Posted in ณ บ้านวรรณกรรม, นักเขียนไทย

ทรายนี้ยังมีรัก : วรรณวรรธน์

ชื่อหนังสือ : ทรายนี้ยังมีรัก
ผู้แต่ง : วรรณวรรธน์
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
ISBN : 978-974-36-2077-5
พิมพ์ครั้งที่ : – (ตุลาคม 2558) อ้างอิงจากหน้าเว็บ meb
จำนวนหน้า : 771 หน้า
คำโปรย :
ชีวิตหนึ่ง มีรักที่สัตย์ซื่อ
ชีวิตหนึ่ง มีรักที่มั่นคง
การรอคอยอาจจะเนิ่นนานนัก
แต่การปฏิเสธดวงใจที่มีรัก กลับทรมานยิ่งกว่า
รายละเอียด :
ครั้งหนึ่งเคยมีดินโอบน้ำที่ทำสองหัวใจได้ใกล้ชิด สองเราเคยสนิทกลับต้องไกลห่าง ถึงเธอจากร้างไปแสนไกลสุดฟ้า ขอให้เธอรู้ว่าฉันยังคงเฝ้ารอ…รอการกลับมาของเธอ เธอจงโปรดกลับมา เพื่อมารับฉันไปครอง ขอเธอได้โปรดมาเป็นเจ้าของฉัน ทั้งร่างกายและใจ ถึงวันที่เธอไกลห่าง แต่จงรู้ไว้ว่าใจฉันไม่ห่างไกล หัวใจฉันยังเรียกหาเธอ เธอจงโปรดกลับมา เพื่อมารับฉันไปครอง ขอเธอได้โปรดมาเป็นเจ้าของฉัน ทั้งร่างกายและใจ โปรดมาโอบกอดฉันไว้ ไม่ให้ต่างกับน้ำที่โอบรอบผืนดิน กลับมานะยอดรัก ทรายนี้…ยังมีรักรออยู่!


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
อขิทโร


บันทึกหลังอ่าน…

น้ำฝนกำลังอ่านเรื่องอขิทโรเล่มแรกอยู่ แต่มีบทที่นางเอกพูดถึงพี่สาว แล้วก็เลยตะหงิดๆใจว่าอาจจะมีเรื่องของพี่สาวด้วย ก็รีบไปหาเลยค่ะว่าพี่สาวนางเอกคือเรื่องไหน เล่มไหนนนนน
แบบว่าโรคจิตไง ถ้ารู้ว่ามีเล่มก่อนหน้าหรือเล่มต่อ ถึงจะรู้ว่าเรื่องไม่ต่อกันก็จะขวนขวายหามาอ่าน
บอกในใจว่า เรื่องไม่ได้ต่อกันไม่ต้องอ่านก็ได่ ไม่อ่านก็ได้ ไม่ต้องอ่าน..ไม่ได้! จะอ่านเดี๋ยวนี้!! สุดท้ายก็ต้องพักอขิทโรแล้วมาอ่านเรื่องนี้ก่อน #ความประหลาดนี้

เรื่องนี้เป็นเรื่องของการกลับชาติมาเกิดของพระเอกกับนางเอก
นางเอกที่มักจะฝันเห็นใครคนหนึ่งเรียกหาในฝันเสมอจนทำให้นอนไม่หลับและกลัว และเหมือนโดนโชคชะตากลั่นแกล้ง เธอต้องไปในประเทศที่ตัวเองไม่คิดจะไปเหยียบเพราะเธอรู้ว่าความฝันของเธอต้องเกี่ยวข้องกับกลุ่มประเทศนั้นแน่ๆ ยังไม่เท่ากับการรับรู้ความจริงที่ว่าความฝันของเธอนั้นเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นจริงในอดีตเมื่อหลายพันปีก่อน!
พระเอกที่เกิดมาพร้อมกับตำนานของตระกูลที่เขาจะต้องตายเมื่อทายาทของเขาลืมตาดูโลก เขาไม่กลัวต่อความเชื่อนั้น ยังคงใช้ชีวิตเป็นเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญที่มักจะมีสาวๆทอดสะพานให้อยู่เสมอ และโชคชะตาก็ทำให้เขารับรู้เรื่องราวบางอย่างผ่านความฝันเมื่อเขาได้เข้าใกล้กับหญิงสาวชาวไทยคนหนึ่ง

พระ/นางกลับชาติมาเกิดเพื่อพบรักซึ่งกันและกันแล้วมีเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องจากไปอย่างไม่ยินยอมทั้งสองภพสองชาติ ภพแรกพระเอกจากไปเพราะต้องการปกป้องชีวิตของนางเอก ชาติที่สองนางเอกจากไปพร้อมกับความเกลียด เธอเสียใจกับการไม่รักษาคำพูดของพระเอกและปรารถนาที่จะไม่กลับมายังแผ่นดินที่ทำให้เธอเสียใจนี้อีก พอมาชาติที่สาม นางเอกตั้งใจว่าไม่อยากเจอชายคนนั้นอีก เธอเกลียด เธอไม่อยากเจอ ไม่อยากพบ และไม่อยากรัก แต่ก็ฝืนไม่ได้ เพราะยิ่งรู้อดีตมากเท่าไรก็เหมือนกับว่าความรู้สึกต่างๆของทั้งสองภพสองชาติมาอยู่ที่เธอในชาติภพนี้ จนรักเขาอีกครั้งและก้าวข้ามผ่านอันตราย โชคชะตา และเชื่อว่าชาตินี้เธอกับเขาจะรักกันและอยู่ด้วยกันได้
ส่วนพระเอก ที่พยายามหาความจริงของความฝันที่เขาเห็นภาพก็ได้รับรู้ว่าสิ่งที่ผิดพลาดในอดีตคืออะไร แล้วเขาจะแก้ไขมันได้อย่างไร เขายึดมั่นว่า ชาตินี้ ยังไงเขาจะรักเธอ อยู่กับเธอเท่าที่ทำได้ และเขาก็จะไม่ยอมให้ใครหรืออะไรมาขัดขวางความรักของเขา

สำหรับฝน เรื่องนี้ไม่ค่อยว๊าวในความรู้สึกเลย
ตอนอ่านเรื่อง จันทราอุษาคเนย์ กับ ข้าบดินทร์ ยังรู้สึกว๊าว รู้สึกน่าติดตาม ถึงไม่มีพื้นประวัติศาสตร์มาก (อ่อนวิชาสังคม) หรือไม่เข้าใจภาษาบางคำ ก็ยังรู้สึกอยากอ่านอยากเข้าใจ แต่เรื่องนี้รู้สึกเฉยมาก อาจจะเพราะฝนไม่ค่อยอินกับประวัติศาสตร์ในกลุ่มประเทศตะวันออกกลาง แล้วก็รู้สึกไม่อินกับความรักของพระ/นางเท่าไรด้วยมั้ง พระ/นางไม่ค่อยดึงดูด เหมือนจะเป็นสูตรสำเร็จที่พอจะเดาได้ว่าสรุปแล้วจะลงเอยยังไง ไม่มีอุปสรรคมากมายนอกจากสิ่งปริศนาที่ทำให้ทั้งคู่รักและพรากจากกันในชาติที่แล้ว

แต่เรื่องประวัติศาสตร์และข้อมูลต่างๆนี่แน่นปึกเลยนะ ยอมรับว่างานของนักเขียนท่านนี้ยกให้เรื่องความแน่นของเรื่องราวอิงประวัติศาสตร์ ทั้งช่วงก่อนประวัติศาสตร์ หลายพันปีก่อนปัจจุบัน แล้วก็เรื่องของการนักสะสมของโบราณ และมีแทรกความคิดที่แตกต่างกันระหว่างนักประวัติศาสตร์ที่ศึกษาจากของโบราณกับนักสะสมของเก่า รวมไปถึงกลุ่มคนที่หวังผลประโยชน์จากของเก่าทั้งทางตรงและทางอ้อม เปิดมุมมองได้มากจริงๆ เรื่องนี้ #ชูนิ้วโป้ง ให้เลย ข้อมูลแน่นและก็เขียนแทรกได้ดี น่าอ่านด้วย ชอบตรงจุดนี้

PS.
→ ว่าแล้วก็ไปหยิบอขิทโรมาอ่านต่อ….
→ หญิงอ่านเป็นอีบุ๊คนะตัวเธอ

ขอบ่นอีบุ๊คหน่อย คือ ณ บ้านวรรณกรรม เริ่มมีอีบุ๊คให้อ่านใน meb มากขึ้นแล้ว แต่มีแค่ไฟล์ pdf หายากมากจะมี epub หญิงอ่านในอีรีดเดอร์ลำบากไง ขนาดอ่านในมือถือยังลำบากเลย พอขอทางพี่เมพไป พี่เมพก็บอกว่าต้องติดต่อสำนักพิมพ์ขอไฟล์อีกที นี่ก็เห็นแววว่าอาจจะไม่ได้ T^T พอๆกับสำนักพิมพ์แจ่มใสเลย แง๊ ไหนๆ พี่ก็ตีตลาดอีบุ๊คแล้วพี่ทำให้สุดหน่อยได้ไหมคะ? สงสารหญิงตาดำๆ ไม่ซิ ตาสีน้ำตาล ด้วยยย ขอไฟล์ epub หน่อยยยย มันปรับขนาดตัวอักษรได้สะดวกกว่าไฟล์ pdf ฮืออออออ


More :
Goodreads


Posted in ณ บ้านวรรณกรรม, นักเขียนไทย

จันทรา อุษาคเนย์ : วรรณวรรธน์



ชื่อหนังสือ : จันทรา อุษาคเนย์
ผู้แต่ง : วรรณวรรธน์
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
ISBN : 978-616-214-578-0
พิมพ์ครั้งที่ : 11 (มีนาคม 2557)
จำนวนหน้า : 560 หน้า

รายละเอียด :
#1
ดวงหน้าเฉิดฉายรัดเกล้ามวยเกศาสูงนั้น ขับให้วงพักตร์เกลี้ยงเกลา งามกระจ่าง
ร่างอรชรกลมกลึงประทับโดดเด่นอยู่เหนือแท่นบัลลังก์ทองนั้น สวมสร้อยอุบะยกช่อสวยงาม กลางเนินอกเปือยสล้าง
ความงามเช่นนี้ สร้างความซ่านใจเมื่อกรากฏต่อสายตา
นี่หรือ “เจ้านางศรีดารา” แห่งศรีเทพ
เสียงทหารขององค์จอมทัพแห่งอุษาคเนย์ถึงกับร้องครางในลำคอ จ้องตพลึงราวกับเพิ่งเคยพบนางสวรรค์!
กล่าวกันว่า เจ้านางมูลเชิญให้องค์จอมทัพครองเมืองศรีเทพร่วมกัน นั่นย่อมหมายถึงครองทั้งเมือง ครองทั้งเรือนร่างนาง
ตมิสา…จันทราแห่งอุษาคเนย์ ใจระรัวสั่น ความหวาดหวั่นเข้าครอบงำ
ฤๅ บุรุษผู้เป็นที่รัก จักลัมคำสัตย์สัญญา
“เราจะมีเจ้าเพียงคนเดียว เป็นบดีที่รักของเจ้า เจ้าเป็นความรักหนึ่งเดียวในหทัยเรา เราปรารถนาเพียงเจ้า…ทำหน้าที่เป็นศักติแห่งเรา”
#2
จันทราอุษาคเนย์ นิยายย้อนยุคอิงประวัติศาสตร์
เล่าเรื่องราวของตมิสา เด็กสาวหลงยุคเข้าไปยังสมัยโบราณบนดินแดนอุษาคเนย์ พบพากับความรักผูกพันและ “พันธะสัญญา” กับเจ้าชาย ผู้เป็นจอมทัพใหญ่แห่งแคว้นเศรษฐปุระ
นำพาไปสู่การเดินทางแสวงหาดินแดนใหม่ของถิ่นอุษาคเนย์ ท่ามกลางสายใยของบิดาที่เพียรพยายามค้นหาลูกสาวกลับสู่วันเวลาดังเดิม ตมิสาจะสามารถกลับคืนวันเวลาของเธอได้หรือไม่
นิยายกึ่งโรแมนติคประวัติศาสตร์ จะนำไปสู่การค้นหา และความหมายอันยิ่งใหญ่ของดินแดนใหม่ที่ถือ กำเนิดจากพันธะสัญญา และความรัก
แล้วคุณจะรู้ว่าพันธะสัญญา…และวันเวลาบนดินแดนอุษาคเนย์นี้มีความหมายเพียงใด
มาเถิด…มาเพ่งพิศดู ความรักงดงาม ย่อมสร้างสิ่งงดงามเสมอ
เจ้าจันทราจะอยู่เคียงคู่..อุษาคเนย์ ฤๅไม่
เห็นทีต้องพลิกหา “คำตอบ” โดยพลันแล้ว เจ้าจันทราอุษาคเนย์


บันทึกหลังการอ่าน…

ก่อนจะเล่านิยาย ขอเล่าที่มาก่อน
ตอนแรกฝนไม่เคยคิดจะอ่านเรื่องนี้เลยนะ ขนาดชื่อเรื่องยังอ่านยาก เนื้อเรื่องข้างในจะเหลือเหรอ?!!!
แต่…
ฝนร่วมเล่นภารกิจพิชิตกองดองร่วมชิงพี่ช้าง #เกมกุญชร โดยที่ให้อ่านนิยายที่มีช้างอยู่ในเรื่อง ฝนก็จัดแก้วตาหวานใจแล้วก็รีวิวไป
เล่นไปเล่นมา (คือระหว่างรอลุ้นรางวัลก็ไปอ่านรีวิวของคนอื่นๆ) รีวิวที่ออกมาให้อ่านเยอะคือนิยายของวรรณวรรธน์
จริงๆ ไม่ได้อ่านรีวิวนะ (กลัวถูกสปอยไง) แต่พอเห็นคนรีวิวกันเยอะ ก็เหมือนโดนสะกดจิต เธอต้องมีไร เธอต้องได้มาไรงี้ แล้วตาไวด้วยไง เห็นคนที่อ่านแล้วเขาเม้าท์ๆกันว่า พระเอกหวานมากๆ รักนางเอกมากๆ แล้วก็ฉากอาบน้ำสระผมงี้
…ค่ะ! ความอยากรู้อยากเห็นบังเกิด ฉากอาบน้ำคืออัลไล! หญิงอยากรู้ววววววววว
ไงล่ะ ไงล่าาาาาา
น้ำฝนผู้ถูกล่อลวงได้ง่าย จากเกมชิงพี่ช้าง กลายเป็นเดินไปงานหนังสือ ชี้นิ้วไปที่รูปหนังสือแล้วบอกคนขายว่าจะเอาเรื่องนี้
ฮืออออ ได้ช้างกลับมาบ้านแบบไม่ทันตั้งตัว!

กลับมาที่หนังสือ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของหญิงสาวชาวไทยที่อยู่ดีๆที่โผล่ในบ้านใครก็ไม่รู้ ยังไม่ทันได้ตั้งสติดี ก็ถูกคนอุ้มออกมาจากบ้านหลังนั้น แล้วก็มาโผล่ในป่า พอสติกำลังมาก็มาช็อคจนหมดสติ ตื่นมาอีกทีสิ่งรอบข้างก็กลายเป็นสิ่งที่แปลกตาไปหมด ไม่ว่าจะเป็นผู้คน เครื่องแต่งกาย ความเป็นอยู่ และภาษาที่ใช้! รู้ตัวอีกทีก็ต้องตกใจหนักมาก เพราะรู้ว่าคนที่อุ้มเธอมาเมื่อคืนนั้น ดันเป็นคนที่อยู่ในประวัติศาสตร์ที่เธอกับพ่อกำลังศึกษา
ใช่แล้วค่ะ
นางเอกเธอย้อนอดีตไปไกลมากกกกก หญิงสาวผู้ที่กำลังเป็นนักศึกษาวัยใส ที่ขยันเรียนรู้ในเรื่องราวของประวัติศาสตร์และโบราณคดีตามผู้เป็นพ่อ ต้องมาเรียนรู้ของจริง ในโลกที่เธอก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ยังไง ด้วยเพราะสื่อสารกับใครก็ไม่ได้ พูดกันคนละภาษา โชคดีที่เธอรู้ภาษาจีนและพระเอกก็รู้ภาษาจีน ทำให้สื่อสารภาษารักกันง่ายขึ้น (แอร๊ยยยย)
มาว่ากันที่พระเอก
เธอเป็นเจ้าชายที่ถูกกล่าวขานว่าเก่งที่สุด แต่ด้วยความเก่งของเขาที่เกินหน้าเกินตาพี่ชายที่เป็นรัชทายาท (ขอใช้ภาษาง่ายๆเนอะ ในเรื่องเขาจะใช้อีกคำที่ยากมาก เกินความสามารถของหญิงจริงๆ) ทำให้ผู้คนต่างระแวงว่าพระเอกจะมาแย่งบัลลังก์ของพี่ชาย ไม่ว่าเขาทำอะไรก็ดูน่าระแวงไปหมด แม้กระทั้งสาวงามที่เขาลั่นวาจาไว้ว่าจะแต่งกับเธอคนเดียวก็เป็นหนึ่งในความระแวงนั้น
แล้วเรื่องก็เกิด ตอนที่พี่ชายของพระเอกกำลังขึ้นครองราช คนที่ระแวงก็ยังคงระแวงอยู่ แม้กระทั้งพ่อแท้ๆ ที่บังคับให้เขาอยู่แต่วัง ไม่ให้ออกไปไหน หรือสาวงามที่ใช้ความระแวงนั้นมาหาประโยชน์จากตัวเขา ให้เขาทำร้ายพี่ชายตัวเองเพื่อที่จะครองคู่กัน ซึ่งเขาไม่มีทางทำได้ เขารักพี่ชายเกินกว่าที่จะทำร้ายกันได้
ใครจะว่ายังไงเขาไม่สนใจ แต่คนที่เขาไว้ใจไม่เชื่อใจ แถมยังให้เขาทำในสิ่งที่เขาไม่มีวันทำนั้นสร้างความเสียใจขั้นสุด
พระเอกเลยตัดสินใจออกจากบ้านเมือง แสดงความภักดีของตัวเองให้ทุกคนรับรู้ ด้วยการจะขยายบ้านเมือง ให้พี่ชายของเขาขึ้นครองราชในเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!
โดยทีเขาพกนางเอกที่ตอนนั้นใครๆก็เข้าใจแล้วว่านางเอกคือนางใน(โดยบังเอิญ?)ของพระเอกไปด้วย (ส่วนเรื่องที่ทำไมนางเอกถึงจับพลัดจับผลูไปเป็นนางในนั้น หาอ่านในเล่มเด้อ)
พระ/นางเขามีข้อตกลงกันไว้ว่า ให้นางเอกนำทางออกสู่ทะเล แล้วเขาจะหาทางส่งนางเอกกลับบ้าน
นางเอกก็นำความรู้จากที่เรียนในโลกปัจจุบันมาหาทางให้พระเอกได้พบเจอทะเลเพื่อรอวันที่จะได้กลับบ้านไปหาพ่อ!
ระหว่างเดินทางก็เกิดเรื่องราวกุ๊กกิก(?)ให้บิดผ้ากันไป ความใกล้ชิดนำพาให้ความรักเรียกหาาาาา
เดี๋ยวจะเข้าใจว่าพระ/นางเขาจะจีบกันอย่างเดียวนะ
ในเรื่องก็มีรบกัน มีปัญหากัน เพราะระหว่างทางก็พบเจอคนต่างเมืองที่จะมาปล้น มาลักพาตัว หรือแม้กระทั้งท้าทายออกรบ อ๋อ เจอสัตว์ร้ายที่ทำให้พระเอกนางรู้ใจตัวเองด้วย แอร๊ยยยยยยยย

เรื่องต่อจากนี้เป็นไงก็หาอ่านกันค่าาาา

ทีนี้มาส่วนของการเม้าท์เรื่อง
อ่านจบ บอกได้เลยว่าสมองของฝนบวมขึ้น 10% เพราะภาษาในเรื่องยากเอาเรื่องเลย ภาษาไทยว่ายากแล้ว เจอเรื่องเกี่ยวกับความเชื่อทางศานาพราหมณ์เข้ามาอีก กรี๊ดดดดด (น้ำลายฟูมปาก) เป็นการอ่านหนังสือที่ห่างมือถือไม่ได้เลย (เอามาเปิดหาคำอ่านและความหมาย) ใครที่รู้เรื่องพราหมณ์อาจจะไม่มีปัญหาในการอ่านเท่าไร (ส่วนหญิงฝน อย่าได้ถามค่ะ ฮือออ)

แน่นอนว่าหญิงน้ำฝนเป็นสาวที่พร้อมต่อการเรียนรู้ พออ่านไปได้สามสี่บทก็เริ่มคุ้นชิน ทำให้อ่านแล้วไหลไปตามเรื่องได้ไม่ยาก

แต่อย่าเพิ่งกลัวไป ในหนังสือจะมีช่วงที่เป้นภาษาปัจจุบันด้วย เพราะนางเอกเป้นสาวหลงยุค เวลาบรรยายความคิดนางเอกกับเวลาที่เล่าเรื่องของยุคปัจจุบันก็จะใช้ภาษาที่คุยกับฝนรู้เรื่อง
ถ้าใครกังวลว่าภาษาสลับไปมา พออ่านแล้วจะงง ไม่งงเลยนะ ไหลไปตามเรื่องเรื่อยๆ อ่านแล้วรู้ว่าใครพูด ใครคิด ถือว่าโอเคอยู่~~

แล้วก็อ่านเรื่องนี้แล้วก็ทำให้นึกถึงเรื่องทวิภพ (อยากจะอ่านอีกรอบจังเลยยยยยย คิดถึงคุณหลวงงงง)
ถ้าเทียบกัน เอาคุณหลวงมาเทียบกับเจ้าชาย ฝนชอบหวานแบบคุณหลวงมากกว่า หวานแบบนวลๆไรงี้ แต่ไม่ใช่ว่า เจ้าชายจะไม่ดีนะ ดีซี่ (เสียงสูง) เพราะบางโมเม้นต์ก็อยากถูกเต๊าะแบบที่เจ้าชายเต๊าะนางเอกบ้าง (ย้อนแย้งไปนะเธอ) คือเจ้าชาย นางจะหวานแบบถึงเนื้อตัว หวานแบบที่อยากจะสิงตมิสา(นางเอก)เลยทีเดียว ที่สุดของความประทับใจคือ ฉากสระผม!! แบบว่าแพ้ผู้ชายสระผมให้ไง (อยากมีบ้างงงง) ถ้าเจอฉากนี้คือยอมใจ มี 10 ให้ 100 ความลำเอียงมาค่ะ! นอกจากสระผมแล้ว ความเต๊าะสาวแบบเด็กเอาแต่ใจหน่อยๆก็คิ้วท์ดีนะเธอออ ที่สุดของสาวไทยคือแพ้ชายที่รักเดียวใจเดียว! เจ้าชายนางมีค่ะ นางประกาศก้องเลยว่าจะไม่แลหญิงใดนอกจากหญิงในดวงใจเพียงหนึ่งเดียว
คิดแล้วก็คิดถึงฉากครั้งแรกของพระ/นาง อ่านแล้วก็ขำ (แอร๊ยยยย)
นางเอกนางตื่นมาก็เป็นไข้ไง (ป่านมรสุมอันหนักหน่วงมา!) พระเอกที่เป็นต้นเหตุ(แบบไม่รู้ตัว)จับตัวที่ร้อนขึ้นของนางเอกก็โวยวายเรียกหาพราหมณ์ให้มาดูอาการไรงี้ เพราะไม่รู้ว่าทำไมถึงป่วย ถถถถ พ่อคุ๊ณ~~ เก็บกดมาจากไหนกันคะ?!!!! ไม่รู้หรือไงว่าสาเหตุมาจากไหน ฮ่าาา
ยังมีอีกเยอะคู่นี้ หวานแบบน่ารักดี เจอแบบนี้ใครๆก็ยอมใจละ
แต่ฉากหวานๆต้องอาศัยแรงมโนอยู่พอสมควรนะ อาจจะเพราะศัพท์ยากด้วยมั้ง เลยทำให้อ่านแล้วอินตามทันที ต้องแปลงภาษาผสมความรู้สึกไปอีกนิดถึงจะฟินได้

ส่วนตัวร้ายนี่ก็ร้ายจริงๆ ร้ายแบบหน้าด้านๆ อยากจะจับมาตีมือซะหลายๆที กรี๊ดใส่หูอีกสามสี่รอบ แน่นอน อ่านแล้วรู้เลยว่าใครร้ายไม่ต้องเดาให้ยาก
สงสารก็แต่คุณพี่ชายของพระเอก ฮืออออ ไม่น่าเลยยยย ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น เศร้าไปอี๊ก
#หันมองตัวร้าย ฉันเกลียดเธอ!!!

แน่นอนว่า อ่านผลงานของวรรณวรรธน์ต้องพูดถึงในเรื่องข้อมูลประวัติศาสตร์
ตอนแรกก็ไม่อะไร แต่พออ่านเองเท่านั้นแหละ สุดยอดดดดด เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่อ่านแล้วไม่รู้สึกน่าเบื่อเลยนะ จะแทรกอยู่ในนิยายแบบค่อยๆแทรกไปเรื่อยๆ ไม่ได้มาแบบตู้มเดียว อ่านแล้วก็ทึ่งมาก ชอบอะ ชอบบบบบ ถึงเรื่องนี้จะยากไปหน่อย แต่เรื่องนี้ยอมรับจริงๆ

อย่างที่บอกเนอะ อ่านแล้วรู้สึกชอบหวานแบบคุณหลวงในทวิภพมากกว่า แต่ถ้าได้ชายจิตรเสนมา หญิงก็ยอมนะ ฮ่าาา อ้อนแบบเด็กๆแบบนี้ ชอบเหมือนกันนนนนน
ระลึกถึงฉากโวยวายไม่ยอมทำแผล แต่พอนางเอกกลับมา ชายสงบประหนึ่งเด็กน้อยเลยทีเดียว ฮาาาา

อ๋อๆๆ
อันนี้เตือนให้สำหรับคนที่กำลังจะไปหยิบมาอ่าน
อย่าได้ทิ้งตัวละครไหน อ่านแล้วต้องห้ามลืมเพราะบางตัวละครมีจุดเชื่อมกันระหว่างเรื่องในอดีตและปัจจุบัน ความมีที่มาที่ไปนั้นแทรกแซงอยู่เน้อออ

แล้วก็ติดใจสงสัยเรื่องหนึ่ง
สงสัยในช่วงเวลานะ เหมือนเวลาในไม่เสมอกัน
คือพ่อนางเอกมาเจอเบาะแสหานางเอกหลังจากที่นางเอกหายไป 10 ปี แต่พอมาเจอในฉากที่นางเอกกำลังจะกลับโลกนั้นได้ (ได้ยินเสียง) นางเอกก็ยังคงเป็นสาวน้อยไม่ได้แก่ลง 10 ปีอย่างที่คิด แล้วพอพ่อของนางเอกกลับมาหาอีกครั้งหลังจากที่ปลงแล้วว่านางเอกคงไม่กลับมา ก็บังเอิญเห็นภาพนางเอกเข้า แต่คราวนี้นางเอกแก่ลงแล้ว
ช่วงเวลาเหลื่อมล้ำในเรื่องไม่แน่นอนเท่าไรเลย… คือบอกไม่ได้ว่าไวกว่าหรือช้ากว่ากันแน่

PS.
→ แอบคิดว่าบางไปนิดนึงนะ อยากให้หนากว่านี้อีกหน่อย อยากอ่านความหวานของพระ/นางอีกนี๊ดดดด
→ อ่านเรื่องนี้จบ น้ำฝนก็จิ้มผลงานของนักเขียนท่านนี้ต่อเลยค่ะ ฮือออ #ความติดนี้ใครจะรับผิดชอบ #ตอบ!


More :
Goodreads