Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

โอรสสวรรค์ทาสรัก : เฉียนเฉ่าโม่ลี่



ชื่อหนังสือ : 奴役天子 | โอรสสวรรค์ทาสรัก
ผู้แต่ง : 淺草茉莉 | เฉียนเฉ่าโม่ลี่
ผู้แปล : มดแดง
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส | มากกว่ารัก
ISBN :
#1 | 978-616-06-0466-1
#2 | 978-616-06-0467-8
พิมพ์ครั้งที่ : 2 | ตุลาคม 2554
จำนวนหน้า : 471 หน้า (227+244)

คำโปรย : คนทั้งแผ่นดินยกฐานะเขาให้ยิ่งใหญ่คับฟ้า แต่ยามอยู่เบื้องหน้านางในดวงใจ เขาขอทิ้งฐานะทั้งปวง เป็นเพียงทาสผู้รักมั่นแก่นางเท่านั้น

รายละเอียด :
นับเป็นบุญของแคว้นเทียนเฉาที่รัชทายาทองค์ปัจจุบันเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ ทำให้เชื่อได้ว่าอนาคตต่อจากนี้ไปบ้านเมืองจะต้องเจริญรุ่งเรืองอย่างแน่นอน ทว่ามีเพียงเกาเยวี่ย ธิดาขุนนางผู้ต่ำต้อยคนเดียวที่ไม่คิดเช่นนั้น
ก็ดูเอาเถิด ถึงนางจะยอมรับว่าเขาช่างงามสง่า มีรอยยิ้มชวนมองราวกับแสงตะวันอบอุ่น ความสามารถรึก็โดดเด่นเหนือทุกผู้คนสมกับคำสรรเสริญ แต่นิสัยประหลาดของเขาที่ชอบปรนนิบัติรับใช้นาง ชอบถูกนางข่มเหงรังแกยามอยู่ด้วยกันตามลำพังนี่สิที่ทำให้นางไม่ค่อยเชื่อมั่นมังกรบนปฐพีผู้นี้สักเท่าไร
สวรรค์!ผู้ใดจะเชื่อ ว่าที่โอรสสวรรค์องค์ต่อไปเป็นโรค ‘ชอบถูกผู้อื่นทารุณกรรม’ หรือนี่


บันทึกหลังอ่าน…

อยากจะบอกก่อนเลยว่า เนื้อเรื่องกับชื่อเรื่องเป็นอะไรที่เข้ากันสุดๆ ฮา พระเอกเป็นทาสรักจริงๆ
ตอนอ่านชื่อเรื่องครั้งแรกก็สงสัย ทำไมต้องทาสรัก? ทาสเลยเหรอ?

เดี๋ยวจะเมาส์ให้อ่าน

พระเอกนางโดนคนปองร้ายจนต้องซ่อนตัวอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง แล้วนางเอกแสนซนผู้ซึ่งไม่รู้อะไรเลยก็บังเอิญไปเจอเข้า ตั้งใจจะช่วยเหลือ แต่ก็พัง นางพังจริงๆ จากที่ต้องการช่วยคนดันพาตัวเองตกที่นั่งลำบากไปพร้อมกับพระเอก
พระ/นางก็อยู่ด้วยกัน คนหนึ่งก็แสนซน คอยพูดคอยคุย แต่ไม่สงสัยเลยว่าคนข้างกายเป็นใครมาจากไหน ส่วนอีกคนจากตอนแรกที่ไม่ชินให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับเนื้อตัว ก็ตกหลุมอีกรอบ แต่กลายเป็นหลุมรักเด็กสาวที่บังเอิญหล่นลงมาอยู่กับเขา
แล้วก็มีคนมาช่วยเหลือทั้งคู่ ทีนี้นางเอกก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองนั้นล่วงเกินคนใหญ่คนโตก็เกิดความกลัวและระแวงว่าจะมีโทษ
ส่วนพระเอกก็เริ่มวางแผนว่าถ้าเขาจะต้องการเด็กสาวคนนี้มาอยู่ข้างกาย เขาต้องทำอะไรและต้องคอยระวังอะไรบ้าง

เธออออ คือพระเอกนางแอบเจ้าเล่ห์มาก ใช้ความอายุมากกว่าและมีประสบการณ์ชีวิตมากกว่า มาหลอกล่อ ไม่ซิ วางแผนเพื่อปลูกฝั่งนางเอกให้สามารถอยู่เคียงข้างเขาในแบบที่เขาต้องการได้
ทั้งการปรนนิบัติพัดวีสารพัด ป้อนข้าว ป้อนน้ำ นวดแขนขา และอื่นๆอีกมากมาย แล้วการพูดจาในแต่ละครั้งก็มีการแอบฝึกแอบสอนแอบปรับนิสัยให้สามารถมีชีวิตอยู่ในวังได้ ที่หนักสุดคือพยายามให้นางเอกรักไม่หนีหายไปไหนด้วย

จากที่เล่าๆมาก็เหมือนจะจบแล้ว แบบพระ/นางรักกัน จบปิ๊ง ไรงี้
คือไม่ใช่เลย
ตอนแรกที่น้ำฝนอ่านก็คิดว่า เดี๋ยวๆ ก็คงจบมั้ง แต่แบบ นางมีสองเล่ม แล้วจะมีอะไรต่อ???

แล้วก็มีต่อจริง
พอถึงจุดที่คิดว่าจะแฮปปี้กันแล้ว เดี๋ยวก็คงจบ ไม่มีอะไรแล้วมั้ง แล้วก็มีปมมีจุดให้รู้สึกกลับมาติดตามต่อ แล้วก็อ่านต่อ รู้สึกแบบนี้จนจบเรื่อง

ส่วนตัวคือ อ่านได้ รู้สึกสนุก จากที่ตอนแรกแบบอ่านขั้นเวลาก่อนเปิดเรื่องใหม่ คิดว่าเป็นนิยายเบาๆ แต่กลับทำให้รู้สึกสนุกได้ ไม่ใช่แค่ความเป็นทาสภรรยาของพระเอก แต่ด้วยเนื้อเรื่อง ด้วยปมที่ทำให้รู้สึกน่าติดตาม น่าสนใจ เหนือความคาดหมายจริงๆ ถึงบางจุดบางมุมจะพอเดาได้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เบื่อเลย รู้แล้วว่าทำไมมีแต่คนบอกว่าสนุก

PS.
→ ขอบคุณพี่หญิงในความกรุณานี้
→ อ่านจบเมื่อต้นเดือน แต่เพิ่งมาอัพตอนปลายเดือน #สำนึกผิดเลย


More :
Goodreads : #1 | #2


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

ตามรักรอยเหมย : เซียงหมี



ชื่อหนังสือ : 不良格格 – ตามรักรอยเหมย
ชื่อชุด : ตำนานรักสองภพ
ผู้แต่ง : 香彌 – เซียงหมี
ผู้แปล : จันทร์กลางน้ำ
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0156-1
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (พฤษภาคม 2553)
จำนวนหน้า : 207 หน้า

คำโปรย :
หลับตาลงเมือใด รอยเหมยนันจะปรากฏขึนในหวงฝัน สลักรักประดับในความทรงจำ ไมมีวันลบเลือนหายไป

รายละเอียด :
ตั้งแต่วัยเยาว์ “จื่อหลัว” มักจะฝันเห็นบุรุษผู้หนึ่ง จับจ้องมองนางท่ามกลางความมืดมิด แม้จะไม่รู้ว่าเขาผู้นั้นเป็นใคร เพราะมิอาจมองเห็นใบหน้าของเขาได้ชัด มิอาจได้ยินเสียงของเขา ใจนางก็ยังกระตุกวูบยามได้สบสายตาเปี่ยมความรู้สึกคู่นั้น… ทว่า นางมีเพียงรอยประทับรูปดอกเหมยเท่านั้น ที่เป็นเบาะแสเดียวในการตามหาตัวเขา หนำซ้ำนางกำลังจะถูกมารดาจับคลุมถุงชนล้างหนี้เสียด้วย… ผืนแผ่นดินกว้างใหญ่ไพศาลออกปานนี้ แล้วนางจะตามหาเขาพบได้อย่างไร? เขาเป็นใครกันแน่?


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
爬牆少主 – รอยเหมยสลักรัก


บันทึกหลังอ่าน…

พออ่านเรื่องรอยเหมยสลักรักจบ น้ำฝนก็หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาอ่านทันทีเพราะพวกนางต่อกัน

นางเอกกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง โดยที่ถูกบังคับให้ดื่มน้ำแกงที่ทำให้ลืมจนหมดชาม ชาติที่แล้วนางดื่มไปแค่ครึ่งชามเพราะไม่อยากลืมสัญญาที่ให้ไว้กับพระเอก แต่เพราะดื่มไปครึ่งชามทำให้จำเรื่องราวในชาติก่อนได้ และทำให้ชีวิตในชาติภพนั้นอยู่อย่างไม่มีความสุข ชาตินี้เลยถูกบังคับให้ดื่มจนหมด แล้วก็ลืมอดีตจนหมดเช่นกัน
แล้วด้วยทำบุญมาดีโดยตลอด พอเกิดใหม่ก็เกิดในตระกูลที่ดี เป็นคุณหนูคนเล็ก ถึงจะเกิดจากภรรยารองก็ไม่ได้น้อยหน้าคุณหนูบ้านไหนเพราะมีท่านพ่อตามใจ แต่นางมีนิสัยประหลาดที่คนภายนอกมองว่าไม่งาม คือมักจะเปิดแขนเสื้อผู้ชายเพื่อหาอะไรบางอย่างเสมอ
สิ่งที่นางเอกตามหาเกี่ยวข้องกับสิ่งที่อยู่ในฝัน นางเอกจำเรื่องราวและคำสัญญาที่รับปากไว้ของชาติก่อนไม่ได้เลย แต่ด้วยการผูกพันที่เกิดขึ้นทำให้เกิดความฝันซ้ำๆกันจนทำให้นางหมกมุ่นแล้วตั้งใจจะตามหาผู้ชายในฝันให้ได้!

แล้วโชคชะตาชักพา ทำให้พบเจอคนที่มีแววตาคล้ายกับคนในฝัน แต่คนๆนั้นไม่มีดอกเหมยบนแขน แล้วในช่วงเวลาเดียวกันก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ตกกระไดพลอยโจนแต่งงานกับผู้ชายที่ทำให้ตัวเองหวาดกลัวตั้งแต่แรกพบ การแต่งงานนี้ทำให้เกิดเรื่องราวมากมาย ทั้งเรื่องตามหาผู้ชายในฝันต่อไปด้วยเพราะรู้สึกผิดที่ตัวเองแต่งงานแล้ว และตัวเองก็ไม่สามารถทำร้ายความเอาใจใส่ของสามีได้ เลยตั้งใจจะเลิกตามหา แต่ก็เจอเบาะแสใหม่ ทั้งเพื่อนสนิทมาบอกและความฝันที่หายไปนานหลังจากแต่งงาน ก็กลับมาฝันใหม่ ยิ่งฝันก็ยิ่งร้อนรน แล้วก็ยิ่งรู้สึกผิด (สับสนแรงมาก) ยังเจอเรื่องราวหึงหวงของสาวอื่นที่ค่อนข้างจะเล่นกันแรง การวางตัวในบ้าน การเป็นลูกสะใภ้ที่แม่สามีไม่พอใจ และเหตุการณ์เฉียดตายที่ทำให้รู้ความจริงในหลายๆอย่าง

โอ๊ยยย เรื่องนี้น้ำฝนเล่าเยอะเหมือนเรื่องที่แล้วไม่ได้ เดี๋ยวหมดสนุกกัน
คือลุ้นและคอยสงสัยตลอดว่าใครคือพระเอก อ๋อๆ ลืมบอก ชาตินี้พระเอกของเล่มที่แล้วมาเกิดใหม่แล้วนะ ด้วยโทษจากการทำผิดทำให้ถูกจำคุกในนรกหลายสิบปี แล้วก็ค่อยๆลืมเลื่อนสิ่งที่ตัวเองมักจะนึกถึงอยู่เสมอไปอย่างช้าๆ จนจำอะไรไม่ได้เลย
เนี่ยแหละ เพราะจำอะไรไม่ได้ ไม่มีคีย์ใบ้ด้วย อ่านไปก็นึกไปตลอดว่า คนไหนคือพระเอกจากเล่มที่แล้ว หรือจะเป็นคนนั้น เอ๊ะ หรือจะคนนี้ หรือพระเอกจะเปลี่ยนคน แบบหักมุมไรงี้ #หัวเราะ เพราะคอยสงสัยตลอดเลยทำให้รู้สึกสนุกเวลาอ่าน คอยตามว่านางเอกจะจัดการกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นยังไงดี แล้วก็คอยเฝ้าดูสามีของนางเอกด้วยว่าจะทำยังไงต่อ เพราะเขาแต่งกับนางเอก จะว่าเพราะอยากช่วยนางเอกแล้วก็อยากหาภรรยาพอดี แต่ส่วนหนึ่งก็เพราะพึงใจนางเอกด้วย พอแต่งแล้วก็ใส่ใจดูแล พอรู้ว่านางเอกมักจะฝันประหลาดก็หาที่มาของความฝัน ถึงกับยอมขาดทุนแลกเงินให้กับหนังสือตำนานเก่าแก่เพื่อมาศึกษาหาที่มาและวิธีแก้ความฝันประหลาด นางรักของนางมากเลยนะ รักด้วยถนอมด้วย ดี๊ดี แล้วพอรู้ที่มาที่ไปของความฝัน นางก็ไม่ยินยอมให้กับโชคชะตา จะทำไม ชาตินี้นางเป็นของเขา ชาติอื่นจะเป็นคนใครเขาไม่สน ไรงี้ #กรี๊ดดดด ใจนี่เอนเองมาทางสามีนางเอกเลยนะ มีความดีงามในความรักสุดๆ

ส่วนหนุ่มอีกคนที่นางเอกคิดว่าใช่ในครั้งแรกที่เจอ ก็งานดี ฉลาด เก่ง เป็นหมอด้วย #เขิน แต่เป็นเพื่อนสามีไง…

พอๆ บอกเยอะไม่ได้ เดี๋ยวเผลอเฉยตอนจบ!
อยากรู้ว่าสามีนางคือพระเอกในเล่มที่แล้วหรือไม่ หรือจะเป็นอีกคนที่บังเอิญเหมือน หรือจะอีกคนที่เพื่อนนางเอกมาบอกว่ามีดอกเหมยบนแขน
อยากรู้ไปหาอ่านโลดดดดด

ใครยังไม่เคยอ่าน อยากได้นิยายรักเบาๆ แต่ไม่เบามาก มีอะไรให้คิด ให้ลุ้น ก็แนะนำเรื่องนี้เลย
อย่าลืมไปหาเล่มก่อนหน้ามาอ่านด้วยนะ เพิ่มอรรถรส

PS.
→ ในเซตนี้มีอีก 4 เล่ม อ่านต่อออออออ


More :
Goodreads


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

รอยเหมยสลักรัก : เซียงหมี



ชื่อหนังสือ : 爬牆少主 – รอยเหมยสลักรัก
ชื่อชุด : ตำนานรักสองภพ
ผู้แต่ง : 香彌 – เซียงหมี
ผู้แปล : จันทร์กลางน้ำ
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0147-9
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (พฤษภาคม 2553)
จำนวนหน้า : 201 หน้า

คำโปรย :
สวรรค์คิดเล่นตลกหรือ อย่างไร นางถึงได้หนีเสือปะจระเข้ ต้องมาตกอยู่ในอุ้งมือมารร้าย จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด ล้วนขึ้นอยู่กับเขาทั้งสิ้น!

รายละเอียด :
เมื่อแรกพบหลังรอดชีวิตจากเหตุการณ์นองเลือดที่คร่าชีวิตบุคคลอันเป็นที่รักต่อหน้าต่อตา
หลันอิ้นเข้าใจว่าประมุขแห่งป้อมหงส์เหินคือเทวดาที่จำแลงกายมาช่วยนางเอาไว้
ทว่า… เพียงฟังถ้อยคำไร้น้ำใจจากปากเขาไม่กี่ประโยค
นางก็เข้าใจถ่องแท้แล้วว่าเขาผู้นั้นไม่ต่างอะไรกับปีศาจร้าย โหดเหี้ยมยิ่งกว่าอสรพิษเสียอีก
แต่จะให้ทำอย่างไรได้ ในเมื่อชีวิตนางได้เขาช่วยเอาไว้
แม้มีหนี้เลือดที่ต้องล้างด้วยเลือดรอคอยให้สะสางชำระความ
หากเขาไม่อนุญาต นางก็มิอาจไปจากคุกแห่งนี้!


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
不良格格 – ตามรักรอยเหมย


บันทึกหลังอ่าน…

ได้เวลาเคลียร์กองดองที่คุณเพื่อนให้ยืมมา
นางขนเซตตำนานรักสองภพมาให้อ่าน พวกนางก็นอนสวยๆบนชั้นหนังสือมานานแล้ว เลยหยิบออกมาอ่านขั้นเวลาระหว่างอ่านหนังสือยาวๆหลายเล่มจบ น้ำฝนแอบสนใจมานานแล้วละ พล็อตน่าสนใจดี นี่ก็สนใจมากกว่ารักเรื่องเก่าๆอีกหลายเรื่องเลยนะ เรื่องในตำนานที่เขาว่าสนุกๆทั้งหลาย ว่าจะขอยืมคุณเพื่อนมาอ่านอีก #กระพริบตาออดอ้อน

เล่าเรื่องนี้ก่อนๆ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวน้อยที่ต้องเดินทางออกจากบ้านอย่างไม่รู้อะไรเลย พกมาแต่ความงง ทำไมต้องรีบ ทำไมต้องกลัว ทำไมต้องระแวง ทั้งนายท่าน ทั้งพ่อ และคนอื่นๆ จนเจอคนมาปองร้ายระหว่างทาง แล้วระหว่างต่อสู้กัน ในช่วงลมหายใจสุดท้ายของพ่อและก่อนที่นางเอกจะหมดสติก็ได้รับสารลับบางอย่างที่รู้แต่ว่าตัวเองต้องส่งต่อให้กับนายน้อยที่อยู่ต่างเมืองให้ได้

นอกจากนางเอกที่บาดเจ็บสาหัสแล้ว ทุกคนที่เดินทางไปร่วมกับนางเอกตาบเรียบ ไม่มีเหลือ จนพระเอกเดินทางผ่านมา ตอนแรกก็ไม่สนใจจะแวะดูหรือแวะช่วยเหลือ แต่สู้แรงสุดท้ายของนางเอกที่จับชายเสื้อของเขาไว้ไม่ได้ เลยต้องอุ้มนางเอกกลับบ้านไปอย่างจำใจ คือนางไม่เต็มใจช่วยจริงๆ อยากจะปล่อยให้ตายไปอย่างนั้นด้วยนะ…

พระเอกเป็นพวกมีปม นางเจอเหตุการณ์บางอย่างทำให้นิสัยและมุมมองทั้งหมดเปลี่ยนจากขาวเป็นดำ ขี้แกล้ง ใจร้าย ใจดำ ไม่สนใจชีวิตคนอื่น ฆ่าได้ฆ่า ขู่ได้ก็ขู่ นางเอกที่ตื่นขึ้นมาแล้วอยากจะไปหาพ่อก็โดนพระเอกขู่ด้วยการนำไปไว้บนต้นไม้ที่อยู่ใกล้กับบ่อจระเข้! จากที่คิดว่าพระเอกเป็นคนดี(ตามหน้าตา) ก็คิดกลัวจนติดจะเป็นเกลียดแทน ทั้งโดนขู่ โดนแกล้งสารพัด แต่ทำอะไรได้ แล้วด้วยเพราะมีสิ่งที่ยังต้องทำ ต้องส่งของที่ได้รับมาให้กับนายน้อยให้ได้ เลยไปขออนุญาตพระเอกขอออกไปตามหานายน้อย ก็ทะเลาะกันและทำข้อตกลงกับพระเอกว่า ถ้านางทำซาลาเปาคนพระเอกชมว่าอร่อย พระเอกต้องยอมปล่อยนางเอกให้ไปตามหานายน้อย พระเอกซึ่งตอนนั้นได้หลงรักสาวใช้ตัวน้อยคนนี้แล้ว จากตอนแรกที่กะจะแกล้งเล่นเพราะรำคาญ ตอนนี้กลายเป็นแกล้งเพราะชอบ และเริ่มอยากจะแสดงความเป็นเจ้าของมากขึ้นเรื่อยๆ มีความหึงที่นางเอกบอกว่าจะไปตามหาชายอื่นด้วยนะ! เวลานางเอกเอาซาลาเปามาเสิร์ฟก็มักจะบอกว่าไม่อร่อยเสมอ ทั้งๆที่คนอื่นบอกว่าอร่อยมาก

ระหว่างที่นางเอกปรับสูตรซาลาเปาเพื่อจะออกไปตามหานายน้อย ทั้งคู่ก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆต่อกันมากขึ้นเรื่อย จนวันหนึ่งก็เกิดเรื่องให้พระเอกโมโหหึงจนต้องขื่นใจนางเอก ถึงตื่นเช้ามาจะรู้ตัวว่าทำผิดไป เขาไม่รู้จะแสดงออกว่ารักกับนางเอกยังไง เขารู้แค่ว่าเขาโกรธและไม่อยากให้นางเอกไปคุยกับคนอื่น เขาเลยอยากผูกนางเอกให้ติดอยู่กับเขาไปตลอด นางก็จัดพิธีแต่งงานหลังจากนั้นแล้วตั้งใจจะดีกับนางเอก แต่สายไปแล้ว เพราะเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้นางเอกต้องเอาชีวิตของตัวเองเข้าช่วยพระเอก และทำให้พระเอกต้องทำทุกวิถีทางให้นางเอกตื่นขึ้นมาแล้วมีชีวิตร่วมกับเขาอีกครั้ง!!

ใช่แล้ว นางเอกตายแล้วฟื้นขึ้นมาเพราะพระเอก
ทีนี้ ก่อนตายพระเอกทำเรื่องไม่ดีกับนางเอกก็ไม่กล้าสู้หน้า ส่วนนางเอกก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพระเอกไม่ยอมมาหาตนสักที นางเอกเข้าใจเรื่องเกือบทุกอย่างแล้ว เลยอยากจะเจอพระเอก แต่ยังไม่ทันได้ปรับความเข้าใจกันก็เจอเรื่องอีก! แต่รอบนี้เป็นเรื่องที่ดี ที่ทำให้พระ/นางหันหน้ามาพูดคุยกันมากขึ้น แล้วรู้ว่าต่างรักกันมากแค่ไหน

จบปิ้ง

เรื่องนี้สนุกนะ สนุกในระดับมาตรฐานของงานมากกว่ารัก ทำน้ำฝนตื่นเต้นแบบเบาๆและเฝ้าลุ้นตามได้ด้วยนะว่าจะไปไงต่อ
แน่นอนว่าน้ำฝนไม่ค่อยชอบพระเอกในจุดที่ใช้การขมขื่นมาระบายความโกรธและแสดงความเป็นเจ้าของนางเอก ยังไงก็ทำใจเรื่องนี้ไม่ได้ แต่เรื่องการเสียสละของพระเอก น้ำฝนยอมรับนะ อึ้งด้วย นางรักนางเอกจริงๆ รักแบบพร้อมจะทำให้ได้ทุกอย่าง การที่จะชุบชีวิตนางเอกได้ จะต้องแลกชีวิตอีกครึ่งหนึ่งให้กับนางเอก แล้วก็มีโทษที่ต้องรับหลังจากตายแล้วด้วย แต่นางก็ยอม ยอมรับนางในจุดนี้จริงๆ

ส่วนการแก้แค้นของนางเอก พระเอกนางก็จัดการแทนให้ทุกอย่าง โผล่มาแค่สองบรรทัดได้มั้ง คือไม่ได้เน้นเรื่องความแค้น การแก้แค้น เรื่องนี้เน้นความรัก นิยายรักที่เป็นนิยายรักจริงๆ ใครชอบพระเอกสายโหดแต่ทุ่มเท เปย์หนัก ไม่สนใจหญิงอื่นก็น่าจะชอบเรื่องนี้ (ถ้ามองข้ามหึงแล้วข่มขื่นไปได้ด้วยนะ)

อ๋อ เกือบลืม
จุดที่เป็นการเชื่อมเรื่องนี้กับเล่มต่อก็คือการชุบชีวิตนางเอกเนี่ยแหละ พระ/นางมีจุดเชื่อมกันด้วยดอกเหมยที่ทั้งคู่จะมีเหมือนกัน แล้วจะผูกพันธ์กันแบบนี้ไปอีก 7 ภพ ก่อนที่นางเอกจะไปเกิดใหม่ ทั้งคู่สัญญาว่าจะต้องตามหากันจนเจอให้ได้

เจอได้ไม่ได้ เจอกันแล้วจะจำกันได้ไหม
ไปอ่านเล่มต่อไปเลย

PS.
→ ขอบคุณคุณเพื่อนไว้ ณ ที่นี้ค่ะ จุ๊ฟฟฟฟ
→ พระเอกโดนโทษหนักจริงๆ ขนาดที่มาเกิดพร้อมนางเอกไม่ได้ชาติหนึ่งแหนะ (แอบสมน้ำหน้า)


More :
Goodreads


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

กลรักดอกท้อ : โม่เหยียน



ชื่อหนังสือ : 桃花女與狐狸男 – กลรักดอกท้อ
ผู้แต่ง : 莫顏 – โม่เหยียน
ผู้แปล : ปินปิน
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1978-8
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (ธันวาคม 2559)
จำนวนหน้า : 428 หน้า (216+212)

รายละเอียด :
‘ต้วนฉางยวน’ประมุขแห่งปราสาทเขาชิงอวี้จะรับอนุภรรยา!
เพียงข่าวแค่นี้ก็ทำให้สตรีทั่วหล้าใจสลาย ด้วยต้วนฉางยวนนั้นนับเป็นยอดบุรุษในฝัน
แต่ที่ทำให้ผู้คนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟก็เพราะอนุภรรยาที่ว่า
เป็นแม่นางอัปลักษณ์ที่บังอาจใช้ชีวิตน้องสาวท่านประมุขมาข่มขู่ขอตำแหน่ง!

แต่ใครจะก่นด่าอะไรก็ช่าง ‘อวี๋เสี่ยวเถา’ คร้านจะใส่ใจ
ในเมื่อนามนี้เป็นนามปลอม
ใบหน้าอัปลักษณ์นี้ก็ไม่ใช่โฉมหน้าที่แท้จริงของนาง
หากมิใช่เพราะเผชิญภัยร้ายเหมือนตายทั้งเป็น มีหรือนางจะยอมเป็นอนุใคร!

แต่สำหรับต้วนฉางยวน นางเป็นใครไม่สำคัญ
ให้ยอมนิ่งเฉยยอมถูกลูบคมเพียงฝ่ายเดียวงั้นหรือ ไม่มีวันเสียล่ะ
หากมีบุญคุณ เขาย่อมตอบแทนด้วยชีวิต หากคิดข่มขู่ อย่าหวังจะอยู่เป็นสุข!


บันทึกหลังการอ่าน…

เรื่องนี้ก็เหมือนเดิม คืองานตามสไตล์โม่เหยียนเหมือนๆเดิม ติดจะซ้ำในบางฉากบางตอนด้วยซ้ำ ไม่ไหวแหวกหรือแตกต่างอะไร
แต่เวลาอยากหาอะไรเบาๆอ่านก็เลือกงานเขาแหละ

เล่าเรื่องก่อน
เป็นเรื่องของสาวงามที่ถูกเล่ห์กลจนถูกวางยาทำให้เสียโฉม แล้วต้องอาศัยพระเอกในการเยียวยารักษา
แต่นางก็มาแปลก ขอตรงๆดีๆไม่ทำ เอาใบหน้าที่เสียโฉมมาขอให้พระเอกรับเป็นอนุฯโดยแลกกับยารักษาโรคประหลาดของน้องสาวพระเอก ซึ่งตัวพระเอกเกลียดคนประเภทที่นางเอกกำลังเป็นอยู่มาก ถึงจะยอมรับปากให้เป็นอนุฯ แต่ก็ไม่ได้เต็มใจ แถมยังปล่อยปะละเลย เห็นนางเอกเป็นสิ่งของภายในบ้านที่วางไว้จนบืม ปล่อยให้บรรดาคนในบ้านรังแก
แน่นอนว่าเรื่องที่ปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่มายุ่งก็เข้าทางนางเอก เพราะนางต้องการอยู่เงียบๆ รักษาตัวเองแบบที่ไม่อยากให้ใครรู้ ส่วนคนที่มาแกล้งก็ไม่ได้แกล้งกันง่ายๆ ใครแกล้งมาก็แกล้งกลับ ไม่โกง! แสบใช่เล่นเหมือนกัน

แล้วก็มีเหตุให้พระเอกเริ่มหันมาสนใจ หันมามองอนุฯของเขาอีกครั้ง เพราะต้องอาศัยความเชี่ยวชาญของนางเอกมารักษาตัวเอง (โดนนางเอกแกล้งแบบไม่รู้ตัว) พอเริ่มอยู่ด้วยกัน(แบบที่มีแกล้งกันไปมาด้วย)ก็เริ่มสะดุดตา จนเขาบังเอิญไปเจอนางเอกกำลังอาบน้ำ ซึ่งตอนแรกเขาเห็นเป็นสาวงามที่ไม่รู้จักแต่ีแววตาที่คุ้นเคย ก็เริ่มจับสังเกตมากขึ้น แล้วก็เริ่มเดินลงหลุม(รัก)นางเอกอย่างช้าๆ
ยังไม่ทันได้รู้อะไรแน่ชัด (ทั้งตัวตนของนางเอกไปจนถึงความรู้สึกลึกๆในใจ) ก็ต้องเจอคู่ปรับ(?)เก่าจอมเสแสร้งของนางเอกที่อยากได้พระเอกเข้ามาทักทาย แล้ววิ่งไล่จับกันจนไปเจอกับคนที่เคยวางยานางเอก เรื่องยังไม่จบดี ก็ต้องไปเจอหนุ่มคนใหม่ที่ตอนแรกก็ดีงามแต่ตอนหลังทำเอาคนอ่านอย่างน้ำฝนร้อง ฮึมมมมม เลยทีเดียว

สุดท้ายก็รักกันอยู่ด้วยกัน
จบปิ๊ง

ส่วนตัวนะ
คือน้ำฝนเพิ่งอ่านเรื่องเจ้าสุราร่ำรักของโม่เหยียนไป แล้วก็เคยอ่านงานของเขามาหลายๆเรื่อง ทำให้รู้สึกว่ามีหลายๆอย่างเหมือนกันจนรู้สึกได้ ทั้งเรื่องต้องไปอยู่บ้านพระเอกเพราะเหตุจำเป็นบางอย่าง เรื่องที่นางเอกแปลงโฉมได้ เรื่องที่นางเอกเก่งและพิเศษในด้านใดด้านหนึ่ง ตอนอ่านก็รู้สึกว่าเอาหลายๆเรื่องมารวมๆกันจนได้เรื่องนี้มา ไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองคนเดียวหรือเปล่า?

แล้วก็รู้สึกว่าปมบางอย่างตัดจบแบบเร็วไป
นี่ตั้งความหวังว่าจะได้เห็นบทบาทอะไรบางอย่างจากคนที่วางยานางเอกด้วยนะ สุดท้ายคนที่เด่นแซงหน้ากับเป็นหนุ่มอีกคนแทน ฮึม??????

ก็นะ…
อ่านงานเขาจนเข้าใจแล้วละว่างานเขาจะเป็นราวๆนี้เนอะ

PS.
→ เรื่องนี้ไม่ได้จัดเอง ยืมพี่สาวมา แฮ่
→ ยังยืนยันคำเดิมว่า งานโม่เหยียนเหมาะสำหรับอ่านขั้นเวลากับขั้นอารมณ์ในช่วงที่อยากอ่านอะไรเบาๆจริงๆ


More :
Goodreads


Posted in มากกว่ารัก, หนังสือแปล จีน

เจ้าสุราร่ำรัก : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 大清酒王 – เจ้าสุราร่ำรัก
ผู้แต่ง : 莫顏 – โม่เหยียน
ผู้แปล : พริกหอม
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0595-8
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2555)
จำนวนหน้า : 196 หน้า
คำโปรย : สุรายิงเกายิงหอม สวนนางยิงเมามายกยิงมีเสนหเยายวนใจ
รายละเอียด :
“ความจริงข้าควรจะตัดมือของเจ้าเสีย แต่เป็นเจ้าที่เตือนสติข้า ในห้องเก็บสุราของข้าแม้จะเก็บสุรารสเลิศในใต้หล้าเอาไว้ แต่กลับขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง”
“ขาดอะไรหรือ”
“ข้าอยากจะเก็บสตรีที่สามารถแยกแยะสุราได้สักคนหนึ่ง”
เขาคือเจ้าแห่งสุรา ไม่ว่าสุราชนิดใดเขาล้วนมีเก็บไว้เป็นสมบัติทั้งสิ้น
แล้วมีหรือที่เขาจะปล่อยให้สตรีผู้มีความสามารถในการแยกแยะสุราเช่นนางหลุดมือไป!


บันทึกหลังการอ่าน…

อารมณ์อยากอ่านนิยายเบาๆ ก็เลยนึกถึงโม่เหยียน งานของเขาจะมาแนวเบาๆ ไม่ต้องคิดเยอะ ตรงตามความต้องการพอดี แล้วบังเอิญนึกได้ว่าในกองที่ยืมเพื่อนมามีงานโม่เหยียนพอดี เลยหยิบๆ จับๆ มาอ่าน จะได้เคลียร์กองดองของคนอื่นด้วย ฮ่าๆๆๆ

เรื่องราวของสาวน้อยที่โดนแม่เลี้ยงบังคับให้ไปขโมยสูตรสุราจากหอสุราชื่อดัง ซึ่งวันที่แทรกตัวเข้าไปได้แล้วก็ดันเจอพระเอกเข้าพอดี เป็นความบังเอิญอันแสนหวาน(?) เพราะตอนเจอกันนางเอกไม่รู้ว่าคนที่เจอและขโมยจูบแรกของนางไปคือเจ้าของสูตรที่ตัวเองต้องไปขโมย ก็เลยพนันขันต่อจนพระเอกเกิดความสนใจ ทั้งในเรื่องจมูกที่เป็นเลิศแล้วก็รสจูบของนางเอก แล้วนางเอกก็พลาดท่าเสียจูบแล้วก็เสียค่าพนัน

พอถึงตอนที่รู้ว่าคนที่บังเอิญเจอแล้วเสียท่าให้นั้นคือพระเอก ยังไม่ทันให้หายช็อคก็โดนพระเอกทวงค่าพนันจนต้องถูกบังคับฝืนใจ ตกเป็นนางกำนันอุ่นเตียง

อ่านตรงนี้ น้ำฝนขัดใจมาก ถึงจะรู้ว่านั้นคือวัฒนธรรมในยุคนั้นของเขา ทั้งยุคสมัยที่ผู้ชายกดผู้หญิง แล้วก็หลายเรื่องที่ฝ่ายหญิงจะต้องฝืนจำยอม แต่ก็ยังขัดใจแล้วก็ไม่ชอบพระเอกอยู่ดี
… เข้าใจก็ส่วนเข้าใจ แต่ความไม่ชอบก็ยังคงอยู่ #เข้าใจหญิงใช่ไหมมมม

มาต่อๆ
พระเอกใช้ความเป็นเจ้านายฝืนให้นางเอกจนสมยอม สุดท้ายตัวเขาเองก็ต้องตกหลุมรักนางเอก จากคนคอยอุ่นเตียงก็เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นอนุ แต่เพราะเริ่มต้นมาไม่ค่อยดีนัก ทำให้เขามองไม่เห็นถึงความรักของนางเอก
… ใช่แล้ว นางเอกเริ่มชอบพระเอกแล้ว
พอเริ่มชอบ ก็รู้ตัวถึงสถานะของตัวเอง ยิ่งถูกเลื่อนขั้นมาเป็นอนุก็พยายามทำตัวเองให้เหมาะสมกับพระเอก ทั้งปรับความคิดของตัวเอง ไม่สนแม่เลี้ยง ทำตัวสงบเสงี่ยม นิ่งเงียบจนพระเอกไม่เข้าใจและไม่รู้ว่านางเอกรัก พระเอกก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เห็นนางเอกยิ้มอย่างร่าเริง ส่วนนางเอกก็พยายามเก็บอาการความซนของตัวเองเพื่อให้เหมาะสมกับพระเอก

#ถอนหายใจ
เรื่องราวก็ประมาณนี้เนอะ พระ/นางพยายามทำอะไรที่สวนทางเพื่อให้ได้อย่างที่หวัง จนสุดท้ายก็รักกันเข้าใจกัน
พระเอกนางงัดมาทุกทางจริงๆ ส่วนนางเอกก็เก็บทุกอารมณ์จริงๆเช่นกัน ยกเว้นตอนเมา พระเอกเลยชอบมอมเหล้านางเอก…

อย่างที่บอก พระเอกเริ่มไม่ค่อยดี เรื่องนี้เลยเฉยๆสำหรับน้ำฝน อีกทั้งเสียดายความสามารถของนางเอกด้วย พระเอกน่าจะเอาความสามารถนางเอกมาใช้งานแบบอื่นบ้าง พี่ท่านเอามาใช้ส่วนตัวอย่างเดียวเลย ถถถ
ก็นะ… เขาก็รักของเขา ถึงเขาจะโหด (จับขโมยตัดมือ) แต่พอรักนางเอกเขาก็ยอมทุกอย่างนะ

สรุปคือเรื่องนี้เป็นนิยายอ่านขั้นเวลาจริงๆ ไม่หนัก ไม่เบา อ่านแล้วไม่ต้องคิดเยอะ
แล้วก็ไม่มีความน่าสนใจอะไรพิเศษสำหรับน้ำฝนเลย

PS.
→ นานๆทีจะอ่านงานแบบนี้ก็ดีนะ พักสมองงงงง
→ ถึงงานของเขาจะไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษแต่น้ำฝนก็ไม่พลาดที่จะหยิบมาอ่านนะ ไม่รู้ทำไม ถถถถถ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai