Posted in นักเขียนไทย, Love

วาดรักบนลายรุ้ง : ณวลี

ชื่อหนังสือ : วาดรักบนลายรุ้ง
ผู้แต่ง : ณวลี
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1324-3
จำนวนหน้า : 328 หน้า

คำโปรย :
เขา…คือแสงอาทิตย์ส่องสว่างที่จะช่วยมลายเมฆฝนในใจเธอให้หายไป…ตลอดกาล

เพราะพินัยกรรมระบุว่าเขาต้องแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อนพ่อ แต่ยุคนี้แล้วใครจะยอมถูกคลุมถุงชน ทว่าเมื่อได้เจอกับเธอเข้าจริงๆ จากหนุ่มหัวสมัยใหม่จึงกลายเป็นหนุ่มใหญ่หัวโบราณ ที่ยอมให้ผู้ใหญ่จับคู่แต่โดยดี

รายละเอียด :
หากเปรียบ ‘วราทิตย์’ เป็นดวงตะวัน เขาก็คงเหมือนดวงตะวันในฤดูร้อนที่สาดแสงอบอุ่น เพราะตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบผู้เป็นคู่หมายซึ่งผู้ใหญ่อยากให้แต่งงานกันตามพินัยกรรมของพ่อ เขาก็รู้สึกอยากปกป้องและช่วยปัดเป่าเรื่องทุกข์ใจของเธอให้มลายหายไป
ทว่า…‘วริษา’ รู้ตัวดีว่าเธอไม่ใช่ดอกไม้กลางฤดูร้อนที่งดงามและคู่ควรกับเขา แต่เธอกลับเป็นเมฆหมอกหม่นหมองในฤดูฝนที่จะทำให้ตะวันสาดแสงได้ไม่เต็มที่
เมื่อทั้งสองต้องแต่งงานอยู่ร่วมบ้านกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หนึ่งคนจึงพยายามชิดใกล้หมายพิชิตใจ ทั้งยังทำทุกอย่างตามที่อีกฝ่ายต้องการ ทว่าอีกคนกลับถอยห่าง ไม่ยอมรับไมตรีที่ทอดมาแม้เพียงนิด และจมอยู่กับความรู้สึกผิดที่กัดกินอยู่ในหัวใจ…เพราะเธอไม่ใช่เจ้าสาวตัวจริงตามพินัยกรรม!


บันทึกหลังการอ่าน…

ขอเม้าท์ก่อนนะคะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของการคลุมถุงชน
โดยมีอาทิตย์แสนดี (ดีแบบดีมากๆๆๆๆๆๆ) เป็นพระเอกกับสาวรสหวานอย่างลูกกวาดเป็นนางเอก

พล็อตคลุมถุงชนแล้วปิ๊งปั้งกันเนี่ย น้ำฝนสนใจมากกกก
สนใจเพราะชอบว่าเป็นพล็อตที่หยิบจับได้ง่ายแต่ยากที่จะทำให้คนอ่านอ่านแล้วไม่รู้สึกว่าซ้ำ
แล้วที่ตัดสินใจซื้อก็เพราะหลังปกเลย (ซึ่งตอนนี้รู้สึกว่าถูกหลอก)
แล้วพออ่านแผ่นรองปกแรก ก็ยิ่งกรี๊ด น่ารักอ่ะ น่ารักกกกก (อันนี้โอเค รู้สึกว่าดีงาม)

มาต่อที่เนื้อหาข้างใน สปอยค่ะ นี่บอกเลย
ไม่อยากอ่านสปอย ข้ามท่อนนี้ได้เลยค่ะ จริงๆ ไปอ่านสรุปก่อน PS ด้านล่างเลยก็ได้ค่ะ

ตอนแรกพระเอกปิ๊งปั๊งนางเอก ซึ่งตอนแรกเนี่ยมาจากความสนใจนิดๆหน่อยๆ
บวกกับแพ้น้ำตาที่บังเอิญตามไปเห็น อีกทั้งพรหมลิขิตชักพาให้เราได้เดินชนกันบ่อยๆ
จนรู้สึกว่าเนี่ยปิ๊งแล้ว ไม่ใช่แค่สนใจแล้ว
แน่นอนว่าคนไม่รู้จักกันจะเจอกันได้ไง ก็นี่ค่ะ นางเอกเธอทิ้งรองเท้าแก้ว(?)ไว้ให้พระเอกตามหา
แล้วด้วยความจับพลัดจับผลู ทำให้จากที่ตัวเองต่อต้านคิดจะปฏิเสธการคลุมถุงชนตามพินัยกรรม
ก็เออออห่อหมกตามน้ำตามผู้ใหญ่ไป เพราะคนที่ต้องแต่งงานด้วยกับคนที่ปิ๊งปั๊งเนี่ยคนเดียวกัน
แล้วนางเอกชีวิตก็ย้ำแย่ ถูกค่ะ คำนี้เลย ย้ำแย่มากๆ
เป็นหนี้มากมาย ทั้งค่าเช่าบ้าน ค่าผักผลไม้เนื้อสัตว์ที่นำมาทำกับข้าวในร้านอาหาร มีหนี้นอกระบบ
พี่ชายกับพี่สะใภ้ก็ทำงานไม่ได้ คนหนึ่งก็อ่อนแอ คนหนึ่งก็ท้องแก่
ภาระของที่บ้านก็มีเธอกับแม่เท่านั้นที่จะช่วยได้
ด้วยความที่คนกันเอง คุณพระเอกโชว์ความแมนรับภาระเองทั้งหมด (นางหล่อและรวยมากค่ะ)
ตอนแรกน้องลูกกวาดก็อิดออด ไม่อยากแต่งอ่ะ หนูแอบปิ๊งบอสอ่ะ ไม่แต่งได้ไหม บลาๆๆ
แต่ความกดดันและตามน้ำไปตามสถานการณ์ของคนในครอบครัว
สรุปก็แต่ง แต่มีข้อแม้บลาๆๆ พระเอกก็โอเค๊ แค่แต่งก็ดีใจจะแย่แล้ว เดี๋ยวเขาจะใช้ความดีชนะใจทีหลังได้
พระเอกก็ดีเลิศดีงาม แต่นางเอกก็โลเล เดี๋ยวนางก็เล่าๆบอกรุ่นพี่ข้างบ้านว่าจะทำดีด้วย เกรงใจไรงี้
ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นทำตัวแย่ๆ จะได้เลิกกันไวไว เพราะเธอรู้สึกผิดที่หลอกพระเอกที่แสนดีแบบนี้
แล้ว!! เธอปิ๊งปั๊งบอสอยู่ เธอไม่อยากหลวมตัวรักกับพระเอก
เรื่องผ่านไปมาเรื่อยๆ จนเนี่ยรักนะ รักพระเอกแล้ว นางก็หึงสาวที่มาติดพระเอก
แล้วแจ็กพอตแตก พระเอกก็รู้ว่านางเอกกุ๊บกิ๊บกับบอส ที่ไม่ยอมนางซะทีเพราะไม่ได้รัก นางเข้าใจผิดมาตลอด
ก็มีเรื่องคนหนึ่งเข้าใจผิดพอหายตึงๆกันอีกคนก็เข้าใจผิดอีก แต่คนที่รักก่อนมักแพ้ทางเสมอ
แน่นอนคนนั้นคือพระเอก นางยอมหมด ตอนนั้นคือเคืองนะ แต่เห็นนางเอกไปในที่ที่ดูไม่โอเคก็ตามไปดู
แล้วก็ช่วยออกมา แล้วก็สารภาพบาปกันจนเลิฟๆ กลิ้งไปมา
ปมรักผ่านไป ปมครอบครัวมาทีหลัง
นางเอกก็สารภาพบาปต่ออาม่าและญาติๆทั้งหลาย เตรียมรับความผิดไรงี้
สุดท้ายก็เซอร์ไพรส์ซะเอง เข้าใจผืดนะ เธอนะถูกแล้วไรงี้
หลังจากนั้นก็แฮปปี้เอนดิ่ง
จบ!!!

ที่สปอยจนหมดทั้งๆที่ปกติไม่ทำคือ ฝนอยากจะบอกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ทางของฝนค่ะ
อย่างที่บอก ฝนสนใจพล็อตเรื่อง สงสัยว่าทำไมถึงตั้งชื่อนี้น๊า มีอะไรเกี่ยวกับหรือเปล่า
นักเขียนท่านนี้ฝนไม่เคยอ่าน ลองๆๆๆ
บอกเลยก็ได้ค่ะว่าแอบผิดหวังจริงๆ

ถ้าให้เปรียบเนื้อเรื่องกับปมในเรื่องเป็นไพ่ที่ถูกคว่ำหน้าไว้ด้วยกระดาษกาว
แต่ถึงปิดด้วยกระดาษกาวแล้ว ฝนก็สามารถหยิบไพ่ออกมาได้อย่างง่ายๆ
แถมยังเดาหน้าไพ่ได้ถูกด้วย แน่นอนมีไพ่ใบหนึ่งที่ซ่อนไว้ ตรงนี้คือโอเค เดาหน้าไม่ถูก
แต่ใบที่เหลือคือเปิดมา อื้มใช่ อื้มเดาถูก หว่าแย่จังหน้าไพ่ไม่สวยอย่างที่คิด
อารมณ์แบบนั้นแหละค่ะ

เปรียบซะนึกไม่ออก
ก็เหมือนกับว่าสิ่งที่คิดว่าเป็นปมก็เดาง่ายเฉลยง่ายแบบไม่ต้องคิดเยอะแยะมากมายอะไร
เรื่องชื่อเรื่องฝนก็รู้จากช่วงแรกๆของเล่มแล้วว่ามาจากอะไร ไม่ต้องเดาไม่ต้องคิด บอกหมดเลย
มีเซอร์ไพรส์นิดหน่อย แบบไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ แต่ก็นะ ไม่ทำให้หวือหวาจนร้องว๊าว
แบบนั้นแหละค่ะ

ถ้าจะเม้าท์แบบตรงๆเลย คือ
อ่านมาบทแรกๆ ฝนไม่ชอบครอบครัวนางเอกมากๆ
ฝนรู้สึกเหมือนกับแม่ พี่ชายและพี่สะใภ้ขายนางเอกกิน
ขนาดอ่านจนจบ ฝนยังไม่รู้สึกว่าชอบครอบครัวนางเอกเยอะขึ้นเลย
ถึงแม่นางเอกจะเริ่มดีขึ้น พี่ชายก็ไม่อะไร พี่สะใภ้ทำตัวน่าเกลียดคงเส้นคงวา
โดยรวมถือว่าไม่ได้แย่ แต่ไม่มีอะไรที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลย
ถึงตรงนี้ฝนก็เดาได้แล้วล่ะคะว่า ทำไมต้องทำแบบนั้น ทำไมต้องทำแบบนี้
ก่อนจบเรื่องก็คิดเลยว่า อ่าาา แบบนั้นจริงๆด้วย

ฝนติดใจเรื่องพี่ชายนางเอกด้วย
คือเนื้อเรื่องบอกว่านางป่วย นางอ่อนแอ นางได้รับสารพิษจากโรงงาน
ว่ากันตรงๆเลยว่า ถ้าไม่บอกว่านางอ่อนแอ ฝนไม่รู้เลย
สงสัยมากว่า แล้วนางอ่อนแอที่ตรงไหน? นางเป็นโรคอะไร?
ถ้าไม่นับคำบรรยายที่บอกว่าสุขภาพไม่ดี ฝนไม่รู้เลยว่าว่าอ่อนแอเนี่ยคืออะไร?
แค่เขียนว่าอ่อนแอ แต่ไม่ขยายความ ไม่แสดงให้เห็น ฝนไม่มีฟิลตามเลย ไม่อิน

พี่สะใภ้นางเอก โลภค่ะ โลภแบบคนบ้านๆ คือพูดตรงๆ บอกตรงๆ
เล่ห์เหลี่ยมไม่มี อยากได้อะไร คิดอะไรอยู่ก็ทำ ก็พูด
จนพระเอกพูดตีแสกหน้ากลับไปก็เงียบ
แล้วหลังจากนั้นละคะ? นางกลับตัวกลับใจไหม?
ด้วยอะไรหลายๆอย่างในเรื่อง ฝนไม่คิดว่าแค่พระเอกพูดจากระทบนิดหน่อยแล้วนางจะทำตัวดีขึ้นอ่ะ
ใช่ค่ะ นางไม่ใช่ตัวเด่น แต่นางเป็นตัวแปรให้นางเอกต้องแต่งงานกับพระเอกเลยนะ
ถ้าไม่ได้ฝีปากบวกความอยากรวยของนางเนี่ย นางเอกไม่แต่งก็ได้ค่ะ
ไปเลิฟๆ แอบกุ๊บกิ๊บกิ๊กในใจกับบอสก็ได้
ถึงตอนจบแบบแฮปปี้ลั่นลาพาไปต่างประเทศ
อ่าวแล้วระหว่างนั้นนางได้ทำงานไหม? นิสัยนางเปลี่ยนยัง?
ยังไม่รวมกับพี่ชายนางเอกหายป่วยหรือยัง แข็งแรงขึ้นไหม?
ได้รับสารพิษเนี่ย รับมาขนาดไหน มีทางรักษาไหม?

เห๊ย อะไรจะขนาดนั้น ทำไมไม่โฟกัสที่พระนาง
อ่าวววววววว ก็เริ่มเรื่องด้วยครอบครัวนางเอก
ตัวแปรที่ทำให้นางเอกยินยอมแต่งงานด้วยก็ต้องสำคัญซี่
แถมตอนจบยังมีบท(ทางอ้อม)ด้วยนิดหน่อย ก็อยากรู้นี่นา!!!

มาว่าด้วยเรื่องของนางเอก
นางเอกเธอโลเลหลายใจค่ะ อย่างที่สปอยไปด้านบน
จริงๆก็ไม่ถึงขั้นนั้นหรอก อคติล้วนๆ ก็แต่งงานแล้วแต่ก็กั๊กไว้ด้วย
คือเจตนาของนางเอกที่บอกไว้ คือไม่อยากทำให้พระเอกเสียชื่อ
ถ้าแต่งผิดคนจะได้ไม่ต้องวุ่นวายมากมายไรงี้
แต่คนอ่านแบบฝนหมั่นไส้ค่ะ
อ่านแล้วไม่รู้สึกว่านางทำเพื่อพระเอก แต่นางทำเพื่อตัวเอง
นางไม่จดทะเบียนเพราะนางปิ๊งบอส โอเคอันนี้เข้าใจ
นางไม่เข้าห้องหอเพราะไม่อยากนอนกับคนที่ไม่ได้รัก โอเคอันนี้ก็เข้าใจ
แต่นางยอมให้พระเอกกอดจูบลูบคลำเพราะคิดว่าตอบแทนบุญคุณ อันนี้ไม่เข้าใจ!!
ทั้งๆที่ตอนแรกบอกว่าจะทำดีกับพระเอกเพราะพระเอกดีกับนาง เป็นคุณอาที่แสนจะน่ารัก
แต่พอรู้ความจริง(?) ว่าตัวเองอาจจะไม่ใช่ ก็ทำร้ายร้ายๆให้พระเอกบอกเลิก
พระเอกก็น่ารัก อดทนแสดงความจริงใจต่อนาง จนนางไม่ทำตัวแย่แล้ว กลับมาเป้นนิสัยปรกติของนาง
แต่ก็กลัวที่บอกความจริงกับคนรอบข้างว่าแต่งงานแล้ว
ยังคงสลับแหวนเปลี่ยนข้างใส่ (โอ๊ย ถอดใส่กระเป๋าไม่ต้องใส่ก็ได้ไหม? ถ้าไม่อยากบอกว่าแต่งงานแล้วนะ)
แล้วแม่ของคุณบอสจะทำร้ายกันนู้นนี่นั้น นางก็ยอม!
โอเคคะ นางมีจิตนางงาม คนป่วยนางไม่รังแก แต่บอสขึ้นเสียงใส่นาง นางเฉย
พอผ่านไปสักพัก บอสมาทายาดูแผลให้แบบสุภาพบุรุษ นางก็ไม่คิดอะไร
(เป็นฉัน ฉันงงไปแล้วนะเธอ เหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง)
โอเค นางเข้าใจว่าเขาเป็นห่วงแม่ไรงี้ โลกสวยค่ะ ไม่เป็นไร ฝนก็คิดไปว่านางโลกสวย
แต่ก็อดหมั่นไส้กับความกั๊กของนางเอกไม่ได้ เห๊ยยย ตกลงยังไง
ยอมให้พระเอกกอดจูบทำความรู้จักแบบสามีภรรยา แต่ออกนอกบ้านก็เฉยๆ
ฉันโสด ฉันไม่มีใคร ฉันยังไงก็ได้ เหรอ? (ถอนหายใจ)
สั้นๆว่า สิ่งที่นางเอกคิดจะทำให้พระเอก หรือบรรยายว่าเนี่ยเป็นแบบนี้นะ
มันขัดกับความคิดหลังจากที่ฝนอ่านแล้วมากเลย มันไม่ใช่อ่ะ มันไม่ใช่
ความคิดฝนไหลเป็นแบบนี้นะ อ๋อรู้สึกแบบนั้น แต่ตัวหนังสือกลับฉุดฝนกลับมา
แล้วบอกว่าไปทางนี้ซิเธอ!!!

มาถึงตัวอิจฉา ทั้งสองแม่ลูกที่มีบทอันน้อยนิด….
น้อยจริงๆค่ะ มาเฝ้าพระเอก ตื้อและตาม จนนางเอกหึง
นางใช้วิธีที่เด็กมาก เด็กแบบสุดๆ ยังไงนะเหรอ? ใช้เงินซื้อตัวคนรอบข้างค่ะ
ไม่ปิดด้วยนะ ในเรื่องบอกหมดเลย ไม่มีให้ลุ้นค่ะว่านางสืบเรื่องพระเอกจากใคร ไม่ต้องเดา
แล้วมาอีกทีก็ตอนจบเรื่อง
อ๋อออ คนนี้นี้เอง แล้วไงต่อ (ผ่านไปไม่กี่บรรทัด) อื้ม เหรอ? จบ!
จริงๆ นางโผลมาให้แค่นางเอกหึงก็พอค่ะ ฉากสุดท้ายไม่ต้องมีก็ได้
มาแค่เนี่ย สั้นๆ ให้แง่คิดนิดหน่อยว่า “ไปเพิ่มมูลค่าให้ตัวเองจนผู้ชายเขาเสียใจซะ” ไรงี้
ไม่มีลุ้น ไม่มีชิงชัง ไม่มีบทแม่นางเอกพบอดีตของพ่อของนางให้เจอ
ง่ายมาก ง่ายไป ง่ายจนคิดว่าไม่มีก็ได้

มาถึงคุณบอสค่ะ นางมีบิ๊กเซอร์ไพรส์ที่ฝนไม่คิดว่าจะเป็น แต่ดันเป็น
ตอนอ่านก็สงสัยอยู่ว่าทำไมต้องนางเอก ไม่รัก ไม่ประทับใจแล้วจะอยากได้นางเอกทำไม
นางเป็นลูกชายที่ดีของแม่นะ คือแม่โอเค นางโอเค แม่เซย์โน นางเซย์โน
แต่ด้วยปัจจัยที่ว่าแม่นางป่วย (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าป่วยเป็นอะไร)
ได้ผลกระทบของยาทำให้เป็นคนสองบุคคลิก (ติดยาหรือเปล่า? นี่สงสัย)
แล้วนางเนี๊ยบตามสไตล์ลูกคุณชาย แต่ก็ไม่เห็นว่านางกดดันอะไร
นอกจากที่แม่บอกอยากให้แต่งงานมีลูกให้ไรงี้ กับอาการป่วยของแม่
ที่มักแสดงออกกับคนอื่นยกเว้นลูกชาย…… คือแปลกจัง
มาถึงเหตุของของนางที่อยากได้นางเอก
นั้นก็เพราะสิ่งที่นางเป็นนั้นแหละ นางอยากได้คนหัวอ่อนมาดูแลแม่ และเปิดทางให้นางได้สะดวกใจ
แต่ไม่ได้เลิฟ ไม่ได้อะไรมากมาย แต่คนที่นางแอบเลิฟเนี่ยก็เร็วเกิ๊น
ยังไม่ทันได้สงสัย เนื้อเรื่องก็บอกหมดแล้ว (ขำ)

สุดท้าย คุณอาทิตย์แสนดี
เนื้อเรื่องวางไว้ในพระเอกดีเลิศทุกอย่าง ใจป๋าและเสี่ยมาก
น้องไม่ต้องอาจ่ายเอง น้องไม่ต้องอาทำให้ น้องอย่าเคืองอาตามใจ น้องอยากได้อะไรอาให้หมดเลย
เริ่ดไหม? บอกเลยว่าเริ่ดมาก แบบมากๆๆๆ
ด้วยความที่อาทิตย์เนี่ยหล่อและรวยมาก แสนดีด้วย
นางหึง นางไม่พอใจ นางก็ไม่ใส่อารมณ์ นางใจเย็น นางงอนแป๊ปๆก็หาย เพราะนางเป็นทาสรักค่ะ
แบบนางเอกไม่รัก ไม่เป็นไร เดี๋ยวทำให้รักเอง ใช้เล่ห์เหลี่ยมแบบน่ารักๆพอให้กิ๊บกิ๊วนิดหน่อย
อยากนอนกอดนางเอก อยากให้นางเอกมานั่งใกล้ๆ ก็อ้างนู้นนี่นั่นจนได้
แหมะ ก็แก่แล้วอ่ะนะ ห่างจากนางเอกก็ตั้งเยอะ เล่ห์กลอะไรก็งัดมาใช้หมด
ตอนโมโหหึงก็เฉยๆค่ะ นางจะจับนางเอกกดจริงๆ แต่นางก็หยุดเอง (นางเอกไม่ต้องขัดขืนค่ะ อยู่เฉยๆพอ)
ฉากนี้ไม่อินค่ะ บอกเลย
แต่สิ่งที่ฝนชอบในตัวพระเอกคือ พระเอกน่ารักมากตอนพูดค่ะขา
ลงท้าย ค่ะ/คะ กับนางเอกตลอด (นี่แหละจุดที่ทำให้ฝนกรี๊ด)

สรุปค่ะ สรุปปปปปปป
ครอบครัวพระเอกคือดีเลิศ ทุกคนดีงาม ไม่มีจุดด่างอะไรให้ขัดเคือง
ครอบครัวนางเอกก็อีกด้านของครอบครัวพระเอกค่ะ
ทุกครั้งที่มีตัวละครจะเอ่ยปากเฉยเรื่องอะไร ต้องมีฉากโทรศัพท์มาขัดเกือบทุกฉาก!
ใครชอบพระเอกแก่กว่านางเอกมากๆ เรื่องนี้ตอบโจทย์ค่ะ
พระเอกน่ารัก ขี้อ้อน ดีเลิศ พูดค่ะขาตลอด ใครชอบแบบพระเอกเอาอกเอาใจ เล่มนี้ตอบโจทย์ค่ะ
ไม่ต้องคิดเยอะ ไม่มีปมซับซ้อนอะไรมากมาย อ่านสบายๆ
ใครไม่เรื่องมากแบบฝนก็ลองอ่านดูนะคะ เผื่อจะเป็นทางของคุณ (ที่ไม่ใช่ทางของดาว)

PS.
→ อ่านข้าม บอกเลย เพราะไม่ใช่ทางของดาว(ดาวคือใคร?) ขอโทษคนทำหนังสือค่ะ (รู้สึกผิดมาก) #โค้งงามๆ
→ ชื่อนางเอกแปลว่าฤดูฝนแหละ เพิ่งรู้ แต่ก็นะ ไม่กรี๊ดเลย… หมั่นไส้นาง


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai | Dek-D


Date: November 8, 2014
null
null