ฟ้าลวงฝน : ปัญญ์ปรียา

Standard

ชื่อหนังสือ : ฟ้าลวงฝน
ผู้แต่ง : ปัญญ์ปรียา
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (ความรู้สึกดี… ที่เรียกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1111-9
จำนวนหน้า : 344 หน้า

คำโปรย :
เสียงคำรามและสายน้ำที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้าในวันฝนตกหนัก
ทำให้ชีวิตของผู้หญิงธรรมดาตัวเล็กๆ ต้องเปลี่ยนแปลงไป!

รายละเอียด :
เดินเตะฝุ่นเข้าบริษัทนั้นออกบริษัทนี้เพื่อสมัครงานก็เซ็งจะแย่ จู่ๆ ฝนก็กระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาอีก… นี่ฟ้าต้องการจะกลั่นแกล้งกันเหรออย่างไร
ทว่าฟ้ายังแกล้งไม่หนำใจ ‘เหมือนฟ้า’ เลยถูกคนที่วิ่งสวนมากระแทกจนล้มลง!ตัวเปียกซก แว่นตาตก และร่มก็กระเด็นไปอีกทาง ขณะที่กำลังโทษฟ้าโทษฝน อ้อมแขนแข็งแรงก็พยุงเธอขึ้นมาพร้อมทั้งถอดเสื้อแจ็กเก็ตมาคลุมร่างของเธอไว้ก่อนจากไปอย่างรวดเร็ว เอาน่ะ อย่างน้อยๆ ในวันแย่ๆ เธอก็เจอเรื่องดีๆ คนดีๆ
แต่!ดูเหมือนหญิงสาวจะคิดผิด เพราะใครจะรู้ว่า ‘จี้รูปสายฟ้า’ ที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตนั้นมีวิญญาณสิงอยู่!วิญญาณที่ชักนำเธอเข้าสู่การตามหาความจริงทั้งหลาย ทั้งคดีลิขสิทธิ์เพลง ทั้งเหตุการณ์ที่ยังมองไม่ออกว่าเป็นการฆาตกรรมหรือการฆ่าตัวตาย นี่เธอไม่น่าเอ่ยปากคำว่า ‘สัญญา’ ออกไปเลย เพราะมันทำให้ชีวิตอันแสนธรรมดาของเธอ… ต้องเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล!


บันทึกหลังการอ่าน…

กลับมาแล้ววววว (กลิ้งงงงงง)
หลังจากที่แอบนอยน์นิดหน่อยกับเซตกล่องแดง ทำเอาน้ำฝนไม่อยากแตะหนังสือแนวเดียวกันไปหลายอาทิตย์
แว๊บไปดูซีรีย์ที่ดูค้างไว้ตั้งแต่ก่อนเรียนโทจนจบ (Gray’s Anatomy SS9 กับ SS10 ขอบอกว่าเลิศมาก)
แว๊บไปอ่านแนวมากกว่ารักไปหลายเล่ม คุ๊กกี้อีกนิดหน่อย
เปิดๆนิยายภาษาต่างดาว (ภาษาอังกฤษ) อีกสองสามหน้า (เดี๋ยวนะ แค่นั้น?)
จนรู้สึกผิดต่อตู้หนังสือมาก เลยมานั่งจ้องมองตู้หนังสือกองดองทั้งหลาย
จำได้ว่าติดค้างในใจว่าจะอ่านจะอ่านมาตั้งแต่จบสัปดาห์หนังสือแล้วก็ไม่ได้อ่าน
วันนี้ว่าง ไม่ได้ไปไหน จัดการเปิดตู้ หยิบ “ฟ้าลวงดาว” เอ๊ย “ฟ้าลวง(น้ำ)ฝน” ไม่ใช่! “ฟ้าลวงฝน” ออกมา
แอบดูไม่ใหม่เท่าไรเพราะตอนได้มาก็ได้มาจากร้านมือสอง (พรหมลิขิตบันดาลชักพา)
บวกกับการพกไปที่ทำงานมาสองวันแต่ก็ไม่ได้อ่าน
(รถติดหนูทำได้แต่ยืนเกาะเบาะรถเมล์พยุงความสูงเมตรครึ่งไว้เท่านั้น)จำได้ว่าตอนแจ่มใสอัพขึ้นเปิดขาย น้ำฝนติดใจมากกับชื่อเรื่อง แหม ดันมีชื่อตัวเองเป็นชื่อเรื่อง ไม่ติดใจได้ยังไง
แล้วก็เห็นพี่ลิลลี่ รุ่นพี่คอเดียวกันเมาส์มอยกับพี่เอ้ย (ผู้แต่ง) หน้า facebook
ด้วยความชอบสอดรู้ก็แอบอ่านที่พวกพี่ๆเขาเมาส์กัน (อย่างเปิดเผย)
ความอยากได้ก็เพิ่มมากขึ้น ก็รอๆๆ รอบรรดาหนังสือออกทั้งหมดแล้วจะได้จิ้มทีเดียว
ระหว่างนั้นก็เมาส์มอยกับพี่ลิลลี่ พี่ลิลลี่ก็ยุๆ อ่านเลยน้องพี่เอ้ยแต่งสนุกน๊าาาา
นั่นไง ความอยากได้เพิ่มขึ้นอีก (นางบ้ายุมาก)
บังเอิ๊ญ (ต้องเสียงสูงด้วยนะ) ไปทานข้าวที่ห้างใกล้ที่ทำงาน ไปจ๊ะเอ๋เจอหนังสือในร้านมือสอง
สภาพใหม่กิ๊กนอนสวยอยู่บนเคาน์เตอร์ น้ำฝนหยิบ จ่าย เดินเชิดออกมานอกร้านทันที!

คือแบบว่าแพ้คนยุ นั้นไม่เท่าไร
ถ้านิยายมีคำว่า ฝน น้ำฝน เมฆ ฟ้า หมอก อะไรประมาณเนี่ย ไม่ว่าจะชื่อเรื่อง นางเอกหรือพระเอก นางก็ซื้อ!
แล้วชื่อเรื่องก็เป็น “ฟ้าลวงฝน”
ตอนอ่านชื่อครั้งแรกก็งุบงิบว่า ทำไมต้องลวงล่ะ? ลวงคือหลอกใช่ไหม? เธอมาหลอกเราทำไม! (ฮาๆกันไป)
บวกกับนางเอกชื่อ “เหมือนฟ้า” ชื่อเล่นชื่อ “หมอก”
เลิศค่ะ ทั้งฟ้าและหมอกเป็นชื่อที่แม่ตั้งใจจะให้เป็นชื่อลูก ซึ่งตอนนี้โอนย้ายไปเป็นจะตั้งให้หลาน (อีกนานเลยนะคะแม่ =_=)
ไม่ต้องถามหาพล็อตนิยายอะไรเลย น้ำฝนซื้อค่ะ (เพิ่งมาอ่านโปรยปกวันนี้เนี่ยแหละ)

โอ๊ย ยาวไปแหละ มาเมาส์นิยายต่อดีกว่า

ยืดอกบอกเลยว่า นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่อ่านจบในวันเดียว กรี๊ดดดดด
คือนางสนุกมากกกกกกก อ่านไป 100 หน้าก็อดใจรอจนอ่านจบแล้วเมาส์ไม่ไหว
น้ำฝนจัดอัพสเตตัสหน้า Facebook ทันทีเลยจ้า ไม่ไหวจริงอยากเมาส์
คือ ลุ้นอ่ะ แบบลุ้นตัวโก่ง ขนลุกขนพอง (เว่อร์!!!)
แบบใครกันคือพระเอก จะน้องหรือพี่
คนน้องยังไม่เปิดตัวออกมามีบทเท่าไร นอกจากกายเนื้อ (ศัพท์สูงไปนิด)
คนพี่ก็แหมมม ถึงกายเนื้อจะไม่อยู่ แต่ก็อยากให้เป็นพระเอกนะคะ แพ้คนอารมณ์ร้อนที่อ้อนเป็น (เขิน)

————————————————–

Update : 2014.06.08 (ตอนเย็น)
พี่ลิลลี่บอกให้ลองจิ้มๆนั้นนี่นู้น แต่เก็บมาได้แค่นี้แหละ ฮืออ

น้ำฝนก็ทำตัวนิสัยไม่ดี เปิดอ่านหน้าหลัง อ๋อออ คนน้องซินะ
เพราะสาวหมอก (นางเอง) คุยกับนางตอนจบเรื่อง หว่าๆๆ แล้วจะไปเลิฟๆกันยังไงงงงงง ลุ้นนนน
ปมของครอบครัวเนี่ยก็อยากรู้มากกก อะไรรรรร ทำไมมมมม ตกลงยังไงงงง กรี๊ดดดดดดดดด
ณ 100 หน้านั้น คือคำถาม เสียงกรี๊ด การสะเทือนใจ น้ำตาซึมๆ ตีกันยุ่งไปหมดเลยยยย
แล้วก็ก้มหน้าก้มตาอ่านๆๆๆ จนจบ
แบบไม่สนเกมส์ที่เด้งเตือนให้เก็บผัก
ไม่เปลี่ยนที่อ่านด้วยนะ (ขำ) นอนกลิ้งอ่านอยู่ข้างโต๊ะคอมฯ
เก้าอี้ไม่นั่ง โต๊ะไม่สน นางนั่งพื้น หนังสือวางบนโซฟา คางเกยหมอนอิงในอ้อมกอด
อ่านจบแอบเมื่อยเบาๆ นี่บอกเลย
พออ่านจบก็กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ไหงพระเอกเป็นคนนี้!!!!
อื้มมม ก็ไม่แปลกใจอะไรเท่าไร เพราะหลังจากพ้น 100 หน้าไปนั้น อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ (ไม่ใช่โฆษณาขนมค่ะ!)

สรุปโดยรวมแล้ว หลังจากที่อ่านจบไป ความรู้สึกที่เกิดขึ้นคือ…

————————————————–

ลุ้น > สงสัย > แอบเศร้าตาม > กรี๊ด > ตื่นเต้น (ต่อ) มาจบด้วยความ ฟิน!!!

ไปนอนแล้ววววววววว
(ยังไม่หายตื่นเต้นกับเรื่องเลย!!)

PS.
→ แม่ของพระเอก (ในใจน้ำฝนที่ไม่ใช่พระเอกนิยาย) แอบอ่านชื่อยากนิดนึง (หัวเราะแห้งๆ) คนอื่นอาจจะไม่ยากแต่สำหรับน้ำฝนนะยาก “เพรา” นี่นั่งเพ่งไปหลายนาทีว่าจะอ่านยังไง เพ-รา / พะ-เหรา / พะ-เรา / เพรา (เสียงควบ) คิดไปคิดมาน่าจะควบก็อ่านควบไปทั้งเรื่อง (ขำ)
→ เรื่องนี้ศัพท์ยากสำหรับน้ำฝนมีไม่เยอะ แต่ความตื่นเต้นนี่ได้มาเยอะมากมาย
→ นี่กะกลับไปอ่านนิยายของพี่เอ้ยเพิ่มเลยนะ แอบติดใจงานเขียนมาก เคยอ่านมาเรื่องนึงแล้วแหละเซตนักบินแต่ไม่ได้เจาะอะไรเยอะแยะ ปรกติอ่านแค่อ่านไม่ได้เจาะรายละเอียดมากมาย เพราะอ่านไว้ฝึกการอ่านคำไทยยากๆแค่นั้น หลังจากนี้จะจริงจังแล้ว!!!
→ ง่วงแล้ว ราตรีสวัสดิ์ค่ะ (ยิ้มหวาน)


เขียนคำว่านอยตัวใหญ่ๆ
โกรธ wordpreee เมื่อคืนอัพยาวกว่านี้ ทำไมเหลือแค่นี้ โกรธ โป้ง!!!!
คืนนี้จะมาแก้ใหม่ แต่อารมร์เมื่อวานหายไปแล้วอ่า แง๊
เสียใจนะ เสียใจมากด้วย งอแง โป้งงงงงงงงงงงงงง
คราวหลังจะพิมพ์ใส่ notepad ก่อนแปะลง งอนนนนนนนนนนนนน


บันทึกหลังการอ่าน… Update : 2014.06.08 (ตอนบ่าย)

น้ำฝนโหมดฟ้อง!!
งอนอ่าาา จากด้านบน ตอนแรกตั้งใจนะแก้ตอนกลางคืน
แต่ร้อนใจไม่ไหว จะอัพใหม่ เปิด notebook ทันที จิ้มๆๆๆๆๆ
อารมณ์หายไปตั้งแต่เมื่อคืนแย้ว เสียใจ

จริงๆระหว่างบรรทัดนี้

คนพี่ก็แหมมม ถึงกายเนื้อจะไม่อยู่ แต่ก็อยากให้เป็นพระเอกนะคะ (แพ้คนอารมณ์ร้อนที่อ้อนเป็น (เขิน))
ลุ้น > สงสัย > แอบเศร้าตาม > กรี๊ด > ตื่นเต้น (ต่อ) มาจบด้วยความ ฟิน!!!

มีอะไรๆ ที่ฝนพิมพ์ไว้เยอะแยะเลยนะ ฮือออ

พิมพ์ใหม่ก็ได้!!!

แต่อารมณ์มันไม่ได้แล้วไง แง๊

(โค้ง) ขอโทษพี่เอ้ยนะคะ บอกเลยว่า ฝนชอบเรื่องนี้จริงๆ
พิมพ์บล็อคไปร่วม ชม. แต่ออกมาแค่นี้ เกิดจากความผิดพลาดเรื่องเทคนิก (มั้ง) นิดหน่อย

อารมณ์ไม่ได้ แต่ความคิดบางอย่างยังอยู่น๊าาาา
คือเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เดาทางไม่ถูกอ่ะ จากที่อ่านๆไปปมหลายๆอย่างให้เรื่องทำให้เราเดาเรื่องผิด!
แล้วก็ไม่คิดว่าในเรื่องจะมาเล่นกับปมเรื่องนี้ด้วยแหละ
มา surprise อีกทีก็ตอนใกล้ๆจบอ่ะ

จากตอนแรกคิดว่าเนี่ยจะเป็นแบบนี้ จะเป็นแบบนั้น แต่อ่านต่อไป อ่าวมันไม่ใช่
คือดีอ่ะ ดีมาก เริ่ดเลย

เดี๋ยวๆ เหมือนอารมณ์เมื่อคืนจะมาแหละ

มาต่อเลยยยยยยยยยยยยยยย

คือ จากตอนแรกก็แบบคิดว่าคนพี่หรือคนน้องจะเป็นพระเอกใช่ป่ะ
น้ำฝนก็แอบไปอ่านหน้าสุดท้ายของเรื่องไง (นิสัยไม่ดีเลย)
แล้วแบบเจอฉากสาวหมอกคุยกับคุณคนน้อง น้ำฝนก็ อ๋อๆๆ คนนี้พระเอกแน่ๆ
หว่าๆๆ แอบเสียดายคนพี่
ต่อพออ่านต่อไปหลังจาก 100 หน้า อะไรหลายๆอย่างก้เกิดขึ้นแล้วแบบว่า กรี๊ดดดดดด
มันไม่ใช่อ่ะ!!! ก้ว่าทำไมมันแปลกๆ ที่เดาไว้มันไม่ใช่อ่ะ มันไม่ใช่!!!!
ถือว่าดีเลย ถูกใจมากกกก รู้สึกดีที่ได้อ่านนิยายที่ตัวเองเดาเนื้อเรื่องผิด

แล้วแบบปมหลายๆอย่างในเรื่องที่คิดไว้มันก็ไม่ใช่อย่างที่คิดอ่ะ

คือตอนแรกคิดว่า มันต้องมีดราม่าพี่สาวน้องสาว พี่ไหมกับสาวหมอกแน่ๆ
จากที่โดนคุณเพื่อนหุ้นส่วนของพี่ไหมสปอยมาในเรื่อง (มองหน้านางแบบจิกๆ)
น้ำฝนก้เดาว่า เนี่ยยยย พี่ไหมต้องกิ๊กกั๊กกับพระเอก(ของน้ำฝน) แล้วก็เกิดดราม่าพี่สาวน้องสาวขึ้น
แต่พออ่านไป พร่างงง (เสียงประกอบ) มันไม่ใช่แหละเธอ!!!
มันไม่ใช่อย่างที่คิด แต่มันเป็นอะไรที่ยิ่งกว่า กรี๊ดดดดดดด

แล้วก็ดราม่าของพี่ชายน้องชาย คิดว่าเป็นอีกแบบหนึ่ง
จุดเกิดเรื่องตอนเริ่มมาจากอันนี้แน่ๆ แต่ที่ไหนได้ มันอีกแบบหนึ่ง หว่าาาาาาาาา
มันเป็นอะไรที่ลึกซึ้งตรึงใจมากกกกกกกกก

ระหว่างอ่านก็เดาๆว่าใครนะคือคนเริ่มเรื่อง ใครเป็นคนทำ
แล้วพอเฉลยหมดทุกอย่างก็ประหลาดใจมากกก ไม่คิดว่าจะเป็นคนๆนี้อ่ะ ไม่ได้อยู่ในรายชื่อผู้ต้องสงสัยเลยทีเดียว!!!
เริ่ดดดดดด

จบแล้วล่ะ หมดอารมณ์อ่า งอน
จริงๆเมื่อคืนเมาส์เรื่องพระเอกด้วย
แบบว่าถูกใจคาเรกเตอร์นางมาก ที่พอนางเอกไปสะกิดนิดเดียวแบบ เผลอบอกว่ามีใจให้นะ
พระเอกก็เหมือนคนปลั๊กหลุด หลุดเก๊ก หลุดเก็บอาการ พุ่งเข้าใส่ทันที
จากเก็บๆอาการนิดๆหน่อยๆ กลายเป็น ขี้งอน งอแงแบบกุ๊กกิ๊ก ขี้หึง ขี้น้อยใจ ฟิน!!!
เนี่ย คำว่าฟินของน้ำฝนตอนแรกๆ เกิดมาจากนางตอนปลั๊กหลุดเนี่ยแหละ!!!!

เมื่อคืนใช้คำน่ารักกว่านี้อีก เสียดายอ่ะ พิมพ์ให้เหมือนเมื่อคืนไม่ได้
อยากจะบอกให้ทุกคนได้รู้จริงๆนะ แง๊

PS.II
→ วันหลังจะไม่พิมพ์สดแล้ว!! น้ำฝนจะ backup data ไว้ด้วย ฮือออออ
→ พยายามจะไม่ให้มีไทยคำอังกฤษคำในบล็อค แต่บางทีก็ไม่ไหวน๊าา อย่าง surprise เนี่ย มัน surprise จริงๆนะ แต่ใช้คำว่าประหลาดใจในภาษาไทยแล้วแปลกๆ จัง น้ำฝนต้องฝึกมากกว่านี้ซินะ
→ ยังนอยน์อยู่เลย โป้ง wordpress แล้ว!!


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: June 7, 2014
Advertisements