โอรสสวรรค์ทาสรัก : เฉียนเฉ่าโม่ลี่



ชื่อหนังสือ : 奴役天子 | โอรสสวรรค์ทาสรัก
ผู้แต่ง : 淺草茉莉 | เฉียนเฉ่าโม่ลี่
ผู้แปล : มดแดง
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส | มากกว่ารัก
ISBN :
#1 | 978-616-06-0466-1
#2 | 978-616-06-0467-8
พิมพ์ครั้งที่ : 2 | ตุลาคม 2554
จำนวนหน้า : 471 หน้า (227+244)

คำโปรย : คนทั้งแผ่นดินยกฐานะเขาให้ยิ่งใหญ่คับฟ้า แต่ยามอยู่เบื้องหน้านางในดวงใจ เขาขอทิ้งฐานะทั้งปวง เป็นเพียงทาสผู้รักมั่นแก่นางเท่านั้น

รายละเอียด :
นับเป็นบุญของแคว้นเทียนเฉาที่รัชทายาทองค์ปัจจุบันเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ ทำให้เชื่อได้ว่าอนาคตต่อจากนี้ไปบ้านเมืองจะต้องเจริญรุ่งเรืองอย่างแน่นอน ทว่ามีเพียงเกาเยวี่ย ธิดาขุนนางผู้ต่ำต้อยคนเดียวที่ไม่คิดเช่นนั้น
ก็ดูเอาเถิด ถึงนางจะยอมรับว่าเขาช่างงามสง่า มีรอยยิ้มชวนมองราวกับแสงตะวันอบอุ่น ความสามารถรึก็โดดเด่นเหนือทุกผู้คนสมกับคำสรรเสริญ แต่นิสัยประหลาดของเขาที่ชอบปรนนิบัติรับใช้นาง ชอบถูกนางข่มเหงรังแกยามอยู่ด้วยกันตามลำพังนี่สิที่ทำให้นางไม่ค่อยเชื่อมั่นมังกรบนปฐพีผู้นี้สักเท่าไร
สวรรค์!ผู้ใดจะเชื่อ ว่าที่โอรสสวรรค์องค์ต่อไปเป็นโรค ‘ชอบถูกผู้อื่นทารุณกรรม’ หรือนี่


บันทึกหลังอ่าน…

อยากจะบอกก่อนเลยว่า เนื้อเรื่องกับชื่อเรื่องเป็นอะไรที่เข้ากันสุดๆ ฮา พระเอกเป็นทาสรักจริงๆ
ตอนอ่านชื่อเรื่องครั้งแรกก็สงสัย ทำไมต้องทาสรัก? ทาสเลยเหรอ?

เดี๋ยวจะเมาส์ให้อ่าน

พระเอกนางโดนคนปองร้ายจนต้องซ่อนตัวอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง แล้วนางเอกแสนซนผู้ซึ่งไม่รู้อะไรเลยก็บังเอิญไปเจอเข้า ตั้งใจจะช่วยเหลือ แต่ก็พัง นางพังจริงๆ จากที่ต้องการช่วยคนดันพาตัวเองตกที่นั่งลำบากไปพร้อมกับพระเอก
พระ/นางก็อยู่ด้วยกัน คนหนึ่งก็แสนซน คอยพูดคอยคุย แต่ไม่สงสัยเลยว่าคนข้างกายเป็นใครมาจากไหน ส่วนอีกคนจากตอนแรกที่ไม่ชินให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับเนื้อตัว ก็ตกหลุมอีกรอบ แต่กลายเป็นหลุมรักเด็กสาวที่บังเอิญหล่นลงมาอยู่กับเขา
แล้วก็มีคนมาช่วยเหลือทั้งคู่ ทีนี้นางเอกก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองนั้นล่วงเกินคนใหญ่คนโตก็เกิดความกลัวและระแวงว่าจะมีโทษ
ส่วนพระเอกก็เริ่มวางแผนว่าถ้าเขาจะต้องการเด็กสาวคนนี้มาอยู่ข้างกาย เขาต้องทำอะไรและต้องคอยระวังอะไรบ้าง

เธออออ คือพระเอกนางแอบเจ้าเล่ห์มาก ใช้ความอายุมากกว่าและมีประสบการณ์ชีวิตมากกว่า มาหลอกล่อ ไม่ซิ วางแผนเพื่อปลูกฝั่งนางเอกให้สามารถอยู่เคียงข้างเขาในแบบที่เขาต้องการได้
ทั้งการปรนนิบัติพัดวีสารพัด ป้อนข้าว ป้อนน้ำ นวดแขนขา และอื่นๆอีกมากมาย แล้วการพูดจาในแต่ละครั้งก็มีการแอบฝึกแอบสอนแอบปรับนิสัยให้สามารถมีชีวิตอยู่ในวังได้ ที่หนักสุดคือพยายามให้นางเอกรักไม่หนีหายไปไหนด้วย

จากที่เล่าๆมาก็เหมือนจะจบแล้ว แบบพระ/นางรักกัน จบปิ๊ง ไรงี้
คือไม่ใช่เลย
ตอนแรกที่น้ำฝนอ่านก็คิดว่า เดี๋ยวๆ ก็คงจบมั้ง แต่แบบ นางมีสองเล่ม แล้วจะมีอะไรต่อ???

แล้วก็มีต่อจริง
พอถึงจุดที่คิดว่าจะแฮปปี้กันแล้ว เดี๋ยวก็คงจบ ไม่มีอะไรแล้วมั้ง แล้วก็มีปมมีจุดให้รู้สึกกลับมาติดตามต่อ แล้วก็อ่านต่อ รู้สึกแบบนี้จนจบเรื่อง

ส่วนตัวคือ อ่านได้ รู้สึกสนุก จากที่ตอนแรกแบบอ่านขั้นเวลาก่อนเปิดเรื่องใหม่ คิดว่าเป็นนิยายเบาๆ แต่กลับทำให้รู้สึกสนุกได้ ไม่ใช่แค่ความเป็นทาสภรรยาของพระเอก แต่ด้วยเนื้อเรื่อง ด้วยปมที่ทำให้รู้สึกน่าติดตาม น่าสนใจ เหนือความคาดหมายจริงๆ ถึงบางจุดบางมุมจะพอเดาได้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เบื่อเลย รู้แล้วว่าทำไมมีแต่คนบอกว่าสนุก

PS.
→ ขอบคุณพี่หญิงในความกรุณานี้
→ อ่านจบเมื่อต้นเดือน แต่เพิ่งมาอัพตอนปลายเดือน #สำนึกผิดเลย


More :
Goodreads : #1 | #2


Advertisements

ตามรักรอยเหมย : เซียงหมี



ชื่อหนังสือ : 不良格格 – ตามรักรอยเหมย
ชื่อชุด : ตำนานรักสองภพ
ผู้แต่ง : 香彌 – เซียงหมี
ผู้แปล : จันทร์กลางน้ำ
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0156-1
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (พฤษภาคม 2553)
จำนวนหน้า : 207 หน้า

คำโปรย :
หลับตาลงเมือใด รอยเหมยนันจะปรากฏขึนในหวงฝัน สลักรักประดับในความทรงจำ ไมมีวันลบเลือนหายไป

รายละเอียด :
ตั้งแต่วัยเยาว์ “จื่อหลัว” มักจะฝันเห็นบุรุษผู้หนึ่ง จับจ้องมองนางท่ามกลางความมืดมิด แม้จะไม่รู้ว่าเขาผู้นั้นเป็นใคร เพราะมิอาจมองเห็นใบหน้าของเขาได้ชัด มิอาจได้ยินเสียงของเขา ใจนางก็ยังกระตุกวูบยามได้สบสายตาเปี่ยมความรู้สึกคู่นั้น… ทว่า นางมีเพียงรอยประทับรูปดอกเหมยเท่านั้น ที่เป็นเบาะแสเดียวในการตามหาตัวเขา หนำซ้ำนางกำลังจะถูกมารดาจับคลุมถุงชนล้างหนี้เสียด้วย… ผืนแผ่นดินกว้างใหญ่ไพศาลออกปานนี้ แล้วนางจะตามหาเขาพบได้อย่างไร? เขาเป็นใครกันแน่?


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
爬牆少主 – รอยเหมยสลักรัก


บันทึกหลังอ่าน…

พออ่านเรื่องรอยเหมยสลักรักจบ น้ำฝนก็หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาอ่านทันทีเพราะพวกนางต่อกัน

นางเอกกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง โดยที่ถูกบังคับให้ดื่มน้ำแกงที่ทำให้ลืมจนหมดชาม ชาติที่แล้วนางดื่มไปแค่ครึ่งชามเพราะไม่อยากลืมสัญญาที่ให้ไว้กับพระเอก แต่เพราะดื่มไปครึ่งชามทำให้จำเรื่องราวในชาติก่อนได้ และทำให้ชีวิตในชาติภพนั้นอยู่อย่างไม่มีความสุข ชาตินี้เลยถูกบังคับให้ดื่มจนหมด แล้วก็ลืมอดีตจนหมดเช่นกัน
แล้วด้วยทำบุญมาดีโดยตลอด พอเกิดใหม่ก็เกิดในตระกูลที่ดี เป็นคุณหนูคนเล็ก ถึงจะเกิดจากภรรยารองก็ไม่ได้น้อยหน้าคุณหนูบ้านไหนเพราะมีท่านพ่อตามใจ แต่นางมีนิสัยประหลาดที่คนภายนอกมองว่าไม่งาม คือมักจะเปิดแขนเสื้อผู้ชายเพื่อหาอะไรบางอย่างเสมอ
สิ่งที่นางเอกตามหาเกี่ยวข้องกับสิ่งที่อยู่ในฝัน นางเอกจำเรื่องราวและคำสัญญาที่รับปากไว้ของชาติก่อนไม่ได้เลย แต่ด้วยการผูกพันที่เกิดขึ้นทำให้เกิดความฝันซ้ำๆกันจนทำให้นางหมกมุ่นแล้วตั้งใจจะตามหาผู้ชายในฝันให้ได้!

แล้วโชคชะตาชักพา ทำให้พบเจอคนที่มีแววตาคล้ายกับคนในฝัน แต่คนๆนั้นไม่มีดอกเหมยบนแขน แล้วในช่วงเวลาเดียวกันก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ตกกระไดพลอยโจนแต่งงานกับผู้ชายที่ทำให้ตัวเองหวาดกลัวตั้งแต่แรกพบ การแต่งงานนี้ทำให้เกิดเรื่องราวมากมาย ทั้งเรื่องตามหาผู้ชายในฝันต่อไปด้วยเพราะรู้สึกผิดที่ตัวเองแต่งงานแล้ว และตัวเองก็ไม่สามารถทำร้ายความเอาใจใส่ของสามีได้ เลยตั้งใจจะเลิกตามหา แต่ก็เจอเบาะแสใหม่ ทั้งเพื่อนสนิทมาบอกและความฝันที่หายไปนานหลังจากแต่งงาน ก็กลับมาฝันใหม่ ยิ่งฝันก็ยิ่งร้อนรน แล้วก็ยิ่งรู้สึกผิด (สับสนแรงมาก) ยังเจอเรื่องราวหึงหวงของสาวอื่นที่ค่อนข้างจะเล่นกันแรง การวางตัวในบ้าน การเป็นลูกสะใภ้ที่แม่สามีไม่พอใจ และเหตุการณ์เฉียดตายที่ทำให้รู้ความจริงในหลายๆอย่าง

โอ๊ยยย เรื่องนี้น้ำฝนเล่าเยอะเหมือนเรื่องที่แล้วไม่ได้ เดี๋ยวหมดสนุกกัน
คือลุ้นและคอยสงสัยตลอดว่าใครคือพระเอก อ๋อๆ ลืมบอก ชาตินี้พระเอกของเล่มที่แล้วมาเกิดใหม่แล้วนะ ด้วยโทษจากการทำผิดทำให้ถูกจำคุกในนรกหลายสิบปี แล้วก็ค่อยๆลืมเลื่อนสิ่งที่ตัวเองมักจะนึกถึงอยู่เสมอไปอย่างช้าๆ จนจำอะไรไม่ได้เลย
เนี่ยแหละ เพราะจำอะไรไม่ได้ ไม่มีคีย์ใบ้ด้วย อ่านไปก็นึกไปตลอดว่า คนไหนคือพระเอกจากเล่มที่แล้ว หรือจะเป็นคนนั้น เอ๊ะ หรือจะคนนี้ หรือพระเอกจะเปลี่ยนคน แบบหักมุมไรงี้ #หัวเราะ เพราะคอยสงสัยตลอดเลยทำให้รู้สึกสนุกเวลาอ่าน คอยตามว่านางเอกจะจัดการกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นยังไงดี แล้วก็คอยเฝ้าดูสามีของนางเอกด้วยว่าจะทำยังไงต่อ เพราะเขาแต่งกับนางเอก จะว่าเพราะอยากช่วยนางเอกแล้วก็อยากหาภรรยาพอดี แต่ส่วนหนึ่งก็เพราะพึงใจนางเอกด้วย พอแต่งแล้วก็ใส่ใจดูแล พอรู้ว่านางเอกมักจะฝันประหลาดก็หาที่มาของความฝัน ถึงกับยอมขาดทุนแลกเงินให้กับหนังสือตำนานเก่าแก่เพื่อมาศึกษาหาที่มาและวิธีแก้ความฝันประหลาด นางรักของนางมากเลยนะ รักด้วยถนอมด้วย ดี๊ดี แล้วพอรู้ที่มาที่ไปของความฝัน นางก็ไม่ยินยอมให้กับโชคชะตา จะทำไม ชาตินี้นางเป็นของเขา ชาติอื่นจะเป็นคนใครเขาไม่สน ไรงี้ #กรี๊ดดดด ใจนี่เอนเองมาทางสามีนางเอกเลยนะ มีความดีงามในความรักสุดๆ

ส่วนหนุ่มอีกคนที่นางเอกคิดว่าใช่ในครั้งแรกที่เจอ ก็งานดี ฉลาด เก่ง เป็นหมอด้วย #เขิน แต่เป็นเพื่อนสามีไง…

พอๆ บอกเยอะไม่ได้ เดี๋ยวเผลอเฉยตอนจบ!
อยากรู้ว่าสามีนางคือพระเอกในเล่มที่แล้วหรือไม่ หรือจะเป็นอีกคนที่บังเอิญเหมือน หรือจะอีกคนที่เพื่อนนางเอกมาบอกว่ามีดอกเหมยบนแขน
อยากรู้ไปหาอ่านโลดดดดด

ใครยังไม่เคยอ่าน อยากได้นิยายรักเบาๆ แต่ไม่เบามาก มีอะไรให้คิด ให้ลุ้น ก็แนะนำเรื่องนี้เลย
อย่าลืมไปหาเล่มก่อนหน้ามาอ่านด้วยนะ เพิ่มอรรถรส

PS.
→ ในเซตนี้มีอีก 4 เล่ม อ่านต่อออออออ


More :
Goodreads


รอยเหมยสลักรัก : เซียงหมี



ชื่อหนังสือ : 爬牆少主 – รอยเหมยสลักรัก
ชื่อชุด : ตำนานรักสองภพ
ผู้แต่ง : 香彌 – เซียงหมี
ผู้แปล : จันทร์กลางน้ำ
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0147-9
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (พฤษภาคม 2553)
จำนวนหน้า : 201 หน้า

คำโปรย :
สวรรค์คิดเล่นตลกหรือ อย่างไร นางถึงได้หนีเสือปะจระเข้ ต้องมาตกอยู่ในอุ้งมือมารร้าย จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด ล้วนขึ้นอยู่กับเขาทั้งสิ้น!

รายละเอียด :
เมื่อแรกพบหลังรอดชีวิตจากเหตุการณ์นองเลือดที่คร่าชีวิตบุคคลอันเป็นที่รักต่อหน้าต่อตา
หลันอิ้นเข้าใจว่าประมุขแห่งป้อมหงส์เหินคือเทวดาที่จำแลงกายมาช่วยนางเอาไว้
ทว่า… เพียงฟังถ้อยคำไร้น้ำใจจากปากเขาไม่กี่ประโยค
นางก็เข้าใจถ่องแท้แล้วว่าเขาผู้นั้นไม่ต่างอะไรกับปีศาจร้าย โหดเหี้ยมยิ่งกว่าอสรพิษเสียอีก
แต่จะให้ทำอย่างไรได้ ในเมื่อชีวิตนางได้เขาช่วยเอาไว้
แม้มีหนี้เลือดที่ต้องล้างด้วยเลือดรอคอยให้สะสางชำระความ
หากเขาไม่อนุญาต นางก็มิอาจไปจากคุกแห่งนี้!


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
不良格格 – ตามรักรอยเหมย


บันทึกหลังอ่าน…

ได้เวลาเคลียร์กองดองที่คุณเพื่อนให้ยืมมา
นางขนเซตตำนานรักสองภพมาให้อ่าน พวกนางก็นอนสวยๆบนชั้นหนังสือมานานแล้ว เลยหยิบออกมาอ่านขั้นเวลาระหว่างอ่านหนังสือยาวๆหลายเล่มจบ น้ำฝนแอบสนใจมานานแล้วละ พล็อตน่าสนใจดี นี่ก็สนใจมากกว่ารักเรื่องเก่าๆอีกหลายเรื่องเลยนะ เรื่องในตำนานที่เขาว่าสนุกๆทั้งหลาย ว่าจะขอยืมคุณเพื่อนมาอ่านอีก #กระพริบตาออดอ้อน

เล่าเรื่องนี้ก่อนๆ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวน้อยที่ต้องเดินทางออกจากบ้านอย่างไม่รู้อะไรเลย พกมาแต่ความงง ทำไมต้องรีบ ทำไมต้องกลัว ทำไมต้องระแวง ทั้งนายท่าน ทั้งพ่อ และคนอื่นๆ จนเจอคนมาปองร้ายระหว่างทาง แล้วระหว่างต่อสู้กัน ในช่วงลมหายใจสุดท้ายของพ่อและก่อนที่นางเอกจะหมดสติก็ได้รับสารลับบางอย่างที่รู้แต่ว่าตัวเองต้องส่งต่อให้กับนายน้อยที่อยู่ต่างเมืองให้ได้

นอกจากนางเอกที่บาดเจ็บสาหัสแล้ว ทุกคนที่เดินทางไปร่วมกับนางเอกตาบเรียบ ไม่มีเหลือ จนพระเอกเดินทางผ่านมา ตอนแรกก็ไม่สนใจจะแวะดูหรือแวะช่วยเหลือ แต่สู้แรงสุดท้ายของนางเอกที่จับชายเสื้อของเขาไว้ไม่ได้ เลยต้องอุ้มนางเอกกลับบ้านไปอย่างจำใจ คือนางไม่เต็มใจช่วยจริงๆ อยากจะปล่อยให้ตายไปอย่างนั้นด้วยนะ…

พระเอกเป็นพวกมีปม นางเจอเหตุการณ์บางอย่างทำให้นิสัยและมุมมองทั้งหมดเปลี่ยนจากขาวเป็นดำ ขี้แกล้ง ใจร้าย ใจดำ ไม่สนใจชีวิตคนอื่น ฆ่าได้ฆ่า ขู่ได้ก็ขู่ นางเอกที่ตื่นขึ้นมาแล้วอยากจะไปหาพ่อก็โดนพระเอกขู่ด้วยการนำไปไว้บนต้นไม้ที่อยู่ใกล้กับบ่อจระเข้! จากที่คิดว่าพระเอกเป็นคนดี(ตามหน้าตา) ก็คิดกลัวจนติดจะเป็นเกลียดแทน ทั้งโดนขู่ โดนแกล้งสารพัด แต่ทำอะไรได้ แล้วด้วยเพราะมีสิ่งที่ยังต้องทำ ต้องส่งของที่ได้รับมาให้กับนายน้อยให้ได้ เลยไปขออนุญาตพระเอกขอออกไปตามหานายน้อย ก็ทะเลาะกันและทำข้อตกลงกับพระเอกว่า ถ้านางทำซาลาเปาคนพระเอกชมว่าอร่อย พระเอกต้องยอมปล่อยนางเอกให้ไปตามหานายน้อย พระเอกซึ่งตอนนั้นได้หลงรักสาวใช้ตัวน้อยคนนี้แล้ว จากตอนแรกที่กะจะแกล้งเล่นเพราะรำคาญ ตอนนี้กลายเป็นแกล้งเพราะชอบ และเริ่มอยากจะแสดงความเป็นเจ้าของมากขึ้นเรื่อยๆ มีความหึงที่นางเอกบอกว่าจะไปตามหาชายอื่นด้วยนะ! เวลานางเอกเอาซาลาเปามาเสิร์ฟก็มักจะบอกว่าไม่อร่อยเสมอ ทั้งๆที่คนอื่นบอกว่าอร่อยมาก

ระหว่างที่นางเอกปรับสูตรซาลาเปาเพื่อจะออกไปตามหานายน้อย ทั้งคู่ก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆต่อกันมากขึ้นเรื่อย จนวันหนึ่งก็เกิดเรื่องให้พระเอกโมโหหึงจนต้องขื่นใจนางเอก ถึงตื่นเช้ามาจะรู้ตัวว่าทำผิดไป เขาไม่รู้จะแสดงออกว่ารักกับนางเอกยังไง เขารู้แค่ว่าเขาโกรธและไม่อยากให้นางเอกไปคุยกับคนอื่น เขาเลยอยากผูกนางเอกให้ติดอยู่กับเขาไปตลอด นางก็จัดพิธีแต่งงานหลังจากนั้นแล้วตั้งใจจะดีกับนางเอก แต่สายไปแล้ว เพราะเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้นางเอกต้องเอาชีวิตของตัวเองเข้าช่วยพระเอก และทำให้พระเอกต้องทำทุกวิถีทางให้นางเอกตื่นขึ้นมาแล้วมีชีวิตร่วมกับเขาอีกครั้ง!!

ใช่แล้ว นางเอกตายแล้วฟื้นขึ้นมาเพราะพระเอก
ทีนี้ ก่อนตายพระเอกทำเรื่องไม่ดีกับนางเอกก็ไม่กล้าสู้หน้า ส่วนนางเอกก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพระเอกไม่ยอมมาหาตนสักที นางเอกเข้าใจเรื่องเกือบทุกอย่างแล้ว เลยอยากจะเจอพระเอก แต่ยังไม่ทันได้ปรับความเข้าใจกันก็เจอเรื่องอีก! แต่รอบนี้เป็นเรื่องที่ดี ที่ทำให้พระ/นางหันหน้ามาพูดคุยกันมากขึ้น แล้วรู้ว่าต่างรักกันมากแค่ไหน

จบปิ้ง

เรื่องนี้สนุกนะ สนุกในระดับมาตรฐานของงานมากกว่ารัก ทำน้ำฝนตื่นเต้นแบบเบาๆและเฝ้าลุ้นตามได้ด้วยนะว่าจะไปไงต่อ
แน่นอนว่าน้ำฝนไม่ค่อยชอบพระเอกในจุดที่ใช้การขมขื่นมาระบายความโกรธและแสดงความเป็นเจ้าของนางเอก ยังไงก็ทำใจเรื่องนี้ไม่ได้ แต่เรื่องการเสียสละของพระเอก น้ำฝนยอมรับนะ อึ้งด้วย นางรักนางเอกจริงๆ รักแบบพร้อมจะทำให้ได้ทุกอย่าง การที่จะชุบชีวิตนางเอกได้ จะต้องแลกชีวิตอีกครึ่งหนึ่งให้กับนางเอก แล้วก็มีโทษที่ต้องรับหลังจากตายแล้วด้วย แต่นางก็ยอม ยอมรับนางในจุดนี้จริงๆ

ส่วนการแก้แค้นของนางเอก พระเอกนางก็จัดการแทนให้ทุกอย่าง โผล่มาแค่สองบรรทัดได้มั้ง คือไม่ได้เน้นเรื่องความแค้น การแก้แค้น เรื่องนี้เน้นความรัก นิยายรักที่เป็นนิยายรักจริงๆ ใครชอบพระเอกสายโหดแต่ทุ่มเท เปย์หนัก ไม่สนใจหญิงอื่นก็น่าจะชอบเรื่องนี้ (ถ้ามองข้ามหึงแล้วข่มขื่นไปได้ด้วยนะ)

อ๋อ เกือบลืม
จุดที่เป็นการเชื่อมเรื่องนี้กับเล่มต่อก็คือการชุบชีวิตนางเอกเนี่ยแหละ พระ/นางมีจุดเชื่อมกันด้วยดอกเหมยที่ทั้งคู่จะมีเหมือนกัน แล้วจะผูกพันธ์กันแบบนี้ไปอีก 7 ภพ ก่อนที่นางเอกจะไปเกิดใหม่ ทั้งคู่สัญญาว่าจะต้องตามหากันจนเจอให้ได้

เจอได้ไม่ได้ เจอกันแล้วจะจำกันได้ไหม
ไปอ่านเล่มต่อไปเลย

PS.
→ ขอบคุณคุณเพื่อนไว้ ณ ที่นี้ค่ะ จุ๊ฟฟฟฟ
→ พระเอกโดนโทษหนักจริงๆ ขนาดที่มาเกิดพร้อมนางเอกไม่ได้ชาติหนึ่งแหนะ (แอบสมน้ำหน้า)


More :
Goodreads


กลรักดอกท้อ : โม่เหยียน



ชื่อหนังสือ : 桃花女與狐狸男 – กลรักดอกท้อ
ผู้แต่ง : 莫顏 – โม่เหยียน
ผู้แปล : ปินปิน
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1978-8
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (ธันวาคม 2559)
จำนวนหน้า : 428 หน้า (216+212)

รายละเอียด :
‘ต้วนฉางยวน’ประมุขแห่งปราสาทเขาชิงอวี้จะรับอนุภรรยา!
เพียงข่าวแค่นี้ก็ทำให้สตรีทั่วหล้าใจสลาย ด้วยต้วนฉางยวนนั้นนับเป็นยอดบุรุษในฝัน
แต่ที่ทำให้ผู้คนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟก็เพราะอนุภรรยาที่ว่า
เป็นแม่นางอัปลักษณ์ที่บังอาจใช้ชีวิตน้องสาวท่านประมุขมาข่มขู่ขอตำแหน่ง!

แต่ใครจะก่นด่าอะไรก็ช่าง ‘อวี๋เสี่ยวเถา’ คร้านจะใส่ใจ
ในเมื่อนามนี้เป็นนามปลอม
ใบหน้าอัปลักษณ์นี้ก็ไม่ใช่โฉมหน้าที่แท้จริงของนาง
หากมิใช่เพราะเผชิญภัยร้ายเหมือนตายทั้งเป็น มีหรือนางจะยอมเป็นอนุใคร!

แต่สำหรับต้วนฉางยวน นางเป็นใครไม่สำคัญ
ให้ยอมนิ่งเฉยยอมถูกลูบคมเพียงฝ่ายเดียวงั้นหรือ ไม่มีวันเสียล่ะ
หากมีบุญคุณ เขาย่อมตอบแทนด้วยชีวิต หากคิดข่มขู่ อย่าหวังจะอยู่เป็นสุข!


บันทึกหลังการอ่าน…

เรื่องนี้ก็เหมือนเดิม คืองานตามสไตล์โม่เหยียนเหมือนๆเดิม ติดจะซ้ำในบางฉากบางตอนด้วยซ้ำ ไม่ไหวแหวกหรือแตกต่างอะไร
แต่เวลาอยากหาอะไรเบาๆอ่านก็เลือกงานเขาแหละ

เล่าเรื่องก่อน
เป็นเรื่องของสาวงามที่ถูกเล่ห์กลจนถูกวางยาทำให้เสียโฉม แล้วต้องอาศัยพระเอกในการเยียวยารักษา
แต่นางก็มาแปลก ขอตรงๆดีๆไม่ทำ เอาใบหน้าที่เสียโฉมมาขอให้พระเอกรับเป็นอนุฯโดยแลกกับยารักษาโรคประหลาดของน้องสาวพระเอก ซึ่งตัวพระเอกเกลียดคนประเภทที่นางเอกกำลังเป็นอยู่มาก ถึงจะยอมรับปากให้เป็นอนุฯ แต่ก็ไม่ได้เต็มใจ แถมยังปล่อยปะละเลย เห็นนางเอกเป็นสิ่งของภายในบ้านที่วางไว้จนบืม ปล่อยให้บรรดาคนในบ้านรังแก
แน่นอนว่าเรื่องที่ปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่มายุ่งก็เข้าทางนางเอก เพราะนางต้องการอยู่เงียบๆ รักษาตัวเองแบบที่ไม่อยากให้ใครรู้ ส่วนคนที่มาแกล้งก็ไม่ได้แกล้งกันง่ายๆ ใครแกล้งมาก็แกล้งกลับ ไม่โกง! แสบใช่เล่นเหมือนกัน

แล้วก็มีเหตุให้พระเอกเริ่มหันมาสนใจ หันมามองอนุฯของเขาอีกครั้ง เพราะต้องอาศัยความเชี่ยวชาญของนางเอกมารักษาตัวเอง (โดนนางเอกแกล้งแบบไม่รู้ตัว) พอเริ่มอยู่ด้วยกัน(แบบที่มีแกล้งกันไปมาด้วย)ก็เริ่มสะดุดตา จนเขาบังเอิญไปเจอนางเอกกำลังอาบน้ำ ซึ่งตอนแรกเขาเห็นเป็นสาวงามที่ไม่รู้จักแต่ีแววตาที่คุ้นเคย ก็เริ่มจับสังเกตมากขึ้น แล้วก็เริ่มเดินลงหลุม(รัก)นางเอกอย่างช้าๆ
ยังไม่ทันได้รู้อะไรแน่ชัด (ทั้งตัวตนของนางเอกไปจนถึงความรู้สึกลึกๆในใจ) ก็ต้องเจอคู่ปรับ(?)เก่าจอมเสแสร้งของนางเอกที่อยากได้พระเอกเข้ามาทักทาย แล้ววิ่งไล่จับกันจนไปเจอกับคนที่เคยวางยานางเอก เรื่องยังไม่จบดี ก็ต้องไปเจอหนุ่มคนใหม่ที่ตอนแรกก็ดีงามแต่ตอนหลังทำเอาคนอ่านอย่างน้ำฝนร้อง ฮึมมมมม เลยทีเดียว

สุดท้ายก็รักกันอยู่ด้วยกัน
จบปิ๊ง

ส่วนตัวนะ
คือน้ำฝนเพิ่งอ่านเรื่องเจ้าสุราร่ำรักของโม่เหยียนไป แล้วก็เคยอ่านงานของเขามาหลายๆเรื่อง ทำให้รู้สึกว่ามีหลายๆอย่างเหมือนกันจนรู้สึกได้ ทั้งเรื่องต้องไปอยู่บ้านพระเอกเพราะเหตุจำเป็นบางอย่าง เรื่องที่นางเอกแปลงโฉมได้ เรื่องที่นางเอกเก่งและพิเศษในด้านใดด้านหนึ่ง ตอนอ่านก็รู้สึกว่าเอาหลายๆเรื่องมารวมๆกันจนได้เรื่องนี้มา ไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองคนเดียวหรือเปล่า?

แล้วก็รู้สึกว่าปมบางอย่างตัดจบแบบเร็วไป
นี่ตั้งความหวังว่าจะได้เห็นบทบาทอะไรบางอย่างจากคนที่วางยานางเอกด้วยนะ สุดท้ายคนที่เด่นแซงหน้ากับเป็นหนุ่มอีกคนแทน ฮึม??????

ก็นะ…
อ่านงานเขาจนเข้าใจแล้วละว่างานเขาจะเป็นราวๆนี้เนอะ

PS.
→ เรื่องนี้ไม่ได้จัดเอง ยืมพี่สาวมา แฮ่
→ ยังยืนยันคำเดิมว่า งานโม่เหยียนเหมาะสำหรับอ่านขั้นเวลากับขั้นอารมณ์ในช่วงที่อยากอ่านอะไรเบาๆจริงๆ


More :
Goodreads


เจ้าสุราร่ำรัก : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 大清酒王 – เจ้าสุราร่ำรัก
ผู้แต่ง : 莫顏 – โม่เหยียน
ผู้แปล : พริกหอม
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0595-8
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (เมษายน 2555)
จำนวนหน้า : 196 หน้า
คำโปรย : สุรายิงเกายิงหอม สวนนางยิงเมามายกยิงมีเสนหเยายวนใจ
รายละเอียด :
“ความจริงข้าควรจะตัดมือของเจ้าเสีย แต่เป็นเจ้าที่เตือนสติข้า ในห้องเก็บสุราของข้าแม้จะเก็บสุรารสเลิศในใต้หล้าเอาไว้ แต่กลับขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง”
“ขาดอะไรหรือ”
“ข้าอยากจะเก็บสตรีที่สามารถแยกแยะสุราได้สักคนหนึ่ง”
เขาคือเจ้าแห่งสุรา ไม่ว่าสุราชนิดใดเขาล้วนมีเก็บไว้เป็นสมบัติทั้งสิ้น
แล้วมีหรือที่เขาจะปล่อยให้สตรีผู้มีความสามารถในการแยกแยะสุราเช่นนางหลุดมือไป!


บันทึกหลังการอ่าน…

อารมณ์อยากอ่านนิยายเบาๆ ก็เลยนึกถึงโม่เหยียน งานของเขาจะมาแนวเบาๆ ไม่ต้องคิดเยอะ ตรงตามความต้องการพอดี แล้วบังเอิญนึกได้ว่าในกองที่ยืมเพื่อนมามีงานโม่เหยียนพอดี เลยหยิบๆ จับๆ มาอ่าน จะได้เคลียร์กองดองของคนอื่นด้วย ฮ่าๆๆๆ

เรื่องราวของสาวน้อยที่โดนแม่เลี้ยงบังคับให้ไปขโมยสูตรสุราจากหอสุราชื่อดัง ซึ่งวันที่แทรกตัวเข้าไปได้แล้วก็ดันเจอพระเอกเข้าพอดี เป็นความบังเอิญอันแสนหวาน(?) เพราะตอนเจอกันนางเอกไม่รู้ว่าคนที่เจอและขโมยจูบแรกของนางไปคือเจ้าของสูตรที่ตัวเองต้องไปขโมย ก็เลยพนันขันต่อจนพระเอกเกิดความสนใจ ทั้งในเรื่องจมูกที่เป็นเลิศแล้วก็รสจูบของนางเอก แล้วนางเอกก็พลาดท่าเสียจูบแล้วก็เสียค่าพนัน

พอถึงตอนที่รู้ว่าคนที่บังเอิญเจอแล้วเสียท่าให้นั้นคือพระเอก ยังไม่ทันให้หายช็อคก็โดนพระเอกทวงค่าพนันจนต้องถูกบังคับฝืนใจ ตกเป็นนางกำนันอุ่นเตียง

อ่านตรงนี้ น้ำฝนขัดใจมาก ถึงจะรู้ว่านั้นคือวัฒนธรรมในยุคนั้นของเขา ทั้งยุคสมัยที่ผู้ชายกดผู้หญิง แล้วก็หลายเรื่องที่ฝ่ายหญิงจะต้องฝืนจำยอม แต่ก็ยังขัดใจแล้วก็ไม่ชอบพระเอกอยู่ดี
… เข้าใจก็ส่วนเข้าใจ แต่ความไม่ชอบก็ยังคงอยู่ #เข้าใจหญิงใช่ไหมมมม

มาต่อๆ
พระเอกใช้ความเป็นเจ้านายฝืนให้นางเอกจนสมยอม สุดท้ายตัวเขาเองก็ต้องตกหลุมรักนางเอก จากคนคอยอุ่นเตียงก็เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นอนุ แต่เพราะเริ่มต้นมาไม่ค่อยดีนัก ทำให้เขามองไม่เห็นถึงความรักของนางเอก
… ใช่แล้ว นางเอกเริ่มชอบพระเอกแล้ว
พอเริ่มชอบ ก็รู้ตัวถึงสถานะของตัวเอง ยิ่งถูกเลื่อนขั้นมาเป็นอนุก็พยายามทำตัวเองให้เหมาะสมกับพระเอก ทั้งปรับความคิดของตัวเอง ไม่สนแม่เลี้ยง ทำตัวสงบเสงี่ยม นิ่งเงียบจนพระเอกไม่เข้าใจและไม่รู้ว่านางเอกรัก พระเอกก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เห็นนางเอกยิ้มอย่างร่าเริง ส่วนนางเอกก็พยายามเก็บอาการความซนของตัวเองเพื่อให้เหมาะสมกับพระเอก

#ถอนหายใจ
เรื่องราวก็ประมาณนี้เนอะ พระ/นางพยายามทำอะไรที่สวนทางเพื่อให้ได้อย่างที่หวัง จนสุดท้ายก็รักกันเข้าใจกัน
พระเอกนางงัดมาทุกทางจริงๆ ส่วนนางเอกก็เก็บทุกอารมณ์จริงๆเช่นกัน ยกเว้นตอนเมา พระเอกเลยชอบมอมเหล้านางเอก…

อย่างที่บอก พระเอกเริ่มไม่ค่อยดี เรื่องนี้เลยเฉยๆสำหรับน้ำฝน อีกทั้งเสียดายความสามารถของนางเอกด้วย พระเอกน่าจะเอาความสามารถนางเอกมาใช้งานแบบอื่นบ้าง พี่ท่านเอามาใช้ส่วนตัวอย่างเดียวเลย ถถถ
ก็นะ… เขาก็รักของเขา ถึงเขาจะโหด (จับขโมยตัดมือ) แต่พอรักนางเอกเขาก็ยอมทุกอย่างนะ

สรุปคือเรื่องนี้เป็นนิยายอ่านขั้นเวลาจริงๆ ไม่หนัก ไม่เบา อ่านแล้วไม่ต้องคิดเยอะ
แล้วก็ไม่มีความน่าสนใจอะไรพิเศษสำหรับน้ำฝนเลย

PS.
→ นานๆทีจะอ่านงานแบบนี้ก็ดีนะ พักสมองงงงง
→ ถึงงานของเขาจะไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษแต่น้ำฝนก็ไม่พลาดที่จะหยิบมาอ่านนะ ไม่รู้ทำไม ถถถถถ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


ใต้เท้าผดุงใจ : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 大人怕怕 – ใต้เท้าผดุงใจ
ชื่อชุด : ยอดบุรุษป่วนใจ
ผู้แต่ง : 莫颜 – โม่เหยียน
ผู้แปล : ปินปิน
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1679-4
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (ตุลาคม 2558)
จำนวนหน้า : 187 หน้ารายละเอียด :
คำร้องเรียนมากมายเกี่ยวกับหอคณิกาเรือนจันทร์งามถูกส่งไปถึงเซี่ยงเส้าไหวไม่หยุด ขอให้เขาช่วยจัดการกับกวนหมิงเยวี่ย ยอดบุปผาผู้มีเสน่ห์ จนถึงขั้นทำให้บรรดาบุรุษละทิ้งการงาน ไม่ยอมกลับเรือนตน ความสงบสุขเล็กๆ ในเมืองจึงเริ่มสั่นคลอนทีละน้อย
ทว่าเรื่องมาถึงมือเขาแล้ว ทุกอย่างล้วนคุยได้ เดี๋ยวเดียวก็เรียบร้อย… ซะที่ไหน!
ไม่นึกเลยว่าแค่หญิงสาวธรรมดาผู้หนึ่งจะเก่งกาจและเจ้าเล่ห์เพทุบายถึงเพียงนี้
กว่าจะสะสางปัญหานี้เสร็จสิ้น ดูท่าว่ากระทั่งศักดิ์ศรีของผู้ตรวจการที่น่าเกรงขามเช่นเขาคงแทบจะไม่เหลือหลอแล้วกระมัง


หนังสือในชุดเดียวกัน :
จอมโจรเจ้าเล่ห์
ท่านหมอป้อนรัก
จอมโจรเจ้าเล่ห์


บันทึกหลังการอ่าน…

และแล้ว น้ำฝนก็เข็นนางจนจบชุดจนได้!!

คราวนี้เป็นเรื่องของใต้เท้าที่เผยโฉมมาให้เห็นแล้วในสองเล่มที่แล้ว คราวนี้นางมาปราบพยศหญิงงามในหอนางโลมที่ขายแต่ศิลปะไม่ขายเรือนร่างที่บังเอิญเข้ามาแหย่เสืออย่างท่านใต้เท่าถึงในจวน!
แหย่ไปแหย่ก็ก็เกิดปิ๊งปังกันขึ้น จนหนึ่งก็ช่างแหย่ อีกคนก็ยุขึ้น แต่ด้วยมีคำว่าจักรพรรดิค้ำคออยู่ (พระเอกเข้าใจว่านางเอกเป็นสตรีของจักรพรรดิ) ทำให้ทำอะไรไม่สะดวก แต่ก็โดยยั่งยุจนลงมือทำ… (ทำอะไรนะเหรอ?? อ่านเองงงงง)

เรื่องนี้ น้ำฝนดองไว้นานมาก เพิ่งมีโอกาสจัดการจนจบเล่ม
ถามว่าชอบไหม… เฉยๆแล้วตอนนี้
ฝนอ่านเรื่องหนักๆมาสามสี่เรื่องติดๆกัน ทำให้อ่านเล่มบางๆแล้วรู้สึกเฉยๆ
แล้วด้วยความที่ถูกนักเขียนทิ้งปมไว้กลางทางในหลายๆเล่ม เรื่องนี้เลยอ่านผ่านๆ ไม่ได้จริงจังอะไรมากมายนัก
แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า.. สุดท้ายแล้ว นางเอกจะทำยังไงกับคนที่ย้ายเมืองไปแล้ว????
นางวางแฟนจะย้ายไปต่างเมือง แต่ดันใจตรงกับพระเอกพอดี แล้ววางแฟนจะแต่งงานกัน แล้วพี่ๆน้องๆที่ย้ายไปแล้วละ? แล้วเงินที่จะมาสร้างหาศึกษาละ? ที่วางแฟนไว้มากมายนั้นละ?????
#ถอนหายใจ
(หัวเราะ) ฝนว่า ฝนคงไม่เหมาะกับงานโม่เหยี่ยนแล้วล่ะ ถ้าไม่มีกระแสแรงจนน่าสนใจหรือพล็อตปั๊งจนต้องได้อ่านคงไม่คิดจะหยิบมาอ่านแล้วววว

PS.
→ เล่มนี้ มีเอ่ยถึงทุกคนในเซตครบเลย แต่มาอย่างละนิดละหน่อยนะ…


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


สามคราวิวาห์รัก : หมิงเยวี่ยทิงเฟิง



ชื่อหนังสือ : 三嫁惹君心 – สามคราวิวาห์รัก
ผู้แต่ง : 明月听风 – หมิงเยวี่ยทิงเฟิง
ผู้แปล : เบบี้นาคราช
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1780-7
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (กุมภาพันธ์ 2559)
จำนวนหน้า : 1,113 หน้า (528+585)

รายละเอียด :
‘ไม่มีผลประโยชน์ข้าไม่ทำ’
คือคติประจำตัวของเขา ‘หลงเอ้อร์’ นายท่านรองแห่งคฤหาสน์สกุลหลง
แต่กลับมีหญิงสาวตาบอดคนหนึ่งมาหลอกใช้เล่ห์กลทำให้เขาต้องควักกระเป๋าออกมาทำสิ่งที่ไร้ผลประโยชน์ตอบแทน
แล้วเขาจะปล่อยให้นางอยู่อย่างสุขสบายหรือ ไม่มีทาง!
‘จวีมู่เอ๋อร์’ รู้ว่าเขามีกิตติศัพท์เรื่องความเห็นแก่เงิน เจ้าคิดเจ้าแค้น ซ้ำยังเป็นคนคิดเล็กคิดน้อย
แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะไม่เลิกราเสียทีเช่นนี้ แต่ละวิธีที่เขาสรรหามากลั่นแกล้งล้วนทำให้นางปวดหัวทั้งสิ้น
แล้วนางจะยอมให้เขารังแกอยู่ฝ่ายเดียวหรือ ไม่มีทาง!
ปะทะฝีมือกันก็หลายครั้ง ประฝีปากกันก็หลายครา
ทว่าเมื่อนางพูดประโยคหนึ่งออกมา
‘ข้าอยากให้ท่านหลงเอ้อร์แต่งงานกับข้า’
นับจากนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป


บันทึกหลังการอ่าน…

มาแล้วกับหนังสือที่น้ำฝนคิดว่าจะไม่ซื้อ แต่พออ่านตัวอย่างในเด็กดีเท่านั้นแหละ กรีดร้องแดดิ้นจะเอา! ขนาดหมดงบเพราะใกล้สิ้นเดือนยังยอมเป็นหนี้!!! (ก็เวอร์ไป)
เป็นหนี้ไม่พอ ยังยอมหอบหิ้วหนังสือแสนหนักกลับบ้านเองด้วยนะ! (ปรกตินี่สั่งไปรษณีย์)
ยัง ยังไม่จบ!
น้ำฝนอ่านจบภายใน 2 วัน!!!!!!
ตะลึงตัวเองมาก
ไม่ได้ถึงกับอดหลับอดนอนอ่านนะ ก็นอนปกติ ตื่นเวลาเดิม แต่ใช้เวลาวันหยุด 2 วันเต็มๆ โดยที่นอกจากลุกไปทานข้าวและเข้าห้องน้ำแล้ว ก็ไม่ทำอะไรเลย…

มาเม้าท์กัน….
#คำเตือน
อย่าได้หาสาระจากน้ำฝน ต่อไปนี้จะแทรกสปอยบ้าง อารมณ์บ้าง มโนบ้าง กรีดร้องไปบ้าง ทนๆอ่านเอานะ ฮาาา

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับสาวตาบอดกับหนุ่มค้าขาย (ล้อคำจากสาวท้อผ้ากับหนุ่มเลี้ยงวัว ฮ่า) ที่บังเอิญ(?)แต่งงานกันถึงสามรอบ!!!

ทำไม 3 รอบ
เกิดอะไรขึ้นนนนนนน

สำนักพิมพ์สปอยมาแบบนี้ น้ำฝนก็สนใจซิ แต่จากชื่อเรื่องก็เข้าใจว่าเป็นเรื่องรักๆไรงี้ แนวมากกว่ารักเก่าๆไรงี้ แต่มาติดใจตรงแต่งงานสามรอบเนี่ยแหละ สนใจใคร่รู้มากมายยย
อย่างที่บอกตอนต้น หลังจากอ่านตัวอย่าง นอกจากความฮาของท่านหลงเอ้อร์(พระเอก)ที่โดนใจน้ำฝน ก็ยังคงคิดว่าเป็นเรื่องรักๆอยู่
พอเจอขนาดเล่มตอนเดินไปซื้อเท่านั้นแหละ…
เอ๊ะ ทำไมหนา
เอ๊ะ หรือมีมากกว่าที่คิด
เอ๊ะ…
เอ๊ะ…..
เอ๊ะะะะะะ
ไหนๆ ก็สงสัยขนาดหนักแล้ว หยิบมาแล้วกัน! #น้ำตาไหล

พออ่านจนจบเรื่องเท่านั้นแหละ

เธอออออออ

มีมากกว่าที่คิดไว้จริงๆ ไม่เสียใจเลยที่ซื้อมา ไม่เสียแรงที่หอบหิ้วมา(แอบปวดแขน) ไม่เสียเวลาเลยที่อ่านจบภายในสองวันด้วย!!!
//เหมือนมาขายของ ถถถถ

มั่นใจเลยว่าทุกคนต้องอยากรู้ว่าทำไมถึงแต่งกันสามรอบ จะมีดราม่าไหม จะน้ำตาตกไหม จะบลาๆๆๆๆ ไหม
ถ้าเตยอ่านที่แจ่มใสเคยโพสไว้ในนี้ จิ้มเพจมากกว่ารัก
ท่านหญิงเคยบอกไว้ว่า
แต่งงานครั้งแรก ทะเลาะกัน
แต่งงานครั้งที่สอง เดาใจกัน
แต่งงานครั้งที่สาม จิตใจเป็นหนึ่งเดียวกัน
นั้นคือเรื่องจริง

#หายใจลึก

เล่าเรื่องโดยย่อก่อนเนอะ เดี๋ยวจะไหลยาว ฮาา
อ่ะ อย่างที่บอกไปแล้ว เป็นเรื่องของสาวตาบอดกับหนุ่มค้าขาย

นางเอกเป็นสาวตาบอดที่เก่งเรื่องพิณมาก เก่งจนครูพิณที่ไม่แบ่งแยกชายหญิงนับถือ ฉลาด และเพราะฉลาดเลยมีความเจ้าเล่ห์ตามมาด้วย วางแผนแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้เก่ง ฉลาดในการใช้คำพูดและมองคน ช่างสังเกตจากสิ่งรอบตัว (มองไม่เห็นก็จับสังเกตจากสิ่งรอบข้างได้) และมีความอดทนอกลั่นสูงมาก
ส่วนพระเอก (ขอพื้นที่กรี๊ดค่ะ!) เป็นคนนิสัยไม่ดี…
ใช่แล้ว อ่านไม่ผิดค่ะ
นางนิสัยไม่ดี ขี้แกล้ง เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว(กับคนที่ไม่ใช่ครอบครัว) หน้าเงิน ปากเสีย(ในบางที) เจ้าคิดเจ้าแค้น และนิสัยเด็กมากกกกกกกกกกกก นางเป็นซึนเดเระด้วย อ๋อๆๆ นางฉลาดนะ เดี๋ยวจะหาว่าไม่มีอะไรดี #ขำ

สองคนนี้มาเจอกันเพราะ “หนึ่งถ้วยน้ำชา”
นางเอกมาขอให้พระเอกช่วยเหลือ แต่นางไม่ช่วย แถมปากเสียใส่นางเอก นางเอกก็ออกเล่ห์กลว่าถ้าทำให้พระเอกสามารถสลัดสาวงามอีกห้องได้ พระเอกต้องยอมทำตามที่นางเอกขอร้องไว้ พระเอกนางเซย์ Yes นางเอกก็จัดค่ะ น้ำชานั้นสาดใส่ตัวเลย… ผลคือ นางเอกชนะ พระเอกสลัดหญิงงามนางนั้นได้ แต่ต้องแลกมาด้วยความแค้นของพระเอก!
ทีนี้ก็กุ๊กกิ๊ก(?)กันระหว่างพระ/นาง (เหรอออออ)
ให้นึกภาพหนุ่มน้อยที่ชอบสาว แล้วไม่รู้จะเข้าหายังไง ก็แกล้งสาวที่ชอบไปเรื่อยๆ ให้ตัวเองรู้สึกดี ให้สาวสนใจไรงี้ อารมณ์การ์ตูนตาหวานแบบนั้นเลยยยยย
พระเอกขโมยไม้เท้าบ้างละ แกล้งให้ตกใจบ้างละ ส่งอาหารที่เกี่ยวกับปลาไปให้บ้างละ (นางเอกทานไม่ได้เพราะมีก้าง ตาบอดเอาออกเองไม่ได้) นางขุดสารพัดวิธีมาแกล้งนางเอก แก้แค้นที่โดนชารดใส่ตัว แล้วต้องเสียเงินทำตามที่นางเอกขอร้องไว้ แน่นอน นางไม่คิดจะออกเงินเองทั้งหมด (งก) นางฉลาดและมีชื่อเสียงในเมืองหลวง นางก็ประกาศไปว่าจะพัฒนาถนนนะ มาค่ะมา เศรษฐีทั่วเมืองก็ขนเงินมาช่วยพระเอกเพราะหวังชื่อเสียง ทีนี้พระเอกก็ไม่เสียเงินเลย แค่ดำเนินงานอย่างเดียว แต่ถึงแบบนั้นก็แค้นใจนางเอก ก็ยังแกล้งอยู่ เรื่องอะไรจะยอมเป็นฝ่ายแพ้!
นางเอกที่ตาบอดของฝน(?)มีหรือจะยอมถูกรังแกฝ่ายเดียว นางก็ตอบโต้ค่ะ ตอบโต้แบบสาวน้อยมีสมอง พระเอกมากวนใจ ก็ส่งพิณกับหนังสือเรียนพิณมาให้ พร้อมบอกว่า เด็กซนควรเรียนพิณจะได้นิสัยดีขึ้น (เจ็บ!) พระเอกส่งปลามาให้ก็ลาปปากพ่อนางเอกไป พระเอกขโมยไม้เท้าไป ก็ไม่ง้อตามคืน มีอันใหม่ให้ใช้ พระเอกปล่อยข่าวลือแปลกๆ นางเอกก็ปล่อยข่าวลือไปบ้าง

อ่านถึงตรงนี้ ฝนละหมั่นไส้พระเอก คนอาไร๊นิสัยเด็กและแย่มาก แกล้งเขาทำไมเนี่ย ไม่เห็นหรือไงว่านั้นก็แค่สาวน้อยตาบอดเท่านั้น!
ความฟินของพระเอกยังไม่มาค่ะ มาหลังจากนี้! รับรองเลยว่า ถ้าเป็นนางเอกยังไงก็ยอมโดนแกล้งแน่นอน!!!

ลับฝีมือกับแบบนี้อยู่หลายรอบ จนเกิดคดีที่นางเอกตกเป็นผู้เคราะห์ร้าย แล้วคนงานของพระเอกก็เป็นผู้ต้องสงสัย
นางเอกที่กำลังถูกบีบให้แต่งเป็นอนุก็คิดวิธีขึ้นมาได้ ขอพระเอกแต่งงานค่ะ!!! โดยตั้งเงื่อนไขว่า ถ้าพระเอกตกลง นางเอกมีวิธีที่ทำให้คนงานของพระเอกพ้นผิดได้
ตัวพระเอกที่กำลังเจอปัญหาแม่นมเร่งให้แต่งงาน คิดไปคิดมาแต่งกับนางเอกดีกว่าแต่งกับหญิงคนอื่น (เรารู้ว่าท่านหลงเอ้อร์ชอบนางเอกแล้ว อย่ามาทำปากแข็ง!)
ก็ตกลงกันว่าจะแต่งกัน

ความฟินก็ต่อจากนี้เลยค่าาาาาาาาาาาา

พอตกลงแล้วว่าจะแต่งงานกันแน่ๆ พระเอกก็หลุดซึนทันที! จากที่ชอบแบบไม่รู้ตัว ก็แสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของทันที (รีบบบบบบบ) จัดนางเอกเป็นคนของตัวเรียบ ขนาดพ่อของนางเอกยังโดนหงุดหงิดใส่เลย ถถถถ ของของหลงเอ้อร์ใครก็ห้ามแตะ คนที่แตะคือหลงเอ้อร์คนเดียว แบบนี้เลย

คดีที่ตกลงกันไว้ก็จัดการเรียบร้อยไปพร้อมๆกับความชอบของพระเอกที่มาให้คนอ่านเห็นเรื่อยๆ
แล้วก็มาถึงช่วงเตรียมงามแต่ง ยังไม่แต่งนะ แต่เตรียมงานแต่ง
แล้วก็พีครอบแรกค่ะ น้ำตาตกเลยยยยย
ไม่ใช่ว่าดราม่านะ แต่ซึ้ง ซึ้งในความลงตัวของคนทั้งคู่!
พระเอกเนี่ยรู้ตัวแล้วว่ารักว่าชอบแน่ๆ (แต่ไม่พูด เน้นแสดงออก) ส่วนนางเอกก็เริ่มรู้ตัวแล้ว (รู้สึกช้า)
ก่อนงานแต่งไม่กี่เดือนนางเอกเจอเรื่องร้าย โดนจับตัวไปโดยโจร นางก็วางแผนหนีให้กับคนอื่น แต่ด้วเองตาบอดหนีไม่ได้ ก็ซ่อนตัว ซ่อนจนไม่มีคนหาเจอ แต่พระเอกหาเจออออออ #กรี๊ดดดด
นางเอกมั่นใจว่าพระเอกต้องมาหาเจอ ส่วนพระเอกพอหาเจอก็สัญญากับตัวเองเลยว่าจะไม่ทำให้นางเอกเจอเรื่องแบบนี้อีก ฮือออออ ซึ้งงง
อ่านถึงตรงนี้แล้วรักท่านหลงเอ้อร์มากขึ้น ที่หักคะแนนความเป็นพระเอกในช่วงแรกๆที่อ่าน กลับบวกคะแนนเพิ่ม 100+++ เลยยย #ชูป้ายไฟ
เล่าไม่ได้เยอะเดี๋ยวไม่ซึ้ง คนอื่นอาจจะไม่ซึ้งก็ได้ แต่ฝนซึ้ง ฝนชอบมากกกก

พอพ้นช่วงเคราะห์ ก็มีงานแต่งงาน
เป็นงานแต่งที่โดนสั่งให้จัดไวขึ้น! นางเอกนางงอแงไม่ยอมแต่งแล้ว เพราะกลัวพระเอกพบเคราะห์
คิดว่าพระเอกจะยอมเหรอ No Way! พระเอกแอบจัดงานให้ไวขึ้นกันนางเอกหนีงานแต่งแล้วก็กลัวคนจะมาทำร้ายนางเอกอีก พอเป็นคนของตัวเองอย่างสมบูรณ์แล้วเขาจะทำอะไรยังไงก็ได้ ปกป้องง่ายขึ้น แกล้งง่ายขึ้น และกุ๊กกิ๊กกันง่ายขึ้นด้วย!
กุ๊กกิ๊กไม่มาค่ะ ก็แค่ 3 วันไม่ออกจากห้อง แค่นั้นเอง ถถถถถ

เดี๋ยวว ลืมบอก
ตอนแรกที่พระเอกนางไม่แต่งงานกับสาวไหนเลยก่อนมาเจอนางเอก นางให้เหตุผลว่า ไม่อยากเสียเงินค่าแม่สื่อนะ (งก งกมาก งกไม่มีใครเกิน)
พอแต่งจริงๆ นางจงใจจัดงานแต่งที่ยิ่งใหญ่อลังการณ์ เพื่ออะไร เพื่อหวังซองงานแต่งค่ะ!
นางจะเอาของขวัญ เอาซอง มาให้คุ้มกับเงินที่เสียไปตอนจัดงานแต่งงาน!! คู่ปรับ คู่อริเชิญหมด ไม่เหลือซักคน ขำมาก ขำหนักมากกกกก

พอแต่งงานจบรอบที่ 1
สิ่งที่มากกว่าที่ฝนคิดไว้ก็มาเป็นรูปร่างแล้วค่ะ เรื่องแต่หนหลังที่นางเอกเคยสงสัยไว้ ที่เนื้อเรื่องแอบบอกไว้เริ่มเกี่ยวโยงมากขึ้นแล้ว (อ่านๆไปอย่าได้พลาดซักจุด พลาดซักตัวละครเลยเน้อ ใช้คุ้มใช้หมดมากเรื่องนี้)
นางเอกต้องการสืบหาความจริง เพราะคดีเมื่อสองปีก่อน นางเอกคิดว่าเป็นการใส่ร้ายค่ะ นางเอกแอบตามสืบมาเรื่อยๆตั้งแต่ 2 ปีก่อน จนหลังจากแต่งงานก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง นางเอกต้องการไขคดีตรงนี้ใหม่ เลยหาทางคุยกับจักรพรรดิที่เป็นเพื่อนกับพระเอก!

คดีนี้แหละเป็นจุดพลิกไปมาของเรื่อง
บอกก่อนว่า ใครที่กลัวว่าจะสืบคดีหนักๆ เหมือนชุดเพชรฯ ไม่มีค่ะ ไม่ได้หนักแบบนั้น นางเอกเป็นสาวตาบอดที่รู้แค่เรื่องพิณเท่านั้น สิ่งที่สืบก็มีการวิเคราะห์และพูดคุยกัน ไม่ลงไปพิสูจน์สถานที่แน่นอน เส้นเรื่องยังเป็นเรื่องรักอยู่ #ยิ้มหวาน

มาต่อ
และเพราะจะสืบคดีนี้ นางเอกที่รู้แล้วว่ารักพระเอกมาก ไม่อยากให้พระเอกมาเจอเรื่องร้ายและไม่อยากให้ครอบครัวพระเอกมาประสบพบเจอเคราะห์ร้าย ก็เลยวางแผนหย่า!
หย่าทั้งๆที่รักเนี่ยแหละ
ถามว่าพระเอกรู้ไหม รู้ค่ะ รู้ว่านางเอกวางแผนหย่าเพราะอะไร เพื่ออะไร และทำได้ยังไง
คิดว่าคนอย่างหลงเอ้อร์จะยอมไหม
ไม่ยอมค่ะ!
คิดว่ายอมแต่งง่ายๆ แล้วจะจากกันง่ายๆเหรอ ไม่มีทาง!
นางเอกไม่ยอมค่ะ จะทำคดีนี้ จะสืบหาความจริง ทะเลาะกันแบบเบาๆ พระเอกก็ โอเค๊ อยากหย่าก็หย่า อยากทำอะไรก็ทำ เขาช่วย จะได้รีบจบๆ แล้วจะได้มาแต่งใหม่ เขาไม่อยากแยกห้องนอนกันนาน!
ตลกอะ
นี่แหละค่ะ หย่ารอบแรก

หย่ากันไม่เท่าไร
คดีที่เหมือนกันสืบได้บ้างแล้ว กำลังจะเจอคนร้ายตัวจริง กำลังจะใกล้ถึงความจริง พระ/นางวางแผนกัอย่างดี แต่นางเอกก็เกิดเรื่องอีก!
ดราม่าอีก ดราม่าจริงๆ น้ำฝนน้ำตาไหลอีกรอบ
เรื่องนี้หนักกว่าเรื่องแรกด้วยค่ะ
แล้วท่านหลงเอ้อนร์ก็ได้ใจน้ำฝนอีกครั้งค่ะ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
นางยอมแม้กระทั้งให้คู่ปรับของตัวเองมาพักอยู่ในบ้าน ทะเลาะลับฝีปากกัน เพราะอยากให้นางเอกอยู่รอด นางเอกปลอดภัย
ทำเอาคนอ่านใจหายไปพร้อมๆกับน้ำตาตก (กอดท่านหลงเอ้อร์ปลอบใจ)
จุดนี้ทำให้เห็นว่า นอกจากนางจะรักนางเอกมากแล้ว นางยังรักมากๆแบบมากๆด้วยค่ะ นางแทบจะเสียความเป็นตัวตนไปเลยช่วงนี้

#บอกเขาทีว่าฉันชอบเขา

เรื่องนางเอกผ่านพ้น แต่คดีที่นางเอกอยากทำไม่เสร็จดี นางเอกเลยไม่ยอมแต่ง ทั้งๆที่พระเอกงอแงอยากแต่ง นอนก็นอนห้องเดียวกัน คนทั้งบ้านทั้งเมืองก็งงกันไป แต่งแล้ว หย่าแล้ว ทำไมอยู่บ้านเดียวกัน
ในเมื่อนางเอกไม่ยอม นางก็ใช้เล่ห์กลความฉลาดส่วนตน จนได้แต่งค่ะ!
ยังไงนางเอกก็ต้องแต่งเพราะขัดไม่ได้ #ตลกไปอีก

แน่นอน แต่งรอบสอง ต้องให้ใหญ่กว่ารอบแรก เพราะอะไร? เหตุผลเดิมค่ะ จะเอาซองและของขวัญ อย่าให้ได้ขาดทุนเลยเชียวววววว
ขนาดนางเอกบอกว่าจะประหยัดนะ สวมชุดเดิมได้ มงกุฏเดิมได้ พระเอกไม่ยอมค่ะ

ถึงขนาดงก แต่ความรักที่มีต่อนางเอกไม่งกนะคะ
แต่งรอบสองนางเอกต้องได้ของดี และเด่นกว่าหญิงสาวคนอื่นในเมือง!

อยากได้แบบนี้ #ดีดดิ้นจะเอา

พอสมใจแล้ว (แต่งงานแล้ว) ก็ยังคงสืบคดีอยู่ เพราะตกค้าง ทีนี้เกินเรื่องผัวพันกันยุ่งเหยิงมากมาย คนนั้นก็น่าจะเป็นคนร้าย แต่ทำไปทำไม ตอนนู้นคนนี้น่าจะเป็นคนร้ายแต่พันกับตรงนี้ จากเรื่องที่เงียบๆปแล้ว 2 ปี ก็แดงขึ้นมาอีก เข้าหูจักรพรรดิไปอีก ทีนี้นางเอกเป็นผู้ต้องสงสัยรายใหญ่! จักรพรรดิเลยสั่งให้หย่า เพื่อปกป้องบ้านพระเอก!
โกรธซิค่ะ ท่านหลงเอ้อร์โกรธมากกกกกกกกกกกกกก กว่าจะได้แต่งรอบสอง จะมาให้เขาหย่าอีก
นางไม่ยอมมมม แต่ทำยังไงได้ ก็วางแผนซ้อนแผนกันสนุกสนาน

จนเรื่องจบ….
คดีที่นางเอกตามมาร่วม 3 ปีจบลง รู้แล้วว่าเรื่องเกิดจากอะไร แท้จริงคืออะไร แล้วใครกันคือคนร้าย

พอเรื่องจบ พระเอกก็งอแงจะแต่งงานอีก!
นางเอกบอกว่าไม่ต้องแต่งแล้ว (นางเอกงอน) อยู่กันแบบนี้แหละ ไม่เป็นไรนางไม่ถือ ท่านหลงเอ้อร์ไม่ยอม เขาอยากได้สถานะ เขาจะเอาสถานะ! เขาจะง้อนางเอกที่ทำผิดไปคราวนั้น แล้วจะต้องได้ของขวัญในงานแต่งงานที่ดีที่สุดให้กับนางเอกด้วย!! ของที่นางเอกเคยขอไว้คราวก่อน ไม่ว่าจะแพงแค่ไหนเขาก็ยอม
ทีนี้พอจะไปซื้อมาคนขายเขาไม่ขาย #หน้าแตกไปซิ
นางเลยต้องพยายามสุดตัว ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มา
ทำทุกทางจริงๆค่ะ ทำแม้กระทั้งยอมจ่ายแพงทั้งๆที่เป็นคนงกก็ยอม ฝึกตัวเองให้ทำในสิ่งที่เกลียด สิ่งที่คิดว่าไร้สาระ สิ่งที่ไม่เกิดประโยชน์ พยายามหนักมาก เพื่อให้ได้มา จะเอามาเป็นของขวัญให้นางเอก จะต้องเอามาให้ได้ ยอมเสียหน้าด้วยนะ แอร๊ยยยย #ตกหลุมรักท่านหลงเอ้อร์อีกครั้ง

ฝนชอบมากกกกกกกกกกก ซึ้งน้ำตาซึมเลยตอนอ่านฉากนี้
ถามว่าได้มาไหม ได้มา ได้มาแบบประทับใจด้วยนะ

ชอบมาก ฝนชอบเรื่องนี้มาจริงๆ อ่านไปก็กรี๊ดไป อยากได้ไป จะถูกแกล้งอีกซักกี่รอบก็ได้ ถ้าได้แบบนี้ยอมมมมม

ไม่ใช่แค่ตัวละครที่โดนใจถูกใจนะ ความสนุก ความตลกที่ซ่อนอยู่ในเนื้อเรื่องด้วย มีหลายอารมณ์ให้รู้สึก
ตัวละครในเรื่องก็เก็บครบหมด ไม่มีตกหล่นให้สงสัย แบบอยู่ดีๆก็หายแล้วก็หายไปในกลีบเมฆ ก็ไม่มี ไม่มีประเด็นให้สงสัยตกค้างด้วย
ประทับใจมาก
อยากอ่านแบบนี้ในหัวมากกว่ารักอีกกกก
จากใจสาวน้อย(?)ที่ชอบอ่านนิยายเข้มข้น

แอบสปอยไปเยอะแล้วเนอะ
ถ้ารู้สึกว่าสปอยมากไป ขอโทษนะคะ หยุดไม่อยู่ ฮือออ
แต่ชอบจริงๆนะ อยากให้อ่าน จะได้มาฟินด้วยกันนนนนนนน
นี่เก็บส่วนสำคัญของเรื่องไว้ให้อ่านแล้วนะ เม้าท์แค่ส่วนพระนางเท่านั้น ตัวละครสำคัญยังมีอีกหลายคนที่น่าติดตาม แล้วยังมีความพัฒนาการของตัวละคร ทั้งอารมณ์และความคิดที่เปลี่ยนไปตามสถานการณ์

#อ่านเถอะอยากให้ฟิน
ช่วยขายของแบบไม่เอาเปอร์เซ็น ฮาาาา

PS.
→ ตรงบทนำ ท่านหญิงบอกว่ามีเกี่ยวข้องอีก 2 เล่ม โอ๊ยยย can’t wait เลยค่ะ เป็นเรื่องของท่านหลงซานกับฮูหยินสาม กับเล่มของคุณหมอเจ้าเมืองแน่ๆ #เดา อยากอ่านเลออออออ
→ ขอคนแปลคนเดิมด้วยจะดีมาก จะได้อารมณ์แบบเดิม ไม่อยากเสียอารมณ์และงงตัวละครเหมือนเซตก่อนหน้าอีก…
→ มีตอนพิเศษอยู่ 3 ตอน
→ พี่ใหญ่หลงต้า… เลือกสาวงามจากขนาดหน้าอก #แซะนาง เสียดายที่ตอนพิเศษของนางน้อย
→ องครักษ์พระเอกก็ซื่อเกิ๊นนนน แต่น่ารักดี กว่าจะได้คู่ก็ลุ้นจนชวนหงุดหงิด จะซื่ออะไรเบอร์นั้น!
→ ได้หน้าเกินมาเยอะมาก ตั้งแต่หน้า 561 ถึงหน้าโฆษณา แจ้งท่านหญิงไปแล้ว…


More :
Goodreads : #1 | #2
ทดลองอ่าน : Jamsai | Dek-D


ว่าด้วยอาชีพนางสนม : เยวี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง



ชื่อหนังสือ : ​宫廷记事 – ว่าด้วยอาชีพนางสนม
ผู้แต่ง : ​月下蝶影 – เยวี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง
ผู้แปล : ซิ่วจิ่น
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1754-8
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (กุมภาพันธ์ 2559)
จำนวนหน้า : 1,105 หน้า (542+563)

รายละเอียด :
มีคนเคยกล่าวไว้ว่าถ้าบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของคนคนหนึ่งทำเรื่องชั่วช้าไว้มากมายพอจนทำให้ต้องข้ามภพมาเป็นนางวังต้องห้ามแล้วไซร้ คนคนนั้นจะมีทางให้เลือกเดินแค่สองทางคือถ้าไม่เป็นฝ่าย ‘รุก’กุมพระทัยจักรพรรดิให้ได้ ก็ต้องเป็นฝ่าย ‘รับ’ให้จักรพรรดิและพวกตำหนักในรังแกจนตาย
จวงลั่วเยียนเคยหัวเราะเยาะคนที่พูดประโยคนี้ว่าสมองมีปัญหา แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่ง
‘โลกนี้ไม่มีเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ มีแต่เหตุที่เราคิดไม่ถึงต่างหาก’


บันทึกหลังการอ่าน…

ได้ฤกษ์งามยามดี มาเม้าท์มอยนิยายแปลที่(นักอ่านทั้งหลายต่าง)ดราม่า(มานาน)กัน!
พักเรื่องดราม่าไว้ก่อนนะ ฝนขอเล่านิยายก่อน ส่วนดราม่าไว้ทีหลัง ฮาาาา

คู่มือการอ่านของน้ำฝน.. (ทำไมต้องมีคู่มือ!)
ฝนเป็นพวกจำชื่อจีนยากค่ะ แล้วเรื่องนี้ตัวละครเยอะมากกกกกกกกก ยังมีตำแหน่งที่สลับกันขึ้นลงเป็นว่าเล่น ตอนที่อ่านตัวอย่างของนักแปลเขามีตารางให้ดูเทียบใช่ไหม? เขามีเทียบให้ว่าใครอยู่ตำแหน่งในตาราง นั้นก็พอไหว ทำให้มองภาพออก ในหนังสือก็มีตารางตำแหน่ง แต่ไม่มีเทียบคนให้ เลยไม่พอสำหรับฝน ฝนเลยจัดวิธีตัวเองค่ะ เอาที่ตัวเองถนัดดดด เอาให้อ่านเรื่องนี้แล้วรอด ไม่งงและลืมกลางทาง
หยิบมือถือ เปิด App Numbers ขึ้นมาค่ะ! (คล้ายๆ Excel หรือ Sheets ใน GDrive บังเอิญฝนใช้ iPhone ค่ะ ถนัดใช้นางมากกว่าเลยใช้นาง แฮ่)
พิมพ์ตำแหน่งเรียงยาวเลย 1 ตรี 1 โท 1 เอก ว่ากันไปยาวๆ ในคอลัมน์แรก จะเฟย จะนู้นนี่นั้นก็ใส่ๆไว้ ตามหนังสือบอกเลย เรียงลำดับตามนั้น
คอลัมน์ต่อมาก็จัดเลยค่ะ สกุลของตัวละคร นางเอกก็นางเอก ส่วนคนอื่นจะสกุลไหนหรือใช้ชื่อที่พระเอกตั้งให้ก็ใส่ๆไป ใครคนพี่คนน้องก็วงเล็บไว้ให้เสร็จ ให้รู้ว่าใครเป็นใคร สนมบางคนไม่เคยเอ่ยชื่อเต็มๆในเรื่อง เอาสกุลจะแน่นอนกว่า
เริ่มเรื่องมา ครั้งแรกที่เจอกัน อ่านแล้วอยู่ตำแหน่งไหนก็วางๆในครบ จะงอกออกมากี่นางก็จัดลงตารางให้เสร็จ พออ่านไปแล้วเจอตำแหน่งเปลี่ยน ก็ Cut แล้วไปแปะวางตำแหน่งใหม่ ให้เห็นกันชัดๆไปเลยว่าตำแหน่งเหนือกว่าคนนี้มีกี่คน แล้วใครที่อยู่ตำแหน่งต่ำกว่า! เวลาพวกนางทะเลาะ ลงโทษ ตัดพ้อกันจะได้ไม่งง
คอลัมต์ต่อมาคือลำดับขั้นการลดการเพิ่มของตำแหน่งค่ะ! ใครมาจากไหน กำลังไปไหน อยู่ขั้นอะไรแล้ว ก็ลงที่นี่
อย่างนางเอกที่เข้ามาตอนแรกก็อยู่ 5 โท แต่ก่อนนางเอกจะสิงร่างสนมคนนี้ นางเคยอยู่ตำแหน่ง 5 ตรีมาก่อน ฝนก็ลง 5ต – 5ท แล้วก็ลงต่อไปเรื่อยๆจนจบเรื่อง
ตอนฝนอ่านก็วางมือถือไว้ข้างๆตัวค่ะ เปลี่ยนทีก็อัพเดทที เสียเวลาอัพเดทนิดหน่อยไม่เป็นไร
วิธีนี้ฝนเลยงงน้อยลง แถมได้รู้ด้วยว่าตั้งแต่นางเอกมาสิงร่างนางสนมคนนี้จนจบเรื่อง นางผ่านมากี่ตำแหน่งแล้ว!!
นางไม่ได้มาเล่นๆนะ #บอกเลย

วิธีนี้ ใครสนใจใช้ได้ตามสบายเลยยย ไม่หวง ฮาาา
ตอนแรกอาจจะวุ่นวายหน่อย แต่แจ่มมากกกกก จะเห้นเลย ใครขึ้นสูง ใครตกต่ำ แล้วใครเลื่อนขั่นเร็วสุด!

สำหนับใครที่ไม่รู้ว่าเนื้อเรื่องเกี่ยวกับอะไร อ่านตรงนี้!
เป็นเรื่องของนางเอกที่บังเอิญข้ามภพมาอยู่ในร่างของนางสนมคนหนึ่งค่ะ นางเป็นคนสบายๆ ง่ายๆ แล้วก็เป็นสาวที่มองโลกชัดเจนคนหนึ่ง ไม่โลกสวยและรู้จักมารยาหญิง (ยังไง?) นางคิดว่าไหนๆก็ข้ามภพมาอยู่ในร่างสนมคนหนึ่งแล้ว ก็คิดซะว่ามาเปลี่ยนงาน! (ชิลๆ ง่ายๆ ไม่ซีเลยยย) นางมองตำแหน่งสนมเป็นงานนนนน แล้วเป็นงานที่ไม่ต้องสู้รบกับบรรดานักข่าวอย่างที่เธอเคยเจอในชาติก่อน แถมมีที่อยู่ที่กินให้พร้อม มีคนรับใช้อีก สบายยยยย อ๋อๆๆ มีผู้ชายมาปรนนิบัติบนเตียงด้วย! (นางคิดแบบนี้จริงๆนะ เห็นเรื่องบนเตียงเป็นสวัสดิการ! ฝนไม่ได้เสริมให้จริงๆ) แต่ไหนๆก็ต้องมาทำงานนี้แล้ว จะอยู่ที่เดิม ตำแหน่งเดิมก็ไม่ได้ อยากใช้ชีวิตที่ดีกว่านี้ก็ต้องเลื่อนขั้น! (จริงๆแค่อยากได้ของกินที่ดีกว่าเดิม ใช่ไหม???) นางเอกก็เลยใช้ความทรงจำของร่างเก่า พร้อมกับประสบการณ์ชีวิตในอดีตชาติมาอัพเกรดตัวเองขึ้น! เอาให้อยู่สบายๆ ไม่เดือนร้อนอะไรพอ
คราวๆของเนื้อเรื่องก็ประมาณนี้เนอะ ที่มากกว่านี้ก็คือวิธีและหนทางไหนที่ทำให้นางเอกได้เลื่อนขั้นไปหาที่อยู่ที่กินที่สบายกว่าเดิมค่ะ
นางผ่าน นางเจอมาเยอะมากกกก แล้วเราจะได้เห็นความสตรอว์เบอร์รีของผู้หญิงว่านางจะไปได้ไกลแค่ไหนนนนน (พิมพ์ถึงตรงนี้ก็เริ่มจะหมั่นไสแกมเอ็นดูนางเอกอีกครั้ง)

อย่างที่เกริ่นๆบอกไปแล้วว่า ความแซ่บของเนื้อเรื่องอยู่ที่นางเอกนางมีความสตรอว์เบอร์รีสูงมากกกกกกกก จริตเยอะมากกกกกกกกกก ยกรางวัลโนเบลให้นางเอกเลยยย

ถามว่าสนุกไหม?
ถ้ามองข้ามประเด็นดราม่าไป สนุกค่ะ ตัวพล็อตเรื่อง ด้วยความฉลาดของนางเอก แล้วก็ความอิจฉาของสาวๆ สนุกดีค่ะ

อ่านอีกรอบไหม?
อ่านซิ แต่ไม่ในทันทีที่อ่านจบนะ จะเก็บไว้อ่านตอนคิดถึงจริตของนางเอกค่ะ (หนึ่งพันหน้า จะอ่านอีกรอบทันทีเลยก็ไม่ไหวนะยูวววว)

ต่อไปนี้ ขอพื้นที่ในการเม้าท์มอยค่ะ
อาจจะสปอยบางจุด เพราะคันปากคันมืออยากเม้าท์มากกกกกกกกกกกกกกกก

บอกก่อนว่าใครอยากได้การรีวิวแบบจริงจัง ไม่มีนะคะ ไม่มีในการเม้าท์ของน้ำฝนแน่นอนค่ะ ถถถถถ

เริ่ม!

หนังสือหนา 1 พันหน้า น้ำฝนอ่านไป 3 วันค่ะ! สามวันนนนนนนนนนนนนนน
เล่ม 1 อ่าน 2 วัน เล่ม 2 อ่าน 1 วัน!
ถามซิได้นอนกี่ชั่วโมงงงงง ถถถถถ ข้อมือร้าวรานเลยนะเธอ (หนังสือหนัก!)

แค่เล่มแรก ความสตรอว์เบอร์รีของนางเอกก็เปิดเผยแล้ว นางฉลาด นางมีจริต นางรู้ทันผู้ชาย แล้วนางก็มากับโชคด้วย!
อ่านไปก็หมั่นไส้ไป เอ็นดูด้วย เอาใจช่วยอีกต่างหาก แต่ก็แอบด่านางในใจนะ

ครั้งแรกที่เผยความสตรอว์เบอร์รีเรียกคะแนนความสงสาร
คือนางเอกโดนลงโทษจากสนมคนอื่นที่ตำแหน่งสูงกว่า ตอนแรกก็ไม่อะไรมากมาย แต่ก็นะ นางเอกไง ใครไม่ยุ่งก็จะไม่เกี่ยวข้องกัน นางแค่อยากทำงานในอาชีพสนมนี้อย่างสงบสุข มีอาหารมีที่อยู่ที่พักพอ ไม่ขออะไรมาก (แต่ดันได้มากขึ้นเรื่อยๆนี่ซิ) แต่ถ้าร้ายมาก็ร้ายกลับ ไม่โกง!!
นางเล่ห์กลไปนิดๆหน่อยกับคนรับใช้ในตำหนัก ว่าถ้าพระเอกดันมาหาแบบไม่ส่งคนมาบอกก่อนก็ทำแบบนี้แบบนี้นะ แล้วก็เปิดโหมดสาวงามโลกสวยบูชาความรักทันที! เป็นไงค่ะ พระเอกมาได้ยินก็ให้คะแนนความสงสารและความโปรดมากขึ้นไปอีก
นี่แค่บทเรียกคะแนนความโปรด (ใช้คำว่าแค่…)
มาเจอตอนที่นางเอกนางมาเล่นบทโศก
หมอหลวงนางวินิจฉันโรคผิด แล้วทีนี้นางเอกก็รู้แหละว่าผิด แต่ให้ทำไงได้ พระเอกดันรู้แล้ว จะเป้นที่หมอหรือเป้นที่สนมนางอื่นใส่ร้าย ไม่รู้แน่ชัด แต่เรื่องนี้ต้องหาทางรอดก่อน ให้เรื่องจบสวยๆ
ฝนอ่านก็รู้อยู่เต็มอกว่านางเอกนางกำลังเอาตัวรอด นางตีบทโศก พลิกบทบาท เอาวิกฤตเป็นโอกาส สร้างกระแส สร้างความน่าสงสารให้ตัวเอง แต่นางก็ทำให้ฝนน้ำตาตกเพราะสงสารได้!
ดูซิ ดู!!!
นี่ขนาดรู้อยู่แล้วว่านางเอกสตรอว์เบอร์รี แต่ก็อดสงสารและดราม่าตามนางไม่ได้ แล้วพระเอกจะเหลือเหรอคะ! จะเหลือหราาาาาาาาาาาาาา
ยกรางวัลให้นาง เอาโล่ไปเลย เอาถ้วยไปเลย เอาไปให้หมดเลยยยย
ยัง
ยังไม่จบ!
เพราะหลังจากนี้ พระเอกก็เริ่มแสดงออกแล้วว่า คนนี้สำคัญ แต่ยังไม่ชัวร์แน่ๆ ขาดไปก็ได้ แค่ผู้หญิงคนเดียว
แต่พอมีคนวางแผนใส่ร้ายและทำร้ายนางเอก แล้วกำลังจะเสียนางเอกไปจริงๆ (แน่นอน นางเอกนางเจอเรื่องร้ายจริง แต่.. นางก็เอาเรื่องร้ายนั้นมาเป็นประโยชน์ เรียกสวัสดิการจากพระเอกเพิ่มได้) พอเรื่องร้ายจบ เห็นชัดแล้วว่านางเอกโดนใส่ร้าย พระเอกก็ลงโทษ แต่เห็นแก่ความหลังครั้งเก่า ก็แค่ลดขั้นสนมนางนั้นนิดๆหน่อยๆ ฝนอ่านก็คิดว่าคงพอแล้วมั้ง พอแล้วละ ลดมาขนาดนั้นก็สมแล้ว
แต่นางเอกค่ะ นางเอกกกกกก ตอนรู้บทลงโทษนางก็เงียบๆ ไม่พูดไม่จา พอกลับตำหนักก็เป็นลมค่ะ เป็นลม! (จริตนางล้วนๆ) พระเอกรีบเลย รีบบบ รีบลงโทษสนมคนนั้นเพิ่ม ปลอบใจนางเอกทันทีเพราะเข้าใจว่านางได้รับความสะเทือนใจ ก็ต้องปลอบใจกันไป
โอ๊ยยยยยยยย
หมั่นไส้สุด!!
จริตนางทำให้คนอ่านรู้สึกดีที่คนร้ายได้ถูกลงโทษ แต่ความเอาใจของพระเอกทำให้ฝนริษยาค่ะ!!!
เพราะหลังจากเรื่องนี้ พระเอกนางแสดงออกชัดๆเลยค่ะว่า นางเอกนั้นสำคัญ ผู้หญิงของข้า ใครห้ามแตะ!!!
ไม่ใช่แค่เรื่องที่ฝนบอกด้านบนนะ ยังมีอีกหลายๆครั้งและหลายๆคนที่ส่อแววว่าจะทำให้นางเอกสะเทือนใจหรือทำร้ายกันตรงๆ พระเอกก็จัดการหมด ถ้าเป็นสนมก็เลื่อนตำแหน่งลงไปให้สุด องค์ชายก็ส่งออกนอกวังไป พวกนางกำนัล ขันทีก็ลงโทษให้ตาย
ชื่อเหมือนนางเอกก็ผิด
ใช้ตัวอักษรเดียวกันกับชื่อนางเอกก็ผิด
พูดแทรกนางเอกก็ผิด
แต่งตัวเกินหน้าเกินตาก็ผิด
พูดให้นางเอกสะเทือนใจก็ผิด
เคยทำร้ายนางเอกในอดีตสมัยที่ยังไม่ถูกโปรดก็ผิด
เลียนแบบนางเอกก็ผิด!
จะเอาใจอะไรกันเบอร์นั้น!!
ยังค่ะ
ยังไม่หมด
นางเอกนางป่วย แล้วงานเทศกาลที่เล่นสนุกกัน สนมคนอื่นก้สนุกสนาน แต่นางเอกเล่นไม่ได้ ทำได้แค่ดูอยู่ห่างๆ พอนางเอกหายดี พระเอกนางจัดเทศกาลแบบนั้นให้ใหม่ แล้วเล่นกันเองสองคน!!
หวานไปซิ!
นางเอกเล่นว่าว พระเอกนางเห็นก็ไปเล่นด้วยกัน
ถามซิ ถ้าเป็นสนมนางอื่นจะลงมาเล่นด้วยกันแบบนี้ไหม!
ยัง
ยังไม่หมด!
ยังมีอีกหลายๆเรื่อง ที่ตอนแรกนางเอกใช้จริตหญิงทำให้พระเอกเอาใจ แต่ช่วงหลังๆ พระเอกดันเอาใจเองโดยที่นางเอกไม่รู้ตัว!
ดอกไม้เอย ขนมเอย ของกินเอย ของเล่นเอย เยอะแยะ!
ใครชอบพระเอกเอาใจ ใส่ใจ ปรนเปรอคนรักด้วยสิ่งของมากมายต้องชอบจักรพรรดิองค์นี้แน่ๆ
ส่วนน้ำฝนนะเหรอ?
ริษยาไปซิ อิจฉาก็อิจฉา แต่ริษยาหนักกว่า
อะไรจะเอาใจนางเอกมากขนาดนั้นนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ไหน
ใครบอกว่าจะไม่รัก
ใครกัน
ใครรรรรรรรรรรรร

ฝนว่านางเอกประสบความสำเร็จในการทำงานตำแหน่งสนมจริงๆ นับถือ ยอม ยกให้เลย ถ้าฝนเป็นสนมของพระเอก ฝนจะทำตีสนิทกับนางเอก จริงๆนะ! พระแค่เคยคุยกันแบบเพื่อน หรือทำดีด้วยนิดๆหน่อย พระเอกเห็น ก็เลื่อนขั้นให้ ใช่ค่ะ เห้นว่าสนมนางไหนที่ดีต่อนางเอก ถึงเขาจะไม่ค่อยโปรด แต่ก็เลื่อนขั้นให้
เป็นไง เอาใจไหม เอาใจกันเกินไปไหม #พูด!
ถ้าถามฝนว่า สรุปแล้วนางเอกรักพระเอกไหม?
จากความเห็นฝนนะ นางคงชอบบ้าง (เห็นแก่สวัสดิการล้วนๆ #ผิด) ฝนตอบไม่ได้แน่ชัด ตอนแรกนางไม่ชอบเลย พระเอกเป็นผู้ชายในแบบผู้หญิงยุคใหม่ไม่ชอบ คนรักหลายคน มีคนรักไว้ประดับบ้าน อะไรแบบนั้น แต่ใครจะไปแสดงออกใส่จริตได้ตลอดถูกไหม? ก็ต้องมีหวั่นไหวบ้างแหละ (ดูจากของขวัญมากมายที่ส่งให้)
แต่ที่แน่ๆ นางรักลูกมากค่ะ
เพราะตอนพิเศษ (สปอยนะยูวววว) นางเอกเป็นโรคประหลาด หลับแล้วไม่ตื่น พระเอกนั้นจะยังไงก็แล้วแต่ แต่ลูก นางเอกรักแน่ๆ ฝนว่านางเอกนางพร้อมจะไปจากร่างที่อาศัยอยู่นี้แล้ว คือตำแหน่งสนมก็อยู่สูงกว่าสนมทุกคนแล้ว (นางไม่อยากเป็นมเหสี นางว่างานหนักไป ฮ่าาาาา) ลูกก็มีแล้ว แถมลูกก็มีตำแหน่งมั่นคง นางทำให้พ่อของลูกรักลูกได้แล้ว นางหมดห่วงแล้ว จะไปแล้ว แต่พอลูกร้องหา บอกว่ากลัวสนมนางอื่นกลั่นแกล้ง นางก็กลับมา กลับมาอยู่กับลูกต่อ (นี่มโนเอาส่วนหนึ่งด้วยนะ)

ทางด้านพระเอก จากตอนแรกที่ไม่ใส่ใจเลยว่าสนมนางนี้เป็นใคร พอมาเจอกันอีกครั้งและสะดุดตา หลักจากนั้นก็สะดุดใจ จนรู้แล้วละว่าคงรัก คงรักจริงๆ แต่ใช้คำพูดว่าโปรดกว่าคนอื่น (แต่หลังๆนี่ชักจะเริ่มโปรดจนไม่เหลือความโปรดให้ใครแล้วนะ)
ฝนว่านางรักนะ นางรักนางเอกแล้วจริงๆ แต่ด้วยความที่เขาเป็นจักรพรรดิและโตมากับสภาพแวดล้อมแบบเด็กมีปัญหานิดๆ (เป็นคนมีปม) แล้วก็ยึดมั่นสิ่งที่คิดในใจเสมอ ทำให้เขายอมรับกับตัวเองในใจไม่ได้ เขาไม่ก้าวข้ามผ่านสิ่งที่เขาเคยบอกไปว่า จะไม่รักสตรีคนไหนเด็ดขาด ดังนั้นเวลาอ่านจะเห้นว่า เขาใช้คำว่าชอบมากกว่าคนอื่น โปรดมากกว่าคนอื่น จะใส่ใจมากกว่าคนอื่น แต่การแสดงออกคือใส่ใจนางเอกจริงๆ จากแววตา (ที่องค์ชายสี่เล่า) จากการกระทำ (ตอนพิเศษช่วงเลือกสนมใหม่) จากความคิดและคำพูด (อยากให้นางเอกสบายกว่าที่เป็นอยู่เรื่อยๆ) และความรู้สึกลึกๆ (ช่วงนางเอกนอนไม่ตื่น) ทุกอย่างเลย ตอนแรกที่อ่านฝนก็ไม่เชื่อนะว่านางรักของนาง (เล่ม 1) คิดว่านางหาประโยชน์จากนางเอก ไม่ก็แค่ทำตามหน้าที่จักรพรรดิ แต่พอหลังๆเล่ม 1 แล้วช่วงเล่ม 2 ความรู้สึกของพระเอกเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ
อื้ม รักแล้วล่ะ
อิจฉาไปซิ ริษยาไปซิ หมั่นไส้ไปซิ ฮึยๆๆๆๆๆ

เรื่องนี้ปัญหามือที่สาม…
เอ่ม มีนะ ไม่ใช่แค่สาม มีมากกว่าสามด้วยซ้ำ ถถถ (สนมมีเป็น 10 เลยนะยูววว)
ถ้าฝั่งนางเอกไม่มีค่ะ ไม่มีชายหนุ่มคนไหนมาทำให้พระเอกหึงแน่นอน ใครรอบทพระเอกหึง คือไม่มีนะจ๊ะ

คำเตือนจากใจ เรื่องนี้…
ไม่เหมาะกับแฟนนิยายที่ชอบให้จบแบบสุขสันต์เราสองรักกันไม่มีคนอื่นไรงี้ (มีเป็นสิบ…)
ไม่เหมาะกับแฟนนิยายที่โลกในนิยายต้องสวย นางเอกต้องเพรียบพร้อมเรียบร้อยไร้มารยา (นางเอกมีมากกว่ามารยา!)
ไม่เหมาะกับแฟนนิยายที่ชอบให้พระเอกเห็นนางเอกสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ต้องรักมั่นกับนางเอกคนเดียวเท่านั้น แล้วต้องรัก บอกรัก ให้รัก และไม่ยุ่งเกี่ยกับผู้หญิงคนอื่น (อย่างที่บอก มีเป็นสิบ สลับที่นอนเป็นว่าเล่น…)
ดังนั้น ใครเข้าเกณฑ์นี้ ไม่อยากให้อ่านแล้วเสียอารมณ์ค่ะ
สำรวจความชอบตัวเองก่อนอ่านนะจ๊ะสาวๆ

PS.
→ คงได้ซื้อปกอ่อนมาวางสวยในตู้แล้วล่ะ (เล่มที่อ่านคือของพี่สาว)


More :
Goodreads : #1 | #2
ทดลองอ่าน : Jamsai | Dek-D (by มากกว่ารัก) | Dek-D (by ซิ่วจิ่น)



น้ำฝนเล่าต่อ…

ต่อมาพื้นที่ประเด็นดราม่านะ

ฝนไมไ่ด้ดราม่านะ ฝนแค่เอาเรื่องที่เขาดราม่ามาเล่าเฉยๆ

เรื่องสำนวน เรื่องภาษาที่ทางมากกว่ารักใช้
สำหรับฝนคืออ่านได้ ก็แนวมากกว่ารักแบบดั่งเดิมเลย แต่ก่อนเป็นอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น
แต่ด้วยเพราะ หนังสือแปลจีนมีเยอะมาก ทำให้มีจุดเปรียบเทียบ แล้วก่อนหน้านั้นนักแปลเขาก็แปลลงเด็กดีมาก่อนแล้ว ก็เลยเป็นประเด็นคนอ่านมางอแง ฝนก็แอบงอแงนะ อ่านแรกๆก็เซ็ง
เซ็งชื่อตำแหน่งมีทำไมเยอะแยะให้งง เลือกซักทางก็ได้นะ มันดูเยอะ โอเค๊ ทำให้อ่านแล้วเข้าใจง่ายจริงๆแหละ แต่มันจำยาก เรื่องนี้ต้องใช้ความจำเยอะมากเลยนะ! แล้วช่วงที่มากกว่ารักเอาตัวอย่างตอนแรกมาให้อ่านในเด็กดี ตอนนั้นฝนกำลังอ่านคุณชายซูด้วย วิธีของสำนักพิมพ์สยามคือใช้ตำแหน่งจีนแล้ววงเล็บคำไทยไป พร้อมมีเชิงอรรถด้านล่างให้อ่านคำเต็มด้วย ฝนก็มาคิด อื้ม งานดีนะแบบนี้ #หันมองมากกว่ารัก ทำแบบนี้ก็ได้นะจริงๆ จากใจเลย แต่จะให้ใช้จีนจ๋าแบบของงานแปลคุณหลินโหม่วฝนก็ว่านั้นก็ยากไปจริงๆ ถามว่าอ่านได้ไหม ก็ได้ ก็ชอบด้วย แต่อ่านแล้วต้องพยายามสูงมากเลยนะ จริงๆ ขอแบบอ่านได้ไม่ต้องใช้ความพยายามมากแต่ก็ไม่เสียอรรถรสก็พอ

เรื่องอารมณ์ในนิยายก็ด้วย
ตอนก่อนได้ลิขสิทธิ์ ฝนอ่านแล้วก็รู้สึกได้ถึงความสมัยใหม่ของนางเอก แบบนางมาจากโลกปัจจุบัน ความคิดความอ่านจะแสดงออกให้เห็นเลยว่ามาจากคนชาตินี้จริงๆ แต่พออ่านงานของมากกว่ารัก ฝนไม่เห้นความต่างนะ มีอยู่ที่ทำให้เห็นถึงความสมัยใหม่ ด้วยคำศัพท์บางคำที่ใช้และความคิดแบบสาวยุคปัจจุบัน แต่ด้วยสำนวนที่ออกมา ทำให้เรื่องและตัวนางเอกดูเรียบๆไป จนตอนแรกที่อ่านงานแปลเก่า ฝนขำ ฝนฮา ฝนเอ็นดูนางเอกมาก แต่พออ่านงานใหม่ ความรู้สึกนั้นกลับลดลง…

ส่วนเรื่องงานแปลที่ทำให้ฝนหงุดหงิดปนขำ
คือ ในเรื่องน่ะ ฝนเจอคำราชาศัพท์บ้าง ไม่เจอบ้าง จนงงไปหมด ตกลงจะไปทางไหน?? เอาให้แน่
บอกเลยนะว่าฝนไม่แม่นภาษาไทย ยิ่งคำราชาศัพท์ยิ่งไม่แม่น แต่คำที่เจอบ่อยๆจะจำได้ คำที่ตัวเองเขียนผิดแล้วมีคนติมาก็จะจำได้ แต่อ่านเรื่องนี้แล้วก็อึ้ง ขนาดฝนที่ไม่แม่นคำไทย ยังรู้สึกเลยว่ามันไม่ใช่…..
ทรงใจเย็นเพคะ หรือ หยิกเอวจักรพรรดิ และอื่นๆอีกที่ทำต่อจักรพรรดิ
ตอนเจอก็คิดว่า สงสัยจะไม่ใช้ราชาศัพท์มั้ง เพราะเขาบอกว่าอยากให้อ่านง่าย
แต่มาฉากขององค์ชายสาม ที่ป่วยแล้วหมอกำลังรายงานต่อพระเอก หมอดันใช้ราชาศัพท์กับองค์ชายสามซะงั้น (นี่ต้องรีบเปิดหาเลยว่าหมายถึงอะไร คำนี้ไม่เคยเจอ)
ตกลงเอายังไงกันแน่คะ? บอกหญิงมาให้ชัดๆ
จะทางไหน จะยังไง เอาให้เหมือนกันทั้งเล่มค่ะ จะใช้ก้ใช้ไปเลย ไม่ใช้ก็ไม่ใช้ มาครึ่งๆ กลางๆ คนอ่านงงค่ะ ยิ่งคนอ่านเรื่องมากอย่างฝนนี่ยิ่งงงค่ะ…..

เรื่องราคาหนังสือ…
ขอไม่พูดมากเนอะ มาขอความเห็นใจให้พี่ท่านหญิงดีกว่า
เรามามองกันว่า ตอนนี้นิยายแปลจีนมีการแข่งขันกันสูงมาก แต่ก่อนมากกว่ารักไม่มีนิยายแซ่บๆแบบนี้ มาตรฐานงานหนังสือของแจ่มใสก็ดีงามอยู่แล้วเนอะ นักอ่านก็ไปงอแงอยากให้ท่านหญิงแปล ท่านหญิงก็เอามาแปล ทีนี้ด้วยการแข่งขันสูง ถ้ายังอยู่ที่เดิมก็ไม่ต่างจากเดิมเท่าไร ท่านหญิงก็คิดกลยุทธมาใหม่ เอาใจนักอ่านและทำตลาดให้ทันเจ้าอื่นๆ
แต่น่าจะทำ research มาไม่ครอบคลุม ครั้งแรกก็มีแป๊กกันไปบ้าง ตอนนี้ก็พยายามปรับ พยายามแก้กับให้เข้าทางแล้วไม่ให้เกิดปัญหาอื่นๆอีก ทางสำนักพิมพ์แก้ไขแล้วเนอะ เจอปัญหา มีคนแจ้ง เขาก็แก้ไขทันที ข้อดีอยู่ตรงนี้ อย่าโมโหหรือโกรธจนมองข้ามไปนะยูวววว
รอบหน้าจะดีขึ้น เห็นใจหน่อยยย อย่างน้อย เขาก็ปรับมามีปกแข็ง มีกล่อง มีหนังสือแนวที่ตื่นตาตื่นใจบ้างแล้วนะ ไม่ใช่มีแต่แบบเดิมๆ แล้วววว
ดังนั้นอย่าดราม่าย้อนหลังกันแรงไปเลย สะเทือนพอแล้ว ฝนเห็นใจแล้วก็สงสารสุด เพราะบางคนก็ไปงอแงซะจนฝนเพลีย เห็นกระแสมี ก็มีไปตามๆกัน ทั้งๆที่เรื่องที่เขางอแงใส่ก็ไม่ใช่ความผิดโดยตรงเลยนะนั้น
ถามว่าฝนรู้สึกไง ก็มีเซ็งๆอะ ฝนจองให้พี่สาวราคาเต็มนะ แล้วใช้ส่วนลด 50 บาทที่แลกจากแต้มในเว็บแจ่มใสมาลด ฝนเลยซื้อมาได้ราคา 940 บาท แต่พอมาเจอราคา 800 แบบไม่ต้องรอไปรษณีย์มาส่งก็ อึ้ง….
แน่นอนด้วยความโลกสวยตามหน้าตา(?) ฝนก็คิดว่า ส่วนต่างของเขาคือแต้มมมม จองผ่านเว็บแจ่มฝนได้แต้มไปแลกคูปองส่วนลดได้นะยูวววว แถมได้ของแถมมาด้วยยยยย แค่นี้ก็สบายใจไปหน่อยนึงแล้ว #โลกสวยไปซิ
ส่วนตอนนี้ได้แต่รอว่าจองหนังสือแบบนี้รอบหน้า ระบบของสำนักพิมพ์จะเปลี่ยนไปเป็นแบบไหนนนน
ป.ล. ฝนคิดมาได้คำหนึ่งนะตอนเจอดราม่า (เพราะเจอมาหลายรอบแล้ว) เป็นแฟนหนังสือแจ่มใส ต้องสตรองงงงงงง

แต่ยูววว งานปกแข้งเขางามนะยูววววว
งานจริงๆค่ะ ตอนได้รับแล้วรู้สึกหายนอยน์เลย ฮาาาา เล่อค่าน่าสะสมมาก แน่นอน น้ำฝนขอปกอ่อน อ่านปกแข็งแล้วกล้ามขึ้น =_= หนักจริงอะไรจริง เล่มละ 500+ ไม่ใช่เล่นๆนะจ๊ะ
ถ้าหนากว่านี้ ควรทำสันโค้งนะ อ่านไปก็กลัวสันหักไป….

กุนซืออมยิ้ม : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 笑面军师 – กุนซืออมยิ้ม
ชื่อชุด : ยอดบุรุษป่วนใจ
ผู้แต่ง : 莫颜 – โม่เหยียน
ผู้แปล : Wisnu
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1678-7
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (ตุลาคม 2558)
จำนวนหน้า : 185 หน้ารายละเอียด :
ระยะทางไกลนับพันลี้ไม่สามารถทำให้หัวใจซึ่งลุกโชนด้วยความแค้นสงบลง มิอาจทำให้นางลืมความรักโง่งมที่ตนเคยมีให้บุรุษผู้นั้น
เขา… ชายผู้ทิ้งนางไปอย่างไร้เยื่อใย กระทั่งชื่อเขา นางก็ยังไม่รู้
แต่แม้เวลาล่วงเลยมานานปี คิดหรือว่านางจะปล่อยวางความแค้นนี้ได้
คอยดูเถิด ยามนี้ไม่ว่าเขาจะทำอะไรอยู่ ณ แห่งหนใด
ขอสาบานว่านางจะต้องเปลี่ยนรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเขาให้เป็นน้ำตาและเสียงคร่ำครวญ ให้เขาได้รู้ซึ้งถึงคำว่า ‘มีชีวิตอยู่มิสู้ตาย’ ให้จงได้!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
จอมโจรเจ้าเล่ห์
ท่านหมอป้อนรัก
ใต้เท้าผดุงใจ


บันทึกหลังการอ่าน…

มาต่อกันที่เล่มที่สามของเซตยอดบุรุษป่วนใจ
ถึงคราวของท่านกุนซือที่มารอยยิ้มเป้นเอกลักษณ์ และมีโมเม้นต์ให้จิ้นกับท่านใต้เท้า #ผิด

เรื่องนี้เริ่มโดยมีหญิงสาวมาดดุมาตามหาบุรุษคนหนึ่ง ซึ่งคนทั่วไปก้มองไม่ออกมานางมาอารมณ์ไหน แต่นางดุมาก เพราะเมื่อตอนที่เดินหาเองแล้วหาไม่เจอ นางก็ติดประกาศตามหา แล้วก้มีคนมาสวมรอย นางก้โมโห จับแส่ฟาดจนได้เรื่อง
คนที่นางเอกตามหาก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล เป็นพระเอกนั้นเอง แต่ด้วยอดีตครั้งเก่าที่พระเอกเข้าใจผิด พอมาเจอครั้งนี้นางก็พยายามหนี ไม่อยากเจอนางเอก กลัวววว แต่ดชคไม่เข้าข้างนาง ดันไปเจอท่านใต้เท้าที่ชอบแกล้งกุนซือ เปิดโปงตัวตนให้นางเอกรู้ว่าพระเอกอยู่ไหน แล้วเป็นใคร แต่จากท่าทีที่พระเอกแสดงให้เห็น ก็น้อยใจ โกรธ เสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะรักคำเดียวเลยยย ทั้งรัก ทั้งงอน ทั้งน้อยใจ
พระเอกก็ซื่อบื้อ ตีความนางเอกผิดไปไกล ต้องมีคนบอกว่า เนี่ย นางเอกนางรักนะ นางงอนอยู่ รีบซิ รีบไปง้อออออ พอนางรู้ว่านางเอกรัก นางก้มาถามใจตัวเองว่ารู้สึกยังไง พอรู้ตัวก็ตามง้อ เก้บความรู้สึกกลัวในตอนแรกไป นางจะง้อจนกว่าจะได้มาาาาาาา

เรื่องนี้ ถ้าถามฝน ฝนว่าพออ่านได้ค่ะ แต่อยู่ในระดับเฉยๆ ไม่ถึงกับน่าเบื่อ แต่ก็เดาเรื่องได้
ติดจะชอบมากกว่าสองเรื่องแรกด้วย

แต่แบบอ่านแล้วก็คิดว่า “พี่โม่เป็นงี้อีกแล้ว” เพราะเหมือนปมอีกหนึ่งปมของเรื่องจะหายไปหนึ่งส่วน…. again
เรื่องพ่อของนางเอกค่ะ
คือนางเอ่ยถึงอยู่นะว่าพ่อนางต้องไม่ยอมแน่ไรงี้ พ่อนางอยากให้แต่งกับอีกคน แต่นางไม่ยอม นางอยากแต่งให้พระเอก แต่จะพาพระเอกกลับตอนที่ยังไม่แต่งงานแบบนี้ยังไม่ได้ เลยรีบแต่งให้พระเอก ถ้าแต่งแล้วพ่อก็คงไม่อะไรแล้ว
แต่พอจบเรื่องก็ไม่กล่าวถึงอีก ไม่เอ่ยถึงเลยยยยย ปมส่วนนี้หายไปไหนนนนนนน
นางเอกไม่คิดจะกลับไปหาพ่อแล้ว? บอกข่าวซักนิดว่าแต่งแล้วไม่มี?
แล้วไหนพระเอกบอกว่าอยากแต่งให้สมเกียรติ พ่อตาล่ะ ได้คิดถึงบ้างไหม?????
ทำเอาความชอบตอนแรกๆที่ให้กับเรื่องนี้หมดไปเลย

คือฝนไม่ชอบนิยายที่แต่งแบบทิ้งปมไว้แล้วหายไปเนี่ย….
ถ้าไม่คิดจะแต่งส่วนนี้ต่อ ไม่เอ่ยถึงดีกว่าค่ะ พอเอ่ยถึงแล้วเก้บไม่หมด รู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้กลางทางจริงๆ ถึงจะไม่ใช่ส่วนที่สำคัญ แต่สำหรับฝน ฝนมองว่าเป้นนิยายที่จบแบบไม่สมบูรณ์ค่ะ

PS.
→ เตรียมอ่านใต้เท้าเป้นเล่มต่อไปปปปปป หวังว่าจะไม่เจออะไรอะไรแล้วนะ…
→ แอบมีเอ่ยถึงท่านหมออีกแล้ว นิดนึง (หัวเราะ)


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai


จอมโจรเจ้าเล่ห์ : โม่เหยียน

ชื่อหนังสือ : 盗狼 – จอมโจรเจ้าเล่ห์
ชื่อชุด : ยอดบุรุษป่วนใจ
ผู้แต่ง : 莫颜 – โม่เหยียน
ผู้แปล : เบบี้นาคราช
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-1677-0
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (ตุลาคม 2558)
จำนวนหน้า : 191 หน้ารายละเอียด :
คำสั่งจากใต้เท้าผู้ตรวจการดุจประกาศิต มู่หรงจื่อจึงจำต้องปลอมแปลงตนเองเข้าไปในรังโจรภูเขาเพื่อจับตัว ‘จอมโจรหมาป่า’ ซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจมาสวามิภักดิ์แก่ทางการให้จงได้
ทว่าแผนสาวงามสะคราญโฉมที่นางสู้อุตส่าห์วางมาอย่างรัดกุมกลับล่มไม่เป็นท่า
มิหนำซ้ำเขายังหนีรอดไปได้ ทำเอานางปวดเศียรเวียนเกล้า ไม่รู้ว่าจะกลับไปสู้หน้าเจ้านายอย่างไร
แล้วจู่ๆ เขาก็กลับมาปรากฏตัวต่อหน้านางอีกครั้ง ทั้งยังยินยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี
แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นโจรก็ยังคงเป็นโจรวันยังค่ำ ใต้หล้านี้หรือจะมีโจรคุณธรรม
‘ข้อเสนอ’ ที่ไม่ว่าจะดูอย่างไรนางก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบและมิอาจปฏิเสธได้จึงถูกหยิบยื่นมาให้
ประเสริฐ! ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้นางได้แก้มือกับเขาอีกครั้ง นางจะไม่มีวันทำพลาดอีกเด็ดขาด ไม่มีวัน!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
ท่านหมอป้อนรัก
กุนซืออมยิ้ม
ใต้เท้าผดุงใจ


บันทึกหลังการอ่าน…

เรื่องนี้เป็นเล่มต่อของท่านหมอป้อนรัก
แต่….. กว่านางจะสื่อว่าเป็นเล่มต่อกันเกี่ยวกันก็ หน้า-สุด-ท้าย!!!!

เดี๋ยวมาบอก เอาเนื้อเรื่องก่อน

นางเอกเป็นมือปราบ(?)ปลอมตัวไปจับหัวหน้าโจรภูเขาและนำพระเอกมาเข้าพวกกับทางการ โดยทำทีเป็นสาวน้อยบอบบางที่รอดตายจากการถูกปล้นแล้วถูกพระเอกจับตัวมา ซึ่งพระเอกบังเอิญไปเจอแล้วจับตัวกลับมา ตอนแรกจากที่เห็นนางเอกหน้าตามอมแมมก็วางใจ คิดว่าเก็บไว้ก็ไม่เสียหายไรงี้ พอจับอาบน้ำแต่งตัวนิดๆหน่อยๆก็ดันกลายเป็นสาวงาม ทีนี้ก็งานเข้า พระเอกเลยต้องสั่งให้อยู่แต่ในห้อง ห้ามออกไปไหน ไม่ใช่ว่าหวงนะ (ติดจะรำคาญ) แต่กลัวเรื่องวุ่นวาย ส่วนนางเอก จากที่ทำตัวอ่อนแอแล้วก็อ่อย(พระเอก)แรงแล้วไม่ได้ผล ไม่เป็นไปตามแผน ก็ทำแผนใหม่ เอาตัวเองออกไปล่อเสือ จนตัวเองใกล้ชิดหัวหน้าโจรภูเขาได้ แต่ยังไม่ทันได้ลงมือฆ่า พระเอกนางก็ตามมาเก็บกลับห้อง เพราะเข้าใจผิดคิดว่านางเอกถูกจับตัวไป (นางจะกำลังพาไปปล่อย ไม่อยากให้อยู่ในกองโจร รังเกียจสาวอ่อนแอ และรำคาญเรื่องวุ่นวายมาก)
พอผิดแผน ภาพลักษณ์สาวอ่อนแอ สวยหวานก็หลุด กลายร่างเป็นสาวมั่นสาวโหดตบตีกับพระเอกสนุกสนาน(?) พระเอกก็เกิดปิ๊งปั๊งถูกอกถูกใจนางเอกเข้าให้ เนี่ยแหละสเป็ค หญิงที่เฝ้ารอต้องเป็นแบบนี้ พอถูกใจ มือก็ทำตามใจสั่งมา แทะโลมนางเอกซิค่ะ แทะโลมจนติดไฟ (ยังไง!) คนของทางการก็เข้ามาปราบโจร พระเอกเห็นท่าไม่ดีก็หนี ไม่ยอมให้ถูกจับ แต่ก็ยังอาลัย(?)นางเอกก็หยิบของต่างหน้านางเอกไปเป็นที่ระทึก…..
วันเวลาผ่านไป คนของทางการก็หวังอยากให้พระเอกมาเป็นพวกมาก เลยวางหมากวางแผนไว้ว่ายังไงพระเอกก็ต้องมาเป็นพวกเพราะพระเอกอยากได้นางเอก
พระเอกมาจริงๆค่ะ มาพร้อมบอกว่าอยากได้นางเอก ด้วยหน้าที่และอะไรหลายๆอย่าง นางเอกก็ยอม ยอมทำตามที่ใต้เท้าสั่งมา (ผู้มีพระคุณ ตอบแทนคุณไรงี้) ไม่ใช่ยอมง่ายๆเหมือนเล่มท่านหมอป้อนรักนะ เรื่องนี้นางเอกนางสตรองของนาง มีการแสดงความมุ้งมิ้งค์ในเรื่อง ด้วยการทะเลาะตบตีกันก่อน (ยังไง?) กว่าพระ/นางจะได้กัน #ผิด กว่าพวกนางจะรักกัน ก็ผ่านการเข้าใจผิดกัน นางเอกหนีพระเอกไปให้พระเอกตามง้อ แล้วกว่าที่นางเอกจะยอมรักพระเอกจริงๆก็เกือบ เกือบจะได้แต่งเข้าบ้านอื่น แต่งให้กับชายอื่นจนพระเอกต้องหยิบของต่างหน้ามายืนยันแบบหน้าด้านๆว่านี่คือของหมั่น! (แรงมาก ด้านมาก กล้ามาก ยอมใจพระเอกจริงๆ)

ถ้าถามฝนว่าเรื่องนี้สนุกไหม?
ฝนว่าสนุกกว่าเล่มท่านหมอป้อนรัก คือนางมีอะไรอะไรบ้าง ดูมีเนื้อมีหนังกว่า อ่านได้เรื่อยๆ

ส่วนนี้คือขอบ่น
คือระหว่างอ่านเนี่ย ฝนก็ตั้งใจหาเลยว่าจะมีตัวละครตัวไหนเป็นเพื่อนหรือรู้จักกับคุณหมอในเรื่องท่านหมอป้อนรักบ้าง อ่านจนจะจบเล่มก็ยังหาไม่เจอ เลยคิดว่า อาจจะเป็นแค่เซตเดียวกันแต่เนื้อหาไม่เกี่ยวกันก็ได้ไรงี้ พออ่านจนถึงหน้าสุดท้าย ก็เจอ
พระเอกบอกนางเอกว่า เขาเป็นเพื่อนกับท่านหมอ พระเอกในเรื่องท่านหมอป้อนรัก แล้วนางเอกก็รู้สึกสมญานามของท่านหมอเหมือนกัน
น้ำฝนนี่อึ้งมาก ถ้าจะมาเอี่ยวกันตรงหน้าสุดท้าย…ไม่ต้องมีมาก็ได้ ดูไม่สื่อไม่เอี่ยวกันเท่าไรเลย!
อย่างเล่มต่อ กุนซือกับใต้เท้ายังมีรายละเอียดในเล่มจนแย่งซีนพระ/นาง แต่ท่านหมอมาแค่หน้าสุดท้าย! (ค่าตัวแพงช่ะ?) #แซะแรง

PS.
→ อย่างที่บอกกุนซือที่วางแผนงุบงิบกับใต้เท้าที่มีบุญคุณกับนางเอกเป็นพระเอกในสองเล่มถัดไป
→ แต่… ถ้าไม่ไปรู้ก่อนว่าพวกนางเป็นพระเอก น้ำฝนจิ้นพวกนางแล้วนะ มีโมเม้นต์ด้วยกันเยอะจนชวนจิ้นจริงๆ (ยังคิดว่าเจ้าหน้าที่ที่เป็นรุ่นพี่นางเอกมีแววเป็นพระเอกมากกว่านะ อยากให้กุนซือกับใต้เท้ได้กันเอง #ผิด)
→ รู้สึกว่า งานโม่เหยียนเซตนี้ ไม่ติดใจ ไม่ตรึงใจ ไม่โอเคเลย…


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Jamsai