ไฟรักราน : ปราณธร

Standard



ชื่อหนังสือ : ไฟรักราน
ผู้แต่ง : ปราณธร
สำนักพิมพ์ : คำต่อคำ
ISBN : 978-616-402-049-8
พิมพ์ครั้งที่ : 3 (มิถุนายน 2559)
จำนวนหน้า : 295 หน้า

คำโปรย : อย่าเล่นกับไฟ.. บนทางหัวใจรักราน

รายละเอียด :
ติสรณ์เป็นเพียงนักธุรกิจธรรมดาผู้ไม่เคยจับปืนและไม่มีอำนาจหนุนหลัง
แต่ถ้ามีใครรักและภักดีต่อเขา ไม่เหมือนอดีตภรรยา
เขาก็พร้อมจะแลกทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอมาเคียงข้าง
ชายหนุ่มยอมแฝงตัวเป็นสายสืบโดยมีข้อแลกเปลี่ยนกับภาครัฐ
เขาช่วยทิพรดาไว้ขณะเธอกำลังถูกพาไปขาย
แต่ก็ไม่แน่ใจจริงๆ ว่าเธอเป็นเหยื่อหรือเป็นคนของศัตรู
กระนั้น…ท่ามกลางสถานการณ์ตึงเครียดระหว่างตำรวจกับพวกค้ามนุษย์
อันตรายถึงตายก็ทำให้รัก…ได้พิสูจน์ตัวของมันเอง


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด ร้ายซ่อนรัก
แผนร้อนซ่อนรัก : ภัสรสา
เพลิงผลาญใจ : นายน้อย
ลบรอยรัก : สิรินดา

หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
เสน่หาตราใจ


บันทึกหลังอ่าน…

บอกเลยว่าหนังสือเรื่องนี้เป็นหนังสืออ่านซ้ำ!
คือน้ำฝนเคยอ่านครั้งแรกตอนยังอยู่แจ่มใส แล้วพอมาออกกับคำต่อคำก็จัดการจิ้มเก็บไว้ในคลังส่วนตัวทันที จนได้ฤกษ์งามยามดีเลยหยิบมาอ่าน เพราะก็หยิบคุณแทนในแผนร้อนซ่อนรักมาอ่านแล้ว จะขาดผู้ชายที่แพ้น้ำตาสาวอย่างคุณ‎ติสรณ์ไปได้ยังไง!! นี่ว่าจะตามอ่านในครบชุดนะ รอฤกษ์อยู่ เพราะเรื่องเพลิงผลาญใจกับลบรอยรักยังไม่เคยอ่าน

ปกติ ถ้าเป็นหนังสืออ่านซ้ำ จะไม่เล่าเยอะ แต่เรื่องนี้ยังไม่เคยเอาลงบันทึกหลังอ่าน ก็ขอเม้าท์บ้างแล้วกันเนอะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องของหนุ่มใหญ่(?)ที่เจอเรื่องที่ช็อคที่สุดในชีวิตพร้อมๆกัน เรื่องแรกคือภรรยากับลูกสาวเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ ก็ว่าช็อคแล้ว เขาก็ดันรู้ความจริงต่อไปอีกว่าทั้งคู่เสียชีวิตพร้อมกับชายหนึ่งคน และชายคนนั้นมี DNA ตรงกับลูกสาวที่เขารักและเอ็นดูมาตลอด พีคมาก คิดว่าช็อคสุดๆแล้วใช่ป่ะ คือยังนะ ยังไม่จบ เขารู้มาอีกว่า แม่ของเขาก็เหมือนจะรู้ว่าภรรยาเขามีลูกติดท้องมาตอนแต่งงาน แล้วที่เจ็บใจสุดคือ เขาโดนครอบครัวภรรยากลั่นแกล้งด้วยการที่ทำให้ธุรกิจของเขาติดขัด ยังไม่พอ แม่ของเขายังมาดูถูกอีกว่าถ้าไม่ได้ครอบครัวภรรยาของเขาช่วย เขาก็คงไม่ได้ดีจนถึงทุกวันนี้!!!
เขาเจ็บใจที่รู้สึกเหมือนโดนทุกคนในครอบครัวหลอกแถมยังโดนดูถูก ทั้งยังมีปัญหาธุรกิจที่เขาต้องแก้ปัญหาอีก และเมื่อมีคนมาเสนอวิธีแก้ปัญหาให้โดยแลกกับการที่เขาต้องเป็นสายให้ตำรวจ เขาก็ยอมทำ!
และระหว่างที่กำลังเป็นสายอยู่ดีๆ ก็ดันไปเจอกับนางเอกที่กำลังถูกพาตัวไปขาย เขาที่ดันแพ้น้ำตาผู้หญิงบวกกับเมาอยู่หน่อยๆ ก็ยอม..ยอมเสียเงิน 20 ล้านซื้อตัวนางเอกมา (เธอออออ ไม่รวยจริงทำไม่ได้นะเนี่ย!)

ตัดไปที่นางเอก
‎ทิพรดา ผู้หญิงที่เรียกได้ว่าถูกคนที่รักเปรียบเสมือนพ่อทำร้ายทางจิตใจ โดยการส่งตัวเธอไปแลกกับหนี้พนัน แล้วช่วงก่อนที่เธอกำลังจะถูกประมูลขาย เธอก็ต้องพบกับสายตาที่น่าขยะแขยงจนเธอหวาดกลัวและเกลียด พอถึงช่วงวินาทีสุดท้ายก่อนที่เธอจะถูกส่งตัวให้กับคนที่ประมูลเธอในราคาที่ค่อนข้างสูง เธอก็พบคนที่เป็นเหมือนความหวังสุดท้ายในชีวิต เธอยอมแลก ถ้าต้องพลีกายให้กับคนอีกหลายร้อยหลายพันคนเธอยอมให้กับคนๆเดียวแล้วกัน! แล้วถ้าความหวังสุดท้ายนี้ไม่สามารถทำให้เธอหลุดพ้นจากขุมนรกที่กำลังรออยู่ตรงหน้าแล้ว เธอจะยอมตาย! แล้วก็ลัคกี้ ความหวังสุดท้ายของเธอคือความหวังจริงๆ เขายอมซื้อตัวเธอในราคาที่สูง เธอเลยตั้งใจว่า เขาคือทุกอย่างของเธอ นับจากนี้และตลอดไป

เห็นแล้วเนอะ
พระ/นางเป็นคนที่เจอมรสุมชีวิตจากครอบครัวทั้งคู่ โดยคนที่มองว่าเป็นครอบครัวทรยศหักหลัง แล้วเมื่อมาเจอกัน ผ่านอะไรๆ(ที่แสนจะสาหัส)ร่วมกัน ก็ทำให้รักของทั้งคู่เป็นอะไรที่เหมือนจะเติมเต็ม ตัดปะ ต่อเติม ร่วมกัน (ดูศัพท์ที่หญิงใช้ซิ ถถถ)
คืออย่างตัวพระเอก เขาเจอเรื่องอดีตภรรยาหักหลัง เขาเลยเกลียดการโกหกและการกระทำให้เหมือนถูกสวมเขา และเมื่อนางเอกที่แสนจะเป็นห่วงพระเอกเดินเกมผิดทำให้่พระเอกรู้สึกเหมือนถูกทรยศอีกครั้งบวกกับความที่พระเอกระแวงว่านางเอกจะเป็นสายสืบของอีกฝั่งด้วย นางเอกก็ต้องร้องไห้จนน้ำตาท่วมหน้ากว่าพระเอกถึงจะยอมใจอ่อน
ส่วนนางเอกที่โดนสายตาพวกผู้ชายระหว่างถูกจับมาขายบวกกับการโดนญาติหักหลังห็รู้สึกขยะแขยงและหวาดกลัวผู้ชาย ทั้งๆที่ใจตอบรับพระเอกแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถเปิดรับพระเอกได้เต็มที่ และเมื่อพระเอกเร่งรัดมากๆเข้า ก็ยิ่งกดดัน เข้าใจพระเอกผิดคิดว่าพระเอกอยากได้แต่ตัว งอแงหนักไปอีก
กว่าพวกเขาจะเข้าใจกันได้ก็ผ่านน้ำตาของนางเอก ผ่านเลือดผ่านเนื้อ ผ่านเหตุการณ์ต่างๆมากมาย จนนี่เหนื่อยแทนคนโอ๋จริงๆ ในเรื่องนางเอกร้องไห้เยอะมาก เป็นนางเอกที่ขี้แยที่สุดจริงๆ คุณสรเจอผู้หญิงที่ทำให้ตัวเองแพ้ราบคาบแล้วจริงๆ ถถถถ
ฝนรู้สึกว่านางเอกฉลาดนะ เก่งพอตัวเลยล่ะ รู้จักวิธีเข้าหาคน ยิ่งตอนเป็นแจ๋วยี่สิบล้านเนี่ย มองเห็นวิธีการเอาตัวรอดเฉพาะหน้าของนางได้จริงๆ แต่เพราะต้องผ่านเรื่องร้ายๆมา ทำให้คนๆหนึ่งเปลี่ยนได้ถึงขนาดนี้เลย

แอบอยากรู้ตรงบทสรุปของฝั่งครอบครัวนางเอก คืออยากรู้มากกว่านี้ไง มีช่วงที่พระเอกไปหาครอบครัวนางเอก พอเจอปุ๊บ นางเอกงอแง(ก็ร้องไห้แหละ)เพราะเจอแล้วก็สับสนบวกกับไม่อยากทำให้ครอบครัวใครแตกแยก แต่ก็แค่นั้นแล้วก็กลับ อ้าวววว คุณพี่ชายดูอยากรู้เรื่องมากจริงๆ นะ คือเห็นคนที่รักเหมือนน้องสาวแท้ๆเดินไปกับผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่ใช่แฟนที่เขาเคยรู้จัก แล้วพ่อของเขาก็ร้องไห้อยู่หน้าบ้าน พอถามแล้วไม่ได้คำตอบก็หยุดและจบแค่นั้นเลย ได้จริงๆเหรอ เหมือนพระ/นางไปทิ้งบอมไว้ ถึงจะไม่ได้บอกอะไรมากมายก็พอเดาเรื่องได้ แต่ไม่อยากได้คำยืนยันจริงๆเหรอ? ไม่อยากรู้เรื่องของน้องสาวที่โตด้วยกันมาจริงๆเหรอ? #คือนี่อยากอ่านบทคุณพี่ชายไง ถถถ

จบๆ เรื่องพระ/นางพอแล้ว
คือคุณสรไม่ใช่ type ไง เรื่องนี้น้ำฝนกรีดกร๊าดคุณคามค่ะ! คุณคามเท่านั้นนนนนนนนนนนน
จำได้ว่าตอนอ่านครั้งแรก สนใจนางมาก มีความลึกลับ มีความอยากรู้ มีความสนใจ แล้วยิ่งรู้ว่าจะมีเล่มต่อ(ตอนนั้นเล่มคุณคามยังไม่ออก) ยิ่งสนใจ คือเธออออ คุณคามที่ได้ชื่อว่าเป็น Zombie Prince 2 จะเป็นยังไง ยิ่งอ่านก็ยิ่งอยากรู้ คุณสรเลยตกอันดับค่ะ! ให้นางไปอยู่กับสาวเจ้าน้ำตาของนางไป หญิงไม่สน หญิงไม่แคร์ ถถถถ ตอนที่ยังไม่ได้อ่านเรื่องของคุณคาม ก็รู้สึกแค่คุณคามน่าสนใจนะ แต่พอหลังจากที่อ่านคุณคามแล้ว กรี๊ดเลยค่ะ หญิงรักคนเลว!!!!!! หญิงอ่านคุณคามซ้ำแน่นวลลลลลล

จริงๆ น้ำฝนควรเขียนเรื่องมีสาระเนอะ….
มาเข้าเรื่องมีสาระดีกว่า เพราะเรื่องนี้ในฉบับพิมพ์แรกมาเป็นชุด เลยมีความเกี่ยวกันกับเรื่องอื่นอยู่ พิมพ์ใหม่นี้ก็ยังมีเอี่ยวนะ หลังจากที่อ่านแผนร้อนซ่อนรักมามีฉากที่น้องพริ้งในเรื่องแผนร้อนซ่อนรักโดนจับไปแล้วไปเจอรดานางเอกของเรื่องนี้ (จริงๆก็มีเอี่ยวตัวละครอื่นด้วย แต่ยังไม่ได้อ่านอีกสองเล่มไง) เรื่องนั้นจะเห็นไม่ชัดเจนเท่าเล่มนี้ เพราะเล่มนี้พาเราเข้าไปอีกโลก ที่เป็นโลกสีเทา การทำธุรกิจค้าเนื้อมนุษย์ ส่งหญิงสาวไปให้กับคนที่ประมูลหรือคนที่ต้องการซื้อ ซึ่งมีทั้งสมัครใจและไม่สมัครใจ ได้เห็นถึงการเล่นพนัน ที่เล่นเพราะสนุกกับเล่นเพราะติดจนต้องหมดเนื้อหมดตัว เห็นความดำมืดของสังคม ไม่ว่าจะวงการไหนก็ไม่มีขาวสะอาด และเห็นวิธีการทำงานของตำรวจว่ากว่าจะได้ข่าวมาแต่ละอย่างเพื่อทำเรื่องจับกุม ต้องศูนย์เสียและแลกเปลี่ยนมาด้วยอะไรบ้าง ซึ่งก็ไม่ใช่สีขาวเหมือนกัน
//ถอนหายใจ

พอๆ รู้สึกเหมือนจะเขียนยาวไปแล้ว
ก็นะ นักเขียนในดวงใจแหละ #เขิน ตามติ่งพี่เขาเงียบๆมาหลายปีแล้ว เก็บเกือบทุกเรื่องที่หาได้เลยนะ นี่รอมอญซ่อนรักอยู่ เห็นสำนักพิมพ์เอาปกมาล่อลวงแล้ว หญิงจะเอา หญิงต้องได้ เรื่องนี้หญิงยังไม่เคยอ่านนนนนนน

เดี๋ยววว ก่อนจบๆ ลืมบอกความต่าง เผื่อมีคนอยากรู้ว่าระหว่างพิมพ์แรกกับพิมพ์ใหม่ต่างกันยังไง
หญิงบอกเลยว่าไม่ต่างกันมากนะ จากที่อ่านมาเหมือนจะมีเพิ่มบางจุดเข้าไปบ้าง แบบขยายความไรงี้ แต่ก็ไม่ต่างขนาดที่เนื้อเรื่องเปลี่ยนอะ คือนี่อ่านแล้วไม่รู้สึกถึงความต่างในเนื้อหา ใครที่มีปกเก่าอยู่แล้วละลังเลก็ไม่ต้องลังเล ซื้ออีกปกไปเลย! #ผิด อ้าว จะได้รู้ไงว่าต่างที่จุดไหน…. #โดนตี

อันนี้บ่นๆ
หญิงอ่านเป็นอีบุ๊คนะตัวเธอ หนังสือของค่ายนี้ไม่มีแผ่นรองปกหลัง หญิงเรื่องมากแล้วก็โรคจิตด้วย เวลาเห็นหนังสือไม่มีแผ่นรองปกหลังแล้วรู้สึกเหมือนหนังสือยังทำไม่เสร็จ คือโดนกรอกหูมาตั้งแต่สมัยทำรายงานส่งครูไง รายงานต้องมีแผ่นรองปกหลังนะคะ ก็เลยติด แล้วถ้าไม่มีแผ่นรองปกหลังก็รู้สึกหนังสือจะไม่ปลอดภัยยังไงก็ไม่รู้ แบบถ้าบังเอิญวางหนังสืออยู่บนโต๊ะแล้วมีคนทำน้ำหกแล้วไหลมาโดนหนังสือล่ะ ปกหลังเปียก เนื้อหาหน้าสุดท้ายก็เปียก! หญิงทำใจไม่ได้! #อันนี้ความรู้สึกส่วนตัวนะ อยากให้มี บ่นเรื่องนี้มานานแล้ว ขอสักแผ่นก็ยังดี เป็นโฆษณาแฝงก็ได้ คืออยากให้มีจริงๆ รู้สึกแปลกๆเวลาเปิดอ่านหนังสือจนถึงหน้าสุดท้ายแล้วเจอปกหลังเลย แต่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเรื่องนี้มีแผ่นรองปกหลังไหม บางเรื่องมี แล้วบางเรื่องไม่มี ก็งงเหมือนกัน เลยตัดปัญหา ถ้าอยากอ่านของค่ายนี้แบบทันที ก็ซื้ออีบุ๊คแล้วกัน จบ! จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปเปิดดูเล่มตัวอย่างด้วยว่ามีแผ่นรองปกหลังไหมก่อนเสียเงินซื้อเล่ม #คือนี่จริงจังกับเรื่องนี้จริงๆนะ

PS.
→ อีกสองเรื่องเจอกัน ขอหาก่อนนะว่าเก็บไว้ไหนนนนน จำได้ว่าซื้อมาแล้ว แง๊
→ อ่านซ้ำเสน่หาตราใจจบแล้ว ขอหาเวลายาวๆก่อนค่อยอัพ น่าจะมีการสกรีมคุณคามเยอะมากแน่ๆ ฮ่าๆๆๆๆ
→ อยากให้มีแผ่นรองปกหลังจริงๆนะ แบบยางเรื่องหญิงก็อยากเก็บเล่มง่ะ ฮืออออ


More :
Goodreads


Advertisements

แก้วตาหวานใจ : ดวงตะวัน

Standard



ชื่อหนังสือ : แก้วตาหวานใจ
ผู้แต่ง : ดวงตะวัน
สำนักพิมพ์ :
⇥ รูปเล่ม – พิมพ์คำ
⇥ eBook – ดวงตะวัน
ISBN :
⇥ รูปเล่ม – 978-616-7453-09-5
⇥ eBook – 978-616-7453-34-7
พิมพ์ครั้งที่ :
⇥ รูปเล่ม – 1 (กรกฎาคม 2546)
⇥ eBook – 1 (กันยายน 2556)
จำนวนหน้า : 513 หน้า

รายละเอียด :
ปัญหาท้องนอกสมรสของอนุช น้องสาวคนเล็กของอนิล ทำให้ชายหนุ่มนักเขียนบทละครโทรทัศน์อย่างอนิลต้องกลายเป็น “ลุงช้าง” ของเด็กหญิงมดตะนอยมานับแต่นั้น
แต่แล้ววันหนึ่ง สาวเมืองอุบลฯ หวันยิหวาหรือไข่หวาน น้องสาวของมุรธา ผู้ชายที่ทำให้อนุชท้อง ก็เดินทางมาตามหาหลานสาวของตัวเองที่กรุงเทพฯ
งานนี้กามเทพไม่ได้แผลงศร แต่จุดไต้ตำตอให้ไข่หวานต้องมาอยู่ร่วมบ้านเดียวกับลุงช้างและมดตะนอย
กว่าจะรู้ว่าไข่หวานเป็นใคร และกำลังจะช่วงชิงเด็กหญิงผู้เปรียบดั่งแก้วตาของลุงช้างจากไป สาวอีสานอย่างไข่หวานก็กลายเป็นหวานใจของลุงช้างไปแล้ว เหมือนที่ลุงช้างก็เป็นหวานใจของไข่หวานเช่นเดียวกัน
รักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร ในเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างก็ต้องการช่วงชิงเด็กหญิงมดตะนอยไปอยู่กับตัวเอง ที่แน่ๆ ลุงช้างไม่ยอมให้ใครมาช่วงชิงแก้วตาของเขาไป และไข่หวานก็คงไม่ยอมเสีย “หวานใจ” ของตัวเองไปเช่นกัน


บันทึกหลังการอ่าน…

กลับมาที่งานของนักเขียนไทยบ้างงงง รู้สึกช่วงนี้อ่านหนังสือแปลจีนเยอะไปแล้ว… (แต่ก็มีดองอีกเยอะนะ)
สารภาพว่า ถ้าไม่มีโจทย์ใน กรุ๊ปภารกิจพิชิตกองดอง ว่าอ่านหนังสือที่เกี่ยวกับช้าง ก็นู้นนนนหลังสงกรานต์เลย…

หนังสือดูเก่าแก่มาก (ขำ) พี่ลิลลี่ขนมาให้ยืม (ใช้คำว่าขน เพราะเยอะมาก เต็มพื้นที่ 1 ชั้นตู้หนังสือใหญ่!)
ฝนแตะอยู่สามสี่บทแล้วย้ายไปอ่านในอีบุ๊คแทน เพราะกระดาษในหนังสือขาวเกิ๊น ไม่ชิน แล้วตอนนี้สายตาเริ่มชินกับตัวอักษรใหญ่ๆในอีบุ๊คแล้ว หน้าหนังสือขยายขนาดตัวอักษรไม่ได้…

มาว่ากันที่เนื้อเรื่อง
เล่มนี้ถือว่าเป็นเล่มแรกที่ฝนอ่านงานของดวงตะวัน ผู้ที่มีผลงานออกมาแล้วมากมาย ละครทำไปก็หลายเรื่อง เรื่องละสองสามรอบ ทีวีฉายไปก็หลายครั้ง ไม่เคยจะได้ดู แล้วน้ำฝนก็เพิ่งมาอ่าน!! รู้สึกอยู่หลังเขาที่ไฟฟ้าเข้าไม่ถึงมาก

ใครๆก็คงรู้เนื้อเรื่องกันหมดแล้วเนอะ
แต่น้ำฝนก็จะเล่าแบบย่อๆ!

เป็นเรื่องของลุงช้าง พ่อลูกอ่อน ไม่ซิ ลุงหลานอ่อน #ผิด
เอาเป็นว่า ลุงช้าง เธอเป็นหนุ่มที่ยังไม่สูงวัย หน้าตาดี โสด มีหลานสาววัย 5 ขวบที่ต้องเลี้ยงดู แน่นอน ลุงช้างเป็นผู้ชายที่เก่งเรื่องงานบ้านมากกกก จนน้ำฝนอยากได้เป็นพ่อของลูกสุด อะไรจะตรงสเป็คปานนั้น ทำอาหารอร่อย ทำงานบ้านก็ได้ ทำสวนก็เป็น เลี้ยงเด็กได้อีก! หาได้จากไหนคะ หาแบบนี้ได้จากที่ไหนอีกกกกกกกกกกก เจา!! #เดี๋ยวๆๆๆ กลับมาเข้าเรื่องๆ
โอเคค่ะ ลุงช้างต่อนะ ลุงช้างมีหลานสาวชื่อมดตะนอยตัวน้อยๆ ที่น่ารักน่าชังน่าเอ็นดู
วันหนึ่งขณะที่เขามีชีวิตวัยใส(?)อยู่กับหลานสาว ก็ได้โทรศัพท์คุยกับหนูเล็กน้องสาวต่างมารดาที่โทรมาฝากฝังเพื่อนสาวที่มาจากอุบลฯหน่อย เธอมาตางหาญาติที่กรุงเทพฯ ลุงช้างก็รับฝากเพราะเข้าใจว่า สาวบ้านนอกที่มาตามหาญาติน่าสงสารเกินกว่าจะให้ไปอยู่ข้างนอกคนเดียว!
ส่วนนางเอก เป็นลูกสาวคนเล็กของหญิงมีชื่อเสียงในจังหวัดอุบลฯที่เพิ่งกลับมาจากอเมริกา แล้วอยากลองลงสมัครประกวดนางแบบในกรุงเทพเพื่อหาทุนไปเรียนต่อเมืองนอก ระหว่างที่กำลังเตรียมตัวไปก็ดันไปรู้เรื่องเหลวไหลของพี่ชายเข้า รู้เรื่องไม่พอ พี่ชายตัวดียังขอให้นางเอกไปตามหาลูกที่เขาเพิ่งรู้ว่ามีที่กรุงเทพฯด้วย นางเอกก็รับปาก แล้วด้วยไม่อยากให้แม่เป็นห่วงก็บอกแม่ไปว่าจะไปอยู่บ้านญาติของเพื่อน เพื่อนคนนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน หนูเล็กน้องสา่วต่างมารดาของพระเอกนั้นเอง! แล้วด้วยหนูเล็กเรียกพระเอกว่า ลุงช้าง ตามหลานสาวตัวน้อย และบอกว่า ลุงช้างคนนี้อาจจะเป็นเกย์ เพราะไม่มีแฟน ทำอาหารก็อร่อย ทำงานบ้านก็เก่ง นางเอกก็เข้าใจไปว่า ต้องเป็นเกย์ที่มีอายุ ดูท่าทางใจดีแน่ๆ

ผลคือเมื่อวันที่เขาเจอกันที่หน้าบ้านของพระเอก ต่างฝ่ายต่างตกใจในกันและกัน แต่ในเมื่อมาถึงตรงนี้แล้ว ก็ต้องไหลไปตามสถานการณ์
ทั้งคู่ (พระ/นาง) กับเด็กน้อยอีกหนึ่งคน ก็อยู่ร่วมบ้านกันอย่างมีความสุข ฮิ้วๆๆๆๆ
มีความป่วนมาบ้าง ทั้งเรื่องสาวน้อยข้างบ้านที่ทำตัวแก่แดด ความวุ่นวายของดาราสาว ความสงสัยของนางเอกที่มีต่อพระเอกในเรื่องเป็นเกย์หรือไม่ การประกวดนางแบบที่นางเอกพยายามที่จะตกตามลมปากของแม่แต่ก็ทำไม่ได้ ความหงุดหงิดต่อนิสัยของพี่ชายนางเอก แล้วก็ความน่ารักของน้องมดตะนอยตัวน้อยๆ

อ่านไปฝนก็อมยิ้มไป เนื้อเรื่องน่ารักมากกก รู้สึกดีที่ได้อ่านเลย แม้จะขำไปบ้างกับบางจุดที่อ่านแล้วรู้เลยว่าเรื่องนี้เก่าจริงๆ มีปัญหาจะตามหากันก็โทรเข้ามือถือ โทรเข้าเบอร์บ้าน ไลน์ไม่ได้ เฟสบุ๊คอย่าได้พูดถึง มีข่าวก็ลงหน้าหนังสือพิมพ์ แต่ได้เห็นถึงความมีน้ำใจของกันและกัน ได้เห็นของดีเมืองอุบลฯที่ถ่ายทอดออกมาซะอยากจะตามไปซื้อหมูยอเลย

ฝนชอบแง่มุมในเรื่องการแตกแยกของครอบครัว พ่อหรือแม่เลี้ยงเดี่ยว แล้วก็เรื่องของการหย่าล้าง ที่ถ่ายทอดออกมาได้ดีมาก
พี่ชายนางเอก หมึก พ่อของมดตะนอย ดื้อคิดจะเอาลูกสาวของตัวเองมาอยู่กับตัวเองให้ได้
ส่วนน้องสาวพระเอก กวาง แม่ของมดตะนอย ก็รั้น ไม่ยอมให้เอาไปทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่เคยเลี้ยงดูเลยตลอด 5 ปี
แล้วเรื่องที่ทั้งคู่พบเจอในตอนแรกนั้น ฝนมองว่าเป็นความเข้าใจผิดที่เกิดจากการไม่พูดกันนะ คืออ่านแล้วหงุดหงิดคู่นี้สุด

ตอนที่กวางที่กำลังตั้งท้องบอกหมึกว่าให้แต่งงานกัน แล้วหมึกก็ปฏิเสธไป กวางรับไม่ได้ถึงขั้นเกือบจะทำแท้งจนพี่ชายต้องมาอยู่เคียงข้าง พอคลอดแล้วก็หนีไปอยู่ต่างประเทศ ไม่สนใจลูกตัวน้อยเลย
ฝนว่าถ้าวันนั้น กวางถามหมึกไปว่าทำไมถึงไม่แต่งงานกันละ? ทำไมไม่บอกไปว่าตัวเองท้องละ? ทำไมไม่ลองคุยกันก่อนที่จะตัดสินใจไปแบบนั้นละ??
แต่ฝนก็พอเข้าใจนะ คนท้องอ่อนๆมักจะอ่อนไหวง่าย แถมกวางก็เป็นลูกสาวคนเล็กของบ้าน ที่เหมือนจะโตมาด้วยตัวของตัวเอง พ่อกับแม่ก็ไม่อยู่ พี่ชายสองคนก็ยุ่ง แต่ก็ยังหงุดหงิดอยู่ดีที่ไม่ยอมคุย เขาปฏิเสธมาครั้งเดียวก็งอแงแล้ว…

ส่วนพี่หมึก นี่ก็น่าตีมาก ตอนที่กวางถามเรื่องแต่งงาน เขาคิดว่าไม่อยากแต่ง ปฏิเสธไป แต่ก็ไม่บอกเหตุผลเลยว่าทำไม เอาแต่คิดว่าเพระาอะไร แต่ไม่พูด
หญิงสาวที่ตัวเองนอนด้วยคนหนึ่งหายตัวไป ก็ไม่สนใจ ไม่เอ๊ะใจอะไรเลยเหรอ?
คือเริ่มคบกันแล้ว นอนกับเขาแล้ว อยู่ดีๆเขาหนีหายไป ต้องเอ๊ะใจบ้างซิ แล้วพอรู้เรื่อง รู้ความจริง ตัวเองก็ได้แต่หงุดหงิดแล้วก็เศร้าอยู่กับตัวเอง ไม่ได้พยายามที่จะตามหาเองเลย พอรู้ว่าน้องไปก็วานน้องให้ช่วย วานน้องให้ทำ กลัวนู้กลัวนี่ ป๊อดมาก
พี่หมึกเป็นผู้ชายที่แย่มากๆ โอเค๊ สามารถให้เหตุผลว่า ตอนเกิดเรื่องทั้งคู่ยังเด็กก็เถอะ แถมพี่หมึกก็โดนเลี้ยงดูแบบตามใจทุกอย่างมา มีแต่คนคอยแก้ปัญหาให้ ฝนก็คิดว่า พี่หมึกควรถามสักนิดไหม ทำไมฝ่ายหญิงถึงชวนแต่งงาน ปรกติต้องถามหรือเปล่า?
ตอนจบเรื่องนางจะพยายามปรับปรุงตัวและเริ่มต้นใหม่แล้วนะ รู้แล้วว่าควรทำตัวแบบไหน แต่ฝนก็มองว่านางไม่เหมาะกับการเป็นหัวหน้าครอบครัวอยู่ดี…

ถึงฝนจะไม่ชอบพ่อแม่คู่นี้ แต่ฝนชอบลูกเขานะ มดตะนอยน่ารักและไม่งอแงแบบไร้เหตุผลมาก ตอนที่ตัวเองทำผิดแล้วถูกสอน น้องก็พร้อมที่จะขอโทษและสำนึกผิดในสิ่งที่ตัวเองทำ ตรงนี้ฝนมองว่าอยู่ที่การเลี้ยงดูมาก ลุงช้างเก่งงงงง (ชมแบบออกหน้าออกตาสุด)

แล้วฝนก็ชอบนางเอก แล้วก็เห็นใจมากที่ต้องมาคอยตามสืบข่าวให้พี่ชาย โดนเขาหักหน้ามาก็อดทนเพราะเห็นแก่หลาน นางเอกโตมาก คุยทุกอย่างด้วยเหตุผล ถึงบางครั้งจะมีหลุดใช้อารมณ์ไปบ้าง (ต่อยหน้าคน) แต่เมื่อสติมาก็เข้ามาขอโทษในสิ่งที่ทำลงไป นางดีงามมากตรงจุดนี้ ประทับใจนางเอกสุด (รองจากพี่ช้างนะ แอร๊ยๆๆๆ)

แล้วก้ชอบที่นำเสนอเรื่องความรักไม่จำกัดแค่คนสวยคนหล่อด้วย
หนูเล็กเป็นสาวร่างอวบที่อารมณ์ดี สุดท้ายนางก็ได้พบรักกับหนุ่มรูปหล่อ บ้านรวย แถมยังได้เป็นนางแบบโฆษณานาฬิกายี่ห้อดังด้วย!
ฝนอยากให้มีนิยายแบบนี้นำเสนอเยอะๆนะ แบบคนหุ่นไมไ่ด้ที่พยายามลดหุ่นด้วยการออกกำลังกาย แบบไม่หักโหม แต่ก็มีความสุขกับการรับประทาน ไม่ได้รู้สึกแย่ที่ตัวเองไม่สวย ไม่หุ่นดี แล้วก็สามารถมีความรักได้ ไม่ใช่มีแต่คนหน้าตาดี บ้านรวย เก่งเวอร์ๆ ที่จะมีความรักได้อะไรแบบนั้น ดีงามค่ะ ดีงามมมมม

ติดอยู่อย่างเดียวเลยเรื่องนี้
ฝนว่าจบเร็วไป รู้สึกเหมือนรวบรัดมาก เหมือนแบบขับรถกินลมชมวิวอยู่ดีๆ แล้วเจอร้านขายของอลังการณ์คนเยอะแยะมากมาย พอกำลังจะลงรถไปดู เขาเก็บร้านไปหมดแล้ว ไม่เหลืออะไรให้ดูแบบนั้นเลย… (เปรียบอะไรของเธอ!)
คือฝนอ่านด้วยอารมณ์น่ารักใสใส เนื้อเรื่องมาแบบไม่ช้าไม่เร็ว ปมเล็กปมน้อยมา กำลังเพลินๆ ทีนี้ พอเฉลยปม ก็ลุ้นตาม แล้วพวกนางก็มาแบบตู้มเดียวทุกอย่างเลย โอเคปมจบ เราก็อยากจะมาอ่านความรู้สึกพระนางต่อ พระนางน่าจะมีการพูดคุยปรับความเข้าใจกันไรงี้ แต่ยังไม่ทันได้หายใจหายคอ จบเรื่องแล้ว!
เดี๋ยวๆๆๆๆๆๆ ให้พระ/นางได้คุยกันยาวๆบ้างอะไรบ้าง มีแค่ถามว่าหายโกรธหรือยัง แล้วบอกรักกัน จบ! มันไม่โอเลยยยยยย
น้ำฝนมองหน้าสุดท้ายแล้วกระพริบตาปริบๆ แบบงงๆ

PS.
→ เรื่องนี้ บอกเรื่องทฤษฏีโลกกลมสุด กลมมาก กลมสุดๆ กลมแบบสุดๆ
→ มีเรื่องของลุงเสือไหมมมมมมมมมม อยากอ่านลุงเสือออออออ
→ ขอบคุณพี่ลิลลี่สำหรับหนังสือนะคะ ฝนจะพยายามทยอยอ่านให้หมดค่ะ ฮืออออ
→ ยังไม่ชินกับหนังสือที่แทนตัวเอกว่า “หล่อน” คิดว่าอ่านไปอีกสักสามสี่เรื่องน่าจะชิน
→ รูปคือหนังสือพิมพ์ครั้งที่ 1 นะ ปกของอีบุ๊คจะเป็นอีกปก


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : DBooks Group


กรงพสุธา : ริญจน์ธร

Standard

ชื่อหนังสือ : กรงพสุธา
ชื่อชุด : ซีรีส์ 5 ปรารถนา
ผู้แต่ง : ริญจน์ธร
สำนักพิมพ์ : คำต่อคำ
ISBN : 978-616-7838-45-8
จำนวนหน้า : 480 หน้า

คำโปรย : “ฝันร้าย ผู้ชายหล่อ และฆาตกรต่อเนื่อง”

รายละเอียด :
หลังเข้า ‘บ้านปรารถนา’ โชคชะตาพัดพาฝันร้ายของเหมือนฝันกลับคืน เธอฝันถึงคดีฆาตกรรมหนึ่งในบ้านปรารถนา จึงตัดสินใจออกค้นหาความจริง
ที่นั่น หญิงสาวได้รู้จักกับปัถวี หนุ่มหล่อมาดเข้มผู้มีอำนาจจิตในการควบคุมธาตุดิน หลังจากวันนั้นอำนาจจิตของคนทั้งสองชักนำพวกเขาไปสู่เหตุฆาตกรรมคดีแล้วคดีเล่า และความตายของคนเหล่านั้นโยงใยกลับไปสู่ฆาตกรต่อเนื่องเมื่อสิบแปดปีก่อน
ยิ่งสืบลึก คดีฆาตกรรมเหล่านี้ยิ่งดูเกี่ยวพันกับชายหนุ่มของเธออย่างเหลือเชื่อ เหมือนฝันควรเชื่อใจ หรือถอยห่างไปให้ไกลจากเขาดี ? เพราะภายใต้หน้ากากอันแสนดีที่ทำให้หัวใจสั่นไหว บางที ‘เหยื่อ’ รายต่อไป…อาจเป็นเธอ !


หนังสือในชุดเดียวกัน : ซีรีส์ 5 ปรารถนา
วังวนวารี (ภาวิน)
ลมอำพราง (ช้องมาศ)
พันธะสีเพลิง (ติญญา)
ทองพญามาร (อสิตา)


บันทึกหลังการอ่าน…

มาพร้อมกับความเหนื่อยค่ะ (หัวเราะ) ฝนอ่านจบพร้อมกับความเหนื่อยๆกับหน่วงๆ
แน่นอนมันต้องมี story ให้ฝนเม้าท์
คืออย่างงี้ ตอนที่ชุดนี้เปิดตัวเขาใช้คำว่านิยายแนวพารานอร์มอล ซึ่งฝนก็ไม่เข้าใจว่าคืออะไร?
เป็นพวกไม่แบ่งแยกแนวอ่านเลยไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่องแนวของนิยายน่ะค่ะ
สำหรับฝนมีนิยายสามแบบ นิยายปรกติ (ธรรมดาชายหญิง) นิยายวาย (ชายชาย) แฟนฟิค (ชายชายชื่อดารานักร้อง)
ก็เลยไม่เข้าใจว่าพารานอร์มอลเนี่ยคืออะไร
ก็ลองจิ้มๆหาดูจากพี่เกิ้ล (Google) พี่เกิ้ลก็พาไปหาพี่วิกกี้ (Wikipedia) จนได้คำตอบให้ร้อง…อ๋อ
จิ้มจ๊ะ : Paranormal Romance
ทีนี้ก็งืมงำๆ ส่วนตัวก็ไม่อะไรกับนิยายแนวๆนี้ แต่ติดเลย ติดที่ออกมา 5 เล่ม! จะซื้อหมดก็ไม่ไหว นักเขียนไม่คุ้นเลย กลัวว
ตัดสินใจเล็งเล่มสีแดง พันธะสีเพลิง ของ ติญญา ไว้ คิดว่าหมดงานหนังสือจะจิ้มอ่านใน hytexts ดู
เหตุผลนะเหรอ เพราะปกสีแดงเลย ไม่ได้มีอะไรมากมาย สีปกถูกใจอย่างเดียว (เหตุผลช่าง….)
แต่ด้วยพรหมลิขิตบันดาลชักพา ทำให้เราพบกันทันใด ♪
น้ำฝนก็ได้เล่มนี้มาเพราะฟลุ๊ค นางเล่นเกมได้มา คือดีใจมาก แหนะ มีคนบอกว่านักเขียนฉีกแนวเดิม
อุ้ย สนใจค่ะสนใจ ลองดูซะหน่อยซิเธอ ไม่เสียหาย

ตั้งแต่หน้าแรกจนถึงหน้าสุดท้าย บอกเลยว่าฝนอ่านวันเดียวจบนะ มีอ่านซ้ำบทนำถึงบทที่สอง สองรอบเพราะไม่เข้าใจ
ยังไม่บอกหรอกว่าไม่เข้าใจอะไร ขอแบบรวมๆก่อน

ถามว่านิยายแนวนี้ฝนโอเคไหม?
ก็โอเคนะ นิยายช่วงแรกๆที่ฝนอ่าน (ไม่นับแนวแฟนตาซีเด็ก) จะเป็นแนวสืบสวนสอบสวน
จำได้ว่าเจอนิยายของป๊ะในกล่องหนังสือเป็นแนวฆาตรกรรมต่อเนื่อง
จะเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้แล้วแต่จำได้ว่าฆาตรกรฉลาดมาก อ่านแล้วตื่นเต้นดี (โปรดอย่าถามว่าตอนนั้นอายุเท่าไร)
แล้วก็ได้พบเจอกับนิยายสมวัยสมอายุจนห่างหายแนวนี้ไป เจอกันอีกกับคินดะอิจิ
แล้วก็มาทไวไลน์ ฝนไม่แน่ใจว่าทไวไลน์เนี่ยก็แนวพารานอล์มอล์ด้วยไหม?

แล้วสำหรับนิยายเล่มนี้ละโอเคไหม?
ถ้าในเรื่องการผูกปม แนวเหนือธรรมชาติ และการสืบสวนสอบสวน ฝนชอบนะ
เป็นอะไรที่รู้สึกตื่นเต้นตื่นตัวตลอด คนแต่งผูกปมได้ดีมากๆ เดาเรื่องได้ยากแถมถูกหลอกได้ง่ายด้วย
ทำไมนะเหรอ
คือฝนรู้สึกเหมือนกำลังนั่งแก้เชือกที่ผูกกล่องอยู่ แล้วทีนี้พอคิดว่าใช่ต้องแก้ตรงนี้พอลองแก้ๆดู ดั๊นผิด! อะไรแบบนั้น
คนแต่งคลายปมทีละนิดๆ ให้ลุ้น ให้เดา แล้วคุณก็หลอกดาว! ดาวอุตสาห์มโนไปไกลแล้วนะ (หัวเราะ)
แน่นอนอารมณ์ปรกติตอนอ่านพวกนิยายสืบสวน เราก็จะมีคนร้ายอยู่ในใจใช่ไหม?
ฝนก็อื้มๆ ตอนแรกยังไม่เดา ก็ไปตามน้ำ ฉันขอเกาะไปกับเธอนะเหมือนฝัน
แล้วพอเริ่มเจออะไรบางอย่าง ฝนก็เริ่มแหละ เดาตามตัวละคร หรือจะคนนี้ หรือจะคนนั้น
แล้วพอมาเจอจุดที่โดนหลอก ตอนนั้นคือ เฮ๊ยยยย มันไม่ใช่มั้งงง โหดร้ายไป๊ ฉันไม่ได้คิดถึงเขาเลยนะนั้น
พอเฉลยออกมาก็บอกเลยว่าโล่งอก ดีแล้วววว อย่าทำร้ายเหมือนฝันเลย นางเจอแค่ฝันร้ายก็พอแล้ว เหนื่อยไป
แล้วก็มาสะดุดกึกกับความจริงตอนจบเรื่อง
เธอออออออออออออออ ฉันก็คิดว่าเป็นคนนี้ แต่ไม่คิดว่าความสัมพันธ์จะเป็นแบบเน้ (ลายเสียงยาว 2 บรรทัด)
โหดร้ายกว่าตอนแรกหลายเท่า น่าสงสารมาก #บอกเลย
ใช่ๆ เรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครเป็นอะไรที่อยากจะบอกว่า เก๋กู๊ด มาก
พวกนางเชื่อมโยงกันแบบน่าทึ่ง ไม่คิดว่าความสัมพันธ์จะออกมาในรูปแบบนี้ด้วยซ้ำ

จุดจบเป็นแบบไหน?
แบบที่ลงตัวค่ะ สำหรับฝนลงตัวแล้วล่ะ สมเหตุสมผล
ถึงจะเดาได้ว่าคนๆนั้นจะพาตัวเองไปถึงจุดจบแบบไหนแต่ก็ถือว่าลงตัวค่ะ
ทุกตัวละครในเรื่องได้พบจุดจบของเรื่องตอนคลายปมทุกอย่างเลยค่ะ เราจะได้ลุ้นไปพร้อมกัน!

ส่วนเรื่องความน่ากลัวของเนื้อเรื่อง
ฝนอ่านแล้วก็ปรกติค่ะ สมจริงและละเอียดพอจนไม่ต้องติดเรทจำกัดคนอ่าน
แต่ฝนใช้มาตรฐานตัวเองนะ (ก็ฝนผ่านคิดดะอิจิมาแล้ว แบบนี้ปรกติค่ะ)
ถ้าใครกลัวว่าอ่านแล้วจะเก็บไปฝันร้าย…… ก็ชวนฝันร้ายจริงๆแหละ
ไม่เหมาะกับคนจินตนาการสูงแล้วขี้กลัวนะคะ #บอกแล้วนะ

แน่นอนว่าไม่ได้มีแค่ความสยองของเรื่อง
ความหวานของพระ-นางก็มีให้กรี๊ดกร๊าดกันไป
พระเอกเธอจีบแบบพุ่งชนมากตามภาษาจนใจร้อน แถมยังมัดมือชกจับนางเอกเป็นแฟนแบบงงๆอีก
นางน่ารักดีค่ะ หวานๆ ให้นิยายดูไม่สยองหรือลุ้นระทึกจนใจหวิวเกินไป

สรุปว่าพล็อตเรื่องฝนโอเคเลย จัดได้ว่าชอบ ตื่นตาตื่นใจมาก
อาจจะเหนื่อยไปกับการตามไล่ตามเนื้อเรื่อง ลุ้นไปกับตัวละครมากหน่อย แต่โอเคค่ะ
ใครชอบแนวนี้แล้วไม่เรื่องมากก็จัดเลยค่ะ จัดเลยยยยยย

ทำไมเร็ว? ปรกติยาวกว่านี้นิ (หัวเราะ)

ใช่ๆๆ ลืมบอก ฝนชอบประโยคนี้มากเลย
“ความฝันทำร้ายใครไม่ได้หรอก ความกลัวในจิตใจตุณเองต่างหากกำลังทำร้ายตัวคุณอยู่”
พระเอกใช้ปลอบนางเอก โดนใจให้เลยยยยย

PS.
→ สำหรับเล่มนี้ การทำรูปเล่มออกมาโอเคเลยยย เพราะติดใจมากับเล่มนัตตี้ (สืบ… เนื่องจากรัก : ปราณธร) ที่ไม่มีแผ่นรองปก หวังว่าเล่มหลังจากนี้จะมีนะ รู้สึกว่าหนังสือไม่สมบูรณ์จริงๆ ถ้าไม่มีแผ่นรองปก (นางเรื่องมากเนอะ)
→ เดี๋ยวจะไปลองหาแนวปรกติของริญจน์ธรดู เพราะสงสัยว่าทำไมเขาถึงบอกว่าฉีกแนว แสดงว่ามันต้องแตกต่างแน่ๆเลย!
→ พีอาร์เป็นน้องฮัสกี้อีกแล้ว แน่นอนว่าเพราะมีความหมายในเรื่อง (ไม่บอกหรอกว่าทำไม อยากรู้หาอ่านค่ะ)


น้ำฝนข้องใจ
ตามหัวข้อเลยค่ะ น้ำฝนข้องใจในอะไรบางอย่างของหนังสือ จะบ่น จะเรื่องมาก จะสงสัย จะถาม จะอยากได้คำตอบ
ปรกติจะเขียนรวมๆกับข้างบน แต่แอบเยอะอ่ะ เลยแยกออกมา บางส่วนจำมา บางส่วนถ่ายรูปแล้วเอามาแปะ
ใครที่ชอบเรื่องนี้อ่านแล้วอาจจะหงุดหงิดได้ ดังนั้นอย่าอ่านเลยค่ะ ปิดไปเลยยยยย (หนูกลัวโดนตบ)
ใครไม่หงุดหงิดแต่มีคำตอบให้ฝน ฝนจะขอบคุณมากถ้าจิ้มๆบอก เพราะคำถามที่ออกมาคืออยากรู้คำตอบจริงๆค่ะ
บอกก่อนว่านี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ ซึ่งสามารถ discuss กันด้ายยยยย

เปิดหน้าแรกมา เปิดตัวได้เก๋ค่ะ ทำเอาอยากจะไปสระว่ายน้ำเลย #ขอบอก
เพราะความแซ่บของพระเอกก็เปิดตัวตรงบทนำบทนี้ แล้วก็มีเท่านี้จริงๆ
อ๋อ มีอีกฉากตอนพระเอกไปวิ่งออกกำลังกายค่ะ แต่นอกนั้นก็ไม่มีอะไรที่ทำให้เราสามารถจินตนาการถึงความล้ำของนางได้
(อยากจิเห็นบทนางเอกลูบคล้ำท้องพระเอกจริงจัง! จะฟุ่งไปสิงนาง #เธอก็หื่นไป!!!)

ฝนอ่านบทแรกๆผ่านเรื่อยๆจนมาสะดุดตรงเสียงค่ะ
– ฉึก..ฉึก..ฉึก.. ครืด-ด-ด-ด เสียงขุดหาอะไรบางอย่าง
– หวีด-ด-ด-ด หวิว-ว-ว-ว เสียงสายลมกรีดกรายผ่ายช่องว่างทิวไม้
แล้วก็มีอีกหลายๆคำในเรื่อง บอกตรงๆเลยอ่าน ตอนอ่านเสียงแรกไม่สะดุดใจเท่าเสียงที่สอง
มันอินตามไม่ได้จริงๆ ฝนขำมากกว่าอิน ถึงบรรยากาศในเรื่องจะไปพาให้ฝนตลก แต่ฝนขำมาก
แล้วมาปล่อยฮาจริงๆตรงนี้
null
ฝนบอกก่อนว่าฝนเป็นพวกบิ้วอารมณ์ได้ง่ายจากการอ่านค่ะ
ถ้านิยายพาเศร้าก็เศร้าตาม พาฮาฝนก็ขำตาม พาหลอนฝนก็หลอนตามได้
แน่นอนฉากนี้ระทึกขวัญมาก จะทันไหม จะช่วยได้ไหม กำลังลุ้นตามเนื้อเรื่อง แต่สะดุดล้มคว้ำตรงนี้เลย
มันไม่ใช่อ่ะมันไม่ใช่ มันดู….. ไม่เข้ายังไงไม่รู้
จากที่กำลังลุ้นตัวโก่ง อารมณ์ฝนถูกตัดจบทันที คือเซ็งค่ะเซ็ง แล้วอารมณ์เก่ากลับมาไม่ได้ด้วย
ฝนคิดว่าการมีเสียงในเรื่องคือการเพิ่มสีสันในนิยาย แต่มีมากไปก็น่าเบื่อ มีไม่ถูกที่ก็เซ็ง
แน่นอน มีแบบไม่เป็นธรรมชาติก็ไม่ไหว
เนื่องจากเป็นนิยาย เราจะมีเสียงมันก็เป็นเรื่องยาก จะทำยังไงให้คนอ่านรู้ว่าตรงนี้มีเสียงนะ ยากมากๆ
อย่าลืมนะคะว่าคนอ่านมีจินตนาการแล้วก็ประสบการณ์จากเสียงจริงพอควรค่ะ
ฝนคิดว่าแค่เขียนบรรยายก็พอแล้วสำหรับคำบรรยาย
แค่นั้นก็ทำให้ฝนคิดออกว่าเสียงจากสายลมกรีดกรายผ่ายช่องว่างทิวไม้เป็นแบบไหน
ไม่ต้องมีหวีดหวิวให้คิดว่าเป็นเสียงผิวปากของผู้ชายเวลาจะแซวหญิง!!!
ส่วนคำว่าช่วยด้วยของพระเอก (ในภาพที่ตัดมา)
คิดภาพผู้ชายหล่อๆ กำลังโดนซากตึกทับ ร้องตะโกนให้คนข้างนอกรู้ว่าตัวเองอยู่ตรงนี้
แล้วร้องคำว่าช่วยด้วยยาวขนาดนี้ ถ้าฝนเป็นเหมือนฝัน(นางเอก) ฝนจะเลิกกับเขาค่ะ
ทำไมนะเหรอ? นางออกแต๋วแล้วค่ะ สมควรเป็นเพื่อนสาวมากกว่าคู่ชีวิตแน่นอน
นี้คือเหตุผลที่ฝนปล่อยฮาจริงๆ ภาพหนุ่มหล่อ หุ่นน่าฟัดหายเรียบเลย ตัดอารมณ์สุดๆ

(หัวเราะ)

มีอีกหลายจุดที่ฝนคิดว่าไม่เข้ากับบทบรรยายหรือบทพูดในเรื่อง
คือบางอย่างที่ควรเป็นคำที่ใช้สำหรับพูดหรือบทแสดงความคิดจริงๆของตัวละครไปอยู่ในบทบรรยายของนิยาย
บางคำที่เหมาะกับบทบรรยายไปอยู่ในบทสนทนาของตัวละคร
ทำให้ไม่รู้สึกถึงธรรมชาติในการสนทนาแล้วก็ต่อบทความกันระหว่างตัวละคร
แล้วก็งงว่าตกลงส่วนนี้คือบรรยายความคิด บรรยายความรู้สึก หรือบทพูดกันแน่
ฝนอาจจะเรื่องมากไปเอง แต่ลองอ่านเฉพาะบทพูดโดยไม่อ่านบทบรรยายดูอาจจะรู้สึกแบบฝนก็ได้
คือนิยายเรื่องนี้ฝนต้องอ่านสองรอบต่อหนึ่งหน้าค่ะ เพราะไม่เข้าใจจริงๆ รอบแรกจะอ่านเฉพาะบทพูด รอบสองจะอ่านรวมๆ
บอกเลยว่าอ่านยากมาก แต่ที่ใช้เวลาแค่วันเดียวก็พยายามอ่านข้ามในจุดที่คิดว่าอ่านแล้วจะสะดุดค่ะ
อย่างตรงนี้
null
ฝนอ่านตรงนี้แล้วแปลกๆ เหมือนนางเอกเธอกำลังเม้าท์กับเพื่อนมากกว่าจะเป็นคำบรรยายของนิยาย
ลองมาคิดดูนะว่าคนเราจะใช้คำว่า แหม ในสถานการณ์แบบไหน?
ฝนใช้ตอนที่กำลังเม้าท์ค่ะ
ฝน: แกจำผู้ชายโต๊ะนั้นได้ไหม ฝนว่าดูคุ้นๆนะ
เพื่อน: อุ้ย ก็นายนั้นไง ที่เคยเจอเมื่อสองวันก่อน
ฝน: ทำไมแกจำได้
เพื่อน: แหมมมมม ก็เขาหล่ออ่ะแก
อะไรแบบนั้น ฝนไม่คิดว่า แหม เนี่ยจะมาอยู่ในนิยายตรงจุดที่ไม่ใช่บทสนทนา
null
แล้วเธอสูงประมาณไหน? เป็นคำที่ฝนคิดมาเลยหลังอ่านประโยคนี้จบ
ฝนก็รู้ความสูงนางเอกแหละ แต่อ่านๆไปมีใครบ้างไม่ลืม?
null
“ก็ห้องที่เธอกับปัถวีเข้าไปนั่นแหละ” นั่นแหละกับใคร? กับฝนหรือเปล่า?
null
คำว่ากระมังของพระเอกทำเอาฝนคิดว่าพระเอกแก่มาก แก่แบบเก่าแก่เลย
null
แล้วก็คำว่า “สภาพเหยื่อยามนี้อาการไม่ครบสามสิบสอง” ฝนคิดว่าไม่น่าใช่คำนี้ไหม?
น่าจะเป็น “สภาพเหยื่อมีอวัยวะไม่ครบสามสิบสอง” มากกว่า
คำว่าอาการไม่ครบสามสิบสองฝนไม่เข้าใจจริงๆว่าจะสื่อถึงอะไร
เพราะย่อหน้าต่อมาก็บรรยายถึงสภาพของเหยื่อ ฝนเลยคิดว่าใช้คำแปลกๆมากกว่า
เคยได้ยินแต่อาการป่วย อาการไม่ปรกติ อาการผิดปรกติ
ไม่เคยได้ยินคำนี้ แต่ถ้าคนอื่นเขาใช้กันฝนก็ไม่อะไรนะ แต่ก็คิดว่าแปลก
นอกจากตรงนั้น
มีเรื่องเพื่อนนางเอกที่น่าจะเป็นตัวละครหนึ่งในซีรีย์ 5 ปรารถนา
คือนางเป็นผู้ชาย เป็นเพื่อนสนิทนางเอก แต่การพูดจา การใช้คำ ทำให้ฝนคิดว่านางไม่น่าใช่ผู้ชาย
ฝนก็มีเพื่อนผู้ชายนะ แต่ไม่เคยเจอการคุยลักษณะแบบนี้ ใช้คำพูดแบบนี้กับเพื่อนผู้ชายแท้ๆเลย
ฝนก็อธิบายไม่ถูกแต่ตอนอ่านแล้วทำให้คิดตามว่านางเป็นผู้ชายที่กำลังตามจีบสาวยากมาก
อีกทั้งเรื่องการพูดคุยของนางเอกให้บรรยากาศต่างกันเกินไปค่ะ
เวลาคุยกับเพื่อนแล้วก็แฟนดูต่างกันมาก
อาจจะเป็นเพราะคุยกับเพื่อนกับคุยกับแฟนอาจจะให้อารมณ์ไม่เหมือนกันก็ได้
แต่ฝนก็ยังคิดว่าแตกต่างกันแบบแปลกๆอยู่ดี (อาจจะคิดไปเองค่ะ)
แน่นอนว่าส่วนที่ฝนไม่ปล่อนผ่านคือนางเอกคุยกับรุ่นพี่เหมือนคุยกับเพื่อนเลย
null
มันแปลกๆ นางเอกบอกว่าเธอไม่ค่อยสนิทกับนพคุณ แต่นพคุณตอบกลับนางเอกได้แบบว่าซี้กันมาก
ทำให้ฝนคิดว่านพคุณเนี่ย คงเป็นผู้ชายที่ติดคำพูดหยาบคาย…มั้ง
(แบบว่ามีเพื่อนแบบนี้อยู่ค่ะ ไม่ว่าจะพูดเพราะใส่เท่าไร นางก็ตอบกลับหยาบๆเสมอ)
บอกตรงๆเลยว่า ฝนอ่านช่วงประโยคนี้ก็ไม่รู้ว่าใครพูดในประโยคไหนบ้าง ย่อหน้าล่างดูสับสนมาก

ฝนเจอจุดชวนงงด้วยนะ (ขนาดอ่านไม่ค่อยละเอียด)
null
null
สองรูปนี้ทำให้ฝนงงไปสามวินาที
หรือฉันจะอ่านข้าม มีคนชื่อพลอยในเรื่องด้วย?
ตกลงพลอยเนี่ยเป็นพวกคำบรรยายหรือชื่อคน?
อ่านย้ำตั้งสามรอบจนเข้าใจว่าเป็นเพราะเว้นบรรทัดผิด
เว้นผิดนี้ความหมายเปลี่ยน ทำเอาคิดว่าพลอยเป็นหนึ่งในตัวละคร

null
ส่วนประโยคนี้ฝนคิดว่าพลาดค่ะ
เด็กชายที่ฟังพี่ชายอยู่ชื่อวีไหม? คนพูดน่าจะชื่อตรีนะ
ฝนคิดว่าคนเขียนอาจจะงงๆเพราะสระอีเหมือนกันค่ะ

ตรงนี้สำคัญมากกกกกกกกกกกก
คือฝนเจอคำแปลกๆ ศัพท์ใหม่ๆ (ของฝนแต่เก่าของคนอื่น) ในเรื่องเยอะพอสมควร
จุดนี้แหละค่ะที่ทำให้อ่านแล้วเหนื่อย (นอกจากส่วนของเนื้อหา)
คืออ่านแล้วต้องเปิดหาความหมายทันทีเพราะไม่เข้าใจ
เป็นการอ่านนิยายที่เหนื่อยแล้วก็ยุ่งยากมาก
ปรกติฝนอ่านหนังสือแล้วจะไม่สนใจมือถือ แต่อ่านเล่มนี้ต้องมีนางอยู่ติดตัว

null
What’s อัจกลับ?!!!!!!!!!!!!!!!
เกิดมายี่สิบห้าปีไม่เคยได้ยินเลยบอกตรงๆ
วุ่นวายกับตัวเองแล้วก็คนรอบข้างในคำนี้อยู่พอสมควร
กว่าจะเข้าใจว่าอัจกลับคืออะไร แล้วแสงจากไฟคล้ายอัจกลับเป็นแบบไหน ทำเอางงไปหลายคน
อ้างอิง | รูปอัจกลับ

null
ฝนงงกับ “ตุ๊กตาพอร์ซะลิน” มาก อันนี้ก็ไปพึ่งใบบุญพี่เกิ้ลจนรู้ว่านางคือตัวอะไร
อ้างอิง | Porcelain Dolls

ฝนคิดว่ามีคนแบบฝนอยู่เยอะนะที่ไม่เข้าใจว่าคำสองคำด้านบนคืออะไร
อย่างอัจกลับเนี่ยมันเป็นอะไรที่ไม่ค่อยเจอในปัจจุบัน
ถ้าไม่เจอในบ้านโบราณแล้วถามผู้รู้ จะมีทางรู้ไหมว่ามันเรียกแบบนี้
ทุกคนก็เรียกเหมือนกันหมด โคมไฟ
ถึงตัวละครในเรื่องจะรู้จัก จะเข้าใจ จะเปรียบเทียบได้ แต่คนอ่านเข้าใจตามตัวละครไหม?
มั่นใจแค่ไหนว่าคำศัพท์ที่ใช้นั้นคนอ่านจะรู้ซึ้งจริงๆ
คือถ้ามีส่วนขยายอ้างอิงบอกว่าคืออะไรด้านล่างของหน้ากระดาษจะโอเคกว่า
ฝนอาจจะงี่เง่าเรื่องมากเกินไป นิยายไม่ใช่หนังสือเรียน จะอะไรหนักหนา
สำหรับฝน นิยายคือหนังสือเรียนภาษาไทยค่ะ….
ฝนติดใจจริงๆ มันเหนื่อยแล้วก็วุ่นวายมากกว่าเดิมที่ต้องหาว่าคำนี้คืออะไร
ทั้งๆที่เป็นอะไรที่เขาใส่มาให้ฝนได้
นิยายหลายๆเล่มก็ทำก็มี บางคำไม่คิดว่าเขาจะขยายเพิ่มเขาก็ใส่มา
เพราะเป็นคำเฉพาะที่มีแค่บางกลุ่มคนเท่านั้นที่รู้จัก ฝนโอเคกับตรงนั้นมากกว่าไม่มีอะไรเลย
พอหาความหมายเองก็ไม่มั่นใจว่ามันใช่สิ่งที่คนแต่งเขียนบอกไว้หรือเปล่า
จะให้อ่านข้ามไปเลย ก็ได้นะฝนไม่ติด แต่ถ้าทำแบบนั้นแล้วเขาจะใส่มาทำไมให้เปลืองหน้ากระดาษ?
กระดาษหนึ่งแผ่นต้องเสียต้นไม้ไปเท่าไร
อ่านไม่ครบตัวอักษรนี่ฝนคิดว่าขาดทุนกับทำร้ายต้นไม้มากเลยนะคะ
(ใช่ว่าไม่เคยอ่านข้าม แต่ต้องสุดวิสัยจริงๆ แบบทนไม่ไหว รับไม่ได้อะไรแบบนั้น)

null
null
สนธยา กับ วารวัน ก็ทำฝนงง อันนี้ส่วนตัวค่ะ คือฝนอ่อนภาษาเองอันนี้ผิดที่ฝนเอง
ปรกติใช้เดาจากประโยคโดยรอบ สองคำนี้เพิ่งเคยเจอ
แต่ไม่อกไร เพราะคิดว่าเป็นความรู้ใหม่จากหนังสือเพิ่มจากคำอื่นๆก่อนหน้าค่ะ
แต่บางทีก็คิดว่าใช้คำยากไปนิด ยอมรับว่าศัพท์สวยค่ะ แต่ทำให้คนรู้น้อยอย่างฝนงงมากค่ะ #บอกเลย

อย่างที่บอกค่ะ
จุดนี้เป้นความรู้สึก ความคิดเห็นของฝนเอง เรามา share มา discuss กันได้ค่ะ
แต่อย่ามาตีหรือมาด่าฝนก็พอ กลัวววววว


More :
Goodreads


Date: November 16, 2014
null

สืบ… เนื่องจากรัก : ปราณธร

Standard

ชื่อหนังสือ : สืบ… เนื่องจากรัก
ผู้แต่ง : ปราณธร
สำนักพิมพ์ : คำต่อคำ
ISBN : 978-616-7838-51-9
จำนวนหน้า : 344 หน้า

คำโปรย :
กระสุนปริศนา มาเฟียตุ้งติ้ง กับตำรวจหญิงดุ เข้ม เซ็กซี่

รายละเอียด :
“กระสุนปริศนา มาเฟียตุ้งติ้ง กับตำรวจหญิงดุ เข้ม เซ็กซี่”
นาธาน…หนุ่มหล่อมาดแมนแอนด์แฮนด์ซัมไม่แพ้พระเอกนิยายโรมานซ์ เพิ่งตระหนักว่า ‘ภารกิจลับ’ ได้กลายเป็น ‘ภารกิจเละ’ แล้วร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็ตอนสาวเจ้ากระโดดลงจากเบาะมอเตอร์ไซค์สายตรวจ แล้วเล็งปืนลูกโม่จุดสามแปดรุ่นดึกดำบรรพ์มาที่เขาพร้อมประกาศเสียงกร้าว “หยุด อย่าขยับ นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ถอยออกมาจากผู้หญิง ถอยมา ช้าๆ นะ เร็ว!”
ชายหนุ่มอยากจะบอกแม่เจ้าประคุณเหลือเกินว่าเธอกำลังทำให้เขาสับสน ตกลงจะให้อย่าขยับ ให้ถอยออกช้าๆ หรือจะเร็วๆ กระนั้นเขาก็เลือกที่จะทำสิ่งที่น่าจะถูกใจเธอที่สุด เริ่มจากทิ้งเด็กสาวที่เขาประคองอยู่ในอ้อมแขนลงบนพื้น เพราะสิ่งที่เขากลัว…ผู้หญิงกับปืนพร้อมยิง…กำลังยืนข่มขวัญเขาอยู่เบื้องหน้า
นาธานยกมือทั้งสองข้างขึ้นชู เลียริมฝีปากแห้งผาก ดวงตาไม่คลาดจากปากกระบอกปืนสั่นน้อยๆ วินาทีที่ตำรวจหญิงนอกเครื่องแบบนายนั้นสะบัดปืนในมือออกคำสั่งอีก ชายหนุ่มใช้ไหวพริบบวกกับสัญชาตญาณที่มีติดตัวมานานหลายปี หลับหูหลับตาตะโกนบอกฝ่ายตรงข้ามว่า “อย่ายิงค่ะอย่ายิง กะเทยที่ไหนข่มขืนผู้หญิงคะ ไม่มี้!”
มาเฟียจะเป็นอย่างนี้ได้ยังไง!


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
ก่อนแสงรัก


บันทึกหลังการอ่าน…

หน้าม้าค่ะ หน้าม้า!
ฝนเป็นแฟนคลับพี่กก (ปราณธร) แน่นอนว่าเป็นแฟนคลับแบบลับๆ (ไม่เปิดเผยตัว)
ผลงานออกเล่มไหน น้ำฝนซื้อเล่มนั้นค่ะ ซื้อ!!!!
แล้วก็ไม่พลาดเล่มนี้ เพราะมีนัตตี้ แอร๊ยยยย

บอกตามตรงว่าไม่คิดว่านัตตี้จะได้เป็นพระเอกด้วยซ้ำ!
คิดว่าจะได้เป็นแค่คนของคุณหินเฉยๆ
ก็นึกภาพนางเอกของนัตตี้ไม่ออกเลยว่าแบบไหนน๊าถึงจะได้ใจนัตตี้ไป
ในเมื่อนัตตี้นั้นหลงรักแม่ของคุณหิน
แล้วแบบว่านางเอกของพี่กกจะมาแบบน่ารักนุ่มนิ่มซะส่วนใหญ่ไง
พอมองนัตตี้แล้วแบบว่าไม่ใช่อ่ะไม่ใช่ นางไม่น่าชอบสาวแบบนี้แน่นอน
ก็เลยไม่คิดว่านางจะมีเล่มเป็นของตัวเอง
พอนางมีเล่มของตัวเองเท่านั้นแหละ แอร๊ยยย ฉันต้องได้นางมาไว้คู่กับคุณหิน!!!
แล้วก็สอยนางมาจนได้ ทั้งๆที่ตั้งใจจะจิ้มอ่านจาก hytexts ซะหน่อย

สงสัยใช่ไหมว่านางเอกของนัตตี้เป็นแบบไหน
เป็นแบบที่ชอบปกป้อง (เพราะเป็นตำรวจ) ขี้เป็นห่วง (นั้นก็เพราะว่าเป็นตำรวจอีกนั้นแหละ)
ฝนก็เพิ่งรู้ว่านัตตี้ชอบผู้หญิงแนวผู้นำแล้วต้องแอบเอสด้วยนะ เพราะนัตตี้ทนทานตบตีเตะเท่าไรนางไม่สะท้าน
คือแบบว่า มันใช่อ่ะเธอ มันใช่!!!
เนี่ยแหละ นางเอกแซ่บๆแบบนี้ อยู่กับพระเอกแรดๆได้ (นัตตี้มองค้อนใส่)

ถ้าใครกลัวว่าเรื่องนี้จะมาคล้ายกับเรื่องของคุณหิน
บอกเลยค่ะว่าไม่เหมือน แอบหนักกว่านิดหน่อย
ความรู้เรื่องการเป็นพยานเพียบ มีแบบที่ว่าถ้าบังเอิญเจอเหตุการณ์ทำนองเดียวกัน จะไม่ตื่นเต้นแตกตูมแน่นอน!!
รู้แล้วว่าต้องทำยังไง อะไรเป็นอะไรเลยแหละ
แถมนางเอกก็แซ่บค่ะ!!
คือตัวนางนั้นเซ็กซี่ (ในแบบที่นัตตี้บอกมา ซึ่งคนละเซ็กซี่กับของคนอื่นๆ)
นิสัยตำรวจมาไงนางเป็นแบบนั้น บวกกับชีวิตดราม่าเล็กๆน้อยๆถึงขั้นใหญ่มาก (เอ๊ะยังไง)
ทำให้นางทั้งดูดุ เซ็กซี่ แกร่งและอ่อนแอในคนๆเดียวกันได้
ช่วงนางเอกดราม่าหนักๆ ก็ถึงขึ้นจะร้องตาม น่าสงสาร
แต่นางก็ไม่ใช่ว่าทำอะไรเองไม่ได้ไง พอมีคนมาแก้ปมในใจให้นางก็ลุกขึ้นได้แบบสาวแกร่ง
มาถึงส่วนของพระเอก พี่นัตตี้ของน้ำฝน!!!
ทุกคนจะได้เห็นภาคอีกภาคของนัตตี้
ตอนหลอกแต๊ะอั๋งสาว
ตอนหลอกสาวว่าเป็นสาวเหมือนกัน
ตอนหลอกให้สาวอายโดยการทำกับข้าวด้วยชุด… (เค้าไม่บอกหรอก!)
และอื่นๆอีกเยอะแยะ ซึ่งมันน่ารักมากเลยแหละเธอออออออออออ
แต่ที่โดนใจสุดๆคือตอนนางอ้าปากด่าคนแบบตุ๊ด
โอ๊ยยยย ซะใจมาก คืดมอบโล่ให้นาง อยากได้นางภาคแอ๊บสาวมาเป็นพี่สาวมากกกกกก
แต่ตอนนางแมนนี่สุดๆเลยนะ คือหื่นสุดๆ (ไม่ใช่ย่ะ! เสียงนัตตี้) ขี้อ้อนสุดๆ มือไวสุดๆ
แล้วก็รักนางเอกสุดๆด้วย รักแบบออกนอกหน้าด้วยนะ น้าพลอยยันลูกน้องนี่รู้หมด ฮาาา
คนอ่านยังหมั่นไส้ในบางทีเลย (ใช่ไหม เสียงคุณหิน)

คือสนุกอ่ะ เรื่องนี้คิดตามแล้วก็เดาไม่ถูกด้วย!
ฝนอ่านๆไปก็ตามๆเนื้อเรื่องไป แต่พอกำลังคิดว่าเรื่องจะไปทางนี้แน่ๆ ก็ต้องร้องเห้ย!! ไหงเป็นงั้น
อ่านต่อไปอีกก็ อ้าว!! ไม่ใช่เหรอ? อะไรอ่าาาาาาาาาา (รู้สึกเหมือนโดนคนแต่งแกล้งให้หลงทาง)
เริ่ดมากค่ะ เล่อค่ามากด้วย แล้วก็อย่าเดาไปเยอะมากเพราะอาจถูกพี่กกหลอกได้ (หัวเราะ)

PS.
→ จะอ่านเรื่องนี้ให้เข้าใจแบบสุดๆ ต้องไปหาก่อนแสงรักก่อนน๊าาาา (ฝนก็กลับไปอ่านคุณหินก่อนอีกรอบค่อยอ่านเล่มนี้เหมือนกัน) เพราะเรื่องต่อกันเลยยยย
→ เค้าแอบชอบเจ็ดแหละ (เขินน) นางจะมีเล่มของตัวเองไหม? (กระพริบตาปริบๆ)
→ แล้วก็สนใจน้าพลอยมากขึ้นด้วย คุณน้าเท่มากค่ะบอกเลย กรี๊ดดด ดูแมนมาก พอน้าอ้าปากพูกคำคมนี่ก็อยากจะกรี๊ดใส่ (ชูป้ายไฟ)
→ แอบอยากให้มีตอนพีเศษของคุณหินกับหนูน้อยหัวเม้งจัง
→ เพิ่งได้ตุ๊กตาแรดมาใหม่ เลยหยิบมาถ่ายคู่ ไม่ได้มีเจตนาอะไรเลยจริ๊งจริง (นัตตี้ห้ามตีหนูนะ!!)
→ มันสั้นใช่ไหม? สั้นผิดวิสัยฝนอัพใช่ไหม ไม่ต้องสงสัย ติดงานการบ้านเพียบ นี่หนีมาอัพเพราะกลัวลืม

PS.II
→ อันนี้บ่นเรื่องหนังสืออ คือ หนังสือไม่มีแผ่นรองปกหลัง ทำให้รู้สึกเหมือนหนังสือไม่เรียบร้อยยังไงก็ไม่รู้ พอไปเปิดเล่มสีหราชก็ไม่มีเหมือนกัน แต่พอไปเปิดเล่มของห้าปรารถนาดันมี รู้สึกแปลกๆอ่ะ เหมือนไม่ได้มาตรฐานยังไงก็ไม่รู้ หนังสือควรมีแผ่นรองปกหลังด้วยไม่ใช่เหรอ? อันนี้ความเห็นส่วนตัวนะ…..


More :
Goodreads


Date: October 23, 2014