เจรจาต่อ-ตาย ตอน ราคะ : tiara



ชื่อหนังสือ : เจรจาต่อ-ตาย ตอน ราคะ
ชื่อชุด : เจรจาต่อ-ตาย
ผู้แต่ง : tiara
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1778-4
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (กุมภาพันธ์ 2559)
จำนวนหน้า : 195 หน้า

รายละเอียด :
หน่วยเจรจาต่อรองในกรณีเกิดเหตุอาชญากรรม หรือ NIC มีหน้าที่เจรจาต่อรองกับคนร้ายยามเกิดเหตุความไม่สงบต่างๆ ทั้งจับตัวประกัน ชุมนุม หรือยับยั้งเหตุฆ่าตัวตาย และ ‘หัสยุทธ’ คือหัวหน้าหน่วยนั้น
เขาได้รับแจ้งจาก ‘โอบเกียรติ’ คู่ปรับจากทีมสืบสวนว่าเกิดเหตุปล้นธนาคารขึ้น และมีผู้ถูกจับเป็นตัวประกัน ทำให้เขาต้องรีบนำทีมออกไปช่วยกู้สถานการณ์เป้นการด่วน แม้ตะได้เจรจากับคนร้ายจนเหตุการณ์เริ่มคลี่คลาย ทว่าในวินาทีที่เกิดเสียงปืนดังลั่น และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ ทุกสิ่งที่หัสยุทธทำมาสูญเปล่าไปทันที
เขาพอจะโชคดีอยู่บ้างที่มี หมอบุษบงกชจากแผนกนิติเวช ให้ความช่วยเหลือในการสืบคดี ทำให้อะไรๆ รุดหน้าไปมาก ความจริงที่พวกเขาค้นพบเปิดประตูไปสู่การคลี่คลายคดี เกมราคะของใครบางคนกำลังจะถูกเปิดเผย มันซับซ้อนเกินกว่าจะจินตนาการถึง


หนังสือในชุดเดียวกัน :
เจรจาต่อ-ตาย ตอน ตะกละ
เจรจาต่อ-ตาย ตอน โลภะ


บันทึกหลังอ่าน…

ตอนที่นักเขียนโปรโมทชื่อชุดว่า เจรจาต่อ-ตาย ตอน ราคะ น้ำฝนก็เดาเลยว่า อาจจะมี 7 เล่ม ตามหลัก บาป 7 ประการ (Seven deadly sins) เพราะแอบเจอมาเยอะเหมือนกัน ทั้งอนิเมะ ภาพยนต์ หนังสือการ์ตูน นิยายนิยายปกติ แล้วก็นิยายวายที่นำเสนอเรื่องบาป 7 ประการ เลยพอจะเดาจำนวนเล่มได้
แล้วก็จริง นางมีเพื่อนร่วมชุดรวม 7 เล่ม น้ำฝนก็ตั้งใจจะอ่านหลังจากออกครบ เพราะนางบางมาก หญิงกลัวค้าง หญิงไม่รีบ หญิงรอได้ แต่ตอนนี้ไม่รอแล้ว #สารภาพ บอกแบบไม่อาย(แต่เขินมาก)เลยว่า ลัดคิวอ่านเรื่องนี้เพราะอยากร่วมกิจกรรม #รีวิวนิยายtiara ของแฟนเพจ ฺBy tiara #เขินจัง

มาๆ กลับมาที่เนื้อเรื่องดีกว่า
เรื่องนี้เป็นเล่มแรกของเซตเจรจาต่อ-ตาย เป็นเหมือนเล่มเปิดตัว ก็คล้ายๆกับการแนะนำตัวละครและแนะนำทีม NIC (Negotiation in Crime Unit) ทีมนี้มีหน้าที่เจรจาต่อรองกับคนร้ายในกรณีเกิดเหตุอาชญากรรม สมาชิกในทีมมีกันอยู่ 4 คน เปิดฉากแรกก็เจอเหตุการณ์ปล้นธนาคาร ซึ่งคนร้ายพกปืนมาปล้นเงินแล้วมีการจับตัวประกัน เมื่อตำรวจรับทราบเหตุและประเมินสถานการณ์กันจนกระทั้งได้ยินเสียงปืนเกิดขึ้น ทีม NIC ก็ออกโรง มาทำหน้าที่ทั้งสืบข้อมูล รวบรวมหลักฐานให้ได้มากที่สุด ประสานงานกับทีมจู่โจม แล้วก็หาทางให้เหตุการณ์นี้จบลงอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ด้วยการเจรจาต่อลอง ใช้ปากกับข้อมูลเชิงลึกมาหว่านล้อม

น้ำฝนไม่เคยอ่านนิยายสอบสวนใต้นามปากกา tiara เลย ปกติอ่านแต่แนวรัก ชุดสืบสวนก่อนหน้าก็ยังไม่เคยลอง พอมาลองเล่มนี้แล้วประทับใจมาก
เธออออ หญิงไม่คาดคิดว่าได้อ่านนิยายที่มีการบรรยายเหตุการณ์ฉากปล้นธนาคารแล้วก็กระบวนการทำงานของตำรวจเพื่อระงับเหตุได้ค่อนข้างละเอียดขนาดนี้ เหมือนหญิงเป็นสาวไทยมุงยืนอยู่ริมถนนคอยืดยาวส่องเข้าไปในธนาคารเลยทีเดียว

ทึ่งมาก อึ่งมาก รู้แล้วว่าทำไมแฟนๆนิยายของ tiara ถึงติดตามกรีดร้องดีใจเมื่อเปิดนิยายสืบสวนเซตใหม่!

ระหว่างอ่านก็พยายามมองหาจุดที่ตรงกับชื่อตอน “ราคะ” พอเริ่มมีจุดที่แง้มบอกก็พยักหน้าเข้าใจเนื้อเรื่องและจุดสร้างปม แต่พอใกล้จะจบเรื่องดันต้องอ้าปากค้าง เพราะไม่คิดว่าราคะของเนื้อเรื่องจะเล่นกันหนักขนาดนี้! เธอออออ ใครจะไปคิดถึงจุดๆนี้ จากที่คิดว่าเล่นแบบเบาๆ ไม่มากไม่มายให้สื่อพอรู้ว่าเป็นบาปราคะนะ ที่ไหนได้ เห็นเล่มบางๆแบบนี้ยอมรับจริงๆว่า ตอบโจทย์ของบาป 7 ประการว่าด้วยบาปราคะได้จริงๆ น้ำฝนไม่ค่อยแม่นเรื่องบาป 7 ประการมากนะ จำได้แค่ไม่กี่อย่าง พอไปหาข้อมูลเพิ่มเติมแล้วร้องกรีดอีกรอบ ขนาดรอยสักและสีปกยังสื่อเลยเธอออออ

กลับมาที่คู่พระ/นางที่พาให้อ่านไปก็ยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู
พระเอก(หัวหน้าทีม NIC) ที่โสดแต่ไม่สนิทเพราะมีแมวสาวกับสาวใหญ่(ป้าแท้ๆ)อยู่ร่วมบ้าน แต่นางเอกคือโสดสนิท วันๆคุยอยู่กับศพแล้วก็หุ่นยนต์ทำความสะอาด….
ที่ต้องยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดูเพราะพวกนางจีบกันแบบซึนๆ จีบกันเบาๆ ผ่านการจิกกัดด้วยฝีปาก ตบตีกันด้วยวาจา มีมาหากันบ่อยๆทั้งๆที่ห้องทำงานก็ไม่ได้อยู่ติดกัน! เป็นแบบนี้ก็พาให้คนรอบข้างจิ้น ให้หมั่นไส้ ให้ลุ้น ให้แอบแซวกันทั้งลับหลังและต่อหน้า ขนาดน้ำฝนยังรู้สึกหมั่นไส้เลย นี่เหรอวิธีจีบกันแบบผู้ใหญ่???? ทำเอาอยากจะจับมานั่งในห้องเดียวกันแล้ววีดร้องให้รีบๆสารภาพกันตรงๆไปเลย จะได้จบ เดี๋ยวก็หาข้ออ้างเลี้ยงข้าวงี้ จะพาไปส่งบ้านงี้ เดินมาหาเช้าเย็นงี้ เรื่องบางเรื่องไม่ต้องพาตัวเองมาบอกถึงที่ก็ด้ายยยย โอ๊ยยย ทั้งหมั่นไส้ ทั้งเอ็นดู #ฟินเบาๆให้กร๊าวใจ

เรื่องนี้ติดอย่างเดียว นางสั้นไป จบไวไป อ่านแป๊ปๆ ก็เจอคำว่า “โปรดติดตามตอนต่อไป” แง๊ นี่เปิดหน้าหลังอีกสองสามรอบเพื่อมองหาเนื้อหาเพิ่มเติม หญิงขอยาวกว่านี้สักสิบหน้ายี่สิบหน้าาาา #งอแง แล้วกว่าหญิงจะเจอนางเอกก็ครึ่งเล่มไปแล้ว (ครึ่งเล่มแรกจัดเต็มไปกับการคลี่คลายสถานการณ์ปล้นธนาคาร) ความกร๊าวใจเลยมีจี๊ดเดียวให้จั๊กจี้ จนอยากจะหยิบอีกเล่มมาอ่านต่อ อยากเจอความซึนอีก จะมีในเล่มต่อไปใช่หมายยยยย

PS.
→ หญิงพอจะเดาสีปกทั้ง 7 เล่มได้แล้ววว
→ มีความตื่นเต้นว่าเล่มต่อๆไปจะสื่อบาปแต่ละอย่างขนาดไหน แอร๊ยยย เมื่อไรจะออกครบ! จะอ่านรวมทีเดียววววว
→ ถ้าด้วยเรื่องของเนื้อเรื่อง ไม่ค้างนะ มาค้างตรงความกร๊าวใจการจีบแบบซึนๆเนี่ยแหละ ถถถถ

ข้อมูลอ้างอิงเพิ่มเติม
→ บาป 7 ประการ : วิกีพิเดีย
→ Seven deadly sins : wikipedia


More :
Goodreads


Advertisements

สุดที่ร้าย สุดที่รัก : ชาลีน

ชื่อหนังสือ : สุดที่ร้าย สุดที่รัก
ผู้แต่ง : ชาลีน
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1587-2
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (มิถุนายน 2558)
จำนวนหน้า : 422 หน้า

คำโปรย :
การที่ผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างเธอได้มาใกล้ชิด ‘เจ้าชาย’ คงทำให้ใครหลายคนอิจฉา
แต่มันจะดีกว่าไหม ถ้าเขาไม่ได้มาพร้อมปืน… การไล่ล่า… และแก๊งมาเฟีย!

รายละเอียด :
หลังสูญเสียบุพการีทั้งสอง ‘สุดที่รัก’ ซึ่งต้องลาออกจากการเป็นนักศึกษาแพทย์และแบกรับภาระเลี้ยงดูน้องอีกสามชีวิตจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอดของครอบครัว กระทั่งผู้ชายคนนั้นเข้ามาพักอาศัยที่คอนโดฯ หรูซึ่งเธอมีกรรมสิทธิ์อยู่ห้องหนึ่ง… ชีวิตของเธอก็ถึงจุดพลิกผันอีกครา
แม้เขาจะปลอมตัวมา แต่ออร่าของ ‘ความไม่ธรรมดา’ ก็ยังเปล่งประกายจนโดดเด่น คงมีเพียงเธอที่รู้ว่าเขาคือ ‘เจ้าชายเฟลิกซ์’รัชทายาทลำดับที่สองของประเทศเอเดน! ประเทศบ้านเกิดของมารดาผู้ล่วงลับ
และเพราะความคะนองปากของเธอจึงทำให้สถานะที่แท้จริงของเขารั่วไหล แถมยังบังเอิญไปรู้เห็นเรื่องการตายของผู้หญิงที่เขาพามาปาร์ตี้ที่ห้องพักคนหนึ่งซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับแก๊งมาเฟีย เธอจึงถูกลากเข้าไปอยู่ท่ามกลางสถานการณ์เสี่ยงตาย ทั้งยังต้องไปกบดานบนเกาะส่วนตัวที่ห่างไกลผู้คนกับเจ้าชายที่มีข่าวคาวฉาวโฉ่เป็นว่าเล่น
…ถึงจะมีน้องชายเธอไปด้วย แต่เด็กสิบขวบจะช่วยอะไรเธอได้กัน! ชีวิตเธอเหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้ายแล้วจริงๆ!


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน : ครอบครัว เรืองภิวัฒน์
แสนรัก แสนตะวัน


บันทึกหลังการอ่าน…

หนึ่งในหนังสือที่เฝ้ารอคอยอย่างใจจดใจจ่อมาแล้วววววววว (กีดร้องไปสามบ้านแปดบ้าน) และเจ้าชายดันมาช่วงน้ำฝนสอบ…. กว่าจะได้สัมผัสเจ้าชายก็ต้องพิชิตข้อสอบหอบหิ้วไปไหนมาไหนนานหลายวัน! (มโนว่าตัวเองเป็นที่รัก โดนเจ้าชายหิ้วไปนู้นนี่นั้น แต่น้ำฝนหิ้วเจ้าชายไปบ้านกับออฟฟิศและมหา’ลัย ฮาาา)

เรื่องนี้เป็นเรื่องของสุดที่รัก พี่สาวคนโตของบ้านเรืองภิวัฒน์ที่ต้องพบกับความตื่นเต้น(?)ในชีวิตเพราะความคิดชั่ววูบที่มาจากความหมั่นไส้เล็กๆน้อยๆบวกกับมีเพื่อนที่น่ารัก(?)ที่เห็นผู้ชายดีกว่า…… แต่เพราะความตื่นเต้น(?)นี่แหละ ทำให้เจอสิ่งที่เรียกว่าฟ้าหลังฝน
บอกแค่นี้แหละ อยากรู้ความแซ่บเพิ่มเติม ไปหาอ่านเลยค่าาาาาา

ตรงนี้ขอพื้นที่เมาส์
ถ้าใครเคยอ่านแสนรักแสนตะวันมาแล้วก็จะพบเจอเจ้าชายที่ออกมาหวงที่รักนิดๆหน่อยๆ แล้วก็จะรู้ถึงความลำบากของครอบครัวเรืองภิวัฒน์มาบ้างแล้ว แต่นั้นยังไม่รู้สึกอะไรมากมาย ตอนฝนอ่านก็คิดว่า อื้มมมม แสนรักทำงานหนักเพราะที่บ้านมีหนี้ แล้วไปทวงหนี้จนพบรัก (ตามพล็อตนิยายของน่ารัก) อ๋อๆ โดนโกง ขายของ เปิดอู่ไรงี้ ไม่ค่อยซึมกับความลำบากเท่าไร อาจจะเพราะแสนรักเป็นสาวลุยๆด้วยแหละ นางนิสับแมนๆ(คุยกันได้)ไรงี้ พอมาอ่านเล่มของสุดที่รักเท่านั้นแหละ น้ำฝนน้ำตาไหลเลยจ้า (คือไหลจริง) พี่ชาลีนทำร้ายน้องมาก จากตอนแรกที่คิดจะฟินอย่างเดียว ต้องมาดราม่า โฮฮฮ ความลำบากที่แสนรักบอกในเล่มของนาง ยังไม่เท่าที่คนอ่านต้องรู้ในเล่มนี้เลย คิดว่าแสนรักทำงานหนักเพราะอะไร เล่มนี้บอกได้หมดจริงๆ หนักเท่าไหน ที่รักแสดงออกให้เห็นอย่างแจ่มแจ้งเลย (อยากจิเข้าไปช่วยอุปถัมภ์แทนรักเลยทีเดียว #เกี่ยวไหม)

ที่รักพาฝนน้ำตาตกเพราะความรู้สึกของนางที่เก็บมาตลอด แน่นอนว่าความเศร้าอยู่ไม่นานนักเพราะเจ้าชายเธอจ้องจะงาบที่รักอยู่ เจ้าชายเธอเป็นพระเอกแนวใหม่ของบรรดาพระเอกของพี่ชาลีนเลย เรียกความจำครั้งที่อ่านมายังไม่มีใครหื่นแบบเปิดเผยเหมือนเจ้าชายเลยนะ! อาจจะเพราะด้วยความที่เป็นเจ้าชายด้วยแหละ (ความเอาแต่ใจต้องมีต้องได้มาเต็ม) นางถูกใจคนนี้ นางอยากได้ นางต้องได้ ยังไม่รู้หรอกว่าอาการหวง ความรู้สึกหวงหาคืออะไร แต่อยากให้อยู่ใกล้ๆ ก็ต้องอยู่อะไรแบบนั้น บวกกับที่รักก็โตแล้ว เป็นผู้ใหญ่ก่อนวัยด้วยซ้ำเพราะแบกรักภาระต่างๆมากมาย แล้วเมื่ออะไรๆเกิดขึ้น (มันคืออะไร!!!) ที่รักก็ใช้สมองนำก่อน หาเหตุผลมารองรับเพื่อให้ทุกอย่างผ่านไปได้ อ่านไปห็เหนื่อยใจไป ที่รักจะคิดเยอะไปแล้ววววววววว แต่เพราะเป็นแบบนี้ด้วยแหละ ถึงทำให้เจ้าชายที่เอาแต่ใจ เห็นชีวิตเป็นเรื่องสนุก และมีปมเล็กๆในใจ ยอมหยุดและตกหลุมโรงเรียนสุดที่รักได้ ฮิ้วววว

อันนี้ต้องบอกเลยว่า แซ่บมากกกกก อย่างที่บอกไง เจ้าชายเธอจ้องจะงาบที่รัก แล้วแบบฝนอ่านบนรถเมล์ อยากจะจิกกัดผ้าก็ยากมาก จะกรีีดก็ลำบาก เจ้าชายใช้ความโชกโชน(?)ของตัวเองได้ถูกจังหวะมาก แต่ที่แซ่บไม่ใช่เจ้าชายนะ เป็นคุณหมอสุดที่รักนี่แหละค่ะ!! อุต๊ะ คุณหมออออออออออออ ถ้าคุณหมอจะขนาดนี้ #เขินแรงไปซิ

อยากรู้แล้วใช่ป่ะ?
ไปหาอ่านนะเธอ ไม่บอกหรอก (ขำ) พิมพ์ไปก็ลบไป กลัวสปอยแรงมาก แต่อยากหาเพื่อนเมาส์สุดๆ

ฝนติดอยู่นิดหนึ่ง
บทสรุปของเพื่อนที่น่ารัก(?)ของสุดที่รักเป็นยังไง? คือนางเป็นกลไกเป็นตัวเร่งให้พระ/นางป่ะกัน สุดที่รักคบกับเพื่อนคนนี้ต่อไหม? รู้สึกโกรธเพื่อนมากไหม? ถ้าให้มโนและเดาจากนิสัยสุดที่รัก คงไม่โกรธหรอก สุดที่รักเป็นนางงามที่ใจดีมากเลยนะ….. แต่ถึงแบบนั้นนน่าจะมีอะไรบอกได้ว่านางเป็นยังไงต่อไปปปปปปปป

ฝนคิดว่าเล่มนี้ใช้ภาษาพูดในบทบรรยายมากกว่าเล่มก่อนๆ ไม่แน่ใจว่าตัวเองคิดไปเองหรือเปล่า รอ #รักเพลินใจ ที่สั่งแจ่มไปมาส่งก่อนแล้วลองอ่านอีกรอบดู (ทำไมย้อนไกล?) หาเรื่องอ่านพระเอกนิ่มๆไง อยากอ่านอีกรอบ (น่าจะรอบที่สาม) ติดใจท่านชายแรงมาก #เขิน

PS.
รอเล่มของน่ารัก นางจะพบเจอรักแบบไหนน๊าาาา
#ทีมแทนรัก เริ่มอยากรักเด็กฉลาดก็คราวนี้แหละ อ้อนบอกพี่ชาลีนเลยว่าคนนี้ขอ!! (หัวเราะ)
เจ้าชายหรือจะสู้คุณชายกิติภัทเรศวร์ ภาณุ (เขิน) แค่อ่านบทบรรยายที่หลงแล้ว ขนาดออกมาไม่กี่หน้านะนั้น! มั่นใจว่าต้องมีเล่มของท่านชายแน่ๆ (กระพริบตาถี่ๆ)
ยัง ยังไม่จบ เรื่องของเจ้าชายเอเดรียนก็น่าจะแซ่บไม่แพ้น้อง #ปักธงรอค่ะ! เพราะมโนว่าจะมีเอี่ยวกับปมที่ทิ้งไว้อย่างชวนสงสัยในเล่มนี้ (เพราะประโยคที่เจ้าหญิงพูดเลย ทำเอาอยากรู้ไปอีก ฮึยยยย)


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: June 20, 2015

แสนรัก แสนตะวัน : ชาลีน

ชื่อหนังสือ : แสนรัก แสนตะวัน
ผู้แต่ง : ชาลีน
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1300-7
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (กรกฎาคม 2557)
จำนวนหน้า : 318 หน้า

คำโปรย :
หรือพรหมลิขิตจะบันดาลให้เขาตั้งชื่อไร่แห่งนี้เพื่อรอเวลาที่ได้พบกับเธอ… แสนรัก

รายละเอียด :
ชีวิตของ ‘แสนรัก’ ช่างเหมือนกับนางเอกละครหลังข่าวไม่มีผิดเพี้ยน…
พ่อแม่เสียชีวิตไปอย่างกะทันหัน แถมคนใกล้ตัวยังทรยศหักหลังก่อหนี้สินเอาไว้ให้ตามชดใช้อีกหลายสิบล้าน เธอและพี่สาวจึงต้องก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ เพื่อใช้หนี้และส่งน้องสองคนเรียนให้จบ
แต่จู่ๆ ชีวิตแสน ‘น้ำเน่า’ของหญิงสาวก็กลับพลิกตาลปัตร!เมื่อค้นพบเอกสารที่ทำให้สถานะ ‘ลูกหนี้’ ของตัวเองเปลี่ยนไปกลายเป็น ‘เจ้าหนี้’ เธอจึงไม่รอช้า ออกเดินทางไปหาลูกหนี้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพ่อที่ไร่ทางภาคเหนือทันที
ทว่าเรื่องไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะลูกหนี้กลับเสียชีวิต ภรรยาก็พิการ แถมลูกสาวยังมีชีวิตที่ลำบากไม่แพ้เธออีก เจ้าหนี้มือใหม่ถึงกับต้องยกมือกุมขมับแล้วตัดสินใจว่าจะกลับไปตั้งหลัก แต่เพราะโชคชะตาหรืออาจเป็นฟ้าลิขิต เธอจึงบังเอิญได้งานที่ไร่ข้างๆ ระหว่างรอเวลาจะกลับไปหาลูกหนี้อีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าแสนรักจะคิดผิด… เพราะนอกจากจะหาวิธีทวงหนี้ไม่ได้ เธอยังมีเรื่องวุ่นวาย ‘หัวใจ’ เพราะเจ้านายหนุ่มคนใหม่ไม่เว้นแต่ละวัน
โอย… แสนรักบอกได้คำเดียวเลยว่า… เครียด!


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน : ครอบครัว เรืองภิวัฒน์
สุดที่ร้าย สุดที่รัก


บันทึกหลังการอ่าน…

ได้ฤกษ์หยิบผลงานของหนึ่งนักเขียนในดวงใจขึ้นมาอ่านเรียกความจำ
แหมะ เล่มต่อ (สุดที่รัก) กำลังจะมา ฝนเลยต้องหยิบเล่มก่อนหน้าที่เป็นเล่มของน้องสาวอย่างแสนรักมาอ่านทบทวนเนื้อหาก่อนซิเนอะ (อย่างกับเตรียมสอบ)

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ฝนเห็นชื่อคนแต่งปุ๊บจิ้มซื้อปั๊บ กลัวหมด! ฝนติดใจผลงานพี่ชาลีนมาตอนอ่านเรื่องของแฝดค่ะ (ตกหลุมรักเพราะเรื่องของท่านชายเลย) สองเล่มนั้นอ่านสองรอบด้วยนะ ยืมเพื่อนมา ยืมแล้วยืมอีก นี่ก็อยากจะยืมอีกรอบ (เมื่อไรจะรีปริ้นนนนน) เห็นว่าจะรีปริ้นเร็วๆนี้ ก็รอ ร๊อ รอ อยากจะตามเก็บมาก มากแบบสุดๆ

มาเข้าเรื่องกันดีกว่า
แสนรักไปตามทวงหนี้แล้วดันเกิดเหตุต้องทำงานอยู่ที่ไร่ของคุณแสน(ตะวัน) ด้วยความที่ลักษณะท่าทางกับอะไรหลายๆอย่างไม่เหมือนกับคนอกหัก (ที่แสนรักอ้างไว้เพื่อให้ได้งาน) บวกกับแสนรักมีนามสกุลที่มีชื่อเสียง ทำให้คุณแสนไม่ไว้ใจ หาเรื่องจับผิด แต่ก็เรียกใช้งานตลอด คนรอบข้างก็เข้าข้างแสนรัก แม้กระทั้งหมาที่เขาเลี้ยงไว้! ทำให้คุณแสนออกอาการหาเรื่องทะเลาะกับเด็กตลอด สุดท้ายก็ได้เด็กมาแต่งงานด้วย ฮาาา (สมน้ำหน้าไปซิ 11 ปีเลยนะเธอออออ)

เรื่องระหว่างคุณแสนกับแสนรักไม่ค่อยมีความหวานมาให้เห็นเท่าไรค่ะ ออกแนวทะเลาะกันมากกว่า ด้วยวัยที่ต่างกันด้วย ทำให้ความเห็นมักไม่ลงรอยกันเท่าไร (ย้ำจริงกับเรื่องอายุ) จะเน้นไปสายดราม่าทางฝ่ายแสนรักมากกว่า ฝนอ่านก็คิดตามนะว่า ทำไมคนที่ติดหนี้ถึงไม่มีความละอายบ้าง กลับเป็นคนที่ตามหนี้ที่ต้องลำบากใจ คิดเยอะ เห็นใจ แล้วก็อีกมากมาย มันไม่แฟร์ยังไงไม่รู้ อ่านไปก็หมั่นไส้แม่ของคุณน้ำผึ้ง เงินไม่ใช่น้อยๆ หนีไม่พอ ยังหาเหตุผลต่างๆนานาเข้าข้างตัวเองว่าไม่ผิด ไม่คิดเลยเหรอว่าครอบครัวคนอื่นเขาก็มีเรื่องดราม่าเหมือนกัน (ถอนหายใจ)
กลับมาที่พระ/นาง แอบคิดว่าหวานน้อยไปนี๊ดดดด แสนรักรู้ตัวว่าหวั่นไหวให้กับคุณแสนช้าไปหน่อย มาจนใกล้จบเล่ม ส่วนคุณแสนนี้เหมือนจะรู้ตัวนานแล้ว อาการนางมาก่อนเลย เชื่อแล้วที่มีคนบอกว่า ความรักทำให้เราเด็กลง เพราะคุณแสนเธอหาเรื่องทะเลาะเองด้วย หึง หวง ห่วงก็ไม่บอกตรงๆ ทะเลาะใส่บ้าง ออกอาการแบบทำคนงงบ้าง มันไม่ cool เลยนะพี่ (เลียนเสียงพี่ต้นไม้) แต่ชอบคุณแสนอย่างนึงนะ คือพอนางรู้ว่าตัวเองผืด ที่ทำไปไม่โอ นางเดินไปขอโทษเลย ไม่งอแง ไม่ท่ามาก ขอโทษตรงๆ อยากจะยกนิ้วให้นาง พี่เท่ห์มากค่ะ #บอกเลย

เรื่องนี้สั้นๆ เบาๆ ไม่หนักเหมือนคู่แฝด เล่มนั้นประทับใจมากกกกกกกกกกก แสนรักติดเหมือนจะจบเร็วไปนิด แต่อ่านแล้ว feel good นะจ๊ะ

สั้นๆ เพราะอ่านทวนความจำรอบสอง ครบปีแล้วละที่ได้อ่านมา จำได้ว่าอ่านเรื่องนี้เมื่อปีที่แล้ว ได้คุยกับพี่ชาลีนครั้งแรกผ่านเมล(ส่งไปเรื่องสลับชื่อในนิยาย)ก็ปีที่แล้วเหมือนกัน (เขินนน)

PS.
→ พี่ชาลีนเคยบอกว่าในกลุ่มเพื่อนสาวของคู่แฝด เรียงลำดับแล้วเรื่องที่จะมาก่อนคือ นานา คุณหญิง ต่อด้วยฟ้าใส รออออออออออ
→ รอเรื่องของบ้านตระกูลนี้ด้วย สุดที่รัก น่ารัก และแทนรัก (แอร๊ยยยย) อยากจิเต๊าะน้องแทนรักจัง จะมีเรื่องของนางไหมน๊าาาาา (น้ำฝนผู้คลั้งไคล้คนฉลาด)
→ แน่นอนว่า รออ่านพี่ลมเหนือสุด! ขอให้มีเรื่องของนางด้วย (น้ำฝนผู้คลั้งไคล้ผู้ชายสายศิลป์!) #เลือกซักหน่อยดีไหม


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 18, 2015

แรกเกี่ยวดวงใจ : อัญชรีย์

ชื่อหนังสือ : แรกเกี่ยวดวงใจ
ชื่อชุด : ชุด Charming Triplets หล่อร้ายยกกำลังสาม
ผู้แปล : อัญชรีย์
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1521-6
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 377 หน้า

คำโปรย :
ฝาแฝดบ้านตองหนึ่งทำให้พวกเธอทั้งสามรู้ซึ้งว่า…
การต้านทานเสน่ห์ของพวกเขานั้นยากยิ่งกว่าการแยกแยะว่าใครเป็นใคร!

รายละเอียด :
แม้ ‘อนัญลักษณ์ สิรวัชญ์’ ฝาแฝดคนสุดท้องของบ้านตองหนึ่งจะชอบทำตัวแปลกแยก ต่อต้านสังคม และเย็นชาสุดขั้ว แต่เขากลับมีฟีโรโมนแรงกล้า ดึงดูดสาวๆ ให้อยากจะโถมตัวเข้าหามากมาย และเขาก็ไม่เคยปฏิเสธใคร ยกเว้นเธอ…‘หทัยภัทร’ ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาวางตัวให้เป็นเพื่อนสนิทมานมนานและไม่คิดอยากเลื่อนฐานะ แม้จะรู้ว่าเธอคิดเป็นอื่นกับเขาก็ตามที และทุกวันนี้เธอก็ยังตัดใจจากเขาไม่ได้ จนกลายเป็นสาววัยสามสิบกว่าที่โสดและยังซิง!
แต่แล้วโชคชะตาก็เหมือนจะให้โอกาสเธอบ้าง เมื่อเขาอาสามาอยู่เป็นเพื่อนร่วมบ้านชั่วคราวเพราะเธอไม่สามารถอยู่คนเดียวในบ้านตัวเองซึ่งเคยเกิดเหตุฆาตกรรมมีคนตายถึงสี่ศพได้!
…นี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่สาว (อีกไม่นานก็จะ) แก่อารมณ์เปลี่ยว (เหงา) อย่างเธอจะลองทำลายกำแพงน้ำแข็งนั้นอีกสักที!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
หนึ่งร้อยพันรัก
สลักไว้ในใจเดียว


บันทึกหลังการอ่าน…

มาถึงพี่เฟิร์สที่รอคอย หลังจากเจอความเย็นชาอย่างแสนร้ายกาจมาแล้วในเล่มของพี่เดียว อยากจะบอกเลยว่าอ่านจบปุ๊บอยากจะย้อนกลับไปอ่านหน้าแรกปั๊บทันที! พี่เฟิร์สคือที่สุด พี่เฟิร์สคือสุดยอด พี่เอาใจหนูไปเลยค่ะ หนูยกให้!!!!!!!! (จับวางพี่เฟิร์สไว้ข้างพี่จีน แซงหน้าคุณเขมและพระเอกคนอื่นๆ)

พออ่านพี่เดียวจบปุ๊บ ฝนอ่านพี่เฟิร์สต่อปั๊บ อ่านที่บ้านคุณอา ระหว่างลุงป้าอาๆและป๊ะกำลังนั่งเม้าส์กันอยู่ น้ำฝนก้ควง(?)พี่เฟิร์ส สร้างโลกส่วนตัวกันสองคน (แอร๊ยยยย)

ชอบสุด #บอกเลย #ตรงนี้ #ผู้หญิงมักชอบผู้ชายเลว #ผิด

พี่เฟิร์สไม่ได้เลวค่ะ พี่เดียวเธอใส่ร้ายป้ายสี (เข้าข้างสุด) ถ้าเอาตามที่ฝนคิด อย่างพี่เฟิร์สน่าจะเข้าข่ายเรียกว่าเป็น มนุษย์ geek (คืออะไร? จิ้มจ๊ะ) คือฝนทำงานสายนี้ไง (สายไอที) เจอคนแบบพี่เฟิร์สก็พอสมควร เลยไม่คิดว่านางแปลกประหลาดเท่าไร ออกจะ so hot มากด้วยซ้ำ (บอกแล้วว่าเข้าข้างสุด) เวลาอ่านในสิ่งที่พี่เฟิร์สเป็น พี่เฟิร์สคิด หรือคนรอบข้างคิดเกี่ยวกับพี่เฟิร์ส ฝนก็ติดจะขำมากกว่า เออจริง เออใช่ ในหัวก็แว๊บภาพของพวกรุ่นพี่ที่รู้จักตลอด เหมือนสุดๆ อันนี้ใช่เลย (หัวเราะในใจกันไป) คิดแบบนั้นบ่อยๆ ทั้งเรื่องการแต่งกาย ทั้งเรื่องอาหาร แนวการใช้ชีวิต แม้กระทั้งความรัก!

เล่าเรื่องก่อนเนอะ
พี่ภัทรเธอเจอเหตุที่ทำให้ไม่สามารถอยู่บ้านคนเดียวได้ แต่เธอก็ไม่อยากจะขายบ้านทิ้ง ก็พยายามหาคนไปอยู่ด้วย หวยล็อคที่พี่เฟิร์ส สุดที่รักของตัวเอง คนที่พยายามตัดใจเท่าไรก็ตัดไม่ได้ซักที (ถาม! ล็อคเพราะใคร ถ้าไม่ใช่เพราะพี่เดียว นี่ก็พ่อสื่อสุดๆ) รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่สนใจตัวเองหรอก แต่ก็ทนอยู่กับความชอกช้ำในใจมาตลอด แล้วดูเหมือนจะทำอะไรไม่ได้ พอคนรอบข้างยุบวกกับใจนำพา เลยอาศัยความใกล้ชิดในบ้านของตัวเอง อ่อย!! (อยากจิไปอ่อยบ้างงงงงง) สุดท้ายก็….จบ! (เดี๋ยวๆๆๆ จบไวไปไหม) #หัวเราะ คือพี่ภัทรเธออ่อย แล้วก็กิ๊กกัน ทะเลาะกัน หนีกัน แล้วก็ง้อกัน จบเรื่องไง story ระหว่างนั้นก็อ่านกันเถอะะะะ เล่ามากกว่านี้คือหมดสนุกเลยนะ อ่านเลย เชื่อดาวซิ ดาวไม่หลอกคุณหรอก ฮาาาา (ดาวเป้นใคร!)

ถ้าจะให้เม้าท์ถึงความรักของทั้งคู่ จะเรียกว่าคู่หนีมากกว่า ต่างคนต่างรักกันแต่ไม่บอก ทิ้งเวลา ปล่อยเวลา หนีห่างกันมาเป็นสิบปีกว่าจะลงตัว เล่นเอาคนอ่านก็เหนื่อยตาม พี่ภัทรคิดว่าพี่เฟิร์สไม่น่าจะรักกลับ ถ้าสารภาพตรงๆคงอกหัก ขนาดไม่สารภาพตรงๆ พี่เฟิร์สดูเหมือนจะรู้แล้ว แต่เขายังเฉย สู้หนีใจตัวเองไปตามทางของตัวเองดีกว่า ส่วนพี่เฟิร์ส นางรักพี่ภัทรนะ รักจริงๆ แต่กลัว กลัวว่าตัวเองจะดีไม่พอ กลัวว่าความเป้นตัวตนจะทำร้ายพี่ภัทร เลยปล่อยไป ทำเป็นเงียบ นิ่ง แล้วก็คงสถานะเพื่อนเอาไว้แบบนั้น (สงสารพี่ภัทรมาก ตรงนี้) แถมยังมีหน้าไปบอกพี่ภัทรว่า ตัวเองอยู่ที่เดิมตลอดสิบปี มีแต่พี่ภัทรที่หนีไปหมั้นกับคนอื่น บ้าเหรอพี่เฟิร์ส! ไม่หนีก็เจ็บหนักซิ ตัวเองทำให้เขาหนีไปเองต่างหาก ว่าแล้วก็หงุดหงิด แต่ความหงุดหงิดพี่เฟิร์สหมดไปกับฉากง้อพี่ภัทร! แม่เจ้า พ่อคุณทูนหัว ง้อได้ทำใจอ่อนมากกกกกกก (อยากรู้ละซิ ไม่บอกหรอกว่าง้อยังไง! ฮาาาา) จุดนี้เนี่ยแหละที่ทำให้หลงพี่เฟิร์ส นางสะเทือนใจสุดตอนที่พี่ภัทรหันหลังให้ นางสำนึกได้ว่าพี่ภัทรคงไม่กลับมาแล้วแน่ๆ แล้วตัวเองก็รั้งไว้ไม่ไหวแล้ว หัวใจตัวเองหลุดไปให้พี่ภัทรแล้ว นางถึงกับไข้ขึ้นเข้าโรงพยาบาลจ้า นางรักจริงเลยนะนั้น รักจริงๆ รักสุดใจ โอ๊ยยยยย พอง้อก้มาแบบเร็วสุด รีบเลยทีนี้ ทำทุกทางที่ทำให้พี่ภัทรไม่หนีไปไหนอีก ยิ่งกว่าพี่เดียวอีก (บอกแล้ว พี่เฟิร์สคือที่สุด!)

“ผมจะต้องทำยังไงบ้าง ภัทรถึงจะมีความสุขจนไม่อยากทิ้งผมหนีไปไหนอีก”

พ่อคุ๊ณณณณณณณณณ ประโยคนี้แหละชอบมากกก คือนางทิ้งตัวตนของตัวเองหมดเพื่อพี่ภัทรเลย นางคิดหนักมากเลยนะนั้น แอร๊ยยยยยย พวกแบบมนุษยื geek เนี่ย รักจริง รักมั่นแค่คนเดียวด้วยนะ เหมือนกับพี่เขาคลั้งไคล้ของที่ชอบนั้นแหละ อิจฉาพี่ภัทร ณ ตอนนั้นเลย!!! (ก่อนหน้านั้นคือสงสารนาง)

ฟินลอยเลยจ้า ว่าแล้วก็กลับไปอ่านแากนั้นอีกรอบดีกว่าาาาา (ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงในฉากนั้นจริงๆนะ เชื่อดาวซิ!)

PS.
→ มานั่งพิมพ์ตอนไข้ขึ้น ง่วงไป พิมพ์ไป ก็ฟินพี่เฟิร์สไป นี่เหลืออีกสองเรื่องที่อ่านจบแล้วแต่ยังไม่ได้อัพบล็อค!
→ พี่เฟิร์สคือที่สุดจริง หลงรักนางมาก แอร๊ยยยยย ล้มพี่จีนไม่ได้ แต่ทำให้หวั่นไหวได้เลยคนนี้
→ ในสามเล่มตองหนึ่ง ยกเรื่องนางให้เป็นพี่สุด สุดจริงๆ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 18, 2015

สลักไว้ในใจเดียว : อัญชรีย์

ชื่อหนังสือ : สลักไว้ในใจเดียว
ชื่อชุด : ชุด Charming Triplets หล่อร้ายยกกำลังสาม
ผู้แต่ง : อัญชรีย์
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1520-9
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 365 หน้า

คำโปรย :
ฝาแฝดบ้านตองหนึ่งทำให้พวกเธอทั้งสามรู้ซึ้งว่า…
การต้านทานเสน่ห์ของพวกเขานั้นยากยิ่งกว่าการแยกแยะว่าใครเป็นใคร!

รายละเอียด :
‘อนันยช สิรวัชญ์’ ฝาแฝดคนรองของบ้านตองหนึ่งถึงคราวเครียด เมื่อจู่ๆ ก็มีสาวใสซื่อวัยยี่สิบสองหอบลูกแฝดสองมาขอค่าเลี้ยงดู! เด็กน้อยไม่ใช่ลูกของเขาแน่ อนันยชมั่นใจ และมีแววว่าน่าจะเป็นลูกของน้องชายซึ่งยังไม่สามารถลากตัวกลับเมืองไทยมารับผิดชอบเรื่องนี้ได้ในเร็ววัน ภาระในการดูแลหนูน้อยแฝดสองกับคุณแม่ยังสาวจึงมาตกอยู่ที่ผู้ชายที่เกลียดเด็กเป็นที่สุดอย่างเขาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว!
เงินและที่พักอาศัยคือสิ่งที่เขาจัดแจงให้โดยไม่เอาตัวเข้าไปวุ่นวายสร้างความผูกพันโดยใช่เหตุ เพราะเขารู้สึกได้ว่าภายใต้ท่าทางใสซื่อดูไม่มีพิษมีภัยของเธอมีบางอย่างไม่น่าไว้ใจและเขาควรจะต้องระวังและเว้นระยะห่างจากเธอไว้ให้มาก
…ก็เขาหน้าตาเหมือนคู่ขาเก่าของเธอซะขนาดนี้… เกิดเธอหวั่นไหวกับเขาอีกคนขึ้นมา สถานการณ์คงน่าลำบากใจพิกล เขาจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอย่างแน่นอน!


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด Charming Triplets หล่อร้ายยกกำลังสาม
หนึ่งร้อยพันรัก
แรกเกี่ยวดวงใจ


บันทึกหลังการอ่าน…

อ่านพี่หนึ่งจบไป แน่นอนก็ต้องต่อด้วยพี่เดียว กามเทพที่ทำให้พี่หนึ่งกับหมอแนนได้มาป่ะกัน

ถ้าพี่หนึ่งเป็นความรักบนความผูกพันธ์ที่ถูกจุดขึ้นด้วยความเข้าใจผิด
พี่เดียวจะเป็นความรักที่เกิดจากความต่าง (ขำ) ดูดราม่า ไม่ใช่! เป็นความต่างในอารมณ์มากกว่า พี่เดียวเป็นสีแดง ร้อน นางเอกเป็นสีฟ้า เย็น อะไรแบบนั้น

พี่เดียวเป็นผู้ชายที่ปากจัด ไม่ซิต้องบอกว่า ปากร้ายแต่ใจดี นางไม่ถึงกับปากจัด แค่ร้าย แรง ตรง แต่น้ำใจนางงามมาก มีอุดมการณ์ในตัวเองสูง เห็นได้จาก อดีตเมียน้อง นางจะไม่ยุ่ง อยากได้มากแค่ไหนจะไม่ยุ่ง จนวุ่นวายตบตีกับตัวเองอยู่พักใหญ่ ดูเป็นผู้ชายที่มีความเป็นผู้ชายในโลกปัจจุบันสูง ยังไงดี เหมือนในชีวิตจริงๆเลย (เพราะมีเพื่อนที่คล้ายๆนางอยู่ พวกปากร้ายแต่ใจดี) นี้แหละพี่เดียว

แล้วพี่เดียวไปตกหลุมคุณแม่ลูกแฝดได้ยังไง ฝนคิดว่าน่าจะมาจากการเฝ้ามองนะ มองไปมองมากลายเป็นอยากได้ (แหนะ!!)
คือคุณแม่น้องแฝดมาหาเพราะเข้าใจผิดคิดว่าพี่เดียวคือพ่อของลูกตัวเอง (กรรมตามทันไหมพ่อคุณ ไปทำอะไรพี่หนึ่งไว้ สมน้ำหน้า!) พอสืบความจากน้องชายตัวดีของตัวเองก็รู้ว่ามีความเป็นไปได้สูง ถึงจะไม่ไว้ในคุณแม่น้องแฝด 100% แต่ก็ยอมช่วยเหลือ (จนคนอ่านอยากจะหอบลูกหอบเต้าไปอ้างสิทธิ์บ้าง) ด้วยความที่ตัวเองดูคนออก ดูคนเป็น นางเลยมีลางสังหรณ์(?)ว่านางเอกมีเรื่องปิดบังอยู่แน่ๆ (ก็มีจริงๆนั้นแหละ) ไม่ไว้ใจซิทีนี้ แต่ก็ไม่อยากจะยุ่ง อ้างว่ากลัวนู้น กลัวนี่ จริงๆแล้วกลัวใจตัวเอง เพราะดันเกิดการปิ๊งปั๊งแล้วตั้งแต่ครั้งแรกที่พบหน้ากัน!! แล้วด้วยความที่ตัวเองมีคติในใจว่า เมียน้องจะไม่ยุ่ง ถึงเป็นแค่อดีตก็ไม่ยุ่ง เลยได้แต่หนีใจตัวเองจนหงุดหงิด หาเรื่องคุณแม่น้องแฝดไปเรื่อย ใครมาคุยด้วยก็ไปหวงก้างเขา หางานทำได้ก็ไปว่าเขา จนเขาเข้าใจผิดไปต่างๆนานา (พ่อคนปากเสีย!) สุดท้าย พอรู้ความจริงเท่านั้นแหละ ฉีกกฏทุกสิ่งอย่าง อะไรที่เคยๆกดไว้ แตกทะลุออกมาหมด อยากได้ใช่ไหม ต้องได้ซิ! ได้แบบเดี๋ยวนั้นด้วยนะ ไม่ลงไม่รออะไรแล้ว ใครจะว่าอะไรพี่เดียวสนเสียทีไหน พี่เดียวนี่เป็นพี่เดียวจริงๆ (ส่ายหัวด้วยความระอา)

ส่วนคุณแม่น้องแฝด ชีวิตแสนดราม่า แต่ไม่เคยจะนำความดราม่ามาใช้ประโยชน์เลย มีคราวนี้นี่แหละที่หน้าด้านนำความดราม่าของตัวเองเข้ากรุง(ดูใช้คำ)มาเพื่อลูกน้อยๆสองคน แล้วดั๊นไปเจอคนปากร้าย(แต่มีนัยยะแอบแฝง)อย่างพี่เดียว ฝนก้สงสารคุณแม่น้องแฝดจริงๆ ที่ไปตกหลุมพรางพี่เดียว เหมือนจะหลุดจากดราม่า มาเจอคนเอาแต่ใจแทน โถ่ๆ ชีวิตของคุณแม่ยังสาวที่ได้ลูกชาย(?)เพิ่มมาอีกหนึ่งคน #เดี๋ยวนะ

เรื่องนี้เข้าทางคำที่ว่า “เกลียดสิ่งไหนได้สิ่งนั้น” จริงๆ เพราะพี่เดียวนางเกลียดเด็ก เพราะเป็นอันตรายต่อของสะสมสุดรัก แต่ได้เด็กมาทีเดียว 2 คน วัยกำลังซนด้วยนะ แล้วดูเหมือนพี่เดียวจะไม่ทุกข์ร้อนอะไรมากมาย ขนาดของรักของหวงพังนางยังไม่หือไม่อือ (แน่ซิ นางได้แม่เด็กมาแทะโลมแล้วนิ!!) กำไรล้วนๆเลยพี่เดียว (หัวเราะ)

PS.
→ ชื่อจริงพี่เดียว อ่านยากไปนิดนึง (น้ำตาไหล) ความสามารถของน้ำฝนยังไม่ถึงซินะ
→ เรื่องนี้เจอแฝดเยอะมากกกกกกก อิ่มแฝดกันเลยทีเดียว
→ ยังๆ พี่เดียวยังไม่ถูกใจฝน ยังตีพี่จีนไม่ได้


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 17, 2015

หนึ่งร้อยพันรัก : อัญชรีย์

ชื่อหนังสือ : หนึ่งร้อยพันรัก
ชื่อชุด : ชุด Charming Triplets หล่อร้ายยกกำลังสาม
ผู้แต่ง : อัญชรีย์
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1519-3
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2558)
จำนวนหน้า : 302 หน้า

คำโปรย :
ฝาแฝดบ้านตองหนึ่งทำให้พวกเธอทั้งสามรู้ซึ้งว่า…
การต้านทานเสน่ห์ของพวกเขานั้นยากยิ่งกว่าการแยกแยะว่าใครเป็นใคร!

รายละเอียด :
จู่ๆ ก็มีหญิงสาววัยใสบุกมาหาเพื่อทวงสัญญาที่เคยตกลงว่าจะเป็นแฟนกัน! ‘อนัญญะ สิรวัชญ์’ก็ถึงกับต้องกุมขมับ เพราะเขาแน่ใจว่าไม่รู้จักเธอและไม่เคยไปสัญญาอะไรทำนองนั้นกับใคร ครั้นปฏิเสธและไล่เธอกลับไปด้วยท่าทีนิ่งและเย็นชา ก็โดนสาวเจ้าบริภาษเสียยกใหญ่หาว่าเขาไร้ความรับผิดชอบสิ้นดี!
แต่เมื่อได้รู้ว่าต้นเหตุของเรื่องคือน้องชายเขาและคนตรงหน้าคือ ‘หนูแนน’สาวน้อยที่เคยชอบตามติดเขาแจเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก ความรู้สึกผิดที่ท่วมท้นก็ทำให้เขายอมคบกับเธอโดยดี และหลังจากรับรู้ถึงอุดมการณ์อันแรงกล้าและเข้าใจถึงเหตุผลที่เธอต้องทำเช่นนี้ ความชื่นชมและความรู้สึกดีก็เกิดขึ้นทันทีที่กลางใจ
เขาจึงเฝ้าทำดีเพื่อให้เธอหายโกรธ ทว่าท่าทีตัดรอนไมตรีและพยายามผลักไสเขาออกไปจากชีวิตของเธอกลับทำให้เขาบันดาลโทสะจนเกิดเหตุการณ์บานปลายใหญ่โต… เธอเคยหาว่าเขาไร้ความรับผิดชอบ คราวนี้ล่ะเขาจะแสดงความรับผิดชอบให้ถึงที่สุดเลยทีเดียว!


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด Charming Triplets หล่อร้ายยกกำลังสาม
สลักไว้ในใจเดียว
แรกเกี่ยวดวงใจ

หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน : แก๊งค์คุณหมอ
ปรายใจ
มารร้ายคู่หมายรัก
ปราการรัก (ไม่) ร้าย ชุด Sea Breeze… Sweet Trang
คู่เรียงเคียงขวัญ


บันทึกหลังการอ่าน…

ได้อ่านเซตคุณหมออีกคนแล้วววว แถมมาพร้อมกับแฝดสาม สาวคลั้งแฝดอย่างฝนจะพลาดได้ยังไง ถูกป่ะ!

เล่มนี้มาแบบอ่านเรื่อยๆแต่อ่านได้ไว เพราะนางแอบบาง
เป็นความรักบนความผูกพันธ์ที่ถูกจุดขึ้นด้วยความเข้าใจผิด ฝนคิดว่างั้นนะ คือหมอแนนถูกพี่เดียว (น้องชายพี่หนึ่ง) อำแล้วเข้าใจผิดคิดว่าพี่เดียวเป็นพี่หนึ่ง พี่หนึ่งก็เข้าใจผิดคิดว่าหมอแนนเป็นเด็กใจแตก จนเกิดเรื่องขึ้นวุ่นวายมากขึ้นกว่าเดิม (ของเดิมก็วุ่นอยู่แล้ว) หมอแนนก็โกรธ น้อยใจ ไม่อยากเจอหน้า หนีๆๆ ส่วนพี่หนึ่งก็รู้สึกผิด อยากเจอหน้า อยากง้อ จนสนใจ ตกหลุมหมอแนนเรียบร้อยโรงเรียนหมอแนน พระ/นางทะเลาะกันไปมาจนได้หมั้นกัน (คนหนึ่งโมโหจนร้องไห้ อีกคนอยากจุ๊บปลอบแต่ดันไม่ใช่แค่จุ๊บไง) พอหมั้นกันแล้วเรื่องไม่จบแค่นั้น หมอแนนยังคงอยากหนี แต่อีกคนอยากตาม ตามจนได้กัน เอ๊ย ได้รัก ได้จูนความรู้สึกให้พอดีกันระหว่างสองคน ได้แต่งงานกัน จบเรื่องงงงง

เรียกว่าเป็นเรื่องที่อ่านได้เรื่อยๆ ฟิลกู๊ด ไม่หวือหวา แต่กระตุ้นหัวใจได้เหมือนกัน

พี่หนึ่งนางตกหลุมรักหมอแนนแรงมาก แรงแบบคนอ่านสงสาร นางหลงหมอแนนจนโง่หัวไม่ขึ้น หลงจนหึงหน้ามืดตามัว หลุดมาดหนุ่มเจ้าระเบียบดูภูมิฐานเลย (หัวเราะ) ตอนนางงอแงน้อยใจคิดว่าหมอแนนไม่รัก ตอนที่กังวลจิตตก หวงก็หวง ห่วงก็ห่วง รักก็รัก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก ฝนอ่านแล้วก็ขำปนสงสารปนเอ็นดู พ่อคุ๊ณณณ ถ้าอาการหนักขนาดนั้นย้ายออฟฟิศไปปักหลักกับหมอแนนเถอะ ท่าจะไม่ไหวแล้วนะนั้น (ฮาาา)

ส่วนหมอแนน เป็นคุณหมอที่พอรักแล้วแล้วทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะทำตัวยังไง จนทำให้พี่หนึ่งเข้าใจผิดในหลายๆอย่าง แต่พอคุยกันลงตัวแล้วเธอก็ปรับตัว พยายามจูนเข้าหากัน หาจุดที่ลงตัวโดยที่ไม่ลบตัวตนของตัวเอง ยังคงความเป็นตัวของตัวเองอยู่ ฝนชอบนะ หมอแนนทำพี่หนึ่งหลุดเยอะมากกกก

ถ้าถามว่าในเล่มนี้ฝนประทับใจส่วนไหนมากที่สุด
ประทับใจส่วนที่บรรยายเรื่องคุณหมอในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ค่ะ ความลำบาก ความขาดแคลน ทัศนคติของคนรอบข้างแล้วก็ตัวคนที่ได้ทำงานอยู่ที่นั้น ชอบนะ มองเห็นแง่มุมต่างๆอย่างเห็นได้ชัดเลยยยยย

อย่างที่บอกเนอะ อ่านแล้วแฮปปี้ ฟิลกู๊ต ไม่หวือหวา เรื่อยๆ แต่อิ่มแบบลงตัวนะ ไม่ขาดไม่เกิน คุณเขม (พิษพันธกานต์) นางจะดราม่าหนักกว่า (ก็แน่ละซิเธอ!!)

PS.
→ พี่หนึ่งยังล้มพี่จีน (มารยารักร้อยเล่มเกวียน) หนุ่มในดวงใจฝนไม่ได้ค่ะ!! รักมั่นมากกับพี่จีนนนน
→ กล่องของแจ่มที่มาพร้อมแฝดแน่นเกิ๊น ใส่ปกไม่ได้นี่ไม่ติด ติดที่จะหยิบมาอ่านนั้นยากยิ่งกว่าแกะเนื้อปูอีก!! ทำหลวมอีกนิ๊ดจะแจ่มมาก
→ จะมีคุณหมอมาอีกไหม ขาดคุณหมอคนไหนอีกไหม วี๊ดว๊ายรอคอยมากเลย
→ ยังคงรอหมอภีมรีปริ้นอยู่!! (ถึงจะจิ้มในพี่เมพได้แล้วก็เถอะ อยากได้เป็นเล่มมมมม)


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: April 9, 2015

กับดักนิทรา : bookmark

ชื่อหนังสือ : กับดักนิทรา
ผู้แต่ง : bookmark
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1481-3
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (มกราคม 2558)
จำนวนหน้า : 312 หน้า

คำโปรย :
เขา… ผู้ที่ไม่เคยรู้เรื่องราวในอดีตที่เกิดขึ้นกลับต้องเป็นผู้ชำระแค้น
เธอ… ลูกหนี้ที่ยินยอมทำทุกอย่างเพื่อชดใช้ความแค้นที่พ่อแม่ของเธอก่อขึ้น!

รายละเอียด :
‘ความแค้น-อดีต-ลูกหนี้’
ผู้หญิงตรงหน้าของ ‘ภาคภูริ’ สามารถอธิบายคำสามคำนี้ได้เป็นอย่างดี เพราะเธอคือลูกสาวของคนที่สร้างความแค้นให้ติดค้างในใจพี่สาวฝาแฝดของเขามาเนิ่นนาน
ทว่าเมื่อถึงเวลาชำระแค้น… พี่สาวกลับโยนหน้าที่นี้มาให้เขาแทน!
ถึงภาพลักษณ์ของภาคภูริจะเป็นหนุ่มเพลย์บอยที่มีข่าวกับสาวๆ ไปทั่ว ไม่เว้น ‘สาวใหญ่’ หรือ ‘แม่ม่าย’ จนคนในครอบครัวเอือมระอา แต่ลึกๆ แล้วเขาก็ไม่ได้เลวทรามถึงขนาดจะทำร้ายผู้หญิงตัวเล็กๆ ได้
เพื่อให้พี่สาวของเขารู้สึกสงสารและคลายความแค้นในใจลงบ้าง เขาจึงจำใจต้องข่มเหง ใช้แรงงาน ทั้งยังบังคับจิตใจ ‘ศุกร์นิทรา’ อย่างหนัก
ไม่มีใครรู้หรอกว่าที่เขาทำน่ะ มันก็แค่เวลาอยู่ต่อหน้าพี่สาวเท่านั้น!
ก็บอกแล้วว่าเขาเป็นคนจิตใจดี แถมที่สำคัญลูกหนี้แค้นคนนี้ก็ออกจะน่ารักสดใส… อ๊ะๆ แต่อย่าคิดว่าเขาจะเป็นแบบพระเอกละครตบจูบหลงรักลูกหนี้ของตัวเอง เอ๊ย พี่สาวนะ… ขอประกาศเอาไว้ตรงนี้เลยว่าไม่มีทาง


บันทึกหลังการอ่าน…

ก่อนจะเม้าส์มอย ขอบ่นนางก่อน
อ่านเรื่องนี้ขอบอกเลยว่า คุณภาคภูริเนี่ย ของแรงเกินไปนะคะ!!~
ตอนฝนหยิบนางมาอ่านมักจะมีอะไรอะไรมากีดขวางเสมอ การบ้าน งานเดี๋ยว งานกลุ่ม งานสาธารณะ เยอะแยะ หยิบปุ๊บงานเข้าปั๊บ คืออัลไล ไหนคุณภาคภูริบอกน้ำฝนซิคะ!!!!
เป็นนิยายเล่มขนาดกำลังพอเหมาะ แต่ใช้เวลาในการอ่านเท่ากับนิยายหนาๆเลยนะคะ ทำไมค่ะ ทำไมมมมม

จบ (หัวเราะ)
มาเม้าส์นางกันดีกว่าเนอะ

ฝนจิ้มมาแบบไม่ได้สนใจเรื่องย่อ ตัวอย่างนิยายหรืออะไรเลยนะ เพราะเป็นชื่อ bookmark เลยจิ้มมา (หัวเราะ) ไม่ได้ค่าโฆษณาอะไรเลยนะ #บอกตรงๆ
ฝนเคยอ่านผลงานของพี่ bookmark มาสองสามเล่ม แต่จำไม่ได้ว่าเรื่องไหน แล้วเซตลับๆก่อนหน้าฝนก็ยังไม่ได้อ่าน (น้ำตาไหล)
ตอนนี้ตั้งใจอ่านแบบจริงๆจัง บวกภาพปกก็สวยงาม เหมาะแก่การครอบครอง(?)มาก ไม่ค่ะ น้ำฝนไม่ลังเลใจซักนิดเลย กดจิ้มอย่างไม่สนใจใคร #ปกงามคือคุณค่าที่นักอ่านคู่ควร #ใช่เหรอเธอ

ตอนแรกนะฝนเข้าใจว่านิยายเรื่องนี้เป็นแนว พระเอกโมโหร้ายไรงี้ ก็หนี้แค้นรอการชำระให้คิดไปแนวไหนละ ใช่ม๊า มาคิดอีกที ถ้าเป็นแนวนั้นก็ขัดจากปกมาก ปกนี้มาแนวหวานเลยนะเธอ จะใช่เหรอออออ
พอเริ่มอ่าน ก็รู้สึกขัดๆงงๆกับพี่สาวสองแฝดมาก เดี๋ยวๆๆ เธออออ ไหงเป็นงั้นล่ะ ไหงทำงั้นละ มันไม่เป็นการฝากปลาย่างไว้กับเกลือเหรอ? เอ๊ย ฝากปลาย่างไว้กับแมวซิ!!
เริ่มรู้สึกว่านางไม่ใช่ทางของฝนแหละ รู้สึกถึงความไม่สมเหตุสมผลของพี่สาวพระเอก

แต่!!!!!!

มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้นค่ะ
พระเอกนางไม่ใช่แบบนั้น แล้วสิ่งที่เรามองว่าไม่สมเหตุสมผลเนี่ยคือเหตุผล งงป่ะ ฝนก็งง #เดี๋ยวนะ
พระเอกเนี่ยนางไม่ใช่คนโมโหร้าย แต่นางเป็นผู้ชายที่ต้องการคนคอยปลอบโยนและเคียงข้าง ตัวเองอยากได้อะไรจะไม่พูด เหมือนกับเป็นสร้างตัวตนอีกแบบขึ้นมาแสดงออกให้คนภายนอกเห็น ส่วนตัวตนที่แท้จริง นางจะเลือกว่าจะเปิดเผยกับใคร แต่เปิดไม่หมดนะ เลือกเปิดอีกว่าจะเปิดเผยแค่ไหน นางเปราะบางและแข็งแกร่งในตัวเองค่ะ
ฮึยยย มาถึงตรงนี้ก็แอบสงสารนาง คือแบบดราม่านางแรงมาก ตอนอ่านก็เดาๆไว้ว่า หรือจะแบบนั้น หรือจะแบบนี้ หรือจะไม่ใช่ อย่าเลย อย่าเป็นแบบนั้นเลย มันดราม่าเกิ๊นนน แล้วก็ดราม่าจริงๆ (น้ำตาจะไหลอาบหน้า) ไม่บอกนะว่าดราม่าอะไร บอกปุ๊บร้องอ๋อปั๊บ เดี๋ยวอ่านไม่สนุก ถ้าอยากรู้ จิ้มค่ะ จิ้มสั่งเลยค่ะ (บอกอีกครั้ง ไม่ได้ค่าโฆษณาอะไรเลย)

กลับมาก่อนนนน มาต่อๆ

เรื่องนี้ถือว่าเป็นนิยาย feel good อีกเรื่องค่ะ นางมีดราม่าแต่ก็ถึงกับเรียกน้ำตาสะอึกสะอื้นอะไรแบบนั้น ความหวานมีมากกว่ามากกกกก คุณภาคภูริเผลอไม่ได้หรอก เดี๋ยวกอด เดี๋ยวหอม เดี๋ยวแทะโลมน้อง นี้ยังไม่ได้ตกลงเป็นอะไรกันนะ เรียกกำไรจากน้องไปหลายอยู่ #บอกเลย #หมั่นไส้นะ

ฝนยังไม่ได้เล่าเรื่องเลยใช่ป่ะ
คืองี้ น้องนิด (ศุกร์นิทรา นางเอก ชื่อเพราะ ฝนชอบบบบ) เนี่ยเป็นพยานหนี้แค้นของพี่สาวแฝดของคุณภาคภูริ แล้วพี่สาวเธอก็ส่งมาให้นางจัดการ แก้แค้นให้สาสมกับ(พ่อแม่ของน้องนิด)ที่ทำไว้ นางก็งงซิ เห๊ยยย มันเกี่ยวอะไรกับโผ่มมม แต่ก็รักพี่ไง นางก็รับไว้ ต่อหน้าพี่ก็ทำทีว่าเป็นคนใจร้าย นิสัยแย่ playboy ไรงี้ หลับหลังก็สงสารน้อง เจ็บไหม เป็นยังไงบ้าง ขอโทษนะ (แอบแต๊ะอั๋งเป็นระยะ) ทำอย่างนี้ไปนานๆเข้า จากตอนแรกก็ไม่อะไร คิดซะว่าเดี๋ยวก็จบ เดี๋ยวก็ผ่านไป ไปๆมาๆ มันไม่จบค่ะ ความรู้สึกนางไม่จบ! นางจริงจังแล้วทีนี้ มีคนมาจะกิ๊กน้อง ก็หึง พอหึงแล้วทำยังไง โมโห พาลแบบเด็กๆ #น่าร๊ากกก จากตอนแรกที่ใกล้ชิดแบบเนียนๆ พอมาเจอน้องเหวี่ยง(?)ใส่พร้อมกับถามคำถามที่ทำให้คนฟังสะดุด(ตกหลุมรัก) นางก็รุกเลยจ้าาาา รุกได้หมั่นไส้มาก ใช้เด็กเป็นสะพานสื่อใจ (ไหนบอกไม่ชอบเด็กไงย่ะ!) คนอ่านอย่างฝนก็ลุ้นแทนนาง โอ๊ยย ขนาดนี้แล้วสารภาพรักเถอะเธออออ สงสารน้องงงง พอรักกัน ผ่านอะไรๆมาด้วยกัน ก็เหมือนเรื่องจะจบ เปล่าาาา นางมีงอนให้ง้อกันอีกยก (ซึ่งน่ารักมากกก อ่านแล้วอมยิ้มเลย) มีไม่เยอะนะ มีแบบน่ารักพอกุ๊บกิ๊บ แล้วก็แฮปปี้ โย่!!!~

ถามหาตัวร้ายในเรื่อง มีค่ะ โผล่มาแบบน่ารัก อ่านแล้วหงุดหงิดในบางอย่าง (ทำไมเธอเป็นคนแบบนี้ย่ะ!) แต่อ่านจบแล้วจะรักนาง (คือดีอ่ะเธอ)

อย่างที่บอกค่ะ อ่านแล้ว feel good น่ารัก น่าหยิก
จากตอนแรกที่รู้สึกว่านางจะไม่ใช่ทางของดาว อาจจะคิดเหมือนฝน แต่ลองอ่านๆต่อๆไปก่อนเนอะ แล้วอาจจะเปลี่ยนความคิดเป็น #คือดีอ่ะเธอ ก็ได้
ฝนก็อ่านไปอมยิ้มไปหลายครั้ง แอบแซะพระเอกของเรื่องในใจไปหลายทีเหมือนกันค่ะ

ฝนติดใจอยู่นิดหน่อยค่ะ
ส่วนตัวแล้วคิดว่าเรื่องนี้ขาดเชิงอรรถเนอะ บางคำอย่าง “แบ็กดร็อป – backdrop” บางคนอาจจะไม่เข้าใจ แอบเฉพาะทางนิดนึง ตอนอ่านก็นิ่งไปสามวินาทีเหมือนกัน (เพราะมองหาคำอธิบายไม่เจอ)
ยังไงก็รบกวนด้วยนะคะ (โค้ง)
อ่านนิยายเรื่องใหม่ๆมาสองสามเรื่อง คำเฉพาะบางอย่าง ไม่มีเชิงอรรถบอกเลย (ไม่ซิไม่ ต้องไม่คิดว่าเราเข้าใจแล้วคนอื่นจะเข้าใจด้วย ใช่ป่ะ)
แอบเสียใจเล็กน้อย ฝนก็ว่าหลายๆคนอาจจะรู้จัก แต่แบบ คนต่างจังหวัดไรงี้ เด็กประถม เด็ก ม.ต้น ที่เริ่มฝึกอ่านนิยายไรงี้ หรือคนที่เรียกทุกสิ่งอย่างเป็นภาษาไทยทั้งหมด เขาอาจจะไม่รู้อ่ะเนอะ
(backdrop=ฉากถ่ายรูป เคยได้ยินมาแล้ว พวกน้องๆ พี่ๆ เขาเรียกกันแบบนี้จริงๆนะ! พูด backdrop แล้วพวกนางไม่เข้าใจ….)
ฝนอาจจะคิดมากเรื่องเยอะไปก็ได้ แต่ก็รบกวนด้วยนะคะ

บอกอีกครั้งก่อนไปนอน (จะ 5 ทุ่มแล้ว พรุ่งนี้เรียนเช้า ได้ข่าว….)
ใครชอบนิยาย feel good อ่านแล้วยิ้ม เรื่องนี้ค่ะ เรื่องนี้ตอบโจทย์ค่ะ
ไปแล้วววว

PS.
→ จะอัพบันทึกการอ่านของนางก็เจอของแรงนะ อ่านนางจบในวันที่โดนคนติมา (หัวเราะ) กำลังใจหดหายเลย บอกตรงๆ พอกำลังใจมางานก็เยอะ หลับคาคอมฯเลยทีเดียว คุณภาคภูริค่ะ เราคงใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันยากแล้วล่ะค่ะ!!!
→ สังเกตว่าจะเรียกพระเอกชื่อเต็ม นี่คือกลัวนางค่ะ กลัวว่าเรียกสั้นๆ เดี๋ยวนางจะพางานมาให้ฝนอีก…..


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: February 7, 2015

พิษพันธกานต์ : อัญชรีย์

ชื่อหนังสือ : พิษพันธกานต์
ผู้แต่ง : อัญชรีย์
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1427-1
จำนวนหน้า : 504 หน้า

คำโปรย :
รักที่ต้องพลัดพรากคือพิษ พันธนาการความรู้สึกนึกคิด
ติดตามจากชีวิตแรกสู่ชีวิตหลังดังเวรกรรม!

รายละเอียด :
การระลึกชาติเป็นปาฏิหาริย์หรือปาหี่… ‘ตุลยา’ ไม่เคยคิดอยากพิสูจน์หรือแม้แต่สนใจ เพราะเรื่องพรรค์นั้นมันช่างห่างไกลจากชีวิตวัยสาวซึ่งเพิ่งผ่านเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยราวอยู่คนละโลก
แต่โลกใบที่ว่ากับโลกของเธอก็ซ้อนทับกันในวันที่ได้พบเขาครั้งแรก และเพียงสัมผัสเดียวโดยไม่ตั้งใจ …มันไม่ใช่รักแรกพบแสนโรแมนติกอย่างในนิยาย ทว่าเป็นความกลัวเกินจินตนาการ เมื่อความทรงจำของผู้หญิงที่ชื่อ ‘จันทร์วลี’ ไหลบ่าเข้าท่วมจิตสำนึก อารมณ์ และความรู้สึกนึกคิด จนแทบถมทับตัวตนเธอ!
ยี่สิบปีมาแล้วที่ผู้หญิงคนนั้นทิ้งรอยแผลลึกไว้ในใจ ‘เขมินท์’ ยี่สิบปีมาแล้วที่ชื่อจันทร์วลีคือคำต้องห้าม กับความทรงจำที่เข้าครอบงำ ยิ่งอยากลืมก็กลับเหมือนมีแรงกระตุ้นให้เธอยิ่งรื้อฟื้นมัน หากในความหวาดกลัวที่มีต่อเขาก็เต็มตื้นไปด้วยความรักและผูกพัน ซึ่งนั่นเป็นความรู้สึกของจันทร์วลี ถ้าอย่างนั้นตุลยาล่ะ ตัวตนของเธอจะถูกกลืนหายไปทั้งอย่างนี้น่ะหรือ…


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
มัศยาเร้นรัก


บันทึกหลังการอ่าน…

มาแล้วกับนิยายปกสวย ไม่ซิ ไม่ใช่แค่สวยแต่งาม งามมากกกกกก
เล่มนี้ฝนลัดคิวอ่านก่อนเพราะเป็นงานของพี่แอน (อัญชรีย์)
แล้วถ้าพี่แอนไม่บอกว่าคุณเขมเคยไปเป็นแขกรับเชิญในเล่มมัศยาเร้นรักด้วยฝนก็นึกไม่ออกเลย
เดี๋ยวต้องกลับไปหาคุณเขมในเล่มนั้นอ่านซ้ำอีกรอบแล้วล่ะ แอร๊ยยย

ฝนอดใจไม่อ่านในบล็อค (กลัวอารมณ์ค้าง) เฝ้ารอรูปเล่มมาหลายเดือน เพราะมีแววว่าเรื่องนี้จะดราม่า
แล้วถ้าจะดราม่าก็ขอทีเดียวรวดเดียวดีกว่า รอค้างๆคาๆ ไม่ไหว กลัวจะลงแดง
แต่ถึงแบบนั้นก็แอบอ่านไปสองบทแล้วนะ (ถึงได้รู้ไงว่าดราม่า!)
พอได้เล่มมาก็วางทุกสิ่งอย่าง (แม้กระทั้งการบ้าน) นั่งอ่านอย่างจริงจัง

ถามว่าจริงๆแล้วดราม่าไหม?
หญิงสาวผู้ชอบเสพนิยายดราม่าบอกเลยว่า ก็เศร้านะ ซึมๆ แต่ไม่ถึงกับน้ำตานองหน้า
เป็นอารมณ์ซึมลึกๆ ซึมนาน เพราะเรื่องราวในเล่มไม่ใช่ผ่านไปแค่ปีสองปี แต่ยาวนานถึง 20 ปี!
ความเศร้าของคุณเขมฝนรับรู้ได้ (แหมะ อย่างกับจะไปเป็นนางเอก) แต่ไม่บาดใจเท่าของหนูตูน
ยังไง?.. งั้นเล่าคราวๆแล้วกัน

หนูตูนเนี่ย ได้ความทรงจำของตัวเองในชาติที่แล้วมา ไม่ได้มาแค่ความทรงจำ แต่มาทั้งหมด
อารมณ์ ความรู้สึก รวมถึงความรัก ความผูกพันธ์ด้วย แต่ความเป็นตัวตนเธอยังอยู่
ด้วยความที่เด็กไง (อายุ 18) นางก็ตามล่าหาความจริง แบบอยากรู้ว่าทุกคนในช่วงเวลานั้นตอนนี้เป็นยังไง
จนตัวเองเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าที่เกิดปิ๊งปั๊งกับคุณเขมเนี่ยเพราะความรู้สึกของชาติที่แล้วหรือของตอนนี้
เกิดเรื่องกุ๊บกิ๊บกันไปมา จนได้แต่งงานจบเรื่องในที่สุด (สปอยได้สั้นมาก บอกเลย)

อยากอ่านมากกว่านี้ซื้อค่ะ ซื้อเลย (ยุยุยุ)

ฝนรับรู้ได้ถึงความหลอน ความรัก ความคิดถึง ความกดดันของหนูตูน
ถึงจะขัดใจไปบ้างที่หนูไม่ยอมบอกความจริงซักที แต่ก็นะ บอกไปใครจะเชื่อ!
น้องต้องใช้เหตุการณ์บังคับหลุดปากมาตลอด แล้วทุกครั้งจะต้องเกิดเรื่องไม่พึงประสงค์เสมอ
ฝนก็บอกไม่ได้ว่ารู้สึกกับหนูตูนยังไง แต่รู้ว่าน้องหลอนจริงๆ
คือน้องระแวง น้องกลัว น้องกดดัน จนวันที่ได้เลิฟกับคุณเขมแล้ว น้องยังต้องกดดันอีก
ไหนจะแม่ที่รักเธอหมดหัวใจ ไหนจะคนรักที่รักกันไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี
แต่ไม่ต้องกลัว ไม่ดราม่านานตรงจุดนี้
บอกก่อนว่าน้องจะโตเกินกว่าเด็ก 18 ในบางมุมมอง เพราะน้องมีความทรงจำของ 20 ปีที่แล้วมาด้วย

ส่วนคุณเขม ฝนคิดว่าคุณเขมดูเก็บกดมากกกกกกกก
คือหนูตูนเนี่ยจะมาเก็บกดเอาตอนที่มีจันทร์วลีอยู่ในหัว
น้องถูกคุณแม่ดูแลอย่างดี แบบดีมากๆ ดีจนน่าอิจฉาเลยไม่มีดราม่าในครอบครัวให้น้องต้องเก็บกดเป็นเด็กมีปัญหา
แต่คุณเขมเธอเก็บกดในอารมณ์เศร้า ไม่ใช่ดราม่าในครอบครัวเหมือนกัน แต่เป็นดราม่าในอดีต
ใครเจอแบบนั้นก็เศร้า คือคุณเขมเธอเป็นมากจนต้องพึ่งจิตแพทย์
โธ่ พ่อศิลปินของฝน (เป็นของเธอแต่เมื่อไร!!)
เหมือนกับในชีวิตนี้จะอยู่เพื่อคนๆเดียว รักคนๆเดียว เฝ้าคิดถึงแต่คนๆเดียว
คุณเขมเก็บกดความรู้สึกนั้นมาตลอด ดูเธอจะไม่เศร้า ไม่รู้สึกอะไรเท่าไร ออกแนวจะนิ่งๆ เงียบๆ
แตกต่างจากน้องเขมในวัย 18 (ตอนนั้นก็แก่แดดมากเกิ๊น)
จริงๆฝนมาคิดดูแล้วก็ไม่แปลกนะ เพราะนางแก่(มาก)แล้ว จะ 40 แล้วนะเธอ!
ความนิ่ง สุขุม ยับยั้งชั่งใจมีอยู่สูง จะเศร้าก็เงียบ โมโหก็โวยวายแป๊ปๆก็โอเค
แต่ (อยากจะเม้าท์แหละเธอ) เวลาหลุดมาดทีไรก็จะหลุดในแบบนิ่งๆแต่ชวนฟินมาก (บอกเลย)
ยังไงนะเหรอ
– แค่ได้ยินว่าน้องเมา นางขับรถจาก ตจว ทิ้งงานทิ้งการมาเพื่อดูว่าหนูตูนโอเคแล้วจริงๆ เริ่ดป่ะละ แล้วนางก็ดุๆๆ จากนั้นก็ขับรถกลับไปทำงานต่อ
– พอรู้ตัวว่าไม่น่ารอดหญ้าอ่อนต้นนี้ อยากตัดสินใจซักทีจะได้จบๆ แต่ได้ยินคำตอบจากน้องมา นางไม่พูดอะไรจับน้องจูบจ้า!!
– น้องคุยมุ้งมิ้งกับเพื่อน(ในอดีต)จนดึก นางก็หึงหน้ามืดจนไม่ดูว่าเนี่ยเกย์ที่ไม่สนใจชะนี! แต่หึงแบบที่บอกว่าหึง ถึงจะรู้ว่าเป็นเกย์แต่ก็หึง ผิดเหรออออ
– นางผู้ที่ไม่เคยเสียสมาธิต่อสิ่งใด แต่ยอมให้น้องวุ่นวายนู้นนี่นั้นตลอด น่าร๊ากกกกกก ถึงขนาดนั่งยิ้มกับโทรศัพท์ในห้องประชุม!
คือดีงามอ่ะ เนี่ยแหละ ริจะรักเด็กต้องตามใจเด็ก ฮาาาา ชักเริ่มจะสนใจผู้ใหญ่แล้ว (ยังไงค่ะยังไง)

เอ๊ะ ทำไมพามาฟิน? กลับมาก่อนๆ (หัวเราะ)
คือชอบคุณเขมนะ เธอพุ่งชนจริงๆ ตอนที่รู้ว่าเนี่ย หนูตูนคือคนที่จะรักแล้ว
เธอไม่รอช้า จะแต่ง ยังเรียนไม่จบก็จะแต่ง (จะทำไม!)
ถึงฝนจะเข้าใจเหตุผลของนางนะ แบบไม่อยากรอแล้ว ไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
อยากจะใช้เวลาที่มีอยู่ทุกนาทีเพื่อให้หนูตูนเยียวยาจิตใจในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา
แต่พี่ท่านก็รีบไป๊ ตกลงปุ๊บ แต่งปั๊บ รออีกนิดหน่อยก็ไม่ได้ อะไรขนาดนั้นนน (ขำ)
อีกอย่าง คุณเขมเธอเป็นพระเอกที่สติดีสุดด้วยนะ อาจจะเพราะเคยสติแตกตอนสมัยเกิดเรื่องบวกกับนางก็แก่ (ย้ำจริ๊ง)
ตอนนางรู้ความจริงๆหลายๆอย่างของเรื่องในอดีตแล้วปัจจุบัน นางหลบไปอยู่คนเดียวตามภาษาเด็กอาร์ท
(ก็อาร์ททั้งคู่ไหมทั้งพระทั้งนาง แต่ฝนว่าคุณเขมเนี่ยมากสุด)
พอกลับมา สตินางก็มาไม่ได้แตกไปไหนนาน ไม่ได้ช็อคหนักหรืออะไรให้มีดราม่าเพิ่มเติมอีก
แล้วก็แน่นอนค่ะ ตามสไตล์พระเอกของพี่แอน คุณเขมเธอหื่นค่ะ!
ไม่มากไม่น้อย พอกริ๊บกริ้วให้จิกหมอนขาดสองสามใบ (คุณจีนยังหื่นมากกว่า บอกเลย)

ในเรื่องของตัวร้ายๆ ฝนว่าไม่ใช่ที่ตัวละครนะ
เป็นเรื่องของอารมณ์ของผู้หญิงมากกว่า บอกเลยว่า ผู้หญิงเป็นเพศที่น่ากลัวมาก
เปลี่ยนสาวงามจิตใจดีเป็นนางมารร้ายจนอยากจะเข้าไปเตะเลยทีเดียว
ปัจจัยหลักคือ เพราะรัก เพราะริษยา เพราะอยากได้มาครอบครอง ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้น
แล้วต่อมานี่ก็ เพราะรัก แต่ยิ่งรักก็ยิ่งชัง ในเมื่อไม่ได้เธอก็อย่าหวัง ทำให้เกิดความแค้นจนอยากทำลายขึ้น
ผู้หญิงเนี่ย น่ากลัวกว่าที่คิดนะคะ (ฝนว่าคุณเขมเธอคงหลอนไปนานเลย)
ฝนก็หลอน ตอนอ่านถึงจุดๆนี้ก็ตกใจ เห๊ยเธออออ เอาจริงดิ ฉันไม่คิดว่าเธอจะเป็นแบบนั้นนนนนน
เข้าใจนางนะ เพราะรออยู่ เพราะมั่นใจแล้วว่ายังไงก็คือฉัน แต่ทำไมละทำไมสุดท้ายถึงไม่ใช่ ไรงี้
อย่างที่บอกเลย จุดนี้เป็นจุดเซอร์ไพรส์ของฝนมาก นางดูเป็นคนตรงๆ เป็นผู้ใหญ่มาตลอด
แบบแฟร์ๆไง ไม่คิดว่านางจะทำขนาดนี้ ฮึ๊ยยยย อุตสาห์เห็นใจนาง

จุดสำคัญอยู่ที่แม่ของนางเอกค่ะ
เรื่องนี้จะไม่เกิด ถ้าไม่มีแม่นางเอก ถ้ามองในแง่มุมของคนพุทธจะบอกได้เลยว่าเป็นเพราะกรรม
และเพราะเชื่อในเรื่องนี้ทำให้แม่ของนางเอกอยู่ในสภาวะเหมือนคนมีอะไรให้หลอนตลอดเวลา
วิตกกังวล กลัว อะไรแบบนั้น แล้วเพราะแบบนี้จึงทำให้พยายามอย่างสุดใจที่จะเลี้ยงดูนางเอก
หนูตูนได้รับความรักของแม่ไปแบบเต็มๆ เต็มขนาดไหน
เต็มขนาดที่ว่า จากผู้หญิงที่ทำงานออฟฟิศยอมออกจากงานมาดูแลลูก ทำกับข้าว พาไปนู้นนี่นั่น
อยากได้อะไรลูกขอแม่ให้ ขอเพียงอยากได้ไม่ว่าอะไรก็หาให้ได้หมด อะไรแบบนั้น
แต่ลึกๆแล้วก็กลัว กลัวอดีตมาทำร้ายลูก กลัวว่ากรรมจะตามทัน
กลัวขนาดที่เครียดจนต้องเข้าโรงพยาบาลไปอีกคน
ถึงตัวเองจะไม่อยากให้ลูกไปอยู่กับคนอื่น แต่ก็เพราะรักลูกอีกนั้นแหละเลยต้องยอมตัดใจ
ฝนชอบปมกับจุดจบตรงนี้นะ แบบเห็นถึงความรัก ความกลัว ความระแวงได้อย่างชัดเจน
สมเหตุสมผล ทำไมถึงเป็นแบบนี้ อะไรทำให้เกิดเรื่องนี้ เพราะอะไรถึงรู้สึกแบบนี้
ฝนเลยเข้าใจแล้วก็ไม่โกรธไม่เคืองที่หนูตูนรักแม่มาก รักมากจนถึงกับยอมตัดใจจากคุณเขมถ้าแม่ Say No
เธอได้ชดใช้ในสิ่งที่ทำไว้แล้วจริงๆ ฝนชอบอ่ะ ฝนชอบบบบ
เป็นปมร้ายที่ไม่รู้สึกหมั่นไส้ ต่าจากอีกคนที่ทำเอาฝนเซอร์ไพรส์เลยยยย

ฝนคิดว่านะ คนที่โดนทำให้สะเทือนใจจนต้องพึ่งหมอ (อย่างกรณีคุณเขมกับแม่น้องตูน)
ครอบครัวสำคัญมากจริงๆ คือจะอยู่ จะรอดหรือจะไม่รอด จะเดินหน้าหรือหยุดอยู่กับที่ก็มาจากครอบครัว
คุณเขมที่หลุดตรงนั้นมาได้เพราะคนรอบข้างช่วยตลอด
อะไรที่ทำให้สะเทือนใจจะไม่ไปแตะ อะไรที่เลี่ยงได้ก็เลี่ยง
ส่วนอะไรที่ทำให้คิดแล้วยิ้มก็ทำให้ ครอบครัวคุณเขมถือว่าดีมากอ่ะ
วิธีแก้ปัญหาด้วย ตอนที่พระเอกเจอปัญหาวัยรุ่น
พี่สาวก็คอยช่วย คอยดู คอยให้กำลังใจจนผ่านไปได้ ชอบตรงนี้ด้วยแหละ
ไม่ซ้ำเติม แต่ช่วยแก้ปัญหา ดีตรงนี้ ชอบมาก

สรุปว่าาาา (คือง่วงแล้ว 22.34 แล้ววว)
ต่างจากเล่มก่อนๆที่ว่ามีคลุมถุงชน แต่งกันแล้วค่อยรักกันไรงี้
แต่เล่มนี้รักกันมานานมากแล้ว แต่ด้วยอะไรหลายๆอย่างทำให้กว่าจะลงตัวก็เกือบจบเล่ม
ถ้าใครกลัวจะดราม่าหนัก ฝนบอกเลยว่าไม่ค่ะ แค่พอให้ซึมๆ ความฟินยังคงอยู่
คุณเขมเกือบจะได้กินน้องก่อนแต่ง นี่ถ้าไม่ใช่เพราะนางเป็นผู้ใหญ่ น้องเรียบแล้วละคะ (ขำ)
อ่านได้แบบรวดเดียวจบค่ะ

ไปนอนแล้วววววววววววววววววววว

เดี๋ยวๆๆๆๆ ขอแซวก่อน
ฝนคิดว่าคุณเขมจะเป็นอมตะ แต่น้องตูนจะเป็นนิรันดร์ ฮาาาาาาาาาาาาาา

PS.
→ คุณเขมยังไม่สามารถล้มพี่จีน (มารยารักร้อยเล่มเกวียน) หนุ่มในดวงใจฝนได้นะคะ เพราะพี่แก่เกินไปค่ะ! (นี่ก็ย้ำจริง!)
→ รอเซตคุณหมออีกเล่ม หมอแนน แอร๊ยยยยยย (มีนา 58 น้ำตาพราก)
→ รอให้หมอภีมรีปริ้นด้วย (น้ำตาไหล กระพริบตาอ้อนวอนแจ่มใส)


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai | Blogspot


Date: November 12, 2014

วาดรักบนลายรุ้ง : ณวลี

ชื่อหนังสือ : วาดรักบนลายรุ้ง
ผู้แต่ง : ณวลี
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1324-3
จำนวนหน้า : 328 หน้า

คำโปรย :
เขา…คือแสงอาทิตย์ส่องสว่างที่จะช่วยมลายเมฆฝนในใจเธอให้หายไป…ตลอดกาล

เพราะพินัยกรรมระบุว่าเขาต้องแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อนพ่อ แต่ยุคนี้แล้วใครจะยอมถูกคลุมถุงชน ทว่าเมื่อได้เจอกับเธอเข้าจริงๆ จากหนุ่มหัวสมัยใหม่จึงกลายเป็นหนุ่มใหญ่หัวโบราณ ที่ยอมให้ผู้ใหญ่จับคู่แต่โดยดี

รายละเอียด :
หากเปรียบ ‘วราทิตย์’ เป็นดวงตะวัน เขาก็คงเหมือนดวงตะวันในฤดูร้อนที่สาดแสงอบอุ่น เพราะตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบผู้เป็นคู่หมายซึ่งผู้ใหญ่อยากให้แต่งงานกันตามพินัยกรรมของพ่อ เขาก็รู้สึกอยากปกป้องและช่วยปัดเป่าเรื่องทุกข์ใจของเธอให้มลายหายไป
ทว่า…‘วริษา’ รู้ตัวดีว่าเธอไม่ใช่ดอกไม้กลางฤดูร้อนที่งดงามและคู่ควรกับเขา แต่เธอกลับเป็นเมฆหมอกหม่นหมองในฤดูฝนที่จะทำให้ตะวันสาดแสงได้ไม่เต็มที่
เมื่อทั้งสองต้องแต่งงานอยู่ร่วมบ้านกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หนึ่งคนจึงพยายามชิดใกล้หมายพิชิตใจ ทั้งยังทำทุกอย่างตามที่อีกฝ่ายต้องการ ทว่าอีกคนกลับถอยห่าง ไม่ยอมรับไมตรีที่ทอดมาแม้เพียงนิด และจมอยู่กับความรู้สึกผิดที่กัดกินอยู่ในหัวใจ…เพราะเธอไม่ใช่เจ้าสาวตัวจริงตามพินัยกรรม!


บันทึกหลังการอ่าน…

ขอเม้าท์ก่อนนะคะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของการคลุมถุงชน
โดยมีอาทิตย์แสนดี (ดีแบบดีมากๆๆๆๆๆๆ) เป็นพระเอกกับสาวรสหวานอย่างลูกกวาดเป็นนางเอก

พล็อตคลุมถุงชนแล้วปิ๊งปั้งกันเนี่ย น้ำฝนสนใจมากกกก
สนใจเพราะชอบว่าเป็นพล็อตที่หยิบจับได้ง่ายแต่ยากที่จะทำให้คนอ่านอ่านแล้วไม่รู้สึกว่าซ้ำ
แล้วที่ตัดสินใจซื้อก็เพราะหลังปกเลย (ซึ่งตอนนี้รู้สึกว่าถูกหลอก)
แล้วพออ่านแผ่นรองปกแรก ก็ยิ่งกรี๊ด น่ารักอ่ะ น่ารักกกกก (อันนี้โอเค รู้สึกว่าดีงาม)

มาต่อที่เนื้อหาข้างใน สปอยค่ะ นี่บอกเลย
ไม่อยากอ่านสปอย ข้ามท่อนนี้ได้เลยค่ะ จริงๆ ไปอ่านสรุปก่อน PS ด้านล่างเลยก็ได้ค่ะ

ตอนแรกพระเอกปิ๊งปั๊งนางเอก ซึ่งตอนแรกเนี่ยมาจากความสนใจนิดๆหน่อยๆ
บวกกับแพ้น้ำตาที่บังเอิญตามไปเห็น อีกทั้งพรหมลิขิตชักพาให้เราได้เดินชนกันบ่อยๆ
จนรู้สึกว่าเนี่ยปิ๊งแล้ว ไม่ใช่แค่สนใจแล้ว
แน่นอนว่าคนไม่รู้จักกันจะเจอกันได้ไง ก็นี่ค่ะ นางเอกเธอทิ้งรองเท้าแก้ว(?)ไว้ให้พระเอกตามหา
แล้วด้วยความจับพลัดจับผลู ทำให้จากที่ตัวเองต่อต้านคิดจะปฏิเสธการคลุมถุงชนตามพินัยกรรม
ก็เออออห่อหมกตามน้ำตามผู้ใหญ่ไป เพราะคนที่ต้องแต่งงานด้วยกับคนที่ปิ๊งปั๊งเนี่ยคนเดียวกัน
แล้วนางเอกชีวิตก็ย้ำแย่ ถูกค่ะ คำนี้เลย ย้ำแย่มากๆ
เป็นหนี้มากมาย ทั้งค่าเช่าบ้าน ค่าผักผลไม้เนื้อสัตว์ที่นำมาทำกับข้าวในร้านอาหาร มีหนี้นอกระบบ
พี่ชายกับพี่สะใภ้ก็ทำงานไม่ได้ คนหนึ่งก็อ่อนแอ คนหนึ่งก็ท้องแก่
ภาระของที่บ้านก็มีเธอกับแม่เท่านั้นที่จะช่วยได้
ด้วยความที่คนกันเอง คุณพระเอกโชว์ความแมนรับภาระเองทั้งหมด (นางหล่อและรวยมากค่ะ)
ตอนแรกน้องลูกกวาดก็อิดออด ไม่อยากแต่งอ่ะ หนูแอบปิ๊งบอสอ่ะ ไม่แต่งได้ไหม บลาๆๆ
แต่ความกดดันและตามน้ำไปตามสถานการณ์ของคนในครอบครัว
สรุปก็แต่ง แต่มีข้อแม้บลาๆๆ พระเอกก็โอเค๊ แค่แต่งก็ดีใจจะแย่แล้ว เดี๋ยวเขาจะใช้ความดีชนะใจทีหลังได้
พระเอกก็ดีเลิศดีงาม แต่นางเอกก็โลเล เดี๋ยวนางก็เล่าๆบอกรุ่นพี่ข้างบ้านว่าจะทำดีด้วย เกรงใจไรงี้
ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นทำตัวแย่ๆ จะได้เลิกกันไวไว เพราะเธอรู้สึกผิดที่หลอกพระเอกที่แสนดีแบบนี้
แล้ว!! เธอปิ๊งปั๊งบอสอยู่ เธอไม่อยากหลวมตัวรักกับพระเอก
เรื่องผ่านไปมาเรื่อยๆ จนเนี่ยรักนะ รักพระเอกแล้ว นางก็หึงสาวที่มาติดพระเอก
แล้วแจ็กพอตแตก พระเอกก็รู้ว่านางเอกกุ๊บกิ๊บกับบอส ที่ไม่ยอมนางซะทีเพราะไม่ได้รัก นางเข้าใจผิดมาตลอด
ก็มีเรื่องคนหนึ่งเข้าใจผิดพอหายตึงๆกันอีกคนก็เข้าใจผิดอีก แต่คนที่รักก่อนมักแพ้ทางเสมอ
แน่นอนคนนั้นคือพระเอก นางยอมหมด ตอนนั้นคือเคืองนะ แต่เห็นนางเอกไปในที่ที่ดูไม่โอเคก็ตามไปดู
แล้วก็ช่วยออกมา แล้วก็สารภาพบาปกันจนเลิฟๆ กลิ้งไปมา
ปมรักผ่านไป ปมครอบครัวมาทีหลัง
นางเอกก็สารภาพบาปต่ออาม่าและญาติๆทั้งหลาย เตรียมรับความผิดไรงี้
สุดท้ายก็เซอร์ไพรส์ซะเอง เข้าใจผืดนะ เธอนะถูกแล้วไรงี้
หลังจากนั้นก็แฮปปี้เอนดิ่ง
จบ!!!

ที่สปอยจนหมดทั้งๆที่ปกติไม่ทำคือ ฝนอยากจะบอกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ทางของฝนค่ะ
อย่างที่บอก ฝนสนใจพล็อตเรื่อง สงสัยว่าทำไมถึงตั้งชื่อนี้น๊า มีอะไรเกี่ยวกับหรือเปล่า
นักเขียนท่านนี้ฝนไม่เคยอ่าน ลองๆๆๆ
บอกเลยก็ได้ค่ะว่าแอบผิดหวังจริงๆ

ถ้าให้เปรียบเนื้อเรื่องกับปมในเรื่องเป็นไพ่ที่ถูกคว่ำหน้าไว้ด้วยกระดาษกาว
แต่ถึงปิดด้วยกระดาษกาวแล้ว ฝนก็สามารถหยิบไพ่ออกมาได้อย่างง่ายๆ
แถมยังเดาหน้าไพ่ได้ถูกด้วย แน่นอนมีไพ่ใบหนึ่งที่ซ่อนไว้ ตรงนี้คือโอเค เดาหน้าไม่ถูก
แต่ใบที่เหลือคือเปิดมา อื้มใช่ อื้มเดาถูก หว่าแย่จังหน้าไพ่ไม่สวยอย่างที่คิด
อารมณ์แบบนั้นแหละค่ะ

เปรียบซะนึกไม่ออก
ก็เหมือนกับว่าสิ่งที่คิดว่าเป็นปมก็เดาง่ายเฉลยง่ายแบบไม่ต้องคิดเยอะแยะมากมายอะไร
เรื่องชื่อเรื่องฝนก็รู้จากช่วงแรกๆของเล่มแล้วว่ามาจากอะไร ไม่ต้องเดาไม่ต้องคิด บอกหมดเลย
มีเซอร์ไพรส์นิดหน่อย แบบไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ แต่ก็นะ ไม่ทำให้หวือหวาจนร้องว๊าว
แบบนั้นแหละค่ะ

ถ้าจะเม้าท์แบบตรงๆเลย คือ
อ่านมาบทแรกๆ ฝนไม่ชอบครอบครัวนางเอกมากๆ
ฝนรู้สึกเหมือนกับแม่ พี่ชายและพี่สะใภ้ขายนางเอกกิน
ขนาดอ่านจนจบ ฝนยังไม่รู้สึกว่าชอบครอบครัวนางเอกเยอะขึ้นเลย
ถึงแม่นางเอกจะเริ่มดีขึ้น พี่ชายก็ไม่อะไร พี่สะใภ้ทำตัวน่าเกลียดคงเส้นคงวา
โดยรวมถือว่าไม่ได้แย่ แต่ไม่มีอะไรที่ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลย
ถึงตรงนี้ฝนก็เดาได้แล้วล่ะคะว่า ทำไมต้องทำแบบนั้น ทำไมต้องทำแบบนี้
ก่อนจบเรื่องก็คิดเลยว่า อ่าาา แบบนั้นจริงๆด้วย

ฝนติดใจเรื่องพี่ชายนางเอกด้วย
คือเนื้อเรื่องบอกว่านางป่วย นางอ่อนแอ นางได้รับสารพิษจากโรงงาน
ว่ากันตรงๆเลยว่า ถ้าไม่บอกว่านางอ่อนแอ ฝนไม่รู้เลย
สงสัยมากว่า แล้วนางอ่อนแอที่ตรงไหน? นางเป็นโรคอะไร?
ถ้าไม่นับคำบรรยายที่บอกว่าสุขภาพไม่ดี ฝนไม่รู้เลยว่าว่าอ่อนแอเนี่ยคืออะไร?
แค่เขียนว่าอ่อนแอ แต่ไม่ขยายความ ไม่แสดงให้เห็น ฝนไม่มีฟิลตามเลย ไม่อิน

พี่สะใภ้นางเอก โลภค่ะ โลภแบบคนบ้านๆ คือพูดตรงๆ บอกตรงๆ
เล่ห์เหลี่ยมไม่มี อยากได้อะไร คิดอะไรอยู่ก็ทำ ก็พูด
จนพระเอกพูดตีแสกหน้ากลับไปก็เงียบ
แล้วหลังจากนั้นละคะ? นางกลับตัวกลับใจไหม?
ด้วยอะไรหลายๆอย่างในเรื่อง ฝนไม่คิดว่าแค่พระเอกพูดจากระทบนิดหน่อยแล้วนางจะทำตัวดีขึ้นอ่ะ
ใช่ค่ะ นางไม่ใช่ตัวเด่น แต่นางเป็นตัวแปรให้นางเอกต้องแต่งงานกับพระเอกเลยนะ
ถ้าไม่ได้ฝีปากบวกความอยากรวยของนางเนี่ย นางเอกไม่แต่งก็ได้ค่ะ
ไปเลิฟๆ แอบกุ๊บกิ๊บกิ๊กในใจกับบอสก็ได้
ถึงตอนจบแบบแฮปปี้ลั่นลาพาไปต่างประเทศ
อ่าวแล้วระหว่างนั้นนางได้ทำงานไหม? นิสัยนางเปลี่ยนยัง?
ยังไม่รวมกับพี่ชายนางเอกหายป่วยหรือยัง แข็งแรงขึ้นไหม?
ได้รับสารพิษเนี่ย รับมาขนาดไหน มีทางรักษาไหม?

เห๊ย อะไรจะขนาดนั้น ทำไมไม่โฟกัสที่พระนาง
อ่าวววววววว ก็เริ่มเรื่องด้วยครอบครัวนางเอก
ตัวแปรที่ทำให้นางเอกยินยอมแต่งงานด้วยก็ต้องสำคัญซี่
แถมตอนจบยังมีบท(ทางอ้อม)ด้วยนิดหน่อย ก็อยากรู้นี่นา!!!

มาว่าด้วยเรื่องของนางเอก
นางเอกเธอโลเลหลายใจค่ะ อย่างที่สปอยไปด้านบน
จริงๆก็ไม่ถึงขั้นนั้นหรอก อคติล้วนๆ ก็แต่งงานแล้วแต่ก็กั๊กไว้ด้วย
คือเจตนาของนางเอกที่บอกไว้ คือไม่อยากทำให้พระเอกเสียชื่อ
ถ้าแต่งผิดคนจะได้ไม่ต้องวุ่นวายมากมายไรงี้
แต่คนอ่านแบบฝนหมั่นไส้ค่ะ
อ่านแล้วไม่รู้สึกว่านางทำเพื่อพระเอก แต่นางทำเพื่อตัวเอง
นางไม่จดทะเบียนเพราะนางปิ๊งบอส โอเคอันนี้เข้าใจ
นางไม่เข้าห้องหอเพราะไม่อยากนอนกับคนที่ไม่ได้รัก โอเคอันนี้ก็เข้าใจ
แต่นางยอมให้พระเอกกอดจูบลูบคลำเพราะคิดว่าตอบแทนบุญคุณ อันนี้ไม่เข้าใจ!!
ทั้งๆที่ตอนแรกบอกว่าจะทำดีกับพระเอกเพราะพระเอกดีกับนาง เป็นคุณอาที่แสนจะน่ารัก
แต่พอรู้ความจริง(?) ว่าตัวเองอาจจะไม่ใช่ ก็ทำร้ายร้ายๆให้พระเอกบอกเลิก
พระเอกก็น่ารัก อดทนแสดงความจริงใจต่อนาง จนนางไม่ทำตัวแย่แล้ว กลับมาเป้นนิสัยปรกติของนาง
แต่ก็กลัวที่บอกความจริงกับคนรอบข้างว่าแต่งงานแล้ว
ยังคงสลับแหวนเปลี่ยนข้างใส่ (โอ๊ย ถอดใส่กระเป๋าไม่ต้องใส่ก็ได้ไหม? ถ้าไม่อยากบอกว่าแต่งงานแล้วนะ)
แล้วแม่ของคุณบอสจะทำร้ายกันนู้นนี่นั้น นางก็ยอม!
โอเคคะ นางมีจิตนางงาม คนป่วยนางไม่รังแก แต่บอสขึ้นเสียงใส่นาง นางเฉย
พอผ่านไปสักพัก บอสมาทายาดูแผลให้แบบสุภาพบุรุษ นางก็ไม่คิดอะไร
(เป็นฉัน ฉันงงไปแล้วนะเธอ เหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง)
โอเค นางเข้าใจว่าเขาเป็นห่วงแม่ไรงี้ โลกสวยค่ะ ไม่เป็นไร ฝนก็คิดไปว่านางโลกสวย
แต่ก็อดหมั่นไส้กับความกั๊กของนางเอกไม่ได้ เห๊ยยย ตกลงยังไง
ยอมให้พระเอกกอดจูบทำความรู้จักแบบสามีภรรยา แต่ออกนอกบ้านก็เฉยๆ
ฉันโสด ฉันไม่มีใคร ฉันยังไงก็ได้ เหรอ? (ถอนหายใจ)
สั้นๆว่า สิ่งที่นางเอกคิดจะทำให้พระเอก หรือบรรยายว่าเนี่ยเป็นแบบนี้นะ
มันขัดกับความคิดหลังจากที่ฝนอ่านแล้วมากเลย มันไม่ใช่อ่ะ มันไม่ใช่
ความคิดฝนไหลเป็นแบบนี้นะ อ๋อรู้สึกแบบนั้น แต่ตัวหนังสือกลับฉุดฝนกลับมา
แล้วบอกว่าไปทางนี้ซิเธอ!!!

มาถึงตัวอิจฉา ทั้งสองแม่ลูกที่มีบทอันน้อยนิด….
น้อยจริงๆค่ะ มาเฝ้าพระเอก ตื้อและตาม จนนางเอกหึง
นางใช้วิธีที่เด็กมาก เด็กแบบสุดๆ ยังไงนะเหรอ? ใช้เงินซื้อตัวคนรอบข้างค่ะ
ไม่ปิดด้วยนะ ในเรื่องบอกหมดเลย ไม่มีให้ลุ้นค่ะว่านางสืบเรื่องพระเอกจากใคร ไม่ต้องเดา
แล้วมาอีกทีก็ตอนจบเรื่อง
อ๋อออ คนนี้นี้เอง แล้วไงต่อ (ผ่านไปไม่กี่บรรทัด) อื้ม เหรอ? จบ!
จริงๆ นางโผลมาให้แค่นางเอกหึงก็พอค่ะ ฉากสุดท้ายไม่ต้องมีก็ได้
มาแค่เนี่ย สั้นๆ ให้แง่คิดนิดหน่อยว่า “ไปเพิ่มมูลค่าให้ตัวเองจนผู้ชายเขาเสียใจซะ” ไรงี้
ไม่มีลุ้น ไม่มีชิงชัง ไม่มีบทแม่นางเอกพบอดีตของพ่อของนางให้เจอ
ง่ายมาก ง่ายไป ง่ายจนคิดว่าไม่มีก็ได้

มาถึงคุณบอสค่ะ นางมีบิ๊กเซอร์ไพรส์ที่ฝนไม่คิดว่าจะเป็น แต่ดันเป็น
ตอนอ่านก็สงสัยอยู่ว่าทำไมต้องนางเอก ไม่รัก ไม่ประทับใจแล้วจะอยากได้นางเอกทำไม
นางเป็นลูกชายที่ดีของแม่นะ คือแม่โอเค นางโอเค แม่เซย์โน นางเซย์โน
แต่ด้วยปัจจัยที่ว่าแม่นางป่วย (ซึ่งก็ไม่รู้ว่าป่วยเป็นอะไร)
ได้ผลกระทบของยาทำให้เป็นคนสองบุคคลิก (ติดยาหรือเปล่า? นี่สงสัย)
แล้วนางเนี๊ยบตามสไตล์ลูกคุณชาย แต่ก็ไม่เห็นว่านางกดดันอะไร
นอกจากที่แม่บอกอยากให้แต่งงานมีลูกให้ไรงี้ กับอาการป่วยของแม่
ที่มักแสดงออกกับคนอื่นยกเว้นลูกชาย…… คือแปลกจัง
มาถึงเหตุของของนางที่อยากได้นางเอก
นั้นก็เพราะสิ่งที่นางเป็นนั้นแหละ นางอยากได้คนหัวอ่อนมาดูแลแม่ และเปิดทางให้นางได้สะดวกใจ
แต่ไม่ได้เลิฟ ไม่ได้อะไรมากมาย แต่คนที่นางแอบเลิฟเนี่ยก็เร็วเกิ๊น
ยังไม่ทันได้สงสัย เนื้อเรื่องก็บอกหมดแล้ว (ขำ)

สุดท้าย คุณอาทิตย์แสนดี
เนื้อเรื่องวางไว้ในพระเอกดีเลิศทุกอย่าง ใจป๋าและเสี่ยมาก
น้องไม่ต้องอาจ่ายเอง น้องไม่ต้องอาทำให้ น้องอย่าเคืองอาตามใจ น้องอยากได้อะไรอาให้หมดเลย
เริ่ดไหม? บอกเลยว่าเริ่ดมาก แบบมากๆๆๆ
ด้วยความที่อาทิตย์เนี่ยหล่อและรวยมาก แสนดีด้วย
นางหึง นางไม่พอใจ นางก็ไม่ใส่อารมณ์ นางใจเย็น นางงอนแป๊ปๆก็หาย เพราะนางเป็นทาสรักค่ะ
แบบนางเอกไม่รัก ไม่เป็นไร เดี๋ยวทำให้รักเอง ใช้เล่ห์เหลี่ยมแบบน่ารักๆพอให้กิ๊บกิ๊วนิดหน่อย
อยากนอนกอดนางเอก อยากให้นางเอกมานั่งใกล้ๆ ก็อ้างนู้นนี่นั่นจนได้
แหมะ ก็แก่แล้วอ่ะนะ ห่างจากนางเอกก็ตั้งเยอะ เล่ห์กลอะไรก็งัดมาใช้หมด
ตอนโมโหหึงก็เฉยๆค่ะ นางจะจับนางเอกกดจริงๆ แต่นางก็หยุดเอง (นางเอกไม่ต้องขัดขืนค่ะ อยู่เฉยๆพอ)
ฉากนี้ไม่อินค่ะ บอกเลย
แต่สิ่งที่ฝนชอบในตัวพระเอกคือ พระเอกน่ารักมากตอนพูดค่ะขา
ลงท้าย ค่ะ/คะ กับนางเอกตลอด (นี่แหละจุดที่ทำให้ฝนกรี๊ด)

สรุปค่ะ สรุปปปปปปป
ครอบครัวพระเอกคือดีเลิศ ทุกคนดีงาม ไม่มีจุดด่างอะไรให้ขัดเคือง
ครอบครัวนางเอกก็อีกด้านของครอบครัวพระเอกค่ะ
ทุกครั้งที่มีตัวละครจะเอ่ยปากเฉยเรื่องอะไร ต้องมีฉากโทรศัพท์มาขัดเกือบทุกฉาก!
ใครชอบพระเอกแก่กว่านางเอกมากๆ เรื่องนี้ตอบโจทย์ค่ะ
พระเอกน่ารัก ขี้อ้อน ดีเลิศ พูดค่ะขาตลอด ใครชอบแบบพระเอกเอาอกเอาใจ เล่มนี้ตอบโจทย์ค่ะ
ไม่ต้องคิดเยอะ ไม่มีปมซับซ้อนอะไรมากมาย อ่านสบายๆ
ใครไม่เรื่องมากแบบฝนก็ลองอ่านดูนะคะ เผื่อจะเป็นทางของคุณ (ที่ไม่ใช่ทางของดาว)

PS.
→ อ่านข้าม บอกเลย เพราะไม่ใช่ทางของดาว(ดาวคือใคร?) ขอโทษคนทำหนังสือค่ะ (รู้สึกผิดมาก) #โค้งงามๆ
→ ชื่อนางเอกแปลว่าฤดูฝนแหละ เพิ่งรู้ แต่ก็นะ ไม่กรี๊ดเลย… หมั่นไส้นาง


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai | Dek-D


Date: November 8, 2014
null
null

สะกิดรักเล่ห์อสูร : ปริญญ์

ชื่อหนังสือ : สะกิดรักเล่ห์อสูร
ชื่อชุด : ชุด Ever After… หัวใจในกาลครั้งหนึ่ง
ผู้แต่ง : ปริญญ์
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1398-4
จำนวนหน้า : 264 หน้า

คำโปรย :
เจ้าชายขี่ม้าขาวอาจจะมีเพียงแค่ในเทพนิยาย
แต่ ‘ผู้ชาย’ที่มีหัวใจมั่นคงใน ‘ความรัก’
จะทำให้ชีวิตบนโลกแห่งความจริงของพวกเธอทั้งห้า
มีความสุข…ตราบชั่วนิจนิรันดร์

รายละเอียด :
บางครั้งชีวิตจริง… ก็ไม่ต่างอะไรไปจากเทพนิยาย เพราะเรื่องราวของเขาและเธอดูยังไงก็คล้ายเรื่องราวความรักของ ‘โฉมงามกับเจ้าชายอสูร’
แต่! เธอ ‘เมขลา’ผู้หญิงธรรมดาๆ ตัวเล็กๆ ไม่ได้ครองตำแหน่ง ‘โฉมงาม’ หญิงสาวหน้าตาสะสวย ผู้เป็นที่หมายปองของใครๆ หากเป็น ‘อสูรร้าย’ที่ต้องเฝ้ารอความรักโดยไม่แม้แต่จะเห็นแสงแห่งความหวัง เมื่อ… โฉมงามอย่างเขา ‘อนาคิม’ เป็นถึงซูเปอร์สตาร์ชื่อดังระดับเอเชีย!
เพียงแค่คิดจะรักก็ผิดมหันต์ แถมอุปสรรคนานาที่ไม่คาดคิดก็ดาหน้าเข้าใส่ อสูรร้ายอย่างเธอคงต้องเก็บกดความรู้สึกเอาไว้ข้างใน… แต่ในเสี้ยววินาทีที่จะตัดใจ แสงแห่งความหวังก็กระพริบวาบขึ้นมา แล้วแบบนี้เธอควรจะทนเจ็บแล้วเฝ้ารอวันที่หัวใจด้านชา หรือเดินหน้าเพื่อต่อสู้เพื่อความรักและเพื่อโฉมงามที่เธอหมายปอง


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด Ever After… หัวใจในกาลครั้งหนึ่ง
หัวใจในหอคอย (เด็กทะเล)
เงือกน้อยร้อยเหลี่ยมรัก (ศรัณญ์ชล)
มงกุฎนางฟ้า (tintin)
กระจกส่องใจ (นายน้อย)


บันทึกหลังการอ่าน…

มาถึงเล่มสุดท้ายของเซตนิทานเจ้าหญิง งานของพี่ปริญญ์
บอกตามตรงว่าฝนยังไม่หายหลอนจากเซตที่แล้ว
แต่ด้วยธีมเรื่องที่เกี่ยวข้องกับหนึ่งในนิทานเรื่องโปรด โฉมงามกับเจ้าชายอสูร
เป็นนิทานที่ฝนชอบจริงๆนะ เพลงเพราะ ชุดเบลล์สวย แถมคุณเครื่องใช้ในปราสาทก็น่ารัก
ทำให้ตัดใจไม่อ่านไม่ได้
แล้วก็ไม่ผิดหวังนะ คือรู้สึกเล่มนี้เป็นเล่มที่มารักษาแผลใจจากเซตที่แล้ว ถึงจะไม่หายสนิทแต่ก็ดีๆ

เป็นเรื่องของสาวน้อยที่ไม่มั่นใจในตัวเองเลยยยย แล้วคิดว่าตัวเองเป็นอสูรที่ทำได้แต่มองโฉมงาม(พระเอก)
ซึ่งจริงๆแล้วคุณขิม(นางเอก) เธอก็ไม่ใช่ว่าไม่สวยนะ แค่ไม่มั่นใจในตัวเองเฉยๆ
อาจจะด้วยเพราะคนข้างตัวมีแต่คนหน้าตาดี แล้วยิ่งอนาคิมยิ่งโตยิ่งหล่อ
แถมเป็นนักร้องดังก็ยิ่งทำให้นางเอกกดตัวเองมากขึ้น
ถึงทำงานดี เป็นสาวแกร่ง ขยันและลุย แต่ก็กดตัวเองในเรื่องหน้าตาอยู่ดี
แหนะ ตรงนี้ฝนเข้าใจนะ คือไงอ่ะ
แบบว่าแอบชอบน้องคิม แต่แบบน้องคิมเป็นนักร้อง สาวๆในวงการหน้าตาดีเลิศก็เยอะแยะ
เรามันเป็นใคร สาวออฟฟิศทำงานหามรุ่งหามค่ำจะเอาอะไรไปเทียบกับนักร้องดาราสาวๆในวงการ
อะไรแบบนั้น
ทั้งตอนที่มีรุ่นพี่มาสารภาพว่าชอบ คุณขิมยังไม่อาจหลงตัวเองเพิ่มขึ้นได้
ทั้งตอนที่ผู้จัดการลีมาบอกทางอ้อมว่าชอบ นางยังอึ้งๆ ตกใจเลย นางกดตัวเองสุดๆ
เหนื่อยใจแทนน้องคิม จะรักสาวบื้อในความรักก็ทำใจนะน้อง (ขำ)

ถามว่าฝนกรี๊ดใคร? แน่นอนต้องคุณบาร์เทนเดอร์ค่ะ (ไม่ใช่แล้ว!!)
ก็ได้ ถ้าไม่ใช่สุดหล่อคนนั้น ก็บอกเลยว่าประทับใจพี่ชาร์ล! แล้วก็ชูป้ายไฟเป็นแฟนคลับราฟาเอล!!!!
(หัวเราะ) เดี๋ยวบอกว่าทำไมๆๆ

ขอบอกก่อนๆ
แบบว่าเรื่องนี้ฝนรู้สึกว่าเหมือนดูละครเกาหลีแบบย่อมๆเลยล่ะ
ยังไงนะเหรอ? คือพระรองบทฟินกว่าพระเอกไง….
รู้สึกเหมือนพระเอกไม่ต้องทำอะไรเยอะแยะมากมาย แต่ก็ได้ความรักจากนางเอก
แต่พระรองทำให้เกือบจะทุกอย่าง ดูแลกันแบบสุดๆ แต่นางเอกรักไม่ได้ ก็อกหักกันไป แบบนั้นเลย
ฝนพอๆจะเดาทางได้ ตามภาษาคนเคยติ่งเกาหลี (ฮาาา)
คือคิดไว้แล้วล่ะว่าพระรองนี้ต้องหลงใหลในตัวตนของนางเอก
แล้วทั้งๆ ที่รู้เธอมีเจ้าของ แต่หัวใจมันเรียกร้อง ฉันจึงจำต้องยอมทน (ไม่ใช่!!)
แล้วก็ห้ามตัวเองไม่อยู่ จรรักแต่ก็ไม่เรียกร้อง แค่ทำให้ แค่ให้เขายิ้มก็พอ (แมนไหมละ)
แล้วเพราะพอเดาๆได้ เลยไม่ทำให้ฟินมากมายเท่าไร
แต่ก็ตกใจมากที่นางยอมทุ่มซื้อของขวัญให้ขนาดนั้น! (อยากได้บ้าง นี่บอกเลย)

แน่นอนว่าไม่ใช่ว่าพระเอกไม่ได้ทำอะไรเลย
แต่พระรองนางแย่งซิน ทำเอาคนอ่านรู้สึกเชียร์นางสุดใจขาดดิ้นเลยทีเดียว
ตอนอาจจนจะจบ ฝนก็มานั่งคิดว่าเล่ห์อสูรยังไง น่าจะเป็นเล่ห์โฉมงามมากกว่า ถ้ามองตรงคู่หลักนะ
คือผู้จัดการลีนางทิ้งท้ายบอกคุณขิมไว้ว่า น้องคิมเนี่ยร้ายกว่าที่คิดนะ
ฝนเลยมานั่งคิด อื้มมม อาจจะเป็นตอนแรกๆที่นางวางแผนให้นางเอกมาอยู่ข้างตัว
กันคุณชาร์ล(ของฝน)ไม่ให้เข้าใกล้ โดยทำทีเป็นว่า……. (อยากรู้ใช่ม๊าาา อ่านเองเน้ออออ)
แล้วก็หลอกล่อเหมือนจะรู้ว่านางเอกจะหนีจากตัวเองนะ ก็วางแผนทำเซอร์ไพรส์กันสนั่นคอนเสิร์ต
(อุ้ย ฉากนี้ประทับใจมากกกก นี่ถ้ามีแฟนเป็นไอดอลแล้วทำแบบนี้ จะรักจนสุดใจเลย!!!)
แต่นอกนั้นในมุมของนางเอก(และคนอ่านอย่างฝน)เจอคือ น้องคิมขี้อ้อน เอาแต่ใจ เรียกร้อง ดูเด็กจริงๆ
คือถ้าอยู่กับนางเอก จากที่อายุน้องกว่า 4 ปีก็ดูเด็กอยู่แล้วใช่ไหม? ยิ่งอ้อนๆเอาแต่ใจแบบนี้ก็ยิ่งดูเด็ก
ทำให้นางเอกเธอยิ่งเป็นห่วง แล้วก็เถียงกันว่าทำไมมองเราเด็ก ก็ดูทำเข้าซี่ ไม่เด็กยังไงไหว!!!
(แต่ชอบนะ -4 ปี กำลังดี แอร๊ยยยยย คุณขิมเธอจะเป็นอมตะ)
อ๋อๆๆ มีฉากที่ลักหลับ(?)ที่จริงๆแล้วไม่ใช่ด้วยนั้นแหละที่ดูเหมือนเป็นเล่ห์โฉมงาม
อย่างที่บอกไว้คือ ถ้าผู้จัดการลีเธอไม่บอกนางเอกว่านางเจ้าเล่ห์นะ
แล้วไม่มีฉากกลางคอนเสิร์ตนั้น จะไม่ทำให้ฝนรู้สึกเลยว่านางทำอะไรๆเพื่อนางเอกจริงๆ
ดูคุณชาร์ล(ของฝน)กับผู้จัดการลีจะทำอะไรอะไรให้นางเอกเยอะซะกว่า (โอ๊ย อิจฉาลาเบลล์)
แล้วส่วนเรื่องเล่ห์อสูรนะ ฝนว่าเหมาะกับคู่รองมากกว่า
นางนี้อสูรเจ้าแผนการจริงๆ เป็นอสูรจอมเจ้าเล่ห์แบบสุดๆ เหมาะสมกับชื่อเรื่องมาก!!
เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการยังไง ไม่เยอะค่ะไม่เยอะ ใครมาทำร้ายโฉมงามของผม ผมจัดการไม่ยั้ง
ใช้ความหล่อแล้วความเป็นผู้ใหญ่กว่า ล่อลวง(?)สาวน้อยให้เป็นไปตามที่ต้องการ (ยังไง!!)
บอกตามตรงเลยว่า แย่งซีนจริงๆ
ขนาดฝนชอบเด็กๆ ยังคิดว่าคนแก่ เอ๊ย ผู้ใหญ่อย่างพระรองยังเริ่ดกว่าเลย!!

โดยรวมฝนว่าโอ แต่ก็ยังมีติดแหละ
ด้วยความที่ผู้จัดการลีเธอเป็นคนต่างชาติ (ก็ไม่รู้ว่าชาติไหนแน่อาจจะลูกครึ่งเกาหลี)
ที่เรียนภาษาไทยมาเพื่อเหตุผลหลายๆอย่าง
แล้วนางเอกเธอหลุดสำนวนหนึ่งขึ้นมาตอนพูดกับผู้จัดการลี ที่อ่านแล้วดูเป็นนิยายพีเรียดมากจนฝนอึ้ง….
คือฝนไม่เข้าใจความหมายตรงๆของสำนวนหรือคำๆนี้ แต่จากบริบท ฝนพอเดาๆได้
แน่นอน ถึงจะพูดไม่ได้เต็มปากว่ารู้ภาษาไทยดี (ขนาดพูดบางทีก็สลับการวางประโยค)
แต่ฝนก็คนไทยอ่ะ เป็นคนไทยมา 25 ปี ยังไม่ค่อยจะเข้าใจคำๆนั้นเลย
ฝนเอาตัวเองเป็นมาตรฐานนะ ถึงจะไม่เทียบเท่าคนต่างประเทศแต่ก็ใช้วัดความรู้ทางภาษาเท่ากับคนต่างประเทศได้
เพราะฝนเพิ่งเริ่มต้นจริงจังกับภาษาไทยตอนที่จบมหาวิทยาลัยเอง
แล้วก็มาคิดว่าขนาดฝนยังไม่เข้าใจ แล้วคนต่างชาติอย่างผู้จัดการลีจะเข้าใจเหรอ?
หรือนางจะเป็นแบบฝน ที่งงๆ แล้วเดาความหมายจากภาพรวมของประโยคแทน
อาจจะเป็นแบบนั้น เพราะประโยคต่อมาในนิยายเป็นว่า “ผมควรจะดีใจหรือเสียใจดี” อะไรแบบนั้น
แต่ถึงอย่างนั้น ฝนก็ติดอยู่ดี
แน่นอนว่านิยาย 1 เล่มมักจะมีประโยคหรือคำที่ฝนไม่เข้าใจอยู่อย่างน้อย 1 ประโยค
ซึ่งที่เคยเจอก็ยังดูไม่อึ้งมาก มีแต่ไม่เข้าใจ ก็ถามๆคนรอบๆตัวเอง
แต่คำนี้ไม่ใช่เลยย ไม่คิดว่าจะเจอในนิยายปัจจุบันด้วยซ้ำ
แต่ก็นั้นแหละ อาจจะเพราะนางเอกเป็นพวกอนุลักษณ์นิยมก็ได้…..

ส่วนคำว่าหล่อนที่เจอในบทบรรยายอันนี้ฝนไม่ชินเอง เจอในนิยายทีไรสะดุ้งทุกที
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนโดนจิกกัด (นึกภาพละครทีวี) “นี่หล่อน ไปหยิบน้ำมาซิ” อะไรแบบนั้น
แต่เข้าใจนะคะว่าเป็นแนวทางการเขียนของพี่ปริญญ์ แต่ก็สะดุ้งทุกครั้งที่อ่านจริงๆ ฮาาา

ฝนติดเรื่องทำไมถึงกรี๊ดราฟาเอลใช่ไหมๆ
เกือบจะลืมเลย (ขำ)
จริงๆ ถ้าหนุ่มไทยไปดังที่เมืองนอกฝนจะล็อคเลยว่า เนี่ยเมนฝน!
อย่างวงบ่ายสอง (2PM) ฝนก็ตามนิชคุณ (ควรเรียกพี่ไหม?)
อ่ะ ฝนตามพี่คุณ แต่ก็เมนพี่แท็คด้วย (ฮาาา)
แล้ววงของน้องอนาคิม
ตอนแรกก็กะจะเมนน้องนะ (น้องจริงเหรอ?) ก็น้องของคุณขิมไง!! #ตบตีกับตัวเอง
แต่พอรู้ชื่อสมาชิกในวงทั้งหมดเท่่านั้นแหละ ฝนบอกเลยว่าฝนเมนราฟค่ะ!! (ชูป้ายไฟ เตรียมซื้อของหน้าคอน)

ทั้งๆที่ราฟออกมาไม่กี่หน้า (ลองเอาบทมารวมๆกันน่าจะมีไม่กี่หน้าจริงๆ) แต่ฝนรู้สึกผูกพันกับราฟมาก (อาการหนัก)
รู้สึกปริ่มที่ราฟเลิกกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว ฝนบอกได้เลยว่าฝนไม่ได้มีส่วนในการแอนตี้ชะนีนางนั้น
แต่ภาวนาขอให้เลิกกันในเร็ววันอยู่ทุกวันตอนสวดมนต์ก่อนนอน (หนักไหม บอกเลยว่าอาการหนักมาก ฮาาา)

เริ่มจะเพ้อ (กลับมา น้ำฝน กลับมาาาา)

คือฝนเรียนแล้วก็ผูกพันกับราฟ (ไม่ใช่!) เอาใหม่ๆ
คือฝนเรียนชั้นประถมถึงมัธยมต้นมากับโรงเรียนที่ชื่อว่า เซนต์ราฟาแอล
ทุกๆปี อย่างน้อยก็ต้องมี 1 ครั้งที่คุณครูจะพูดถึงราฟาเอลให้ได้ฟัง ไม่ว่าจะในโบส์ถหรือห้องเรียน
นี้ไงคือเหตุผลที่ว่าทำไมถึงผูกพันธ์กับราฟ เพราะเจอทีไรก็คิดถึงโรงเรียนเก่าตลอด (รักมาก บอกเลย)
ถ้านิยายเรื่องไหนมีตัวละครที่ชื่อนี้ ตัวละครนั้นจะเป็นจุดสนใจสำหรับฝนทันที! ฮาา
ไม่ว่านางจะเป็นตัวประกอบ พระรอง หรือตัวร้าย บอกเลยว่า ฝนจะชอบนางค่ะ!

แล้วราฟาเอลเป็นใคร? ทำไมถึงนำมาตั้งชื่อโรงเรียน? ทำไมต้องนำมาเล่าในชั่วโมงเรียน?
จิ้มข้อมูลเพิ่มเติมค่ะ
ราฟาเอล (อัครทูตสวรรค์)
Raphael (archangel)

ดังนั้น น้ำฝนเมนราฟค่ะ บอกเลย
ป้ายไฟขายที่ไหนค่ะ มีผ้าเชียร์ไหม พัดราคาเท่าไร โปสเตอร์ขนาดเท่าตัวจริงหมดหรือยัง?

PS.
→ จะมีเล่มของราฟาเอลไหมน๊าาาาาา อยากอ่านมากๆเลย!! ถ้ามีก็จะจิ้มมาเก็บกกไว้ในอ้อมใจเลย
→ คุณบาร์เทนเดอร์ กรี๊ดดดดดด
→ กินเด็กแล้วจะเป็นอมตะ แต่กินคนแก่กว่าจะเป็นนิรันดร์!! ดังนั้นคุณขิมจะเป็นอมตะ แต่น้องลาเบลล์จะเป็นนิรันดร์ (ฮาาา)


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


Date: November 3, 2014