Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

องค์ชายสุสาน : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 古墓皇子 – องค์ชายสุสาน
ผู้แต่ง : 莫顏 – โม่เหยียน
ผู้แปล : ชุนหลิน
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1631-2
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (สิงหาคม 2558)
จำนวนหน้า : 215 หน้า

รายละเอียด :
‘หนิงจื่อเยี่ยน’หาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นโจรขุดสุสานมาก็หลายปี เคยเห็นศพมาแล้วสารพัด ทั้งศพเน่า ศพแห้ง ศพมีหนอนแมลงชอนไช ไม่ว่าแบบไหนก็มิเคยทำให้นางสะท้านสะเทือน หากศพที่พบในสุสานโบราณซึ่งนางเลือกลงมือครานี้กลับพาให้ต้องแตกตื่นใจ เพราะมัน ’ดูดี’จนไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนตาย และใช่แล้ว… ชายผู้หล่อเหลาในโลงคนนี้ยังมีชีวิตอยู่จริงๆ เพียงถูกวางยาพิษและถูกจับฝังทั้งเป็นเท่านั้น
เพราะนางคือคนมาเจอ จึงถือว่าเขาเป็นความรับผิดชอบของตน ลำบากลำบนไม่น้อยกว่าจะช่วยเขากลับมาจากปากประตูแห่งความตายได้ ครั้นจะซักถามถึงความเป็นมาก็กลับพบว่าอีกฝ่าย ‘ความจำเสื่อม’เสียนี่
หากความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เลย ที่เขาต้องโกหกเช่นนั้นด้วยเห็นว่านางเป็นผู้มีพระคุณ เพราะถ้าฐานะที่แท้จริงของเขาถูกเปิดเผยออกไป เขาคงไม่แคล้วต้องสังหารนางปิดปาก!!


บันทึกหลังการอ่าน…

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ฝนแอบผิดหวังนิดหน่อย
ตอนแรกที่เห็นว่ามีผลงานของโม่เหยียนออกกับแจ่มใส ฝนก็ไม่ได้ตั้งความหวังอะไรเยอะ อ่านเอาความน่ารักกุ๊กกิ๊กของพระนาง แต่พอแจ่มใสเปิดให้อ่านใน dek-d ก็แอบตั้งความหวังลึกๆว่า “เธอออ มันต้องเริ่ดแน่ๆ” ลองอ่านสองตอนแรกก็ชอบ น่าสนใจ น่าติดตาม เรื่องราวระหว่างพระ/นางก็น่าค้นหา
นางเอกเป็นโจรขโมยสุสาน ส่วนพระเอกเป็นองค์ชายที่ถูกลอบวางยาแล้วถูกฝั่งในสุสานที่นางเอกบังเอิญขุดเข้าไปเพื่อหวังขโมยของ พอเห็นว่าพระเอกไม่ใช่ศพก็ช่วยเหลือออกจากสุสาน แล้วก็พาไปรักษา บวกกับพระเอกหน้าตางดงาม เกิดรักแรกพบเข้าก้ยิ่งทุ่มเท ยาหายากก็หามาให้ ไข้ขึ้นก็ดูแลไม่ได้หลับนอน เช็ดตัว ปลดทุกข์นางเอกทำให้หมด เพียงแค่หวังให้ศพที่ไม่ใช่ศพหายดี
ส่วนองค์ชาย เมื่อตื่นขึ้นมาพบสาวแปลกหน้ากับหมอ ก็ระแวงแต่ด้วยความเป็นคนซื่อๆ และจริงใจ พระเอกก็คลายความระแวงลง แต่ไม่เปิดเผยตัวตนว่าตัวเองเป็นใคร แกล้งความจำเสื่อม แล้วก็รักษาตัวเองอย่างเงียบๆ หวังว่าเมื่อหายดีจะไปหาตัวการที่ทำร้ายตัวเองให้เจอ! และวางแผนตอบแทนความรักและการดูแลของนางเอกที่คอยอยู่ข้างๆเขาด้วยใจจริง
เรื่องพลิก นางเอกกลับบ้านมาเจอคนแปลกหน้า จากที่พระเอกวางแผนว่าจะหาโอกาสบอกความจริง ก็ทำไม่ได้ แต่ดันทำให้นางเอกกับหมอผู้มีพระคุณเข้าใจผิด คิดว่าพระเอกจะฆ่าคนผิดปาก ก็หาทางหนี แล้วก็ผิดหวังที่ถูกหลอก ความรักที่มีให้แทนทีด้วยความระแวงและความกลัว หวังว่าชาตินี้จะไม่เจอพระเอกอีก จะคอยหนีไปจนกว่าจะรอดพ้น!

อ่านแล้วดูตื่นเต้นเนอะ… ฝนก็ตื่นเต้น อยากรู้เรื่องต่อ พระเอกจะทำยังไง ตามกลับมาแล้วจะเป็นยังไง ต้องมีปมนางเอกไม่ไว้ใจ พระเอกตามง้อ แล้วก็ตามหาคนร้ายที่วางยาพระเอกอีก อุ้ย ตื่นเต้น

ฝนเฝ้ารอเล่มจริงอย่างใจจอใจจ่อเลย
พอได้เล่มจริงมา อ่านจบ แล้ววาง

ไม่ต่างจากโม่เหยียนเล่มอื่นๆที่เคยอ่าน ออกจากจืดไปตัวซ้ำถ้าเทียบกับเล่มคุณชาย
เนื้อเรื่องหลังจากนั้นก็เฉยมาก

พระเอกตามนางเอกมา นางเอกหาทางหนี หนีไม่ได้เพราะพระเอกหลอกล่อ ใช้เล่ห์กลสารพัด นางเอกร้ายแค่ไหนพระเอกก้ยิ้มสู้ กลายเป็นคนอีกคนเลย (จากตอนแรกที่มี 2 คนในร่างเดียว ตอนที่แกล้งความจำเสื่อมกับตอนที่สั่งงานองครักษ์แล้วนางเอกมาเจอ) แม้กระทั้งแผนชายงามนางก้ใช้! นางเอกถูกกินเรียบร้อย ตื่นเช้ามาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนฉากที่ผ่านมาเป็นแค่การดื่มน้ำชาหนึ่งจิบ แค่นั้น

นางเอกห่วงท่านหมอมาก โดนพระเอกถามก็ไม่ยอมบอก แต่พอถูกกินแล้ว หมอไม่มีบทบาทแล้ว มาเจออีกทีตอนจบเรื่อง
….จ๊ะ
ตกลงพระเอกถามถึงหมอไม่ใช่เพราะจะตอบแทนบุญคุณใช่ป่ะ ที่ถามเพราะหาเรื่องเต๊าะนางเอกใช่ป่ะ?

ส่วนเรื่องปมในวัง แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันระหว่างองค์ชายและพระมารดาทั้งหลาย (ถอนหายใจ) ก็เหมือนอีกหลายๆเล่มที่แม่จะผลักดันลูกชายให้เป็นใหญ่ ใครโด่ดเด่นก็จำกัดทิ้ง อะไรแบบนั้น มีการโต้เถียงกันนิดหน่อย แต่อำนาจระหว่างองค์ชายด้วย (นิดหน่อยเหมือนกัน)

นางเอกพูกองค์ชายใหญ่จับตัวมา พระเอกเลยต้องรีบไปพากลับมา แล้วก็เกิดเรื่องพัวพันกันไปมา
– พี่ชายขี้แกล้ง
– พระเอกหึงออกนอกหน้า
– นางเอกเอ๋อจนได้เรื่องและเจอลูกฟลุ๊คเองให้หลายๆอย่างลงตัว

อ่านจบเล่มฝนยังงงเลยว่าตกลงพระเอกเป็นคนยังไงแน่ นอกจากการแสดงอารมณ์ที่ดูจะโดดเด่น (ขี้แกล้ง ขี้หึง เอาแต่ใจ) แล้ว ความฉลาด ความโปรดปราณที่จักรพรรดิ์ได้เอ่ยถึงอยู่ตรงไหน?

แล้วตอนจบแบบนั้นมันไม่โอเคสุด
พระ/นางอยู่ด้วยกัน แฮปปี้ลั่นลาอย่างที่แฟนๆมากกว่ารักชอบ แต่สำหรับฝนมันไม่โอ คือพวกนางรักกัน ปมทุกอย่างคลาย แต่ยังไม่ลงตัว ด้วยพระ/นางยังไม่ได้อยู่ด้วยกัน พระเอกก็เลยตัดสินใจบอกให้นางเอกรอเขานอกวังนะ สักวันเราสองคนจะได้อยู่ด้วยกันแน่นอน!!
เวลาผ่านไป พระเอกกลับมาหานางเอก
อ่ะ เราอยู่ด้วยกันได้แล้ว ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

จบ…………..

สวรรค์!!!
ช่วงเวลาหลายปีนั้นไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลย?
นางเอกเฝ้ารออย่างมีความหวังกับท่านหมอ ที่โผล่มาตอนไหนก็ไม่รู้ ไปตามหากันได้ยังไงก็ไม่รู้
พระเอกเดินหามาหา ตกลงสละตำแหน่งกลายเป็นคนธรรมดาหรือเปล่า? แล้วสละมาได้ไง เป็นที่โปรดปรานไม่ใช่เหรอ? ไม่มีความผูกพันกับคนในครอบครัวเลย? ฐานอำนาจมันจัดการง่ายขนาดนั้นเลย? (ถอยหายใจ)

ใครชอบพระเอกที่รักนางเอกมากกกกกกขนาดสละทิ้งอำนาจได้ ขี้หึงแบบหน้ามืดตามัวพี่น้องก็ไม่ละเว้น กับผู้ชายขี้ตื้อหน้ามึนก็เล่มนี้ค่ะ

สำหรับฝน เล่มนี้ไม่ใช่ทางของฝน!!

PS.
→ เล่มบางมาก แต่พล็อตสามารถทำให้ใหญ่ขึ้นได้ แต่เขียนมานิดเดียวเอง เสียดายนะ หรือเพราะช่วงนี้อ่านนิยายหนักๆมากไป พออ่านแนวนี้เลยเซ็ง?


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : แจ่มใส | Dek-D


Advertisements