Posted in นักเขียนไทย, Love

เงือกน้อยร้อยเหลี่ยมรัก : ศรัณญ์ชล

ชื่อหนังสือ : เงือกน้อยร้อยเหลี่ยมรัก
ชื่อชุด : ชุด Ever After… หัวใจในกาลครั้งหนึ่ง
ผู้แต่ง : ศรัณญ์ชล
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1402-8
จำนวนหน้า : 192 หน้า

คำโปรย :
เจ้าชายขี่ม้าขาวอาจจะมีเพียงแค่ในเทพนิยาย
แต่ ‘ผู้ชาย’ที่มีหัวใจมั่นคงใน ‘ความรัก’
จะทำให้ชีวิตบนโลกแห่งความจริงของพวกเธอทั้งห้า
มีความสุข…ตราบชั่วนิจนิรันดร์

รายละเอียด :
…เงือกน้อยผู้หลงรักเจ้าชาย และยอมสละโลกทั้งใบของตัวเองเพื่อความรัก อาจเคยคล้ายเรื่องราวความรักของเธอราวกับพิมพ์เดียวกัน…
‘มารินดา’ จากเรื่องราวบางอย่างมาไกลแสนไกลถึงเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งทางภาคใต้ เก็บซ่อนอดีตเงียบงัน และสร้างกำแพงบางๆ ตีห่างจากคนรอบตัว จนกระทั่งวันที่นักเดินทางหนุ่มสองคนเดินทางเข้ามาพักที่เกสต์เฮ้าส์ของเธอในวันเดียวกัน ภายนอกพวกเขาทั้งคู่อาจดูเหมือนนักเดินทางธรรมดา แต่มารินดารับรู้อยู่ลึกๆ ว่า…พวกเขาพิเศษมากกว่านั้น
‘รามิน’ และ ‘ชูริค’ ต้องการอะไร สิ่งนั้นเกี่ยวโยงกับอดีตที่เธอพยายามหนีจากมาหรือไม่…มารินดาไม่แน่ใจ เธอรู้แต่เพียงว่าทั้งคู่จะไม่มีวันได้สิ่งนั้นไปง่ายๆ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด Ever After… หัวใจในกาลครั้งหนึ่ง
หัวใจในหอคอย (เด็กทะเล)
มงกุฎนางฟ้า (tintin)
กระจกส่องใจ (นายน้อย)
สะกิดรักเล่ห์อสูร (ปริญญ์)

หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
ระบำฝัน


บันทึกหลังการอ่าน…

ว๊าวว ไม่คิดว่าตัวเองอ่านจบภายในไม่ถึงวัน!
อาจจะเพราะเล่มนี้เป็นเล่มที่บางมาก แน่นอน…มาแล้วความไม่น่าไว้ใจ (ขำ)
คือฝนเป็นโรคจิตค่ะ มีความเชื่อเล็กๆว่าหนังสือเล่มเล็กมักอ่านแล้วไม่อิ่ม
ใช่แล้ววว อ่านไม่ผิด ฝนใช้คำว่าไม่อิ่ม ไม่รู้ว่าคนอื่นเรียกว่าอะไร แต่ฝนเรียกว่าไม่อิ่ม
เรื่องนี้ ทำให้ความระแวงของฝนหมดไป อิ่มค่ะ อิ่มจนอยากจะหม่ำต่อ
แต่ก็โดนดักทางด้วยผลไม้แล้ว (กระพริบตาขอของหวานเพิ่ม)

เดี๋ยวฝนอธิบายทีหลังว่าทำไม (ขำ) ขอเล่าก่อนๆ

ฝนหยิบนางเงือกน้อยมาอ่านเป็นเล่มแรกก่อนจะทิ้งยาว (คือติดเรื่องเรียนทำให้อ่านนิยายได้ช้าลง)
บอกเลยว่า หยิบเล่มนี้มาอ่านเพราะพี่ไอซ์ (ศรัณญ์ชล) บอกว่าพี่รอนะ
เนี่ยยย เป็นพวกไม่ชอบให้ใครรอ ถ้าปล่อยให้รอแล้วจะรู้สึกผิด เลยหยิบมาเปิดอ่านก่อน
(ขอโทษพี่อ้อมนะคะ ฮือออ ราพันเซลแอบหนา รอฝนส่งหัวข้อแล้วจะกลับมาอ่านนนนน)
ตอนแรกตั้งใจจะอ่านตามลำดับ (ที่ในคำนำบอกไว้)
– หัวใจในหอคอย
– เงือกน้อยร้อยเหลี่ยมรัก
– มงกุฎนางฟ้า
– กระจกส่องใจ
– สะกิดรักเล่ห์อสูร
จริงๆ เหมือนจะไม่ต้องอ่านตามลำดับก็ได้ แต่นี่ก็โรคจิตอีกอย่าง ชอบทำอะไรแบบ 1,2,3
ถ้ามีการ์ดหรือไพ่ให้เลือก ถ้าไม่เลือกอันแรกก็จะเลือกอันสุดท้าย ไม่ก็ตรงกลาง (อาย)
อีกอย่าง ลัดคิวลงบันทึกการอ่านก่อนด้วย (อายอีกครั้ง)
ฝนค้างอัพไว้อยู่ 3 เรื่อง (เขินนน)
แหนะ เห็นไหม #นี่ไม่หน้าม้า #นี่ไม่ได้อะไร แค่ชอบเฉยๆเองงงง
เอาจริงๆ เพราะเงือกน้อยนางบางด้วยแหละ เลยอ่านได้ไว แล้วจัดการลงบันทึกได้ไว้ด้วย

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ขอเล่าเลยดีกว่า

บอกตามตรง ฝนเฉยๆกับแอเรียลนะ
จริงๆก็เฉยๆกับเจ้าหญิงในนิทานทั้งหมดแหละ เพราะมันคือนิทาน มันไม่ใช่เรื่องจริง
ตอนเด็กๆไม่เคยคิดว่าตัวเองคือเจ้าหญิง ฝนเคยดูการ์ตูนเจ้าหญิงแค่ไม่กี่เรื่อง
มีโฉมงามกับเจ้าชายอสูร มู่หลาน (เจ้าหญิงไหม?) สโนว์ไวท์ด้วยซิ ใช่ๆ ดูมาแค่นี้
นั่งนึกดีๆ อื้มมมม มีอีกหลายเรื่อง แต่ไม่มีอะไรโดนใจฝน นอกจากเพลง (ขำ)
เพลงเพราะมากกกกก ฝนติดใจแค่นั้น
แอเรียลเหมือนจะไม่เคยดูจริงจัง ไม่เคยอ่านนิยายจนจบเพราะมีคนเล่ามาว่า นางตายตอนจบ
ฝนก็ เหรอ.. อื้ม.. ทำไมล่ะ? (เพราะเจ้าชายแต่งงานกับคนอื่น)
ฝนก็ อ่าาาา แล้วก็ปล่อยผ่าน ไม่ติดใจอะไรต่อ (ดูเป็นเด็กหญิงที่ไม่มีความฝันอะไรเลย ฮาาา)
ทั้งๆที่เป็นคนชอบเรื่องดราม่า แต่แอเรียลดึงดูดฝนไม่ได้ ฝนก็ไม่รู้ว่าทำไม พอนั่งนึกดูก็นึกไม่ออก
แต่ฝนก็ชอบบรรดาเจ้าหญิงในเทพนิยายอยู่นะ เพราะเพลงเพราะ (มันไม่น่าใช่เหตุผลที่คนปรกติเขาคิดกันนะ!!)
จนมาเจอแอเรียลของพี่ไอซ์เนี่ยแหละ ทำให้ฝนเริ่มสนใจเรื่องของแอเรียลจริงจัง

ตอนแรกเห็นชื่อเรื่อง ฝนก็เดาว่า นางเอกต้องแก่นแน่เลย แบบซนๆ มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวอะไรเถือกๆนั้น
ต้องฮา ต้องน่ารัก เนื้อเรื่องต้องทำให้ยิ้มแน่นอน!!!
แต่พอมาอ่านหลังปก เฮ้ยยย มันไม่ใช่อ่ะเธอออ
มีกลิ่นดราม่า มีกลิ่นความซับซ้อน แล้วก็มีกลิ่นรักสามเส้า!!
เริ่มแล้ว เริ่มเข้าทางของดาว (ดาวเป็นใคร?) จากการระแวงถึงความหนาอันน้อยนิดจะทำไม่ให้อิ่ม
เอ๊ยเธอ นางอาจจะมีอะไรอะไร ซ่อนอยู่
…. แล้วก็มีซ่อนอยู่จริงๆ

ปริศนาเกิดมาตั้งแต่หน้าแรกเลยค่ะ
อะไรทำให้นางเอกมีความคิดอันแสน dark แบบนั้น
อะไรที่ทำให้สองหนุ่มหล่อ (อร๊ายยย) ต้องมาตามติด(?)นางเอก
และอะไรอะไรอีกเยอะแยะ

แต่เดี๋ยวๆๆๆ ขอเมาส์นี่ก่อน
คือ หน้า 15 เลย บอกเลยว่าอ่านมาถึงหน้านี้
นอกจากความตื่นเต้นจากการอยากรู้ปริศนาหรือปมเหล่านั้นมันมีความแซ่บอยู่!!! #ฟินมาก #นี่บอกเลย
คือฝนแพ้หนุ่มตาสีที่ต่างจากสีตาของฝนไง ง่ายๆเลยว่ากรี๊ดหนุ่มนอก
แล้ว แบบว่า แบบว่าาาาาา พี่ไอซ์เขียนบรรยายซะแบบว่า…..
อยากจิเก็บกระเป๋าลงใต้ไปพักที่เกสต์เฮ้าส์ของพี่มีน (นางเอก) เลย!!! อุ้ยยยย คนนั้นก็น่าสน คนนี้ก็โอ
แน่นอนฝนเทใจให้พ่อหนุ่มนักรบมากกว่าคุณชายมีราศี
ไม่ใช่อะไรน่ะ คือ นางมาก่อน นางผมดำ แล้วนางเป็นลูกครึ่ง!!! (แพ้ทางหนุ่มลูกครึ่ง อ๊ายย)
พอมาอ่านเจอตอนกลางๆเล่ม รู้ว่านางแอบฉลาดเป็นเลิศ #น้ำฝนไม่ทน ชูป้ายไฟ คนนี้เค้าจอง #เดี๋ยวๆๆๆ

พอๆๆ เริ่มไปไกลแล้ว กลับมาที่เนื้อเรื่องๆๆ ถึงไหนแล้วนะ? (หัวเราะ)

ปริศนาใช่ไหม?

นั้นแหละๆ อ่านไปตั้งแต่หน้าแรก ความสงสัยฝนบังเกิด
อะไรอ่ะ ทำไมอ่ะ อุ๊ยยย อยากรู้เรื่องแล้วววว (ว๊ากกกกก)
แอบไปอ่าน “คุยกันหลังอ่าน” จนเจอบอกว่าให้ไปอ่านเรื่องก่อนนะ อย่าเพิ่งอ่านอันนี้
โอ๊ยยย น้ำฝนก็เด็กดีเกิ๊นนน กลับไปอ่านเรื่องก่อน ในใจนี่ก็อยากรู้จนอยากจะดิ้น
ปมกับปริศนาเยอะ ในหัวคิดเรื่องตาม เดาเรื่องตามตลอดเลย
หลุดอ่านประโยคไหนไปไม่ได้ ต้องกลับมาอ่านให้ครบ ไม่งั้นพลาดดดดดดด

ทำไมสองหนุ่มนั้นต้องมาหาพี่มีน
ฝนก็โลกสวย คิดว่าอีกคนมาตามหารักแท้ อีกคนมาทำงานแล้วบังเอิญเจอรักแท้
จริงๆก็ไม่ผิดไปจากที่คิด แต่ก็ไม่สวยอย่างที่คิดไง (ทำไมล่ะ? อยากรู้ใช่ไหม ไปหาอ่านเลยยย)

คุณกานต์ต้องมี something เกี่ยวกันแน่ๆ เอ๊ะ หรือจะมีเล่มก่อนหน้าอีก?
แต่อ่านไปอ๋อออ นางมีบางอย่างเกี่ยวพันจริงๆ แต่ไม่มีเล่มก่อนหน้า (หรือว่ามี?)
แล้วน้ำฝนก็เดาผิด ตอนแรกคิดว่า เนี่ย ต้องแบบนั้นแบบนี้แน่ๆเลย (แล้วมันแบบไหนกัน?)

สนุกค่ะ แต่เป็นแบบสนุกแบบหน่วงๆ
มีความเศร้าลึกอยู่ในเนื้อเรื่อง แต่รับรองว่าไม่มีน้ำตาค่ะ ไม่เศร้าแบบร้องไห้แน่นอน
แต่ลึกกว่านั้น อ่านจบแล้วจะคิดแบบเดียวกับฝนเลยว่า เห๊ย ทำไมถึงทำกันขนาดนี้!!
ขนาดไหนนั้น ไม่บอก! แต่แอบกระซิบว่า ขนาดที่ทำให้คุณเกลียดคนๆนึงได้เลยล่ะ

ตอนอ่านฝนมีมุมเล็กๆในใจที่แอบคิดไว้ว่า
…”หรือจะมีอันนั้น ที่ต้องใส่แบบนั้นเพราะมีอันนั้นซ่อนอยู่ หรือเปล่าน๊าาา”
เป็นมุมเล็กๆที่แอบเดา แต่ก็ไม่อยากให้เดาถูก เพราะ….มันหดหู่มาก
คือคนที่ทำขนาดนั้นได้ ณ ตอนนั้นคือทนไม่ไหวแล้วจริงๆ
ถ้ามองแบบคนมองภายนอกจะบอกว่าโง่ ทำไมทำอะไรโง่ๆแบบนั้น
แต่ถ้ามองในอีกมุมหนึ่ง มุมที่คิดจากสภาพจิตใจ สภาพรอบกาย มองลึกเข้าไป จะอดสงสารไม่ได้
ทำไมนะ ทำไมถึงต้องทำแบบนี้นะ ไปเจออะไรมาเหรอ?
พออ่านเจอ มีจริงๆด้วย ตกใจเลยตอนแรก
แต่ตกใจยิ่งกว่าคือเฉลยถึงสาเหตุของการซ่อนอยู่ ก็ทำเอาฝนอึ้ง รู้แล้วทำไมถึงต้องทำแบบนี้!!!
โอ๊ยยย ใจร้ายมาก แย่มาก โกรธมาก แล้วก็สงสารมากด้วย (นี่เริ่มจะดราม่า)

ชีวิตนางเอกเหมือนกับแอเรียลค่ะ เหมือนจริงๆ เป็นเงือกที่ทำให้ฝนสนใจมาก
แต่ไม่ใช่มีแค่เรื่องเศร้าแอบดราม่าอย่างเดียวนะ
แอบหวาน แอบฟินก็มี (เขิน) ตอนมีก็มาแบบถูกจังหวะ มาตอนที่ต้องมา
มาให้กรี๊ด → เธอออ ผู้ชายแบบนี้น่ารักมากอ่ะ เนี่ยยยยย จูบซับน้ำตา ฉากในฝันเลยแหละเธออออ
อะไรแบบนั้นแหละ ชอบนะ ชอบบบบบบ (ชูป้ายไฟ)

ฝนติดเรื่องอิ่ม ไม่อิ่ม ของคาวของหวานใช่ไหม?
คือพี่ไอซ์จะเขียนนิยายให้คนอ่านมโนต่อเอง การมโนอยู่คู่กับผู้หญิงอยู่แล้ว ฝนไม่ติดอะไร
ซึ่งเนื้อเรื่องมันจบแล้วคุ้มกับขนาดเล่ม ทำให้หายหลอนแล้วเริ่มคิดได้ว่า เล่มบางก็เริ่ดนะเธออออ
นี้แหละฝนเรียกว่าความอิ่ม
ส่วนผลไม้ที่มาคู่กัน อยู่ที่ “คุยกันหลังอ่าน” ค่ะ เล่มนี้แถมมาด้วย
ชอบนะ ชอบมากทำให้ไม่ต้องมโนไปเยอะ (ฮา)
ส่วนของหวานคือเรื่องหลังจากนี้ของคู่นี้ แน่นอน….ไม่มีใช่ไหมคะ? (หวังอยู่ทุกเล่มที่อ่าน ฮาาา)
แล้วที่บอกว่าอยากจะหม่ำต่อเพราะคาดหวังว่าจะมีเล่มต่อไปค่ะ!!
หวังจริงจังด้วย (กระพริบตา ส่งสายตาหวานๆ เพื่ออ้อน)

เดี๋ยวววววว ยังไม่จบ
จะบอกว่า เค้าชอบประโยคนี้

“ผมจะพาคุณไปทุกที่ที่อยากไป เรายังมีเวลาด้วยกันอีกนาน”
“นานแค่ไหนค่ะ Ever After…ตราบนิรันดร์งั้นหรือคะ”
“ผมรู้ว่าคุณไม่เชื่อใน Ever After ผมเองก็เหมือนกัน”
“ถ้าอย่างนั้นคำตอบของคุณคืออะไรล่ะคะ”
“นานเท่าที่หัวใจยังเต้น
นานเท่าที่ยังมีลมหายใจ
นานเท่าที่เราสองคนต่างซื่อตรงต่อกันและกัน
นานเท่าที่ไม่มีใครหมดความพยายามที่จะทำให้ทุกวันเป็นวันที่ดีที่สุดของชีวิต
…เป็นคำตอบที่ดีพอไหมครับ”

ดีพอค่ะ ดีเลิศมากมาย ดีจนหัวใจเต้นตึกตัก โอ๊ยๆๆๆๆๆๆ ไม่ไหวๆ (นอนกลิ้งไปมา)
ป่ะ ไปจดทะเบียนกัน (มันไม่ใช่!!!)
ฟินค่ะ นี่บอกเลย!!!!

PS.
→ ความรักทำให้เกิดอะไรหลายๆอย่าง และแน่นอนว่าทุกอย่างไม่ว่าสุขหรือเศร้านั้นคือบทเรียนของชีวิต ถูกไหม?
→ ถ่ายคู่กับตุ๊กตาดวงจันทร์ เพราะส่วนใหญ่ผู้ปกครองชอบเล่านิทานก่อนนอน น่ารักไหมๆๆ
→ น้ำฝนสนใจนาทัลญ่ามากกกกก ต้องไปหาระบำฝันมาอ่านซินะ เง้อออ ชอบคำว่า “เธอสวยและรวมมาก” ฮาาาา
→ แต่ฝนสนใจบาร์เทนเดอร์มากกว่า นางน่าสนใจมาก
→ ถึงอย่างนั้น ก็ยังคงกรี๊ดหนุ่มนักรัก เอ๊ย นักรบอยู่ดี (ชูป้ายไฟ)
→ เค้าเดา คุยกันหลังอ่าน ข้อ 2 ถูกนะ แบบเดาว่าอาจจะเป็นพี่น้อง ไม่ก็ลูกพี่ลูกน้องกันไรงี้ แต่ข้อ 1 เดาผิด ส่วนข้อสาม ก็คิดแล้วว่านางอาจจะทำแบบนั้น เพราะนางสวยและรวมมาก (ขำ)
→ มีความหวังว่าจะได้อ่านความรันทดของแฟนเก่านางเอก มโนเองเอาจาก “คุยกันหลังอ่าน ข้อ 4” คือแอบโกรธถึงขั้นเกลียดขนาดกลางๆถึงมากๆอยู่ หึ๊ยยยยย
→ จริงๆ มีคนส่วนใหญ่ยังไม่รู้จัก Snow Globe นะ (จิ้มตัวอิ้ง จะพาไปเจอรูป) ซึ่งฝนชอบมาก ฝนเลยนึกออก แต่เท่าที่เคยคุยกันคนรอบๆตัว เขาจะทำหน้างงๆ เสมอ บางคนเข้าใจว่ามันคือ Snow Ball บางคนเรียก Music Box (เพราะบางอันมีเพลง) บางคนก็เรียกว่า อ๋อ อันกลมๆ มีหิมะข้างในนะเหรอ (เศร้าาาา)
→ น้ำฝนไม่เชื่อในรักชั่วนิรันดร์…มานานแล้ว


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: October 18, 2014
Posted in นักเขียนไทย, Love

รักพิทักษ์ใจ : ศรัณญ์ชล

ชื่อหนังสือ : รักพิทักษ์ใจ
ชื่อชุด : ชุด Hot Guys, Hot Mind หล่อนี้…ที่หัวใจ
ผู้แต่ง : ศรัณญ์ชล
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1265-9
จำนวนหน้า : 504 หน้า

คำโปรย :
เมื่อชายหนุ่มผู้ได้ชื่อว่า ‘หล่อ(มาก)ที่หัวใจ’ ทั้งสี่คน
พร้อมใจกันพาเหรดมารวมตัวในรายการ The talk อันโด่งดัง
บรรดาสาวน้อยสาวใหญ่จึงถือป้ายไฟมานั่งติดหน้าจอกันตาไม่กะพริบ!

รายละเอียด :
ในสายตาของ ‘แทนธารา’นั้น ’หมอเท็ด(ดี้)’ สัตวแพทย์สัตว์ป่าคนแรกและคนเดียวของประเทศไทยมีเสน่ห์อันเหลือล้น…เปล่า!เขาไม่ได้หล่อ รวย หรือแสนดีเหมือนผู้ชายเฟอร์เฟ็กต์คนอื่นๆ ทว่าจิตใจและความทุ่มเทที่หมอมีต่องานของตัวเองต่างหากที่เธอสนใจ งานที่แม้จะต้องแหย่เท้าเข้าไปในดงของผู้มีอิทธิพลซึ่งมากด้วยอันตรายเขาก็ไม่เคยหวั่น แถมยังทำงานสุดกำลังจนใครๆ ต่างก็ชื่นชมรวมถึงตัวเธอ ดังนั้น แม้เขาจะดึงเธอเข้าไปพัวพันกับอันตรายสารพัด ไม่ว่าจะจาก ‘มนุษย์’ หรือจาก ‘สัตว์’ เธอก็เต็มใจและพร้อมจะฝ่าฟัน
อะไรๆ ก็ดูเหมือนจะดีไปหมด แต่กลับมีข้อเสียอยู่อย่าง… เมื่อถึงคราวที่เธอตัดสินใจจะเปิดรับเขาเข้ามานั่งในหัวใจ หมอกลับทั้งกั๊กและเก๊กจนแทนธาราสุดจะเอือม แต่นั่นก็ไม่หนักหนาเท่ากับการที่เขาบอกกว่า “ระหว่างคุณและผม เราไม่สนิทกัน!”เหอะ!ไม่สนิทกัน!? แล้วที่รายงานตัวเป็นระยะ คุยกันทุกวัน แถมยังทั้งแซวทั้งหยอดนั่น…ถ้าไม่เรียกว่าสนิทกันแล้วมันเรียกว่าอะไร ได้โปรดตอบเธอที!


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด Hot Guys, Hot Mind หล่อนี้…ที่หัวใจ
รักจารใจ (เด็กทะเล)
รักภักดิ์ใจ (ปริญญ์)
รักโอบใจ (วลีวิไล)

หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
เพรงพันธนา (ชุด Sea Breeze… Sweet Trang)


บันทึกหลังการอ่าน…

เล่มนี้นะ จริงๆแล้วอยู่เล่มสุดท้ายในชุดนี้เลย
แต่น้ำฝนแอบอ่านก่อน (จริงๆแล้ว ก็ไม่แอบแหละ) เพราะอะไร….เพราะหมอล็อต!! (สารภาพแบบเขินๆ)

แต่เดี๋ยว ก่อนจะบรรยายความฟินในเรื่อง ของึมงำๆก่อนเลย
คือถ้าอ่านจากโปรยปกหลังของเรื่องนี้ ทุกคนจะเข้าใจว่าเรื่องนี้นางเอกจะแบบ..ไงหว่า
เหมือนจะรุกแบบสาวมั่น คือไงอ่ะ อธิบายไม่ถูก
สรุปง่ายๆว่า charactor ที่คิดไว้หลังจากอ่านปกหลังกับในเล่มต่างกันเลย
ฝนไม่แน่ใจว่ามีคนคิดเหมือนฝนหรือเปล่า แต่ฝนว่าไม่โอ มันดูขัดๆ
ถามว่าชอบไหม ก็ชอบ โปรยปกดูเข้าใจง่าย ถูกค่ะ โปรยปกทำให้เรื่องดูน่าสนใจ
แต่มัน… ไม่ถูกจริตมั้งค่ะ ไม่เชิงไม่ตรงนะ แต่อารมณ์ในเรื่องกับโปรยปกมันต่างกันเฉยๆ
ฝนอ่านจะคิดเยอะไปเองแหละ แต่…ก็นั้นแหละ ฝนรู้สึกแบบนี้ (ยิ้มหวาน)

มาเมาส์มอยงุบงิบกุ๊บกิ๊บกันต่อ…

สารภาพอย่างไม่อายว่า ตอนอ่านเนี่ย นึกภาพของหมอล็อตตามเลย!
แล้วแบบว่า อ่านยังไม่ทันจบบทที่ 1 เขิน!!!! กรี๊ดกร๊าด (ในใจ) จนไม่เป็นอันอ่านต่อได้
จนต้องพยายามลบใบหน้าหมอล็อตแล้วฟินเอาแบบปรกติแทน (ไม่งั้นนะ หนังสือได้พังแน่ๆ)

ฝนไม่ได้อ่านผลงานของพี่ไอซ์ (Clear Ice – ศรัณญ์ชล) นานแล้วนะ
นานในความรู้สึกฝนนั้นแหละ (มากกว่า 2 วันก็นานแล้วล่ะ) ไม่ใช่แล้ว!
มีพี่เขาบอกว่าผลงานของพี่ไอซ์เป็นแบบหนักๆ (ไม่ใช่จำนวนหน้านะ) เนื้อหาหนักมาก
ฝนก็นึกถึงตอนอ่านผลงานพี่เขาเล่มแรกๆ แต่ก็นึกไม่ออก
แต่ก่อนไม่ได้สนใจนักเขียนจริงจัง (แต่ก่อนอ่านนิยายเพื่อฝึกการอ่านเฉยๆ)
ตอนนี้มาอ่านแบบจริงจัง ก็ใช่ หนักจริง (จำนวนหน้านะ) ไม่ใช่แล้ว!!!
เนื้อหาหนัก แต่ได้ความรู้เพียบ!! รู้สึกคุ้มนะ เบิกเนตรในเรื่องของสัตวแพทย์สัตว์ป่าเลยทีเดียว
ส่วนตัวแล้วชอบ เพราะนิยายในสายตาของคนส่วนใหญ่ คือ
– สิ่งที่อ่านไว้เบาสมอง
– สนองความต้องการบางอย่าง
– เอาไว้หนุนนอน
– นำพาสู่โลกใหม่ที่ไม่มีอยู่จริง
ซึ่งส่วนตัว ฝนคิดว่า มันไม่คุ้มกับเงินที่เสียไปอ่ะ
ใช่ แต่ก่อนฝนคิดแบบนั้นเลย “นิยายไทย ถูกกว่าหนังสือแปล แต่ไม่เอาอ่ะ ไม่ซื้อ ซื้อมาไม่คุ้ม”
ถ้าอยากอ่านไม่ขอยืมเพื่อน ยืมห้องสมุด ก็เช่ามา
จะซื้อก็เป็นนิยายแปลจากต่างประเทศเท่านั้น (เท่านั้นจริงๆ)
แล้วก็จำไม่ได้ว่า หนังสือเล่มไหนที่ทำให้ฝนเปลี่ยนมุมมองนิยายคนไทยแต่ง
แต่อ่านแล้วรู้สึกดี มันใช่ ยอมเลย จะซื้อ จะเก็บ เปิดหูเปิดตาน้ำฝนมากมาย
หนังสือเล่มนั้นทำให้น้ำฝนรู้ในเรื่องที่ไม่เคยรู้แล้วก็หารู้แบบทั่วๆไปไม่ได้
ถึงจะเป็นจุดเล็กน้อย แต่ก็ทำให้รู้ ใช่ป่ะ? ดังนั้น ก็เริ่มอ่าน เริ่มเก็บอย่างจริงจัง
คือ เริ่มเปิดรับนิยายไทยมากขึ้น เริ่มอ่าน จนกลายเป็นอ่านได้ทุกอย่าง
อะไรบางอย่างที่คนปรกติไม่ค่อยจะรู้กัน น้ำฝนก็บอกต่อๆ แล้วเสริมด้วยว่า “หนูอ่านเจอมา”
ใช่ อ่านเจอมาจริงๆ แต่ก่อนบอกต่อเนี่ย ศึกษาข้อเท็จจริงก่อนแล้วนะ
(คือเคยเจอคนแต่งนิยายที่ไม่อ้างอิงความจริง เอามาไม่หมดมาเยอะอ่ะ เสียใจมากเลย)
เลยรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆที่ได้อ่านนิยาย อย่างน้อยก็อ่านแล้วตั้งใจกว่า ฟินกว่า อ่านหนังสือเรียนแล้วกัน!

เข้าเรื่องต่อ

คุณหมอล็อต เอ๊ย คุณหมอเท็ดเล่มนี้ บอกแล้วว่าเป็นหนังสือเปิดหูเปิดตามากมาย
คุ้มมาก คือ ไม่ใช่นิยายรักๆ จีบๆ โกรธกัน งอนกัน ตามขอคืนดี แล้วจบ มันไม่ใช่แค่นั้น
มีสาระกว่านั้นเยอะ (มาก) คุ้ม!!! #นี่บอกเลย
คนอื่นว่าเนื้อหาหนัก อ่านแล้วเครียด
แต่สำหรับฝน ถือว่าโอเค ไม่เครียด (หนังสือเครียดของน้ำฝนคือแดน บราวน์ค่ะ น้อยกว่านั้นก็หมูๆ)
ส่วนตัวก็พอรู้เรื่องสัตวแพทย์มานิดหน่อย เพราะเคยมีเพื่อนเรียนสัตวแพทย์เหมือนกัน
เขาก็เคยเล่าๆ (เรียกว่าบ่นงึมงำมากกว่า) เกี่ยวกับเคสที่เขาเจอมาอยู่สองสามครั้ง (เท่าที่จำได้)
แต่ก็ไม่ได้เท่าที่ในนิยายมี คือ ฝนเพิ่งรู้ว่าสัตวแพทย์แบ่งประเภทอีกด้วยก็ครั้งนี้แหละ
รู้สึกดี (ตื่นเต้นที่ได้รู้อะไรใหม่ๆเพิ่มขึ้น นิสัยส่วนตัวเลย)
รู้สึกว่ามันใช่อ่ะ!! นี่น้ำฝนเปล่าอวย แต่โอเคจริงๆ
ถึงหมอเท็ดจะอ่านแล้วดูเหมือนจะเครียด
แต่สำหรับฝน หมอเท็ดโอเคค่ะ!!! ขอแหวนวงนั้นให้ฝนแทนพี่ธาราได้ไหม? (พี่ธารายืนจิกตามองดูอยู่)

ดูจริงจังไปแล้ว มาฟินกรี๊ดกร๊าดวี๊ดว๊ายดีกว่า

จริงๆก็ไม่ถึงจะฟินจนจิกหมอน ก็แค่กลิ้งไปกลิ้งมาเพราะจินตนาการเป็นหน้าหมอล็อต ก็แค่นั้น (อาย)
เปล่านะ ฝนไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นพี่ธารา ฝนเป็นหนึ่งในแฟนคลับหมอเท็ดแค่นั้น!! (เหรออออ)

เอาตรงๆ แบบไม่อวย (ตัดเรื่องหมอเท็ดออกก่อน)
หมั่นไส้หมอเท็ดตอนอ่อยพี่ธารามาก!!!! (สังเกตว่าเรียกพี่ธารา ปรกติจะไม่สนใจนางเอกนิยายเท่าไร ฮา)
ความคิดอะไรของพี่ธารา ตรงกับความคิดของฝนเกือบจะทุกเรื่อง (ในแง่ของความรักและชีวิตคู่นะ)
เดี๋ยวๆๆ ลืมบอกไป
จุดที่ชอบอีกอย่างของเรื่องนี้ คือ ความเป็นผู้ใหญ่แหละ
พี่ธาราดูเป็นผู้ใหญ่มาก นิยายส่วนใหญ่ที่เจอนะ
ถึงนางเอกจะอายุเข้าใกล้เลข 3 (หนูเปล่าว่าพี่ธาราแก่นะ อย่ายกมือตีหนูนะ)
แต่จะมีความเป็นเด็กแบบเด็กเกินไปอยู่มาก
ไม่ใช่ว่าเป็นแค่บางอารมณ์ แต่ครอบคลุมลักษณะนิสัยของตัวละครไปเลยแหละ
ทำให้รู้สึกจำเจในบางครั้ง ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่เจอเยอะๆจะเบื่อ
พี่ธาราเลยดูแตกต่าง ถามว่ามีความเป็นเด็กไหม มี มีอยู่ตอนอ้อนพี่(นิช)คุณ (มันใช่เหรอ!!) พี่แทนคุณ นั้นแหละ
เป็นน้องเล็กนิ ไม่แปลก ถ้าอยู่ในครอบครัวก็ต้องอ้อนบ้าง ไม่ว่าโตแค่ไหน ผู้หญิงอ่ะนะ ยังไงก็ต้องอ้อนบ้าง งอแงบ้าง
พี่ธาราเลยเป็นหญิงในดวงใจ (ที่มีอยู่ไม่กี่คน)
อันนี้บอกเลยว่าอวย เข้าข้าง ถือหางกันสุดๆ เพราะทัศนคติตรงกัน

ตรงกันในเรื่องไหนนะเหรอ?

เรื่องที่ว่า ผู้ชายไทยนะซิ!! นี่บอกเลย
พี่ธาราบอกได้ตรงแต่ใช่มาก ผู้ชายไทยเป็นแบบนี้จริงๆ (เป็นแบบไหนนะเหรอ ซื้อนิยายอ่านค่ะ!!)
ทำให้รู้สึกอึดอัด เจอแล้วมันหงุดหงิด แต่ด้วยความที่น้ำฝนเป็นสาวขี้วีน (นางตรงมาก)
คือถ้าหงุดหงิดจะใส่เอาตรงๆ แบบไม่อ้อม
จะเอายังไง จะอะไรกันแน่ แบบนี้ใช่ไหม ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!
อะไรแบบนั้น คือแฟร์ๆ ทั้งสองฝ่าย
เพราะผู้ชายไทยเป็นแบบนี้นั้นแหละ หญิงไทยใจงามเลยเปลี่ยนจากฝ่ายรับมาเป็นฝ่ายรุกแทน!
บางส่วนก็วางนิ่งเฉย มีก็ได้ ไม่มีก็ไม่สนใจ อะไรแบบนั้น (นี่ความเห็นส่วนตัวนะคะ)

พี่ธาราถือว่ามีความอดทนสูงมาก จากที่ฟินๆหมอเท็ดจนอยากจะเอาหมอนปาหน้าเลย!
แต่ก็เข้าใจหมอเท็ดในหลายๆอย่างไง เลยอยากปาแค่หมอน (ถ้าไม่ใช่หมอเท็ด จะเจอรองเท้าค่ะ!)
แล้วก็บางมุมพี่ธาราก็ใจร้ายไปนิด อย่างที่สาวๆเพื่อนพี่ธาราบอกนั้นแหละ ฝนก็คิดว่าแบบนั้น
เป็นปมความรักในใจที่แสดงออกมาได้ตรงมาก! โดนใจสุดๆ ทั้งพี่ธาราและหมอเท็ด
บอกแล้วว่าอวย นี่อวยจริง ไม่ได้ค่าอวยนะ อวยเพราะถูกจริต นางเอกถูกจริตมากกกกก

ฉากที่ชอบแบบสุดๆ ไม่ซิ ช่วงที่ชอบคือ ตอนใกล้จะจบแล้ว
สะเทือนจิตมากตอนนางร้าย วางแผนการร้ายนั้นแหละ (หมั่นไส้!!) ทำเอาน้ำตาจะไหล สงสารพี่ธารา
แล้วแบบพี่ธาราเหนื่อยแล้ว คิดว่าอยากจะพอแล้ว หยุดแล้ว ไม่รุกต่อแล้ว
(น้ำฝนรอฉากนี้มากกก ต้องมีแหละ ต้องมีที่จะเหนื่อย รออยู่ กรี๊ดดด)
แล้วหมอเท็ดเริ่มมองถึงความผิดปรกติอะไรบางอย่าง จนหน้าปากต้องแต้มสีถึงจะรีบตามไปง้อ!
คือ ชอบอ่ะ ชอบมากกกกกกกกกกกกกกก
ตอนอ้อนด้วย ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
ฟินมาก ฟินจน หนูอยากได้แหวนแบบนั้น ในสถานการณ์แบบนั้นบ้างงงงงงงงงง
คือดูเหมือน เนี่ย คนของประชาชนนะ แฟนคลับมากมาย แต่เขาบอกว่าเราคือคนเดียวในใจไรงี้
ชอบค่ะ นี่บอกเลย ชอบจริงจัง!!!

อ๋อ เกือบลืม
ยังมีที่ชอบอีกนะ แบบว่า พยานรักอ่า เป็นการอ่อยของหมอเท็ดที่น้ำฝนบอกผ่านมากมาย!!!
ชื่อลูกกวาง เป็นอะไรที่ฟินมาก คือ..คือ..คือ ถ้าเป็นหมาเป็นแมวจะดูธรรมดาไป
นี่คือใคร หมอเท็ดใช่ป่ะ มันต้องชวนฟินมากกว่านั้น!!!!
จุดนี้แหละ ทำเอากลิ้งแล้วก็กรี๊ดกร๊าดมากกกก น่ารักอ่ะ!! อ่อยแบบนี้ ผ่านค่ะ ผ่าน!!!!

ส่วนเรื่องปมร้ายๆ ของตัวร้ายนั้น
แอบเสียใจที่ไม่ได้เห็นจุดจบของตัวร้าย (แต่ก็รู้นะว่าจะเจออะไร พี่ธาราบอกในเรื่อง)
หมั่นไส้นางร้ายอ่ะ หมั่นไส้จริงๆ สมควรแล้วที่พี่สาวนางจะได้ดีกว่า (บอกแล้วว่าหมั่นไส้จริงจัง)
แต่ก็มาคิดดูแล้ว ถ้ามีจุดจบให้ตัวละครทุกตัวเลยจริงๆ หนังสืออ่านยาวเป็นสองเล่ม (อ้าปากค้าง)
คิดว่ารายละเอียดจะเยอะกว่ามากอ่ะ แต่ก็อยากเห็นนางร้ายร้องไห้แบบสิ้นสภาพ (เชอะ!!)

สรุปว่า
จบแบบสุดไหม? ..สุดค่ะ จบแบบสุดในอารมณ์ตอนได้แหวนแล้วล่ะ!!
ถึงไม่มีสุดท้ายให้ได้รู้ว่าใครเป็นอะไรยังไง แต่ก็ไม่ถึงกับค้าง
เหมือนอ่านนิยายต่างประเทศอ่ะ ที่ตอนจบมักทำให้ค้าง แล้วค้างหนักด้วย
ฝนอ่านหมอเท็ดแล้วไม่รู้สึกว่าค้าง มันโอเคแล้ว แบบนี้แหละดีแล้ว
คือถ้าไม่จบแบบสุดๆ สุดๆ สุดมากๆ คนก็จะจบอยู่แค่นั้น ไม่คิดตาม อ่านจบแล้วจบกัน ไม่มีอะไรตรึงใจ
แต่แบบนี้แหละ มีให้คิดต่อ คิดตามแล้วเราจะคิดถึงนิยายเรื่องนี้ทุกครั้งที่มองบนชั้นหนังสือ
แบบไงอ่ะ พอเหลือบไปเห็น (เมื่อผ่านไปซัก 2 อาทิตย์)
– กรี๊ด หมอเท็ด แหวนๆๆๆ //หยิบพลิกอ่าน 3 บทสุดท้าย
– โอ๊ยยย คิดถึงฉากปวดใจฉากนั้น //หาฉากที่ว่าแล้วเปิดอ่านซ้ำ
– นี่ถ้าหมอเท็ดกับพี่ธาราจะมีลูก หน้าออกมาจะเป็นไง //จินตนาการต่ออย่างฟินๆ
– แก…เนี่ย หมั่นไส้นางร้ายเรื่องนี้มาก แบบ ถ้าเป็นชั้นนะ ชั้นจะ บลา..บลา..บลา //ตอนเอาไปให้เพื่อนยืม
อะไรแบบนั้นอ่ะ
นิสัยการอ่านของคนไทยส่วนใหญ่ชอบให้ตัวร้ายได้รับจุดจบแบบถึงใจให้เห็นจะๆ
แต่ฝนว่า มีอะไรให้คิดตาม มีอะไรให้ไปต่อจะสนุกกว่า
แล้วก็จะฟินกว่าเยอะ ถ้าบังเอิญมีเอี่ยวในนิยายเล่มอื่นด้วย!

ถ้านิยายเหมือนๆกันหมด มันก็ดูน่าเบื่อเกินไป ว่าไหมละ? (เธอถามใครย่ะ!!!)

จบดีกว่า ง่วงนอนแล้ววววววววว
ยาวเกินไปแล้วด้วย!!

PS.
→ ปัญหาหนักใจของน้ำฝน คือ ชื่อพี่ “ชเยศ” ออกเสียงอยาก ฮือออ ดีที่เป็นหนังสือที่อ่านในใจ (น้ำตาไหล)
→ ทุกครั้งที่มีบทพี่แทนคุณ น้ำฝนจะจินตนาการถึงหน้า นิชคุณ ทุกครั้ง (เขิน)
→ ยังไม่ได้อ่านเรื่องของพี่(นิช)คุณเลย แต่ซื้อมาแล้วววว (ซื้อมาหลังจากที่ซื้อหมอล็อต เอ๊ย หมอเท็ด)
→ ว่าแต่หมอล็อตหาซื้อได้ที่ไหน (ห๊ะ!! กล้ามากเลยเธอ) อายยยยยย
→ ทุกวันที่พกหมอเท็ดไปอ่านที่ทำงาน ฝนจะต้องตกตอนเช้าเสมอ (เคือง) พออ่านจบพกหมอวี (รักจารใจ) มาทำงาน ฝนไม่ตก คืออะไร!!!
→ หมอเท็ดของแรงมาก ตอนอ่านอยู่งานไม่ค่อยมี งานไม่เข้า จัดได้ว่าว่าง พอปิดเล่ม อ่านจบปุ๊บ งานเข้า ฮือออออ นี่ยังไม่ว่างเลย แง๊ จะอัพตั้งแต่อังคารเย็นแล้ว เพิ่งได้ฤกษ์วันนี้!!!
→ สุดท้าย น้ำฝนแพ้คุณหมอ! ถ้าในเรื่องมีตัวละครเอกเป็นคุณหมอน้ำฝนจะต้องได้มาครอง!! นี่ยังรอให้อ่านอยู่สองสามเรื่อง ฮืออออ คุณหมอทั้งหลายค่ะ รอฝนก่อนนะคะ ขออยู่กับหมอวีก่อน!!!
→ อ๋ออ หมอเท็ด(ดี้) ผู้น่ารัก (?) เขารู้ไหมว่า หมอหมีผู้เหี้ยมโหดไม่ได้มีแค่หมอเท็ดเพียงคนเดียว มี หมอหมีผู้เหี้ยมโหด Darksidesurgeon อีกคนนะ ถ้าเจอกันอย่าแย้งปลาแซลมอนกันละ (แซวววว)

PS.II
→ คราวนี้น้ำฝนพิมพ์ใส่ notepad แล้วแปะลง wordpress แหละ ไม่พลาด!!!
→ งานออกมางามตามใจมากเลย


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: June 19, 2014