาคารเดมอนคอร์เปอเรชั่นได้เปิดรับพี่เลี้ยง สาวร่างเล็กนามว่า พิมพ์นารา บรรจงรัก ก็เกิดต้องตาราชสีห์ผู้รักสันโดษเข้าเต็มเปา เธอบอบบางอ่อนโยนราวกับกระต่ายน้อยจนเลอองซ์อยากจะรังแกทั้งเช้าทั้งเย็น รวมทั้งหลอกล่อกระต่ายสาวให้ตื่นตูมก่อนที่ราชสีห์อย่างเขาจะตะปบบเธอไว้ในอุ้งมือ และค่อยๆกลืนกินอย่างใจเย็น
พิมพ์นารา หารู้ไม่ว่าการที่นำพาตัวเองเข้ามาเป็นพี่เลี้ยงกระต่ายให้แวมไพร์หนุ่มผู้พ่ายต่อแสงตะวันอย่างเลอองซ์ เดอโมนิโอจะทำให้ชีวิตเรียบง่ายของเธอต้องเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เมื่อเจ้านายหนุ่มที่หญิงสาวคิดว่าเขาจะน่ากลัวราวฆาตกรโรคจิต กลับกลายเป็นบุรุษผู้หล่อล่ำจนน่าหลงใหล สง่างามราวกับราชสีห์ทรงเสน่ห์ที่คอยสั่นไหวหัวใจเธอให้สั่นคลอนอยู่เรื่อย จนหญิงสาวหลงลืมไปเลยว่ากระต่ายน้อยอย่างเธอไม่สมควรจะตะปบกินเจ้าป่าอย่างเลอองซ์ก่อนเสียเอง!


บันทึกหลังการอ่าน…

นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่แนวปรกติที่ฝนชอบอ่าน แต่มีโอกาสได้อ่านเพราะร่วมกิจกรรมในบอร์ดของ Dek-D (จิ้มดูกิจกรรม) ตอนเริ่มกิจกรรมก็ไม่คิดว่าจะมีคนติดต่อมา เพราะฝนไม่ได้ขายของ (แถมตัดราคาตัวเองอีกต่างหาก) เวลามีน้อยแต่ใจอยากช่วยมีเยอะ กิจกรรมเล็กๆ ร่วมได้ก็ร่วม คิดว่าถ้าไม่มีคนติดต่อมาก็ไม่อะไร แล้วคุณเน่ (นักเขียน) เธอติดต่อมาให้ฝนอ่านหนังสือของเธอที่กำลังวางแผงอยู่ ซึ่งเธอกำลังทยอยลงใน Dek-D ให้แฟนๆหนังสือได้ทดลองอ่าน ตอนนั้นมี 15 ตอน ฝนก็รับมาอ่าน คิดว่า 15 ตอนไม่น่าอ่านนาน แล้วก็ไม่นานจริงๆค่ะ จบในเวลากิจกรรมพอดีเป๊ะ (แต่รายงานตัวหลังจากกิจกรรมนะ เพราะกลับบ้านดึก)

ความรู้สึกแรกที่เห็นปก ..คิดถึงเรื่องก่อนหน้าเมื่อนานมาแล้วที่เคยอ่านเลยค่ะ อ่านหนังสือแนวๆนี้ที่มีหน้าปกราวๆนี้ ต่อมวิชาการพุ่ง (หัวเราะ) เป็นหนังสือที่ฝนอ่านได้ แต่เป็นหนังสือที่ไม่ได้เจาะกลุ่มตลาดแบบฝน เอ่ม ต้องบอกว่า ไม่ใช่ทางที่ฝนชอบอ่านแหละค่ะ

เรื่องนี้เป็นนิยายพาฝัน ตัวฝนเองก็ไม่เข้าใจว่านิยายพาฝันเป็นแบบไหน เพราะนิยายส่วนใหญ่ก็พาฝนฝันไปไกลคล้ายๆกันหมด (หัวเราะ)

พระเอกเป็นคนอัจฉริยะ เป็นผู้พัฒนาโปรแกรมเพื่อขาย โปรแกรมเขาไม่ใช่ธรรมดาเข้าขั้นเป็นโปรแกรมอัจฉริยะ (ให้นึกถึงความเก่งของ Tony Stark ใน Iron Man) เขาเป็นเจ้าของตึกสูง 70 ชั้นที่ภายในตึกมีเพียงเขาและเลขาส่วนตัวของเขาเท่านั้น เป็นชายหนุ่มที่รักกระต่ายและมีนิสัยส่วนตัวที่ค่อนข้างแปลก เขามีฉายามากมาย แต่ในเนื้อเรื่อง เขาจะเป็นสิงโตที่จ้องจะล่ากระต่าย

นางเอกเป็นสาววัยใสที่เพิ่งผ่านรั้วมหาวิทยาลัยมาไม่นาน เธอมีลักษณะเหมือนกระต่ายตัวน้อยที่หลงเข้าไปอยู่ในป่า (ตึกทำงาน) ของพระเอกในฐานะพี่เลี้ยงกระต่าย

ใน 15 ตอนแรกเริ่มเปิดปมออกมาให้อ่านบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่หมดค่ะ แต่เปิดปมแต่ยังไม่เฉลยปม เห็นคุณเน่บอกว่าจะโพสให้นักอ่านได้ประมาณ 17 ตอน

มาถึงตอนเม้าส์

จุดที่ฝนชอบในเรื่องนี้คือ พระเอกเป็นโปรแกรมเมอร์ค่ะ ถ้าอ่านนิยายที่มีฉากเรทให้นักอ่านฟิน ส่วนใหญ่ที่เจอจะไม่เป็นมาเฟีย เจ้าพ่อ คนมีอิทธิพล ก็เป็นหนุ่มอาหรับพบรักในทะเลทรายอะไรแบบนั้น แต่พระเอกเป็นโปรแกรมเมอร์ ถึงจะฉลาดเกินหน้าเกินตามนุษย์อย่างฝนไปมาก แต่รู้สึกแฮปปี้ทุกครั้งที่มีคนนำงานของตัวเองไปแต่งเป็นตัวเองในนิยาย (เขิน)

ตัวอิจฉาฝ่ายหญิงเป็นหุ่นยนต์ค่ะ (ดูเกินจริงจนฝนเข้าใจแล้วว่านิยายพาฝันจะมาประมาณไหน) เธอขี้หึงอย่างร้ายกาจ ถ้าเป็นนิยายทั่วๆไปจะมาทำนอง นางแบบ ดารา ลูกสาวไฮโซ แฟนเก่าหุ่นเซ็กซี่ แต่เรื่องนี้เธอเป็นหุ่นยนต์ แปลกใหม่ดีค่ะ

ส่วนอื่นๆ ฝนคิดว่าหลายๆอย่างไม่ถูกจริตฝนเท่าไร
ตัวละครขาดความกลม ขาดมิติ แล้วก็ขาดความเป็นธรรมชาติ ฝนไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะธีมเรื่องเป็นนิยายพาฝันด้วยหรือเปล่า? แต่อ่านไปแล้วคิดว่านักเขียนยัดเยียดบางอย่างใส่เข้าไปตามความอยากให้เป็น ขาดพื้นหลังด้วย พื้นหลังที่ทำให้คนอ่านรู้ว่า ทำไมตัวละครตัวนี้ถึงมีลักษณะแบบนี้ เป็นแบบนี้ ขาดอดีตที่ส่งผลต่อความเป็นไปในปัจจุบันค่ะ
บางช่วง บางตอนขาดความสมเหตุสมผลของการกระทำ บางจุดบางช่วงฝนอ่านไปก็ตกใจไป ไม่ควรเป็นแบบนั้นหรือเปล่า เดี๋ยวววว ทำไมทำแบบนั้น อ่านแล้วรู้สึกว่า นักเขียนอยากให้เป็นแบบนี้ อยากเพิ่มตรงนี้เข้าไปจะได้ฟิน ก็ใส่ลงไปเลย ไม่ได้ดูบรรยากาศ อารมณ์ องค์ประกอบทั้งหลายในนิยาย อ่านแล้วเศร้าแทนตัวละครเลยค่ะ

หรือเป็นลักษณะปรกติของนิยายแนวนี้?
ความคิดนี้แว็บเข้ามาในหัวเลยตอนอ่านนิยาย ฝนเข้าใจนะว่าฝนไม่ใช่กลุ่มตลาดของเขา (หัวเราะ) ถ้าบอกว่าขายความฟิน ฝนยังไม่ทันได้รู้สึกฟินเลยค่ะ กลับเฉยมากกว่า ทั้งๆที่พระเอกเป็นหนุ่มฝรั่งเศส (ตาน้ำข้าวเนี่ย แพ้ทางมากกกกก) อาจจะยังบิ้วไม่ขึ้นก็ได้เนอะ

ไว้ทางมีโอกาสแบบนี้ แบบที่ว่ามีคนมาขอให้อ่านอีกก็จะอ่านนะ (ปรกติก็อ่านนิยายที่มีคนบอกให้อ่านอยู่แล้ว) ไม่ได้ติดอะไร ถือว่าเปิดโลก เปิดหู เปิดตา (หัวเราะ)

PS.
→ คุณเน่บอกว่าเพิ่งแต่งนิยายแนวนี้เป็นเรื่องแรก ยังไงก็เป็นกำลังใจค่ะ สู้ๆ


More :
ทดลองอ่าน : Dek-D


Date: May 6, 2015