Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

โอรสสวรรค์ทาสรัก : เฉียนเฉ่าโม่ลี่



ชื่อหนังสือ : 奴役天子 | โอรสสวรรค์ทาสรัก
ผู้แต่ง : 淺草茉莉 | เฉียนเฉ่าโม่ลี่
ผู้แปล : มดแดง
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส | มากกว่ารัก
ISBN :
#1 | 978-616-06-0466-1
#2 | 978-616-06-0467-8
พิมพ์ครั้งที่ : 2 | ตุลาคม 2554
จำนวนหน้า : 471 หน้า (227+244)

คำโปรย : คนทั้งแผ่นดินยกฐานะเขาให้ยิ่งใหญ่คับฟ้า แต่ยามอยู่เบื้องหน้านางในดวงใจ เขาขอทิ้งฐานะทั้งปวง เป็นเพียงทาสผู้รักมั่นแก่นางเท่านั้น

รายละเอียด :
นับเป็นบุญของแคว้นเทียนเฉาที่รัชทายาทองค์ปัจจุบันเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ ทำให้เชื่อได้ว่าอนาคตต่อจากนี้ไปบ้านเมืองจะต้องเจริญรุ่งเรืองอย่างแน่นอน ทว่ามีเพียงเกาเยวี่ย ธิดาขุนนางผู้ต่ำต้อยคนเดียวที่ไม่คิดเช่นนั้น
ก็ดูเอาเถิด ถึงนางจะยอมรับว่าเขาช่างงามสง่า มีรอยยิ้มชวนมองราวกับแสงตะวันอบอุ่น ความสามารถรึก็โดดเด่นเหนือทุกผู้คนสมกับคำสรรเสริญ แต่นิสัยประหลาดของเขาที่ชอบปรนนิบัติรับใช้นาง ชอบถูกนางข่มเหงรังแกยามอยู่ด้วยกันตามลำพังนี่สิที่ทำให้นางไม่ค่อยเชื่อมั่นมังกรบนปฐพีผู้นี้สักเท่าไร
สวรรค์!ผู้ใดจะเชื่อ ว่าที่โอรสสวรรค์องค์ต่อไปเป็นโรค ‘ชอบถูกผู้อื่นทารุณกรรม’ หรือนี่


บันทึกหลังอ่าน…

อยากจะบอกก่อนเลยว่า เนื้อเรื่องกับชื่อเรื่องเป็นอะไรที่เข้ากันสุดๆ ฮา พระเอกเป็นทาสรักจริงๆ
ตอนอ่านชื่อเรื่องครั้งแรกก็สงสัย ทำไมต้องทาสรัก? ทาสเลยเหรอ?

เดี๋ยวจะเมาส์ให้อ่าน

พระเอกนางโดนคนปองร้ายจนต้องซ่อนตัวอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง แล้วนางเอกแสนซนผู้ซึ่งไม่รู้อะไรเลยก็บังเอิญไปเจอเข้า ตั้งใจจะช่วยเหลือ แต่ก็พัง นางพังจริงๆ จากที่ต้องการช่วยคนดันพาตัวเองตกที่นั่งลำบากไปพร้อมกับพระเอก
พระ/นางก็อยู่ด้วยกัน คนหนึ่งก็แสนซน คอยพูดคอยคุย แต่ไม่สงสัยเลยว่าคนข้างกายเป็นใครมาจากไหน ส่วนอีกคนจากตอนแรกที่ไม่ชินให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับเนื้อตัว ก็ตกหลุมอีกรอบ แต่กลายเป็นหลุมรักเด็กสาวที่บังเอิญหล่นลงมาอยู่กับเขา
แล้วก็มีคนมาช่วยเหลือทั้งคู่ ทีนี้นางเอกก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองนั้นล่วงเกินคนใหญ่คนโตก็เกิดความกลัวและระแวงว่าจะมีโทษ
ส่วนพระเอกก็เริ่มวางแผนว่าถ้าเขาจะต้องการเด็กสาวคนนี้มาอยู่ข้างกาย เขาต้องทำอะไรและต้องคอยระวังอะไรบ้าง

เธออออ คือพระเอกนางแอบเจ้าเล่ห์มาก ใช้ความอายุมากกว่าและมีประสบการณ์ชีวิตมากกว่า มาหลอกล่อ ไม่ซิ วางแผนเพื่อปลูกฝั่งนางเอกให้สามารถอยู่เคียงข้างเขาในแบบที่เขาต้องการได้
ทั้งการปรนนิบัติพัดวีสารพัด ป้อนข้าว ป้อนน้ำ นวดแขนขา และอื่นๆอีกมากมาย แล้วการพูดจาในแต่ละครั้งก็มีการแอบฝึกแอบสอนแอบปรับนิสัยให้สามารถมีชีวิตอยู่ในวังได้ ที่หนักสุดคือพยายามให้นางเอกรักไม่หนีหายไปไหนด้วย

จากที่เล่าๆมาก็เหมือนจะจบแล้ว แบบพระ/นางรักกัน จบปิ๊ง ไรงี้
คือไม่ใช่เลย
ตอนแรกที่น้ำฝนอ่านก็คิดว่า เดี๋ยวๆ ก็คงจบมั้ง แต่แบบ นางมีสองเล่ม แล้วจะมีอะไรต่อ???

แล้วก็มีต่อจริง
พอถึงจุดที่คิดว่าจะแฮปปี้กันแล้ว เดี๋ยวก็คงจบ ไม่มีอะไรแล้วมั้ง แล้วก็มีปมมีจุดให้รู้สึกกลับมาติดตามต่อ แล้วก็อ่านต่อ รู้สึกแบบนี้จนจบเรื่อง

ส่วนตัวคือ อ่านได้ รู้สึกสนุก จากที่ตอนแรกแบบอ่านขั้นเวลาก่อนเปิดเรื่องใหม่ คิดว่าเป็นนิยายเบาๆ แต่กลับทำให้รู้สึกสนุกได้ ไม่ใช่แค่ความเป็นทาสภรรยาของพระเอก แต่ด้วยเนื้อเรื่อง ด้วยปมที่ทำให้รู้สึกน่าติดตาม น่าสนใจ เหนือความคาดหมายจริงๆ ถึงบางจุดบางมุมจะพอเดาได้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เบื่อเลย รู้แล้วว่าทำไมมีแต่คนบอกว่าสนุก

PS.
→ ขอบคุณพี่หญิงในความกรุณานี้
→ อ่านจบเมื่อต้นเดือน แต่เพิ่งมาอัพตอนปลายเดือน #สำนึกผิดเลย


More :
Goodreads : #1 | #2


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

อสูรซ่อนพิษ : กู่หลิง

ชื่อหนังสือ : 最毒男人心 – อสูรซ่อนพิษ
ชื่อชุด : ชุด วิวาห์อสูร
ผู้แต่ง : 古靈 – กู่หลิง
ผู้แปล : มดแดง
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1538-4
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 225 หน้า

คำโปรย :
ใครหนอไม่รอคอยวิวาห์หวาน ใครเล่าไม่เฝ้าฝันวันชู้ชื่น หากแต่วาสนาไม่อาจฝืน เพียงชั่วคืนพันผูกอยู่คู่อสูร

รายละเอียด :
บ้านสกุลจูเก่อ มีบุตรทั้งชายหญิงพรั่งพร้อม…หากแต่พวกเขาไม่มีทั้งสติปัญญาและความสามารถโดดเด่น ตรงกันข้าม เหล่าบุรุษกลับสัตย์ซื่อจนแทบจะโง่งม ส่วนสตรีก็ใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสา เรียกได้ว่าเป็นตระกูลของคนเบาปัญญาโดยแท้ เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงมีชะตากรรมเลวร้ายเข้าไปทุกที นั่นคือจวนจะตายเรียบหมดบ้านแล้ว
เพื่อช่วยชีวิตพี่ชายคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ ‘จูเก่อเหมิงเหมิง’ ยินดีทำทุกวิถีทาง แต่ไม่ว่านางจะพยายามซักเท่าไหร่ก็ไม่ประสบผล สิ่งเดียวที่เป็นดุจความหวังอันเรืองรองคือ ‘หมอเทวดา’ ที่เสียงลือเสียงเล่าอ้างบอกว่าไม่มีโรคใดที่เขารักษาไม่ได้ แต่เขาเป็นใคร มีรูปร่างลักษณะอย่างไร หรือแม้แต่จะหาตัวเขาได้ที่ไหน ล้วนมืดแปดด้าน
อย่าว่าแต่การรักษาโรคแต่ละครั้งของเขา สิ่งตอบแทนที่เรียกร้องล้วนล้ำค่า มีค่าควรเมือง มีเงินก็ใช่จะหาซื้อได้ นี่นางไม่มีทั้งเงินทอง ไม่มีทั้งสิ่งของ งั้นเหลือเพียงอย่างเดียวที่พอจะเสนอให้ได้…ก็คือตัวของนางเอง


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด วิวาห์อสูร
อสูรยั่วยิ้ม
อสูรเจ้าน้ำตา
อสูรพรางใจ
อสูรเร้นร้าย


บันทึกหลังการอ่าน…

อ่านเรื่องของพี่ใหญ่ (ทายาทพญายมยิ้มกับพญายมโศก) ในเรื่องอสูรยั่วยิ้มไปแล้ว ก็ต้องมาที่น้องรอง ทายาทของพญายมพิษต่อเลย
ฝนสนใจคุณหมอที่ไม่ใช่หมอคนนี้มาก เพราะเล่มที่แล้วได้สปอยไว้ในเนื้อเรื่องว่าเขาก็ถูกท่านพ่อของตัวเองไล่ออกจากบ้านให้มาหาคู่แต่งงานเหมือนพี่ใหญ่ ถ้าหาไม่ได้ไม่ให้กลับบ้าน แล้วด้วยนิสัยเย็นชา ติดบ้าน ประหยัด(มาก ก.ไก่เพิ่มอีกล้านตัว) แล้วก็ไม่สนใจคนรอบข้าง แล้วอย่างนี้นางจะหาภรรยากลับบ้านได้ยังไง!!

อ่านจบปุ๊บ รู้สึกสนุกกว่าเล่มของพี่ใหญ่ เพราะรู้สึกว่าเริ่มมีมุกให้ขบขันบ้าง (หรือว่าเล่มที่แล้วก็มีแต่ฝนไม่ขำ?)
อ่านไปก็คิดว่าน่ารัก นางเอกน่ารักดี จากที่ตอนแรกคิดว่านางเอกน่าจะซื่อๆจนใกล้คำว่าบื้อเหมือนเรื่องรักประดับใจ แล้วอ่านไปคงจะติดเบื่อๆแน่ๆ ผิดคาด คาแรคเตอร์นางก็น่ารักดี ไม่ซื่อมากขนาดนั้น แต่ออกแนวใจดีมากมากกว่า ไม่ซิ ต้องพ่วงคำว่าเป็นคนมองโลกในแง่ดีด้วย จัดอยู่ในกลุ่มคนดีมากๆเลยแหละ (ต่างจากพี่สะใภ้ใหญ่เลยทีเดียว #แอบนิทานางเอกเรื่องก่อน)
เป็นคนดียังไง?
พอรู้ว่าพระเอกจะไม่รักษาคนป่วย ถ้าคนป่วยนั้นไม่เกี่ยวข้องใดๆกับตน นางเอกก็จัดเลย จัดไป ขอพระเอกแต่งงาน! พระเอกก็ไม่ปฏิเสธ เพราะจุดประสงค์ของการออกจากบ้านของเขาก็คือเรื่องนี้ บรรลุจุดประสงค์ไปหนึ่งอย่าง (ไหนๆก็ถูกไล่ออกจากบ้านทั้งที ก็ใช้เวลาให้คุ้ม นางมีอะไรให้ทำเย๊อะเยอะ) แต่ด้วยเป็นคนไม่แคร์คนที่ไม่อยากแคร์ ถึงนางเอกจะแต่งงานด้วยแล้ว เขาก็ยังมองว่าเป็นคนอื่นอยู่ ช่วงแรกๆนี่ฝนอ่านแล้วก็สงสารนางเอก ไม่น่าเล๊ยยย เสียบ้านเพราะเสียรู้คน ยังต้องเสียอิสระภาพมาลำบากอีก พระเอกนี่ก็ใจร้ายเกิ๊น นางเอกทำดีด้วยก็ไม่สน ไม่อะไร กลับปฏิเสธน้ำใจ แถมไม่สนใจใยดีอีก
ตรงนี้แหละที่ฝนบอกว่านางเอกเป็นคนดี ถือนางคิดว่าสามีตัวเองเนี่ยจนมาก (ที่ไหนได้ พกเงินเป็นหีบแต่ไม่ใช้) ระหว่างเดินทาง (แบบตกละกำลำบาก) ก็เข้าป่าไปหาเผือก หามัน หาผลไม้ เพราะไม่อยากแย้งหมั่นโถ่สามีกิน! พอถึงหมู่บ้านก็อาสาหางานทำ คอยซักผ้าหาทุนมาซื้อหมั่นโถ่ร้อนๆให้สามีกินด้วย!! นอนก็ให้นอนที่วัดร้าง ข้างทาง ตามป่า ตามเขา นางเอกเนี่ย คนดี๊ดี ถึงจะมีหงุดหงิดบ้างแต่ก็ไม่โกรธเคือง สามีว่าไงก็ว่าตามกัน กว่าจะได้สบายตัว (กว่าพระเอกจะยอมรับให้เป็นคนที่เขาแคร์) ก็ต้องให้มีเรื่องเกือบจะเลือดตกยางออกเลยทีเดียว

แหนะ อย่าคิดว่าพระเอกเธอจะโหดร้าย ใจร้ายมากมายขนากนั้นอย่างเดียวนะ
เขาก็ทำหน้าที่สามีของเขาอย่างดี ถึงเขาจะเดินนำหน้า แต่เมื่อนางเอกหยุดหาอาหารรองท้อง เขาก็หยุดรอ เพียงแค่รักษาระยะห่างเวลาเดินเท่านั้น ตามเสื้อผ้าของนางเอก เขาก็วางยาไว้ให้นางเอกป้องกันตัวเองไม่ให้ใครมารังแกได้ง่ายๆ ถึงจะไม่แคร์แต่ก็ถือว่าพี่แมนอ่ะ ณ จุดนี้ จะด่าก็ด่าได้ไม่เต็มปาก เขาแค่ยังไม่มีความผูกพันธ์กับตัวนางเอกเท่านั้น ระยะเวลาในการเดินทางไปนู้นนี่นั้นบวกกับนิสัยส่วนตัวของนางเอก (เหมือนนางเอกต้องพิสูจน์ตัวเองอย่างเยอะเลยกว่าจะได้ใจของชายงามมาครอง) เป็นตัวผลักให้เขาเริ่มเปิดใจ เริ่มจับนางเอกไปอยู่ในข่ายคนที่ตัวเองแคร์ (คนในครอบครัวจริงๆ)

ชอบนะ อ่านแล้วก็คิดว่าน่ารักดี
ตอนที่นางเอกเริ่มพูดมากแล้วพระเอกทนไม่ไหวก็จะสั่งให้หุบปาก (หึย อ่านแล้วก็โมโห ทำไมพี่ใจร้ายแบบนั้น!) แต่พออ่านไปสักพักก็หายโมโห เพราะทุกครั้งไม่ว่านางเอกจะขอให้อะไร ถึงเขาจะหงุดหงิดในใจ ออกปากสั่งให้เงียบ แต่สุดท้ายเขาก็ยอมทำตามทุกที น่ารักอ่ะ

เรื่องนี้หวานไม่มาก แต่แอบน่ารักเยอะนะ

PS.
→ ตกลงหาวัตถุดิบที่ใช้ทำยาต้านสารพัดพิษครบไหมอ่ะ เนื้อเรื่องไม่ได้บอก หรือว่ารอดูเล่มอื่น?
→ พี่ใหญ่โผล่มาเยอะมาก น่ารักดีเหมือนกันตอนเขาคุยกับพ่อตัวเอง
→ แน่นอน เล่มที่แล้วมาปูสปอยมาเล่มนี้ เรื่องนี้ก็ปูสปอยไปเล่มต่อไปเหมือนกัน!


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 24, 2015
Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

รักประดับใจ : กู่หลิง

ชื่อหนังสือ : 出嫁從夫 – รักประดับใจ
ผู้แต่ง : 古靈 – กู่หลิง
ผู้แปล : มดแดง
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-974-04-4007-9
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (2551)
จำนวนหน้า : 230 หน้า

คำโปรย :
จันทร์เพ็ญบนฟ้าราตรียังมีวันเว้าแหว่ง หากหัวใจที่มีรักประดับจะคงอยู่เป็นนิรันดร์

รายละเอียด :
หญิงสาวใสซื่อไร้เดียงสา ลูกคนเล็กของครอบครัวซึ่งถูกใช้งานเยี่ยงคนรับใช้ พี่สาวต่างมารดาทั้งสองที่คอยแต่จะเอาเปรียบ พระราชวังอันยิ่งใหญ่โอฬาร และเจ้าชายรูปงามผู้บังเกิดรักแรกพบจนนำมาซึ่งการแต่งงาน
…นี่คือซินเดอเรลล่าฉบับแดนมังกร ต่างกันที่ไม่มีรองเท้าแก้ว ฟักทอง และไม่ต้องกลับก่อนเที่ยงคืน
ด้วยรูปร่างหน้าตา ยศถาบรรดาศักดิ์ และความรู้ความสามารถ อ๋องฉางหนิงจึงไม่ต่างอะไรกับเจ้าชายในความใฝ่ฝัน
ส่วนโค่วเอ๋อร์ที่ตั้งใจจะเข้ามาเป็นนางกำนัลในวังก็กลับตาลปัตรได้เป็นถึงพระชายาอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว
ทว่าต่อให้อ๋องฉางหนิงไม่เหลือตาไว้แลสตรีอื่นใดแล้ว แต่บรรดาท่านหญิงขี้อิจฉาทั้งหลายกลับยังไม่ยอมแพ้
ก็ใครใช้ให้เขาเป็นที่ใฝ่ฝันถึงของสาวๆ กว่าค่อนวังล่ะ อย่างนี้โค่วเอ๋อร์ผู้ซึ่งโง่ทึ่มเป็นหนึ่งไม่มีสอง แถมยังสู้รบตบมือกับใครเขาไม่เป็นจะรับมือไหวหรือนี่


บันทึกหลังการอ่าน…

ได้ยิน ได้อ่านเรื่องลือเสียงเล่าอ้างมาเยอะมาก แถมแจ่มใสจัดรีปริ้นเพิ่มอีก เปลี่ยนปกด้วย น้ำฝนก็สงสัยซิ เรื่องนี้สนุกมากขนาดนั้นเลยเหรอ????
พอแจ่มใสหยิบเรื่องวิวาห์อสูรที่นักเขียนท่านนี้แต่งมา คนก็อวยเยอะมาก ตั้งแต่ยังไม่ลงเว็บ น้ำฝนก็อยากรู้เพิ่มไปอีก อัลไลลลล ทำไมคนสนใจงานของกู่หลิงกันเยอะจังงงงงง ทีนี้อยากรู้ ก็ต้องอยากอ่าน ไปอ้อนๆ กอดซ้ายกอดขวาพี่สาวคนสวย ให้เปิดตู้รื้อๆเล่มนี้มาให้น้องสาวอ่านหน่อย (มากกว่ารักส่วนใหญ่ที่อ่านก็มาจากตู้ของพี่สาวคนนี้ รักนาง) แล้วก็ได้มา เป้นรุ่นปกเก่า ไม่มีครั้งที่ตีพิมพ์ เลยคิดว่าน่าจะเป็นพิมพ์ครั้งแรก อัยยะ! ถือว่าเป็นตำนานได้เลยไหมเนี่ย

ถามว่าสนุกไหม สำหรับฝน ฝนว่าอ่านได้เรื่อยๆค่ะ เพราะตัวเองติดนิยายซับซ้อน ดราม่า คิดเยอะ อะไรแบบนั้น นิยาย feel good แบบนี้เลยเป็นนิยายอ่านเรื่อยๆ ไม่น่าเบื่อนะ เดี๋ยวเข้าใจผิด แต่ออกแนวอ่านได้เรื่อยๆ ไม่คิดเยอะ น่ารัก อ่านไปก็ยิ้มเอ็นดู แถมเหนื่อยใจแทนท่านอ๋องด้วย (หัวเราะ)

นางเอกเนี่ยเป็นอะไรที่ซื่อมากกกก ซื่อสุดๆ แบบที่ว่า ใกล้เส้นบางๆระหว่างซื่อกับบื่อเลยค่ะ (ไม่ ฝนไม่ได้ด่านางนะ ฝนกลัวท่านอ๋องทำร้าย นางรักของนางแบบนั้น) เรียกใหม่ว่า ซื่อดูน่ารักดีกว่าเนอะ ใครได้คุยก็เอ็นดูรักใคร่ บ่าวในบ้านต่างก็รักและภักดี ถือว่านางโชคดีมากค่ะ จากเด็กสาวลูกเมียรองที่ถูกคนทั้งบ้าน ย้ำอีกครั้ง คนทั้งบ้านจิกหัวใช้งานเหมือนคนรับใช้ กลับได้เป็นถึงพระชายาที่ท่านอ๋องหลงมาก หลงแบบโงหัวไม่ขึ้นเลยทีเดียว อย่างที่บอก ไม่ใช่แค่ท่านอ๋อง คนในบ้านต่างก็รักนางเอก พอมีใครที่ส่อแววว่าจะมาทำร้ายก็ร่วมมือกันปกป้องดูแล อย่างกับไข่ในหิน นางเอกยังไม่ทันได้เจอเหตุร้ายก็มีใครสักคนมาช่วยได้ทุกครั้ง โอ๊ยยย ชีวิตหลังเจอท่านอ๋องเป็นอะไรที่ดีมาก นางทำบุญมาดี ดีสุด

ส่วนท่านอ๋อง ที่ตอนแรกรับนางเอกเป็นชายาเพราะจะชดเชยให้ (นางแอบดูตอนนางเอกเปลี่ยนชุด) พออยู่ไปอยู่มาดันตกหลุมรักเข้าออย่างจัง นางก็ปวดหัวของนางไป เพราะดันรักคนที่ไม่รู้ว่าจะเข้าใจความรักไหม (หัวเราะ) นางเอกเธอเด็กน้อยมาก รักคืออะไร นางไม่รู้ รู้แต่กฏสามข้อที่บอกให้เชื่อฟังบิดา สามีและบุตร นอกจากลำบากเรื่องรักๆใครๆแล้ว ยังต้องปกป้องศึกนอกด้วย ไหนจะสตรีที่มาหลงรักอยากเป็นชายารอง ไหนจะต้องปกป้องพี่ชายที่เป้นฮ่องเต้ ไหนจะชายาตัวเองที่อยากจะทำนู้นนี่นั้นไม่หยุดนิ่ง สงสารและเหนื่อยใจแทนท่านอ๋องเลย โถ่ พ่อคุณ รักใครไม่รัก คิดรักเด็ก ก็ต้องทำใจอ่ะนะ

แน่นอนว่า นางเอกนางก็ไม่ได้ซื่อไปจนจบเรื่องเนอะ ตัวละครเขาก้มีพัฒนาการกันไป นอกจากจะซื่อน้อยลงแล้ว ยังสามารถแกล้งท่านอ๋องกลับได้ด้วย ที่สำคัญ นางรู้แล้วว่ารักเป็นยังไง (จริงๆนางก็รักของนางไปนานแล้ว แต่ไม่รู้ว่าที่เป็นอยู่เนี่ย เรียกว่ารัก) กว่าจะบอกรักกันได้ เกือบจะจบเรื่องเลยทีเดียว

สรุปว่าเป้นนิยายที่ฝนอ่านแล้วไม่ต้องคิดเยอะดีค่ะ ไว้อ่านตอนใกล้สอบได้ ที่บ้านมีแต่นิยายแอบหนักในอารมณ์ อ่านแบบนี้บ้างก็ถือว่าเป้นการพักบ้างเนอะ

PS.
→ เดี๋ยวจะอ่านวิวาห์อสูรต่อ (ขอไปอ้อนพี่สาวก่อนนะ)
→ อย่างที่บอก เล่มนี้ได้มาจากพี่สาว ยืมมาแหละ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 19, 2015