Posted in นักเขียนไทย, บ้านอรุณ

จนกว่ารักบันดาลใจ : นาวาร้อยกวี

ชื่อหนังสือ : Nearly Lost Love – จนกว่ารักบันดาลใจ
ผู้แต่ง : นาวาร้อยกวี
สำนักพิมพ์ : อรุณ
ISBN :
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (มีนาคม 2555)
จำนวนหน้า : 371 หน้า

คำโปรย :
เธอคือนางเอกเจ้าน้ำตา นางฟ้าของชาวบ้าน หรือนางมารของผมกันแน่

รายละเอียด :
เธอและเขาต้องจากกัน เพราะความเข้าใจผิด กลับมาคราวนี้เธอจึงขอเปลี่ยนลุคให้เป็นสาวสวยสุดเซ็กซี่เพื่อทวงตำแหน่งคนของหัวใจคืน ใครจะยอมปล่อยไปง่ายๆ หนุ่มวิศวะ (กร) มากเสน่ห์ ชวนฝันเชียวนะ
ปลิง…คือนิยามของนางร้ายอย่าง มนต์วธู สาวสวยแสนเซ็กซี่ที่ขอกลับมาทวงบัลลังก์นางเอกคืนจากคนรักเก่าอย่าง ปริวัตถ์ หนุ่มมาดขรึมเสน่ห์แรง…
ปลิง…คือนิยามของนางร้ายอย่าง มนต์วธู สาวสวยแสนเซ็กซี่ที่ขอกลับมาทวงบัลลังก์นางเอกคืนจากคนรักเก่าอย่าง ปริวัตถ์ หนุ่มมาดขรึมเสน่ห์แรงที่สาวๆ อยากเดินเคียงคู่ วิศวกรโยธามือหนึ่งของบริษัทยักษ์ใหญ่ที่เธอเพิ่งจะได้เข้ามาทำงาน อีกคนตามตื้อ ส่วนอีกคนก็คอยตั้งป้อมไม่ยอมให้เธอจีบ วิศวกรฝึกหัดอย่างเธอเลยต้องเจอวิศวกรพี่เลี้ยงจอมเฮี้ยบอย่างเขารับน้องใหม่เสียอ่วม แต่มีหรือมือชั้นนี้จะยอมแพ้ง่ายๆ ในเมื่อเธอหมายตาผู้ชายที่แสนจะเพอร์เฟ็กต์อย่างเขาให้มารักกันให้ได้ เมื่อสวยร้ายเต็มรูปแบบที่ทั้งยั่วโมโห ทั้งช่างตื้อเป็นที่หนึ่ง ต้องมางัดข้อกับคนสุขุมมาดนิ่ง ที่มีตำแหน่งอดีตคนรักพ่วงท้ายมาด้วย ปฏิบัติการล่ารักชนิดตาต่อตา ฟันต่อฟัน จึงเริ่มต้นขึ้น


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
อกเกือบหักแอบรักคุณสามี (My Husband- In- Law)


บันทึกหลังการอ่าน…

เปิดตัวเล่มแรกของปีด้วยเรื่องนี้เลย แอร๊ยยย

เรื่องนี้ฝนอ่านเพราะแรงยุจากคนรอบข้าง ฮาาา มันมี story ไง ขอเล่าก่อนนิดนึง
คือได้คุยกุ๊กกิ๊กกับพี่นักเขียนท่านหนึ่ง คุยไปคุยมาพี่เขาก็แนะนำเรื่อง “อกเกือบหัก แอบรักคุณสามี” มาให้ บอกว่าน่ารัก ฮาๆ ขำๆ
น้ำฝนก็บ้ายุ ลองหาข้อมูล จุ๊บจิ๊บไปมา (ดูใช้คำ) เห็นขนาดเล่มแล้วน้ำตาจะไหล
ฝนว่าทุกคนน่าจะเคยประสบพบเจอแน่นอนกับวิกฤตตู้หนังสือเต็ม (ฮาาา) แล้วยังหาตู้ที่ถูกใจยังไม่ได้ ตอนนี้เวลาซื้อนิยายก็นั่งคิดเยอะมากว่าจะเก็บตรงไหน ไรงี้ แล้วเรื่องอกเกือบหักฯ เนี่ย ตอนนั้นยังไม่มี eBook ให้ฝนจิ้ม ฝนก็ตั้งใจว่าจะรอ เพราะดูลาดเลาแล้วบ้านอรุณทำ eBook ลง meb เรื่อยๆ แน่ๆ อนาคตยังไงเธอก็ต้องมี
รอไปรอมา พร้ำเพ้อเรื่อยเปื่อย จนนางลง meb จริงๆ!! #เริดมากค่ะ น้ำฝนดีใจก็แชร์ๆ เม้าท์มอยว่าจะจิ้มนะ จะเอาไปอ่านบ้านยายนะ ไรงี้
เพื่อนสาวก็มาเม้าท์บอกว่า “ก่อนเธออ่านเรื่องนี้ เธอไปอ่านเล่มของพี่ก่อนนะย่ะ”
ซึ่งก็คือเรื่องนี้ น้ำฝนไม่รอช้า จิ้มเรื่องนี้มาอ่านก่อน ถือว่าเป็นการชิมแนวทางนักเขียนมาถูกจริตไหม ไหนๆกระแสหนังสือเขาดีมาก ทำคนเพ้อไปหลายคนอยู่ แถมฝนก็ไม่เคยอ่านหัวบ้านอรุณมากก่อน ลองเชิงงงง จัดไป list ไว้ในรายการที่ต้องอ่านให้ได้ด้วยนะ
เริ่มปีมา เดินทางถึงบ้านยาย น้ำฝนก็เปิดอ่านเลยค่ะ เป็นเรื่องแรกของปีนี้ (เล่มอื่นๆยังไม่ได้ขนลงจากหลังรถไง เล่มนี้เปิออ่านในน้องแพต)

ผลเป็นไง อ่านแล้วเป็นไง (หัวเราะแห้ง)

ผิดหวังนิดหน่อยค่ะ
ฝนหวังไว้สูงมากกกกกกก เพราะกระแสแรงมาก อีกทั้งเพื่อนก็บอกว่าน่ารักดี นางชอบพระเอกไรงี้
โอเค จากพล็อตเรื่อง น่ารักจริงๆค่ะ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกว่า อื้ม น่ารักดี แล้วจบเลย
ความเห็นส่วนตัวนะคะ อาจจะเพราะแนวทางของนิยายไม่ถูกจริตฝนด้วยแหละมั้ง ฝนเลยรู้สึกผิดหวัง

มีบางประโยค บางคำพูด ฝนอ่านแล้วฝนงงมาก ใช้รูปประโยคแบบงงๆน่ะค่ะ
ฝนอ่านแล้วคิดว่า ทำไมใช้แกรมม่าที่เข้าใจยากจังเลย เห็นไม่เยอะนะคะ อ่านไปนานๆจะเจอสักที

ที่สำคัญคือเรื่องนี้บทบรรยายกับบทความคิดไม่มีแยกกันค่ะ เขียนปนกันหมดเลย
ฝนไม่รู้สึกว่าอ่านนิยายเลย แต่รู้สึกเหมือนกำลังอ่านบันทึกของเพื่อน ที่เขียนแบบรวมๆ บางครั้งในบทบรรยายก็เรียกชื่อตัวละครด้วยชื่อเล่น บางครั้งบอกชื่อจริง คนอ่านอย่างฝนต้องทำความเข้าใจเองว่า ที่ใช้ชื่อจริงคือบทบรรยายนะ ส่วนที่ใช้ชื่อเล่นคือความคิดของตัวละคร แต่บอกตรงๆเลยว่า อ่านไปก็แยกไม่ออกมาอันไหนบรรยายอันไหนเป็นความคิด
อย่างชื่อน้องสาวคนเล็กของพระเอก ยายเมย ณ ตอนนี้ฝนยังจำชื่อจริงของน้องไม่ได้เลยค่ะ เพราะในเรื่องใช้คำว่า ยายเมย ซะส่วนใหญ่
ส่วนตัวแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรค่ะ แต่เพราะฝนเป็นคนเรื่องมาก ดังนั้นก็… ปล่อยฝนผ่านไปเถอะค่ะ เป็นรสนิยมส่วนตัวฝนเอง

อ่านไปบทแรกๆ ฝนยังงงๆกับท้องเรื่องอยู่ ไม่แน่ใจว่าเรื่องจะไปในทางไหน เพราะไม่ได้อ่านคำโปรย ไม่อ่านเรื่องย่ออะไรเลยด้วยแหละค่ะ ฝนไม่ชอบอ่านพวกนั้น
ฝนรู้สึกว่า (อันนี้คิดเองนะ)
คำโปรยปกและเรื่อยย่อจะเขียนยังไงก็ได้ เป็นโฆษณาชวนเชื่อที่จะให้คนมาอ่านหนังสือเล่มนี้เยอะๆ ดังนั้น บางครั้ง คำโปรยปกมักทำให้คนตื่นตาตื่นใจ เพิ่งแรงจูงใจ หรือแม้กระทั้งจับทางคนอ่าน
ถ้าเขียนดี เขียนตรงกับในเล่มก็ดีไป ฝนเคยเจอแบบถูกหลอกมา หลังปกบอกอย่างหนึ่ง แต่เนื้อหาจริงๆเป็นอย่างหนึ่ง พอเจอมาสองสามเล่ม ก็เลิกเชื่อเลย กลัววววว ฝนเลิกอ่านพวกนี้มานานแล้วววว

มาเม้าท์ต่อ
ถึงตอน งงท้องเรื่องใช่ไหม?
ท้องเรื่องที่ฝนพูดถึงคือ timeline ของเรื่องน่ะค่ะ แบบว่า อ่านไปตอนแรกก็จับใจความได้ว่า พระเอกถูกหักอกมานะ แบบสตรีนางนั้นท้องแล้วไปแต่งงานกับคนอื่น พระเอกก็เล่าถึงความเศร้าของตัวเองว่า โดนทำร้ายแบบนี้มาสองครั้งแล้ว นางก็ดราม่า บลาๆๆ ไปตามภาษาคนเศร้า แล้วพอกลับมาก็ป่ะกับนางเอก พระเอกก็หนีๆ นางเอกก็ตามๆ จะจีบ จะเอา ต้องได้
เรื่องดำเนินไปมา จากที่พระเอกหนี นางเอกตาม กลายเป็นนางเอกหนี พระเอกตาม สลับกันจีบอีกครั้ง จนต่างฝ่ายต่างเดินเจอกันคนละครึ่งทาง เลิฟๆ จบ

แต่แบบฝนอ่านแล้วต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะทำความเข้าใจตัวพระ/นาง
ฝนรู้สึกว่า ตอนอ่านบทแรกๆ เนื้อหาต้องการให้คนอ่านรู้เรื่องทุกเรื่องพร้อมพระเอก เจอนางเอกที่พยายามเข้าหาพระเอก โดยที่ตัวละครทั้งหมดบอกว่าแรง จีบแบบตรงๆ
ฝนอ่านแล้วเฉยๆ ดูน่ารักแบบตรงๆดี ที่ฝนอ่านมายังไม่มีจุดไหนที่คิดว่าแรงไปเลย แต่เขาบอกว่านางแรง นางน่ารำคาญ อื้ม นางแรงก็ได้ (ส่วนตัวแล้ว ฝนยังคิดว่าตัวฝนเนี่ยแรงกว่าด้วยซ้ำ ฮ่า)
อ่านไปสักพัก ก็เริ่มมองออกว่านางอยากได้พระเอกคืนมานะ อ่า แต่ที่ทำแบบนี้ทำให้เดาว่าน่าจะจากกันแบบไม่ดี แล้วจากตอนที่พระเอกดราม่ามาตอนก่อนหน้า ก็ไม่ดีแหละ นางเห็นแก่ตัวชะมัด แล้วนางมีเหตุผลอะไรที่ทำแบบนี้ (ตรงนี้เริ่มมองออกแล้วว่านางแรง)
พอเล่าไปเรื่อย ฝนมาสะดุดตรงที่ อดีตที่เริ่มแง่มๆ บอกออกมา ทีละนิด ทีละหน่อย ซึ่ง… ฝนคิดว่าออกมาแบบทื่อๆไปหน่อย อยู่ดีๆก็บอก
โอเค ตอบโจทย์ความงงได้หลายๆอย่าง แต่ไม่ตอบโจทย์เรื่อง timeline ทั้งหมด ฝนยังงงอยู่ว่า อดีตที่เขาหมายถึงเนี่ย ผ่านมากี่ปีแล้ว แถมพระเอกเธอก็คิดวนไปวนมา ฝนก็ต้องวิ่งตามนางว่า อันนี้อดีตของใคร? แฟนเก่าหรือแฟนเก่ากว่า (นางเอก)
ถึงกลางๆเรือง ฝนถึงเริ่มจะรู้จักนางเอกมากขึ้น งงไหม
ตอนแรกเราจะเดินตามพระเอก โดยไม่รู้จักนางเอกเลย พอมากลางๆเรื่องถึงจะมารู้จักนางเอกทีหลัง พอมาถึงตอนนี้ เรื่องเริ่มลงตัว ไม่รู้สึกอึดอัดหรืองงอะไรอีก ฝนอาจจะคิดไปเองก็ได้ว่า ตอนแรกนักเขียนต้องการซ่อนปม? แต่ซ่อนมากไปเลยทำให้งง
หลังจากนั้นก็เกิดเรื่องไปมา จนจบเรื่องค่ะ

ทีนี้ตอนคลายปม
ที่ฝนคิดว่าพระ-นางจากกันด้วยไม่ดี ฝนคิดถูกแบบครึ่งๆ เรียกว่าเป็นการจากไปด้วยความเข้าใจผิดมากกว่า ด้วยความเป็นวัยรุ่นกับอะไรหลายๆอย่าง ทำให้คำว่าเข้าใจผิด เกิดเป็นเรื่องราวใหญ่โต พอมาป่ะกันอีกครั้ง พระเอกเลยเคืองๆ โกรธๆ ไม่อยากคุยด้วย รำคาญ จะกลับมายุ่งอีกทำไม อะไรแบบนั้น
ฝนเข้าใจพระเอกตรงจุดนี้ คิดว่าอารมณ์พระเอกมาถูกทางแล้วล่ะ

แต่ฝนไม่เข้าใจนางเอก
พออ่านจบเรื่องฝนก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่า ทำไมตอนกลับมาเจออีกครั้งถึงต้องทำตัวแบบนั้น มีเหตุจูงใจอะไรให้ต้องแซ่บ แล้วเข้าหาพระเอกด้วยลุคแรงๆ ทั้งๆที่อินเนอร์นางก็ไม่ใช่
ถ้ามองจากประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมา ระหว่างจากกันหลายปี ก็ไม่น่าจะเป็นขนาดนี้ ผู้หญิงมั่นใจ กับ ผู้หญิงแรงๆ ต่างกันนะคะ ถึงจะต่างกันไม่มาก แต่ก็ต่างกัน
จากที่อ่านทั้งหมด ฝนคิดว่านางเอกน่าจะเป็นสาวมั่นใจมากกว่า แล้วที่ต้องการจะอ่อยพระเอก จนถึงต้องทำขนาดนั้น (ขนาดไหน!?!! อยากรู้? อ่านเองจ้า) อาจจะเพราะอยากได้พระเอกแบบเร็วๆ (นางหนีการแต่งงาน) ก็ได้ แต่พอได้มาก็รู้สึกผิด จนต้องปล่อยไป แต่ปล่อยได้ไม่นานก็กลับมาเจอกันอีก (หัวเราะ)
ตอนมาเจอกันอีกนี่ทำให้รู้สึกเหมือนพล็อตละครไทยเลย

แล้วหลังจากนี้ ฝนก็เดาอารมณ์กับนิสัยตัวละครไม่ได้แล้วล่ะค่ะ เพราะมันไม่แน่นอนเลย ฝนสรุปจากการกระทำแล้วก็เนื้อหาของนิยายไม่ได้เลย แต่ก็มีบอกไว้นะว่าพระเอกเป็นคนแบบไหน นางเอกเป็นคนอย่างไร

ถ้าเรามองตามหลักความเป็นจริง เท่าที่ฝนคิดนะคะ
นางเอกเป็นคุณหนู คิดว่าคุณหนูทั่วๆไปมีนิสัยเป็นแบบไหนกันคะ?
แล้วนางเอกมีพ่อที่ชอบวางแผนชีวิตให้ กดดันหลายๆทาง แม้กระทั้งเรื่องแต่งงาน แสดงว่านางเอกเป็นคนเก็บกด ถึงจะมีแม่คอยปรับทุก แต่ก็ต้องมีเก็บกด แน่นอน นางแสดงออกโดยการแหกกฏ
ตอนแรกเรียน ป.ตรี ในคณะที่พ่อไม่ชอบ
ต่อมาก็หนีงานหมั่นแล้วเรียนต่อเมืองนอก
ต่อมาก็หนีมาทำงานอย่างที่ชอบแล้วก็หนีงานแต่ง
ตรงนี้เป็นการแสดงออกของคนที่ถูกกดดันแล้วก็เอาแต่ใจตัวเองนิดๆด้วยแหละค่ะ เอาแต่ใจตัวเองนิดๆเนี่ย มาจากที่นางเอกเป็นลูกสาวคนเดียว แน่นอนว่าต้องมีนิสัยเอาแต่ใจตัวเองด้วย อาจจะไม่มาก แต่ก็มี
มาดูกันต่อ นางเอกผ่านประสบการณ์การเรียนเมืองนอกมา แน่นอนว่าต้องทำอะไรเองในหลายๆอย่าง ถูกไหมคะ?
เรียนเมืองนอกคนเดียว ต้องทำงานพิเศษด้วย ดูแลตัวเองไปด้วย แต่…. ก่อนหน้านั้น นางก็เคยซักเสื้อผ้าให้พระเอกด้วย ตอนเรียนด้วยกัน
ฝนว่าต้องนี้ขัดแย้งกันตรงที่ว่านางเอกเป็นคุณหนูมีหน้ามีตาในสังคมค่ะ
คุณหนูกับการทำงานบ้าน ไม่เข้าพวกกันแค่ นางน่าจะมีคนรับใช้หรือพี่เลี้ยงด้วยนะ (นี่มโนเอา)
อย่างที่บอกค่ะ ฝนมโน แต่ไม่แน่ บ้านนางเอกอาจจะอยู่กันแบบสามคนพ่อแม่ลูกก็ได้ (ใช่ไหม?)
แน่นอน จุดนี้หักล้างได้ด้วยพลังแห่งรัก ที่ทำให้ผู้หญิงอยากหัดทำอะไรเองในหลายๆอย่าง
จากที่บอกมาตั้งแต่ต้น ฝนเฉยๆน่ะ ฝนเดาเอาจากความคิดแล้วก็เนื้อเรื่องที่อ่านเจอ ฝนไม่ติดใจอะไร
เพราะมีจุดหักล้างกันทำให้อะไรๆก็เกิดขึ้นได้

ฝนมาติดตรงเรื่องนางเอกคิดทำร้ายตัวเอง (ฆ่าตัวตาย)
ฝนไม่คิดว่าปัจจัยในเรื่องทั้งหมดจะนำพาไปเธอคิดสั้นได้ ถ้าจะเล่นในเรื่องนี้ ฝนคิดว่าต้องมีปัจจัยมากกว่านี้ค่ะ
มาลองดูกัน นางเอกหนีตามพระเอกไปเมืองนอก แต่หาพระเอกไม่เจอ จนรู้ความจริงว่าโดนเพื่อนหักหลัง อีกทั้งกลับบ้านไม่ได้ เพราะจะโดนจับแต่งงาน เลยจำเป็นต้องเรียนที่นู้น ต้องช่วยเหลือตัวเองเกือบทุกอย่าง
จากคุณหนูผู้อ่อนต่อโลก กลายเป็นหญิงสาวที่มองคนเป็น มั่นใจมากขึ้น
เมื่อกลับไทย แล้วรู้ว่าพระเอกมีแฟนใหม่แล้ว ก็เสียใจ แต่โตแล้วไง เลยมองดูอยู่ห่างๆ พร้อมกับทำใจไปด้วย
พอพระเอกโล่ง ว่าง เลิกกับสตรีนางนั้นแล้วก็กลับมาด้วยลุกแซ่บๆ เข้าหาแบบแรงๆ หวังจะได้แน่ๆ โดนคนรอบข้างบ่น ดุ ด่า พระเอกรำคาญแบบแสดงออกซึ่งๆหน้า ต้องมาทำงานที่ไม่ถนัด กดดัน จนต้องวางแผนอ่อย แล้วพอทำได้ก็สำนึกผิด เสียใจบอกความจริงไป แต่ไม่ทิ้งลาย ก็คนมันโมโห (ตามนิสัยคุณหนู) ทำเรื่องจนพระเอกโมโหกลับจับตัวมาขัง (ตามละครไทย) แล้วนางเอกนึกครึ้ม โมโหไง อึดอัด ไม่ได้รับความสะดวกเลยอยากแกล้ง แซะหาพระเอกจนโดนพูดตอกกลับแบบเจ็บๆ ตัวเองก็ เศร้าๆ ซึมๆ แล้วก็ฆ่าตัวตาย!
why?!!!!!!
คือทุกครั้งที่นางเอกทำผิด จะต้องรู้สึกผิดแล้วกลับใจทุกครั้ง นางเป็นผู้หญิงที่มีความคิดที่ดีนะ
แล้วอะไรคือจุดกดดันให้อยากจะตาย คำพูดตอบกลับแรงๆครั้งสุดท้าย?
ก็ขัดแย้งไปนะ
นางเอกกลับมาเพื่อตามรักเก่าคืนถูกไหม แล้วนางเอกก็รู้ว่าเหตุผลที่แยกทางกันเพราะอะไร ผิดชอบชั่วดียังไง สาเหตุนางเอกรู้อยู่แก่ใจ ถึงไม่ทั้งหมด แต่ก็รู้อยู่บ้าง
อีกทั้งนิสัยก็เปลี่ยนไปแล้ว มั่นใจมากขึ้น แกร่งขึ้น น่าจะรักตัวเองมากขึ้นด้วยถูกไหม?
ถ้านางเอกยังเป็นสาวน้อยคนเดิมอยู่ ก็ไม่แปลกถ้าจะทำแบบนั้น แต่นางเอกตอนนี้ไม่น่าจะทำแบบนั้นได้
จะบอกว่า เกิดจากการกดดัน ทั้งโดนขัง โดนดุ โดนดูถูกมา กดดันนะ นั้นคือสาเหตุทำให้คนท้อ
ใช่ค่ะ ฝนไม่เถียง คนที่ท้อมากๆ อาจจะคิดสั้นได้ แต่ว่า ตอนที่นางเอกเดินลงไปในน้ำ คิดถึงพ่อกับแม่ อยากกลับไปหา ตรงนั้นแปลก
พ่อกับแม่นางเอกยังไม่ตายค่ะ นางเอกจะเดินลงไปทะเลเพื่อฆ่าตัวตายทำไม
ถ้าคนคิดจะตายแล้วบอกว่าจะไปหาใครคนหนึ่งจริงๆ คนๆนั้นต้องตายแล้วค่ะ ณ ตอนนั้นเขาจะมองเห็นคนที่เขาคิดถึงอยู่ตรงปลายทางค่ะ
นางเอกเพ้อว่ามองเห็นเรือ เลยจะเดินไปหา จะกลับบ้าน ตอนที่ฝนอ่านตรงจุดนี้ ฝนคิดว่านางจะเดินหาเรือแล้วพายไปเองด้วยซ้ำ (อารมณ์กับนิสัยของนางเอกที่ฝนอ่านมาสื่อไปทางนั้นมากกว่า)

ขอโทษค่ะ ฝนมีปมเรื่องทำนองนี้นิดหน่อย เลยคิดมากตรงจุดนี้ไปนิด
นั้นแหละค่ะ อย่างที่บอก ถ้าเล่นในเรื่องการคิดสั้น ฝนว่าเหตุผลไม่น่าจะพอ
จุดนี้ฝนไม่โอ
เข้าใจนะคะ เพราะมีตรงนี้แล้วทำให้นางเอกดูน่าสงสาร พระเอกร้อนรน
แต่ก็นะ….

——————————
update 2016.01.31
ไปพูดคุยกับกลุ่มนักอ่านมากค่ะ ได้ข้อชี้แจงของประเด็นนางเอกฆ่าตัวตายมาด้วย แล้วก็ได้กลับไปอ่านอีกรอบในฉากนั้นมา
ผลคือ นางเอกไม่ได้ฆ่าตัวตายค่ะ แต่เสี่ยงตายเดินออกไปหาเรือที่อยู่ไกลออกไปค่ะ
จุดนี้ฝนอ่านพลาดไปจริงๆ ขอโทษค่ะ ยอมรับผิดแต่โดยดี
ขอบคุณพี่ชมพู่ที่ชี้แจงประเด็นนี้ให้ทราบ ผ่านข้อความของคุณด้งค่ะ

แต่เรื่องนิสัยของนางเอกฝนก็ยังคิดเหมือนเดิมนะ
เรื่องที่นางเอกน่าจะสตรองกว่านี้ค่ะ ไม่น่าจะเดินลงไปทั้งๆแบบนั้น (หัวเราะแห้ง)
แต่ถ้าไม่เป็นแบบนั้น พระเอกก็จะไม่เป็นแบบนี้ ใช่ป่ะ?

ขอโทษทั้งนักเขียนที่ฝนเขียนบล็อคซะจัดเต็มทั้งๆที่อ่านไม่ละเอียด
ขอโทษคนที่มาคอมเมนต์บอกด้านล่างที่ฝนแอบเหวี่ยงตอบกลับไปด้วยค่ะ

แน่นอนว่าฝนผิดจริงๆที่อ่านไม่ละเอียดตรงประเด็นฆ่าตัวตาย
แต่จุดอื่น ฝนคิดแบบเดิมนะ…
ไว้ถ้ามีโอกาสอ่านใหม่ จะพยายามอ่านแบบละเอียดดูค่ะ
——————————

หลายๆจุดที่ฝนคิดว่าน่าจะเพิ่มเนื้อเรื่องลงไปได้แต่กลับไม่มี… แอบเสียดายค่ะ
เพราะสามารถเพิ่มอรรถรสให้เรื่องดูมีสีสันมากขึ้นกว่าที่มีแค่เรื่องราวของพระ-นางอย่างเดียว
ฝนหมายถึงปมที่เกาะ มีจนดูเหมือนไม่มีเลย ฝนหวังฉากบู้ มีคนเจ็บตัว นางเอกถูกจับอะไรแบบนั้น แต่ไม่มีเลย พระเอกดูแลดีเกิ๊น ดีจนนางเอกหนีหายไปก่อนจะบู้อีก
อย่างปมนางร้ายด้วย มาในความหลัง พอมาปัจจุบันกลับไม่ทำอะไรเลย เสียดายความร้ายในอดีตของนางจริงๆ วางแผนได้ขนาดนั้นจนมาถึงขนาดนี้ แต่กลับยอมแพ้ง่ายๆ

ถ้าพูดถึงโดนรวมๆ แล้ว ก็น่ารักค่ะ ง้องอนกันไปมา เน้นเรื่องรักๆ อย่างเดียว
มีลุ้น คอยเอาใจช่วยพระเอกตอนท้ายๆ ว่าจะจีบนางเอกอีกครั้งได้ไหม จากเข้าหาแบบอ่อนโยน แบบนางรักๆ ไม่ได้ก็เผด็จการเลย บังคับจนได้มา
ใครถูกใจพระเอกช่างง้อแบบน่ารักๆ เผด็จการนิดๆก็เล่มนี้เลยค่ะ

PS.
→ เล่มนี้จิ้มแบบ eBook เลยไม่มี PR เป็นตุ๊กตาถ่ายคู่หนังสือ
→ ขอทำใจสักนิดก่อนแล้วค่อยจิ้มอ่านเล่มต่อของเรื่องนี้แล้วกันเนอะ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Dek-D


Date: January 3, 2015
null