Posted in ความรู้สึกดี..ที่เรียกว่ารัก, นักเขียนไทย

ให้รักเคียงเรา : นัธ

ชื่อหนังสือ : ให้รักเคียงเรา
ผู้แต่ง : นัธ
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (ความรู้สึกดี…ที่เรียกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1102-7
จำนวนหน้า : 344 หน้า

คำโปรย :
แม้จะเป็นหนุ่มเจ้าสำราญในสายตาของใครๆ
แต่กับเธอแล้ว เขากลับกลายเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ริจะมีรัก…ครั้งแรก

รายละเอียด :
เมื่อยี่สิบปีก่อน… ลูกชายเจ้าของไร่กาแฟต้องระหกระเหินกลายไปเป็นเด็กกำพร้า เพราะเจ้าหนี้ของครอบครัวสังหารผู้เป็นพ่อให้สิ้นชีวิตไปต่อหน้าต่อตา
เมื่อสิบสองปีก่อน… เด็กหนุ่มจรจัดผู้หิวโซและสกปรกได้รับการช่วยเหลือจากเด็กสาวตัวเล็กๆ ที่ทั้งกล้าหาญและมีน้ำใจ แม้จะเจอกันแค่เพียงชั่วครู่ แต่ภาพรอยยิ้มอันสดใสของเธอก็ติดอยู่ในใจเขานานเท่านาน
ปัจจุบัน… แม้ไม่อาจสลัดฝันร้ายในอดีตออกจากชีวิตได้ แต่หนุ่มหล่อผู้ซึ่งกลายเป็นลูกบุญธรรมเจ้าของบริษัทผลิตเครื่องสำอางแบรนด์ดังระดับโลกอย่างเขา พร้อมแล้วที่จะกลับมาตามหาพี่เลี้ยงที่รักและนับถือ ผู้ซึ่งรู้ว่าร่างอันไร้ลมหายใจของพ่อแท้ๆ อยู่ที่ไหน พร้อมที่จะกลับมาเป็นเจ้าของไร่ที่ป่านนี้คงรกร้าง
และที่สำคัญ วันนี้เขาพร้อมแล้วที่จะยืนเคียงข้างอดีตเด็กสาวผู้สดใส ที่ครั้งนึงเคยคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเธอ ทว่าจะตามหาหญิงสาวได้จากที่ไหน… ในเมื่อเขาไม่รู้แม้แต่ชื่อของเธอ!


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
จับร้ายมาชนรัก


บันทึกหลังการอ่าน…

เป็นเรื่องแรกที่ได้ลองอ่านของนักเขียนท่านนี้
เอ่ม จริงๆก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องแรกของนักเขียนท่านนี้ที่ออกหนังสือกับสำนักพิมพ์แจ่มใสเหมือนกัน (=_=)

หยิบเล่มนี้มีลองชิมดู เพราะไม่เคยอ่านมาก่อน (อารมณ์อยากลองของใหม่)
อ่านจบ ไม่ซิ ระหว่างอ่านประมาณกลางๆ เล่มก็รู้สึกผิดหวังนิดๆ
ดูจากชื่อเรื่อง เดาทางว่าอาจจะหวานๆ มุ้งมิ้ง จุ๊บจิ๊บ น่ารัก
แต่พออ่านไปมันเหมือนจะไม่ใช่ทางของดาว (ดาวเป็นใคร!)
ถามว่าหวานไหม…
ก็หวานนะ แต่ยังไงหว่า มันไม่รู้สึกเหมือนหวานจะจนกรี๊ด กลิ้ง ม้วนตัว จิกหมอน อะไรแบบนั้น
อาจจะเป็นที่ว่า เป็นคนชอบอ่านอะไรที่มีปม มีอะไรให้คิด ให้เดาทาง
แต่เรื่องนี้อะไรๆ ก็ดูง่ายไปหมด ไม่ท้าทาย ไม่ชวนฝัน อ่านไปอ่านมาเริ่มรู้แกว (ขำ)
มันเลยไม่ใช่ทางของดาว (ดาวมาจากไหน!!!)

พระเอกเปิดตัวมาก็คลอเคลียกับสาว สิ่งแรกที่คิดคือ Play boy แน่ๆ แล้วก็มีปมเล็กๆ
แต่อ่านไปอ่านมา ความเจ้าชู้ที่บอกตั้งแต่ต้นหายหมด กลายเป็นผู้ชายเงียบๆ
แล้วบางมุมก็มีขี้เล่น ขี้อาย แล้วก็เหมือนจะมีความขี้งอนเข้ามาด้วย
น้ำฝนก็สงสัย อ่าว..แล้วความเจ้าชู้เหล่านั้นหายไปไหน?
ก็ทำความเข้าใจ (มโน) ว่า
เจอนางเอกที่เป็นรักแรกและรักเดียวแต่เด็ก เลยไม่เจ้าชู้แล้ว ฮืมมมมมมม
แล้วก็เลยกลายเป็นว่าเขาเป็นพระเอกที่น้ำฝนอ่านแล้วไม่กรี๊ด (=_=)
ไม่ใช่ว่าชอบให้พระเอกเจ้าชู้นะ แต่ไม่อินตามบทของพระเอกไม่ได้

คือยังไงดี
เหมือนตัวละครในเรื่องมี story เป็นของตัวเอง แต่ไม่มีความแน่นอนในลักษณะนิสัย
ไม่ซิ เหมือนจะ……… อธิบายไม่ถูก
จะว่ามีมิติ ก็ไม่เชิง
จะบอกว่าโตไปตามเรื่องราว ก็ใช่แหละ แต่มันก็ไม่ใช่ด้วยอีกเหมือนกัน
ทำให้อะไรหลายๆอย่างดูเหมือนจะมี แต่ก็ไม่มี พอมี ก็มีมาแบบงงๆ
ปมในเรื่อง ง่ายเกินไป
และดูเหมือนไม่มีก็ได้ ไม่ทำให้เรื่องผิดแปลกอะไรไป

พระเอกมีความตั้งใจจะมาทวงคืนไร่กาแฟของพ่อ
จากที่เคยอ่านๆมา เลยเดาว่า มันต้องมีนู้นนี่นั่น พออ่านจบปุ๊บ…ง่ายไปไหม?
บทจะได้ ก็ได้มาแบบง่ายๆ
แค่ลับฝีปากกับพี่ชายพระเอก แค่ครั้งสองครั้ง พอได้คืนมาก็…จบ
น้ำฝนก็… อ่าว แล้วไงอ่ะ
ทำไร่กาแฟต่อไหม?
หรือยังไง?
แต่งงานกับนางเอกก่อนแล้วช่วยกันทำไร่ใช่ไหม?
แทบจะไม่เอ่ยถึง (หรือเราอ่านข้ามไป?)

ตัวร้าย ก็ร้ายมาแบบโต้งๆ
ตอนนางมาเจอกับนางเอกเหมือนเด็กน้อยทะเลาะกัน นางมาร้ายแบบตรงๆ ไม่มีมารยา ไม่มีเรื่องราว
ดูออกเลยว่า เนี่ย นางร้ายนะ
นางเอาดีเข้าตัวอย่างเดียว นางจะเกาะผู้ชาย แล้วนางก็รักคนผิด แล้วไงต่อ?
นางเอกรู้ความลับนางตกลงกันไปมา
แล้วก็จบ เลิกแล้วต่อกัน…ง่ายไปไหม (อีกรอบ)

นางเอกมีนิสัยช็อปกระจาย จนเป็นหนี้แล้วก็ต้องหาเงินมาใช้หนี้ธนาคาร
แล้วก็หางานพิเศษทำ ก็คืองานถ่ายแบบ
ซึ่งตอนนี้แหละทำให้รู้ว่านางเอกสวยเลิศมากจนเป็นนางแบบได้ (ประมาณกลางๆเล่มแล้ว =_=)
แล้วพอนางเอกขึ้นปกก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรต่างจากเดิม (นอกจากนางได้เงินแล้วจบกัน)
มีแต่ฝ่ายพระเอกถูกแมวมองเรียกหา แต่นางเอกเหมือนไม่มีใครสนใจเลย
(ทั้งๆที่ เลขาพระเอกบอกว่า มีการเชิญทั้งคู่ไปถ่ายแบบอีก)

น้องชายพระเอก ก็ร้ายแบบเด็กๆ คือเขาร้ายในแบบของเขา อันนี้หนูเข้าใจ
แต่ตอนอ่านไปอ่านมา เพิ่งรู้ว่า เขากินนางร้ายเรียบร้อยไปแล้ว ตอนที่ใกล้จะจบเล่ม!!
ไม่มีเหตุการณ์ไหนสื่อถึงเลยยยยยย
เราก็เดาไปซิว่า เนี่ย พอเขารู้ว่าพระเอกเลิฟๆกับนางเอก
เขาก็น่าจะมีการแย่งชิงนางเอก ล่อลวง บลาๆๆ เยอะแยะ
แต่ไม่เลย ไม่เลยยยยยยยย มีแต่ใช้เล่ห์กลเล็กๆ แบบเด็กๆ
ชวนไปเลือกของขวัญ แล้วเลือกไม่ได้บ้างละ สวมรอยคุยไลน์พระเอกบอกเลิกนางเอกบ้างล่ะ
ดูเด็กเกินไป (=_=)

ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อบุญธรรมพระเอกกับพระเอกมีไม่เยอะ
เขาจะโผล่มานิดเดียว แล้วก็นิดเดียวจริงๆ
เราจะรู้ได้ว่า เนี่ย พ่อพระเอกลำเอียงนะ ตอนที่พระเอกนึกถึงเท่านั้น
ถ้าพระเอกไม่บอก เราไม่รู้เลยว่าพ่อพระเอกลำเอียงนะ

จริงๆหลายๆอย่างในเรื่อง เราอินตามไม่ได้
แต่เรารู้ว่าเป็นแบบนี้เพราะเนื้อเรื่องบอกมาว่าแบบนี้ (บอกแบบตรงๆ)
ไม่ใช่เรานึกตามได้จากการอ่านเนื้อหาในเรื่องแล้วคิดตาม

อ๋อ ตอนจบ ขัดใจดาวมาก (ดาวมาอีกแล้ว)
พระนางตกลงแต่งงานกัน ง่ายไป!!!!!!!!!
ง้อกันนิดเดียว พระเอกขอแต่งงาน นางเอกตกลง นั้นไม่เท่าไหร่
ป้านางเอกยอมง่ายๆด้วยนี่ซิ ถึงพี่ชายนางเอกจะงอแง ไม่ยอม แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
(ไหนบอกว่าหวงน้องไง แค่กีดกันนิดหน่อย แล้วจบ หมดหน้าที่ของการหวงน้องแล้ว?)
น้ำฝนว่า มันขัดๆแปลกๆ คือถ้าจบด้วยตกลงคบกัน วางรากฐานอนาคตว่าจะแต่งงานนะ บลาๆๆ
แล้วพอเล่มต่อมาที่เชื่อมโยงกันค่อยแต่งงานกัน คิดว่าน่าจะมีอะไรอะไรได้มากกว่านี้
มันเลยขัดๆ

รวมๆแล้วทุกอย่างง่ายหมด
พล็อตเดาง่าย ปมในเรื่องคลายได้ง่าย ตัวละครแสดงนิสัยออกมาอย่างง่ายๆ
บางส่วนเหมือนน่าจะมีปมแต่ไม่มี บางอย่างที่น่าจะเป็นจุดสำคัญก็เหมือนจะไม่สำคัญ

แต่ถามว่าอ่านแล้วเบื่อไหม (หัวเราะ) อ่านได้เรื่อยๆ แล้วกัน
เหมาะสำหรับคนที่อ่านอะไรหนักๆ (ดราม่าน้ำตาท่วมบ้าน หรือคิดหนักจนไมเกรนขึ้น) แล้วอยากพักบ้างอะไรบ้างแหละคะ

ทั้งนี้ทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับรสนิยมคน
เรื่องนี้ไม่ใช่ทางของน้ำฝน แต่อาจจะถูกปากถูกรสถูกใจคนอื่นก็ได้
ลองซื้อมาชิมกันดูนะคะ (ยิ้มหวาน)

PS.
→ เป็นกำลังใจให้ค่ะ คิดว่าเรื่องต่อไปน่าจะสนุกขึ้นเรื่อยๆ
→ เล่มต่อไปของคุณนัธ น่าจะเป็นเรื่องของพี่ชายนางเอก มั้งนะ รอลุ้นต่อไป……..


More :
Goodreads


Date: March 2, 2014