Posted in .หนังสือทำมือ, นักเขียนไทย

นางโลมเจ้าหัวใจ : วสันต์จันทรา

ชื่อหนังสือ : นางโลมเจ้าหัวใจ
ชื่อชุด : ตำนานชินเซ็นกุมิ
ผู้แต่ง : วสันต์จันทรา
จำนวนหน้า : 364 หน้า

คำโปรย :
สำหรับเขา ข้าอาจเป็นดอกไม้ริมทางและคืนนี้ก็อาจเป็นคืนหนึ่งที่เขาใช้ร่างกายผู้หญิงแก้เหงา ฆ่าเวลาหรือลบล้างความเจ็บปวด แต่สำหรับข้าคืนนี้เป็นคืนต้องห้ามที่ข้าไม่อาจลืมได้ชั่วชีวิต!

รายละเอียด :
ท่ามกลางยุคสมัยอันโหดร้าย สาวน้อยในหอคณิกาได้แอบหลงรักชายผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นอสูรร้ายแห่งยุค!!! ต่อให้เส้นทางข้างหน้าจะโหดร้ายเพียงใด หัวใจรักของนางจะเป็นแสงสว่างดวงสุดท้ายให้กับอสูรร้ายผู้มืดมน
“ท่านทำกับข้าแบบนี้ไม่ได้นะ! โซจิซังต้องไม่ยอมแน่!”
“ในเมื่ออยู่กับข้า ก็ห้ามเรียกชื่อชายอื่น!” ฮิจิคาตะซังตะคอกใส่ข้า
ข้าเบิกตากว้าง ยังงงอยู่ไม่หายว่าเกิดอะไรขึ้น?
ระหว่างนี้มือไม้ของฮิจิคาตะซังก็มิได้อยู่เฉยๆ ความอุ่นร้อนจากฝ่ามือของเขาแทรกเข้าไปในสาบเสื้อกิโมโนของข้า บีบเคล้นทรวงอกของข้าอย่างแรง คิ้วข้าขมวดเข้าหากัน ทั้งเจ็บทั้งอาย ใบหน้าของข้าร้อนซู่และคงจะแดงก่ำไปทั้งแถบ หมดเรี่ยวแรงขัดขืนแทบจะในวินาทีที่เขาสัมผัสกับเนื้อตัวของข้า เขาดันข้าลงนอนก่อนจะถอดเสื้อตัวเองออกในเวลาอันรวดเร็วแล้วล้มลงมานอนทาบทับตัวข้าที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ย
โอบิของข้ามันหลุดไปตอนไหนข้าก็ไม่รู้เรื่องแต่ฮิจิคาตะซังกลับเอามันมาผูกกับข้อมือทั้งสองของข้าแล้วดันไปไว้เหนือหัว เขากระซิบข้างหูข้าด้วยน้ำเสียงร้ายกาจ
“ฮานะ ข้าจะทำให้เจ้าคายความจริงออกมาเอง”
“ฮิ… ฮิจิคาตะซัง ปะ… ปล่อยข้าไปนะ”


หนังสือในชุดเดียวกัน : ตำนานชินเซ็นกุมิ
ดวงหทัยจอมมาร


บันทึกหลังการอ่าน…

ไปเจอะเจอกับเรื่องนี้เข้าเพราะชอบเข้า ห้องสมุด.com หาหนังสือน่าสนใจอ่าน
(เป็นแหล่งรวมหนังสือเลยนะเธอ หนังสือเยอะมากกกก)
แบบว่าไม่ชอบอ่านนิยายผ่านหน้าจอคอมฯ แล้วก็เป็นพวกชอบลองของใหม่
อุ้ยพล็อตน่าสนใจ เอ๊ะแนวนี้ไม่เคยลอง อ่าาาาหน้าปกสวยจัง อะไรแบบนั้น

ตอนเด็กๆอ่านแต่นิยายแปล เพิ่งมาลองอ่านนิยายที่คนไทยแต่งก็ตอนเรียนมหา’ลัยเนี่ยแหละ (เขินจัง)
แล้วยิ่งเป็นคนอ่านอะไรก็ได้ ไม่เลือกว่าจะต้องแนวนี้ ก็เลยชอบที่จะลองชิมนู้นนี่นั่นจากหนังสือไปเรื่อย

หลังจากจิ้มเล่นสองสามวัน ก็จ๊ะเอ๋เจอกับฮานะจัง (ชื่อนางเอก)
จิ้มอ่านตัวอย่างเล็กน้อยแล้วมันจี๊ดดดด
เลยหาใน meb อย่างเร็วแล้วกดโหลดมาไว้ในครอบครองงงง

เป็นนิยายที่น้ำฝนจิ้มอ่านตอนที่อยู่ในช่วงสอบกลางภาคพอดี
ปรกติถ้าช่วงสอบ จะไม่แตะต้องตู้หนังสือและหน้าแอฟในมือถือที่เกี่ยวข้องกับหนังสือทั้งหมด
ต้องหักห้ามใจแบ่งเวลามาอ่านหนังสือเรียน (น้ำตาไหล)
แต่เจอพล็อตที่เกี่ยวข้องกับยุคโบราณของญี่ปุ่นแล้วมันโดนใจมาก!
อีกทั้งส่วนตัวยังหลงใหลศิลปะที่เกี่ยวข้องกับโออิรันกับเกอิชามาก
ตัดสินใจกดซื้ออย่างไม่ลังเลแต่อย่างใด!!
ตอนนั่งรถไปสอบ น้ำฝนยังอ่านฮานะจังอยู่เลย!!
แบบว่าเร่งอ่านจนจบภายใน 2 วัน

บอกก่อนว่า นิยายรักผสมฉากอิโรติกไม่ใช่ทางของฝน (ยกเว้นนิยายวายนะ)
แต่เรื่องนี้ มีพล็อตที่น่าสนใจบวกโครงเรื่องโดยรวมฝนชอบมาก
หายากที่นักเขียนไทยแต่งนิยายกลิ่นอายญี่ปุ่นออกมา เลยไม่แปลกว่าถ้าฝนเจอจะจิ้มซื้อเลยทันที
แต่ด้วยความที่รู้เรื่องเกี่ยวกับญี่ปุ่นมานิดหน่อยจากการเรียนในชั้น ป.ตรี
ทำให้การอ่านนิยายเรื่องนี้ติดขัดเกือบทั้งเรื่อง (ฮืออ)

นิยายเรื่องนี้อ่านง่าย สบายๆ ไม่เครียด มีความรู้ทางประวัติศาตร์ในช่วงหนึ่ง
แต่…..
อ่านไปก็กระตุกในความรู้สึกไป เลยทำให้อารมณ์ความสนุกในการอ่านของน้ำฝนลดลง

อย่างแรกก็เป็นเรื่องคำทับศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่นำมาใช้ในนิยาย
บางคำเป็นภาษาพูด ภาษาการออกเสียง แต่พอนำภาษาพูดนั้นมาอยู่ในหน้าหนังสือสำหรับอ่านมันแปลกๆ แต่ก็ใช้ได้เหมือนกัน (ถามเพื่อนลูกครึ่งเจ้าของภาษามา)

ต่อมาก็เรื่องศิลปะวัฒนะธรรมแบบญี่ปุ่นที่อยู่ในโออิรัน
น้ำฝนคาดหวังว่าจะเจอในนิยายมากกกกกก แต่ไม่มีเลย (น้ำตาไหล) ผิดหวังนิดหน่อย
แล้วก็คิดต่อไปว่า เนี่ย ถ้าคนที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโออิรันเลย จะเข้าใจว่าโออิรันเหมือนผู้หญิงขายบริการไปเลย
ซึ่งความจริงแล้วมันไม่ใช่ไง (ขมวดคิ้ว)
คือพวกนางมีศักดิ์ศรี ถ้าไม่พอใจจะนอนด้วย นางก็ไม่สน ใครก็มาบังคับไม่ได้
โออิรันจะพกมีดสั้นไว้ ในคราวที่มีคนจะพยายามขืนใจ พวกนางจะใช้มีดนั้นปกป้องตัวเอง (บางที่เขียนไว้ว่ามีไว้ฆ่าตัวตาย)
ในนิยายไม่ได้บอกไว้ประจำตัวเสมอ (นางเอกก็มี แต่มีไว้เป็นของต่างหน้า)
ถ้าคนไม่รู้อะไรเกี่ยวกับญี่ปุ่นเลยจะเข้าใจไปในทางเดียวกันหมด
ความสวยงาม ความยากลำบาก ในการเรียน การแต่งตัว การใช้ชีวิตก็พอมีบ้าง แต่ก็…. มันไม่ใช่อ่ะ!
น้ำฝนก็เข้าใจนะว่า นิยายรัก จะมาเน้นศิลปะวัฒนะธรรมมากมายจะไม่สนุก แต่ถ้ามีน้อยมากจนมองไม่ออกมันก็แปลกๆนะ
(นิยาย period นะ ต้องมีอะไรที่บอกถึงความเก่าบ้างจิ)

ต่อมาก็เป็นเรื่องการนับเดือน
คนไทยมีการนับเดือนแบบฝรั่ง (อเมริกัน)
แต่ญี่ปุ่นเขามีการนับเดือนของเขาเอง เป็นเดือน 1 เดือน 2 อะไรแบบนั้น
จริงๆถ้าเป็นแบบโบราณก็จะมีการนับเดือนอีกแบบ (ซึ่งอันนี้มันยากมาก)
แต่ในนิยายเขียนบอกเลยว่า เดือนพฤษภาคม พออ่านเจอทีไรก็กระตุกที (มันไม่ใช่อ่ะ) มันขัดกันมากกับทีมของเรื่อง

ส่วนอื่นๆ แบบรวมๆ คือสนุกในพล็อตเรื่อง
ดีใจที่มีคนเขียนถึงวัฒนธรรมญี่ปุ่น (ชอบบบบ)
อยากให้มีนิยายแนวๆนี้ออกมาเยอะๆ (แต่ก็อยากให้มีแบบอ่านแล้วไม่สะดุดนะ)

PS.
→ ได้คุยกับคนแต่งแล้วเรื่องการนับเดือน ก็เฝ้ารอรีไรท์แล้ว update ใน eBook น้ำฝนจะกลับไปอ่านแบบละเอียดอีกรอบ
→ อ่านมานานแล้ววว เลยลืมความรู้สึกหลังการอ่านไปแล้ว ทำให้บรรยายความฟินไม่ได้ จำได้แต่ตรงที่สะดุดใจ ฮือออ
→ รูปแคปมาจากหน้ามือถือเลยเป็นสีนี้ แฮ่


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : hongsamut | dek-d


Date: March 24, 2014
Advertisements