Posted in .หนังสือทำมือ, นักเขียนไทย

เขย่ารักมาเฟีย ภาคหนึ่ง เจาะหัวใจมาเฟีย : ออสม่า

ชื่อหนังสือ : White Hat Episode I Calabrian : เขย่ารักมาเฟีย ภาคหนึ่ง เจาะหัวใจมาเฟีย
ชื่อชุด : เขย่ารักมาเฟีย
ผู้แต่ง : ออสม่า
ISBN : 978-616-305-380-0
พิมพ์ครั้งที่ : 3 (กรกฎาคม 2557)
จำนวนหน้า : 1,091 หน้า

รายละเอียด :
หญิงสาวคนหนึ่ง..เธอมีอะไรดี
เพราะหน้าตาอันสวยงามหรือดวงตาที่คอยเก็บงำประกายบางอย่าง
มาเฟียอย่างเขา..ไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับความงามเปลือกนอกของผู้หญิง
แต่บางสิ่งบางอย่างในตัวสาวน้อยคนหนึ่ง..
กลับดึงดูดให้เขาต้องค้นหา และกว่าจะรู้ตัว..
หัวใจของเขา..ก็โดนเขย่าจนไม่เหลือดี!


บันทึกหลังการอ่าน…

อ่านถึงบทที่สอง ฝนรู้สึกว่ามันไม่ใช่อ่ะ

ตอนที่แรกที่ได้อ่านรีวิวของคุณฟีน่า ฝนก็ทำใจไว้แล้วล่ะว่าจะต้องเจอคำผิดเยอะแน่นอน
แล้วก็บอกว่าไม่เป็นไร … “อย่างกับเธอเขียนถูกทุกคำ”
ใช่เลย ถึงจะเจอคำผิดแต่ก็อาจจะไม่รู้ (ขำ) เพราะส่วนตัวก็ไม่ได้เขียนถูกทุกคำอยู่แล้ว
ด้วยพล็อตที่น่าสนใจ แถมเป็นพวกชอบลองของ
แล้วยังติดใจมาเฟียหลังจากอ่าน Cubic ไป น้ำฝนเลยจัดการจิ้มซื้อและอ่านโดยทันที!

สิ่งที่ฝนคิดว่าไม่ใช่ ไม่ใช่เรื่องคำถูกคำผิด แต่เป็นสำนวนมากกว่า

บทแรกคนเขียนจะแทนตัวละครด้วยลักษณะ (หรือเปล่า? นี่ก็ไม่รู้ศัพท์)
คือแทนด้วย หญิงสาว ชายหนุ่ม ร่างเล็ก ร่างสูง ไม่ก็เป็นชื่อตัวละครตัวนั้นเลย
พอเข้าบทที่สอง ก็ยังคงเป็นแบบนั้น แน่นอนน้ำฝนไม่ติดอะไร
มาหลุดตรงกลางๆบท เพราะเริ่มจะมีคำว่า หล่อน เข้ามา
คือมันแปลกๆ ในความรู้สึกของฝน

หล่อนอยากออกไปจากที่นี่!
หรือ
“ค่ะ ฉันมาเรียน” หล่อนตอบสั้นๆ

หล่อนอยากออกไปจากที่นี่! >> เธออยากออกไปจากที่นี่
อันนี้โอเคกว่า ฝนคิดว่าแบบนั้นนะ
เจอหล่อนครั้งแรกในหนังสือ ตกใจเลย นึกว่าอ่านผิด
แต่ใช้หล่อนก็ไม่อะไร เพราะหลังจากอ่านผ่านบทที่สองไปก็เจอแต่หล่อน

หล่อนตอบสั้นๆ >> รำไพพิมพ์ตอบสั้นๆ ไม่ก็ หญิงสาวตอบสั้นๆ
อันนี้ถึงจะคงสไตล์การเขียนมาจากหน้าแรกๆไว้มากกว่า

ฝนไม่ติดถ้านิยายจะใช้คำว่าหล่อน (เพราะจะมโนในหัวว่าหมายถึง She)
แต่รู้สึกเหมือนมันไม่เหมือนกับบทแรกๆยังไงไม่รู้

คือยังไงดีหว่า?
มันแบบว่า ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวนางเอกจะมาเป็นชายหนุ่ม หญิงสาว ร่างสูง ร่างแกร่ง
แต่พอเป็นนางเอกจะเป็นหล่อน มันเลยอ่านแล้วแปลกๆ
แล้วทำไมเป็นช่วงที่น้องพระเอกคิดหรือบรรยายเกี่ยวกับน้องพระเอก ทำไมไม่ใช่หล่อนด้วย?

ฝนก็ไม่เข้าใจนิยายไทย หรือเป็นสไตล์การเขียนแนวนี้กัน?
ไม่ได้เก่งภาษาเขียนด้วย จะมาติเขาในเรื่องนี้ก็ไม่น่าเชื่อถือ
แต่ในความรู้สึกลึกๆ มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆนะ
(ถอนหายใจ)

สำนวนที่เจอด้วย
นางเอกเป็นคนไทย มาอยู่ที่ออสเตรเลีย นางเอกชื่อ รำไพพิมพ์
ฝนมั่นใจว่าคนต่างชาติออกเสียงไม่ถูกในระยะเวลาสั้นๆแน่ๆ
ขนาดนามสกุลของฝนเอง อาจารย์สอนภาษาของฝนยังออกเสียงกันไม่ค่อยถูก
ทั้งๆที่เขาอยู่เมืองไทยมาหลายปีแล้ว!
ไม่ใช่ว่าไม่มีในจุดนี้นะ แต่มีตอนผ่านไปแล้วสักพักใหญ่ๆเลยแหละ
พระเอกเพิ่งมาถามว่าเขาออกเสียงถูกไหม แล้วนางเอกบอกว่าถูกด้วย!
แต่น้องสาวของพระเอกดันเรียกถูกแบบไม่ติดขัด
แถมแนะนำให้รู้จักกับคนนั้นคนนี้อย่างคล่องปากด้วย
ขัดแย้งกับความเป็นจริงจังเลย
ฝนก็เข้าใจว่า อาจจะมีเพื่อให้มี แต่ไม่สำคัญ ไม่ใช่ point อะไร ก็เลยใส่มาให้รู้นะว่ามีจุดนี้
นิยายก็คือนิยาย จะเอาอะไรเยอะแยะจากนิยาย
โฮฮฮ ไม่ช่ายยยยยย
นิยายคือนิยายนะถูกแล้ว แต่ควรใส่ใจต่อความเป็นจริงด้วย จริงไหม?

แต่ตะลึงสุดๆ คือคำว่า ฉุดคร่า อ่านแล้วดูร้ายแรงมาก
ทั้งๆที่บริบทน่าจะใช้แค่คำว่า ฉุด เฉยๆก็พอ
อย่างคุณรอนที่มาเลิฟๆนางเอก เขาอยากได้นางเอก ก็คิดจะฉุดนางเอกไปทำ something
พระเอกมาเจอพูดว่า “นายไม่มีสิทธิมาฉุดคร่าใคร!”
ฝนอ่านแล้วตกใจมาก ให้ความรู้สึกว่าคุณรอนจะลากนางเอกไปฆ่าเลย
นี่สงสัย เลยลองเปิด dictionary online ดู (จิ้มที่คำจะเจอ credit)

ฉุดคร่า
– abduct : พรากไปจาก, ใช้กำลังพรากไป, ฉุดลากไปอย่างไม่ปราณี
ex.เขาตื่นตระหนกราวกับเจอมัจจุราชจะฉุดคร่าชีวิตของเขาไป

ฉุด
– pull : รั้งสิ่งใดสิ่งหนึ่งขึ้น หรือดึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งไว้
ex.คนงานชายหลายคนต้องช่วยกันฉุดต้นไม้ใหญ่ที่ล้มขวางทางอยู่ออกให้พ้นทาง
– abduct : ออกแรงลากหรือคร่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป
ex.เขามีนักเลงอันธพาลไว้คอยควบคุมความสงบเรียบร้อย และคุมผู้หญิงที่ตนไปฉุดหรือล่อลวงหรือข่มขืนมา
– hold back : ทำให้ตกต่ำลง
ex.เขาคิดอยู่ตลอดเวลาขืนอยู่กับเธอต่อไปคงมีแต่จะฉุดอนาคตเธอให้มืดบอดลง

เนี่ยยยยยยยย ควรจะเป็นแค่ ฉุด เฉยๆหรือเปล่า?

แล้วเรื่องภาษาสุภาพด้วย
นางเอกคิดว่าจะพูดกับพระเอกในภาษาสุภาพ
นางพูด “ดิฉัน” กับพระเอกทุกคำ
แต่กับเพื่อนๆจะใช้แทนตัวด้วย “พริม” (ชื่อเล่ม)
แล้วกับคนอื่นๆอย่าง Mr.รอน ก็ใช้คำว่า “ฉัน”
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นที่ออสเตรเลีย….. National language is English
น้ำฝนก็คิดว่า ดิฉันกับฉันในภาษาอังกฤษมันเหมือนกันไหม?
ทำไมฝนคิดว่ามันใช้คำว่า I เหมือนกันล่ะ?
ไว้เจอผู้รู้ก่อนค่อยถาม แต่ตามที่เข้าใจคือเหมือนกันนะ
อ่านแล้วขัดๆมากเลย จริงๆ ขัดตั้งแต่พูดกับคนต่างชาติด้วยการแทนชื่อตัวด้วยแหละ
“พริมอายุ 25 ค่ะ” ในหัวฝนก็ Preem is 25 years old.
มันไม่เหมือนกับนางพูดเรื่องตัวเอง เหมือนนางพูดถึงคนอื่นอยู่
นางเรียนอยู่ที่ออสฯจนจบหลักสูตรทำอาหารเลยนะ!!
แถมยังมีปริศนาเรื่องชื่อจริงๆของนาง (ซึ่งฝนก็ไม่รู้ว่าคืออะไร เพราะทนอ่านจนจบเล่มไม่ไหว)
มันไม่ใช่หรือเปล่า อาจจะเขียนให้ดูน่ารัก แต่นิยายทีมต่างประเทศ
พูดกันในภาษาอังกฤษไม่ใช่เหรอ? ก็ไม่น่าใช่แบบนี้อ่ะ

ไม่อ่ะ มันไม่ใช่ทางของดาว (ดาวโผล่มาอีกแล้ว)
ฝนทนอ่านจนจบเล่มไม่ไหว ตอนแรกก็อ่านทุกตัวอักษรนะ
แบบเจอคำผิดก็ผ่านไป เพราะตัวเองก็ไม่มั่นใจว่าผิดหรือถูกกันแน่
แต่สำนวนภาษาหรืออะไรก็แล้วแต่ในนั้นทำให้ฝนอ่านต่อไม่ได้แล้ว
ขนาดอ่านข้ามๆยังทนไม่ได้เลยยย จะเก็บแต่พล็อตเรื่องก็ไม่ไหว

มันแปลกๆ อึดอัด จากที่อ่านรีวิวมาพล็อตน่าสนใจมาก
ฝนก็อยากรู้ตามภาษาคนที่อ่านหนังสือหลายๆแนว (เป็นพวกอ่านไม่เลือกแนว)
บวกกับนางเอกเธอมีปริศนาเกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์ด้วยไง
นี่ก็ทำงานเป็นบุคคลที่พิมพ์ภาษาคอมฯให้ออกมาเป็นอะไรที่คนทั่วๆไปใช้งาน
แถมชื่อเรื่องภาษาอังกฤษ คือ White Hat ด้วย
มันเป็นศัพท์บอกประเภทของพวก hacker แหละ ทำให้สนใจอย่างมาก
อ่านยังไม่ทันถึงตอนที่นางเอกโชว์ฝีมือด้านนี้ ก็ทนไม่ไหวแล้ว โฮฮฮ
เลยหยุดแค่บทที่สาม (กระซิกๆ)

ใครสนใจแล้วไม่คิดมากเรื่องมากเหมือนน้ำฝนก็ลองอ่านดูได้ค่ะ
จิ้มที่ชื่อเรื่องด้านบนนะ ฝนมี link พาไปยังเด็กดีที่เขาลงให้อ่านไว้

PS.
→ ขอโทษคนทำหนังสือที่ทนอ่านจนจบไม่ได้ นี่รู้สึกผิดมาก
→ น้ำฝนอาจจะเรื่องมากเองก็ได้
→ อยากรู้ว่า “องุ่น” เนี่ยเป็นใคร แต่ผ่านเถอะ ไม่ไหววววว
→ จิ้มอ่านจาก Meb นะคะ เป็น eBook จ้าเลยไม่มีรูปเล่มจริงๆมาให้ดู


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Dek-D


Date: October 11, 2014