เต้าหู้ไซซี : Yu Du Jun Hua



ชื่อหนังสือ : 东冈恶 | เต้าหู้ไซซี
ผู้แต่ง : ​一度君华 | Yu Du Jun Hua
ผู้แปล : ทีมห้องสมุด (彭爱心, 乔丽华, 朱秀芬)
สำนักพิมพ์ : ห้องสมุด
ISBN :
#1 | 978-616-7856-55-1
#2 | 978-616-7856-56-8
#3 | 978-616-7856-57-5
พิมพ์ครั้งที่ : 1 | มกราคม 2560
จำนวนหน้า : 916 หน้า (295+307+314)

รายละเอียด :
นางเป็นเพียงลูกสาวบ้านตระกูลกัว ร้านขายเต้าหู้เล็กๆ ในอำเภอห่างไกลที่ใครๆ ก็ไม่คาดว่าวันหนึ่งจะมีวาสนาเอื้อมถึงตำแหน่งพระชายาอ๋อง!
ซวิ่นฮ๋องมู่หรงลี่ ผู้นำกองทัพนักรบปีศาจแห่งแคว้นต้าเอี้ยนไม่คาดคิดมาก่อนว่าสตรีที่ตนเก็บตกได้ระหว่างออกรบจะเป็นชิ้นส่วนที่มาเติมเต็มหัวใจอันว่างเปล่า
สตรีผู้นี้เป็นเพียงสาวชาวบ้าน นิสัยเรียบง่าย หัวอ่อน พูดน้อย…
นางมีทุกอย่างที่ตรงข้ามกับเขาโดยวิ้นเชิง แต่กลับเป็นบอดพรูหนึ่งเดียวที่ทำให้นักรบอย่างเขารู้สึกอยากวางอาวุธในมือ.. แล้วกลับบ้าน
นี้เป็นเรื่องราวของซินเดอเรลล่าในยุคจีนโบราณ
เป็นเรื่องของสาวน้อยยากจนกับเจ้าชายผู้สูงศักดิ์
ต่างกันที่เจ้าชายของเรื่องนี้ ดุ เหี้ยม ปากร้าย และไม่ไว้หน้าใคร
ส่วนสาวน้อยเองก็ดื้อเงียบจนเจ้าชายต้องโบงธงยอมแพ้!


บันทึกหลังอ่าน…

ลำบากใจกับการเขียนบันทึกหลังอ่านของเรื่องนี้มาก…

เล่าที่มาที่ไปก่อน
จากดราม่าครั้งก่อนๆ หญิงก็ตั้งใจว่า ถ้าทาง สนพ ยังไม่เคลียร์ตัวเอง และไม่จัดการตอบข้อสงสัยในประเด็นหลายๆข้ออย่างตรงไปตรงมา ก็จะไม่อุดหนุนแล้ว ถึงจะอยากอ่านมากแค่ไหนก็จะไม่จ่ายเงินซื้อจนกว่าเรื่องทุกอย่างจะจบจริงๆ
พอตั้งใจแบบนั้นแล้ว เวลามีหนังสือเรื่องใหม่ๆของ สนพ นี้ออกมา ก็จะอ่านปกหน้าปกหลัง แล้วผ่านเลย ไม่สนใจ

จนเจอกระแสเข้า ทั้งกระแสด้านดีและด้านบวก
บางกลุ่มออกมาอวยหนังสือเรื่องนี้ว่าดีอย่างนู้นดีอย่างนี้ แล้วก็เอาหนังสือเรื่องอื่นมาเทียบ มาดิสเครดิต จนหญิงเกิดความสงสัย
… มันดีขนาดนั้นจริงดิ?
พอมีคนอวยก็ต้องมีคนอยู่ฝั่งตรงข้าม เอาเนื้อหาที่อีกฝั่งว่าดี มาชี้แจงหาความสมเหตุสมผล หาข้อติจนไม่เหลือข้อดี หญิงก็เกิดความสงสัยอีก
… อ้าว ตกลงมันยังไงแน่?

ยอมรับเลยว่า พอฟังเสียงสองฝั่งแล้วก็เกิดความหงุดหงิด จะกดกันไปกดกันมาทำไมเนี่ย เห็นใจคนชอบเผือกอย่างหญิงบ้าง เสียงสองฝั่งไม่เหมือนกันเลย ตกลงฝั่งไหนบรรยายเกินจริง???
แล้วนี่ก็โรคจิต เวลาเกิดความสงสัยก็ชอบหาคำตอบให้ได้จนกว่าจะพอใจ แต่อย่างที่บอก เคยตั้งใจไว้ว่าจะไม่สนับสนุนหนังสือของ สนพ นี้อีก ถ้าเขายังไม่จัดการปัญหามากมายของเขา แล้วบังเอิญที่ว่าเพื่อนสาวของหญิงซื้อมา แล้วยินดีที่จะให้หญิงยืมอ่าน (ย่อเข่าถอนสายบัวขอบพระคุณ)
หญิงเลยได้มีโอกาสได้อ่าน

ก่อนอ่านก็ทำใจโล่งๆ ทำตัวเบลอๆ ลบทั้งคำอวยและคำติที่เคยเสพมาทั้งหมด เปิดใจกว้างๆ เปิดสมองโล่งๆ คิดว่าเรากำลังอ่านหนังสือเรื่องหนึ่งที่ไม่มีประเด็นอะไรมาก่อน ถ้าเราไม่สนใจคำติและคำอวยของหนังสือที่อ่านมาจากแหล่งอื่น หญิงจะมีความเห็นต่อเรื่องนี้เป็นของหญิงเอง

แล้วเริ่มอ่าน…

เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวน้อยที่โชคร้าย โดนกลุ่มโจรจับตัวไป ยังไม่พอ โดนกลุ่มทหารเข้าใจผิดคิดว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มโจรก็เกือบจะโดนขมขืนโดยพลทหารหลายคน แต่สุดท้ายโดนขืนใจจากคนเป็นแม่ทัพอ๋อง(พระเอก)แทน พอสำเร็จความพึงพอใจแล้วก็ถูกโยนโครมลงที่หน้าบ้าน ทำให้ชาวบ้านในหมู่บ้านเห็นและรับรู้ได้ว่านางเอกแปดเปื้อนแล้ว
ความโชคร้ายยังไม่จบ เมื่อถึงบ้านก็โดนคู่หมั้นตั้งแต่เด็กบอกยกเลิก แต่ยินดีถ้าจะแต่งเข้ามาเป็นอนุ ซึ่งนางเอกก็เซย์โน พ่อนางเอกเลยมองหาคนอื่นให้ พอจะหาคนแต่งด้วยใหม่ได้ พระเอกก็เรียกตัวกลับไปรับใช้อีกเพราะคิดถึงอะไรหลายๆอย่างจองนางเอก ถึงจะไม่ยินยอมพร้อมใจ แต่ด้วยไม่อยากให้คนในครอบครัวเดือดร้อนก็ต้องจำใจไป แต่ยังดีที่ได้แต่งเข้า เป็นอนุคนหนึ่งของอ๋องผู้สูงศักดิ์

มาว่าด้วยฝั่งพระเอก
พระเอกเป็นอ๋องที่ทำตามใจตัวเองและอยู่ในช่วงเสียใจกับการศูนย์เสียหญิงที่เป็นที่รักไปเมื่อหลายปีก่อน และเมื่อเห็นนางเอกเข้าก็ใช้นางเอกเป็นตัวแทนคนรักที่ตายจากไป แม้กระทั้งการร่วมรักก็เอาแต่คิดถึงคนรักเก่า ตอนแรกก็เข้าใจนางเอกก็น่าเหมือนหญิงคนอื่นๆ ได้แล้วก็คงลืม ก็เลยพาไปทิ้ง แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่ ก็ต้องลกบากลูกน้องไปพาตัวกลับมาใหม่ เพราะเขาติดรสมือของสาวน้อยนางนั้นแล้ว พากลับมาแต่งเป็นอนุเพื่อเป็นสมบัติของเขาคนเดียว

เนื้อเรื่องก็มีการแก่งแย้งชิงบัลลังก์ สงคราม และการผิดใจของชีวิตคู่ รวมไปถึงพัฒนาความรักของพระ/นาง

เล่าแค่นี้พอเนอะ
เพราะไม่รู้จะเอาอะไรมาเขียนบรรยายให้รู้สึกว่าเป็นการเล่าเรื่องได้ หญิงช็อคตั้งแต่ฉากข่มขืนแล้ว

ตอนเริ่มอ่าน ต้องนั่งทำใจและให้สมองปลอดโปร่งโล่งสบาย
ที่ต้องทำใจเพราะรู้ว่าสำนวนของ สนพ นี้เป็นแบบไหน อ่านไปก็ขัดใจไป จะบอกว่าชินก็ชินเพราะอ่านของเขามาก็หลายเล่ม มันเป็นความขัดใจแบบชินๆ น่ะ
เล่มแรกเป็นช่วงปรัยตัวปรับใจ พยายามเข้าใจและคิดเสมอว่า นั้นคือสังคมแบบจีนโบราณ ที่ชายเป็นใหญ่ หญิงเป็นบุคคลที่ไม่มีปากไม่มีเสียง ดังนั้น เวลาอ่านเจออะไรที่รู้สึกว่ามันไม่ใช่ ก็จะบอกตัวเองด้วยคำนี้เสมอ
พอเริ่มเข้าเล่มสองตอนต้นๆเล่ม ก็รู้สึกเหมือนเริ่มมีเนื้อให้อ่านได้บ้าง แล้วก็พอจะเข้าใจแล้วว่า ทำไมนักอ่านบางคนถึงบอกว่าเรื่องนี้เป็นหนังสือตลก (แต่หญิงไม่ขำไง)
พออ่านจบเล่มสาม บอกเลยว่า … ฉันรอดพ้นจากเรื่องอัลไลก็ไม่รู้แล้วววววววววววววววววววววววววว

คือแบบ อ่านไปก็เหมือนสะสมความหงุดหงิดไปเรื่อยๆ ทั้งที่ต้องกล่อมตัวเอง แล้วก็ต้องตั้งสมาธิคิดหาเหตุผลให้กับตัวละครเอง! เหนื่อยแล้วก็หงุดหงิดมาก

ความหงุดหงิดอย่างแรกเลย คือ อย่าได้เชื่อคำบรรยายหลังปก อารมณ์ต่างกัน

หงุดหงิดต่อมา คือ จำเป็นต้องบรรยายฉากทำอาหารมากมายขนาดนี้ไหม ไม่เข้าใจว่าเป็นส่วนสำคัญของเนื้อเรื่องหรือยังไง แล้วต้องคิดเข้าข้างเนื้อเรื่องขนาดไหน ถึงจะสามารถอ่านฉากทำอาหารและอาหารมากมายขนาดนั้น แล้วโอเคเซย์เยสว่าเรื่องนี้คือนิยายในยุคอดีต จริงๆ อาจจะใช่หรือไม่ใช่ก็ได้ เพราะหญิงไม่ได้ไปตามหาตามอ่านดูว่าส่วนประกอบ วิธีทำอาหาร และเมนูอาหารที่อยู่ในเรื่องนั้นเหมาะสมกับธีมเรื่องไหม รู้สึกเสียเวลาที่จะมานั่งจับผิด แค่เสียเวลาอ่านให้จบสามเล่มก็อยากจะร้องไห้แล้ว

เรื่องยศฐาบรรดาศักดิ์ของตัวละครในเรื่อง ที่อ่านไปก็งงไปกับความลำดับญาติ
นี่ก็สงสัย ทำไมพระเอกเป็นอ๋อง ต้องอ่านไปเรื่อยๆ ถึงจะรู้ว่าได้ยศนี้มาได้ยังไง พ่อเป็นใคร ขนาดตัวพ่อยังเรียกอ๋องเลย อ่านไปถึงกลางเรื่องถึงได้รู้ว่าเป็นฮ่องเต้

ตัวละครที่บางตัวก็เหมือนจะมีบท บางตัวก็เหมือนจะไม่มี อยากเขียนถึงก็มา ไม่อยากเขียนถึงก็มีแบบตัดๆไปไม่ถึงบรรทัด (ไม่รู้ว่าจะเขียนถึงทำไมเหมือนกัน) อย่างพวกพี่ๆน้องๆของพระเอก
ในเนื้อเรื่องรบกันทหารตายเป็นพันๆ พี่น้องคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวละครหลักทำอะไรระหว่างพบกันก็ไม่บอก มาเขียนถึงทีหลังแล้วบอกว่าคนนั้นเป็นแบบนั้น คนนั้นเป็นแบบนี้ (อ๋อ ให้คนอ่านไปคิดย้อนเอาเองว่าเพราะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ฉากตอนที่ควรจะมีเลยไม่มี ซินะ…)

อย่างฉากรบราแย่งชิงบัลลังก์ ที่ควรจะยิ่งใหญ่อลังการเพราะเกี่ยวข้องกับแผ่นดินมรเรื่องและแผ่นดินรอบข้าง
เนื้อหากลับเขียนแบบไม่ใส่ใจ ไม่ใส่รายละเอียด คือไม่เน้นใช่ไหม? (แล้วเรื่องนี้เน้นอะไร? พระเอกขื่นใจนางเอก พออยู่ร่วมกันนานวันเข้าก็เลยรักกัน เหรอ????)
ลูกชายตบตีแย่งตำแหน่งแห่งความเป็นใหญ่ ผู้เป็นพ่อก็แก้ไขปัญหาแบบง่ายๆ ขนาดจะรบกันทีก็รบกันง่ายๆ เหมือนเด็กแย่งของเล่นกันเลย
หญิงอ่านไปก็ทึ้งหัวไป นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะกับคนที่ใส่ใจรายละเอียดของพล็อตจริงๆ แล้วก็ไม่เหมาะกับคนที่ชอบอ่านเนื้อหามากๆด้วย

ยังมีเรื่องการเล่าเรื่องแบบที่อ่านแล้วไม่คิดว่ากำลังอ่านนิยายอยู่
ตรงนี้เป็นอะไรที่หงุดหงิดแรงมาก
เธออออออ หญิงรู้สึกเหมือนอ่านสรุปความรวมมากกว่าการอ่านนิยายจริงๆ ไม่มีบรรยายความรู้สึกนึกคิด ตัวละครอยากทำอะไรก็ทำเลย ไม่บอกไม่กล่าวเลยว่าทำไปเพราะอะไร ทำไปเพื่ออะไร ทำไมถึงเลือกที่จะทำแบบนี้ อยากทำ ทำเลย บรรยงบรรยายไม่ต้อง อยากรู้ไปนึกเอาเอง!! เหมือนนักเขียนเขาเขียนไว้อ่านเอง ไม่ได้อยากให้คนอื่นอ่าน เขียนให้ตัวเองเข้าใจคนเดียวว่าตัวละครทำแบบนี้เพราะอะไร
เอาจริงๆ ถ้าเขาบรรยายลักษณะนิสัยให้ดีกว่านี้ เวลาอ่านถึงการกระทำของตัวละครโดยที่ไม่ต้องมีการบรรยายจะเข้าใจได้ เพราะมีจุดที่บอกมาอยู่แล้วว่า พื้นฐานนิสัยของตัวละครเป็นยังไง เวลาเจอเหตุการณ์นู้นนั่นนี่จะทำยังไง แต่นี่ไม่มีเลย ทุกอย่างนักอ่านต้องมโนเอง แต่ละคนมโนไม่เหมือนกันด้วยนะ หญิงถึงได้บอกว่า การอ่านเรื่องนี้ทำให้เหนื่อย เพราะต้องมานั่งหาเหตุผลการกระทำของตัวละครเอง ต้องโลกสวยมากๆ คิดเยอะๆ ถึงจะรู้ว่าตัวละครทำแบบนั้นเพราะอะไร

คิดดูวววว นางเอกเกือบแท้งลูก เนื้อเรื่องก็ชูโรงเลยค่ะว่าร่างกายอ่อนแอกว่าเดิม แล้วไงต่อ ผ่านไปสองสามฉาก กลับมาแข็งแรงแล้ว
คำถาม แข็งแรงได้เพราะอะไร?
ตอบ.. อยากรู้ต้องมโนเองค่ะ! เขาไม่บอก หาเหตุผลร้อยแปดพันเก้าจากเนื้อหาในหน้าต่อๆไป
กำลังกายก็ไม่ออก วันๆอยู่แต่บนเตียงกับในครัว เร้าใจหน่อยก็ออกป่า ฆ่าสัตว์ ยาบำรุงก็ไม่ได้แตะ เอาตรงไหนมาแข็งแรงขึ้นคะ? พูด!!!!

ยิ่งอ่านก็ยิ่งแฟนตาซี ยิ่งอ่านยิ่งต้องหาเหตุผลมารองรับเอง

แล้วก็ความรักของพระรองกับนางเอก
คือเธออออ นางเอกนางหวั่นไหวกับพระรอง พระรองก็หวั่นไหวกับนางเอก แต่ต่างฝ่ายต่างไม่พูด เหมือนมีเคมีถึงกันเฉยๆ แต่แบบ เขาไม่ได้บอกกันเลยนะว่ารักกัน แล้วหญิงอ่านเจอ มีฉากหนึ่งที่เขาเขียนมาคล้ายๆกับว่า ต่างฝ่ายต่างรู้ใจกันแล้ว แต่ด้วยความที่ไม่อยากทำผิดเลยต้องตัดใจ บลาๆๆๆ อยากจะกรี๊ดให้ลั่นห้อง พวกเธอไปบอกรักกันตอนไหน พูด!! นี่ไม่ได้อ่านห้ามสักตัวอักษรเลยนะ!! หรือคนสมัยก่อน แค่มองตา ดูจากการกระทำก็อ่านใจกันได้แล้วว่าอีกฝ่ายมีใจให้? โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพระเอกกับนางเอก พวกเขารักกันได้ยังไง หญิงก็ยังงงๆ
เรื่องการข่มขืนแล้วมารักกัน หญิงพอจะหาเหตุผลทางวัฒนธรรมมารองรับได้ พอจะเข้าใจได้ถึงความต่างของยุคสมัยและวัฒนธรรม
ถ้าให้พระ/นางอยู่ด้วยกันเพราะหน้าที่ความเป็นสามีภรรยา ยังพอไหว แต่รักกันแบบรักกันอะ ถึงในเรื่องจะไม่มีฉากที่บอกว่า ข้ารักเจ้า ข้ารักท่าน อะไรเถือกๆนี้ แต่เนื้อเรื่องชูโรงเลยว่าพระ/นางรักกัน มันเลยแบบ……….(ไม่รู้จะต้องคิดและพูดอะไรออกมาดีเลย)

ยังมีเรื่องสงสัย ไปอ่านคอมเมนต์มาว่า ตอนนางเอกเอาคืนพระเอกเนี่ย สะใจมาก
พอมาอ่านเอง…
ไม่เห็นถึงความสะใจอะไรเลย ที่ทนอ่านจนเล่มสุดท้ายเพราะอยากรู้ความสะใจนี้ด้วยนะ!!! ****!

เกือบลืม ขอบ่นเรื่องการแปลหน่อยแล้วกัน
ไม่ใช่เรื่องสำนวนนะ เพราะรู้อยุ่ว่า สนพ นี้เขามีสไตล์การแปลแบบนี้
แต่หมายถึง footnotes ใจคอเขาจะไม่มีเลยจริงเหรอ? ก็รู้แหละที่เขาชูโรงว่า ทำหนังสืออ่านเล่น (#เบ้ปาก อ่านเล่นอะไรแพงขนาดนี้) ไม่ได้ทำหนังสือวิชาการ แต่เธออออ บางจุดก็ควรจะมีไหม?
ตั้งแต่อ่านมา ยังไม่รู้เลยว่า ไซซี หมายถึงอะไร?????
แล้วบางสำนวนที่มาแบบสำน๊วนสำนวน พี่จะมา พี่ก็มา หญิงอ่านน้องยังงงเลยว่า พี่จะใส่สำนวนนี้มาทำไม ไม่เห็นเกี่ยวกับเนื้อหาตรงไหน?
โอเค๊ ใช้คำสวยให้ดูว่าเป็นสำนวนจีนนะ แต่บางสำนวนก็ไม่มีการขยายความอะไรเลย พี่คิดว่าน้องจะเข้าใจไหม?????
อะไรควรจะมีก็มีเถอะ ถือว่าหญิงขอ หญิงไม่ได้ฉลาดพอที่จะอ่านทุกตัวหนังสือแล้วเข้าใจได้ ไม่ต้องวิชการจ๋าก็ได้ เอาแบบที่ทำให้คนที่ไม่มีความรู้ทุกเรื่องพอจะรู้ว่าอะไรเป็้นอะไรก็พอ เอาให้คุ้มค่าหนังสือหน่อย….

อ๋อ
เรื่องนี้ดีอยู่อย่าง บรรยายฉากร่วมรักแบบไม่น่าเกลียด (ถ้ามองข้ามการขื่นใจให้สมยอมได้อะนะ) จบ!

บ่นพอแล้ว เหนื่อย อ่านก็เหนื่อย คิดเนื้อเรื่องมาอัพบันทึกฯก็เหนื่อย!!

P.S.
→ เรื่องต่อไปของนักเขียนคนนี้ ที่ออกกับ สนพ นี้ แล้วเขายังเขียนงานสไตล์สรุปความแบบนี้ไม่อ่านแล้วนะ พอแล้ว เหนื่อย
→ กลัวติ่งเรื่องนี้มาตบมาก ถ้าเห็นต่างรบกวนคอมเมนต์แบบงามๆ ก็บอกนะคะ มาแลกเปลี่ยนความเห็นกันได้ ขอแบบดีๆ หญิงไม่สู้คน หญิงกลัววววว
→ ขอบคุณเพื่อนสาวอีกครั้งในความกรุณานี้ค่ะ


More :
Goodreads : #1 | #2 | #3


Advertisements

โอรสสวรรค์ทาสรัก : เฉียนเฉ่าโม่ลี่



ชื่อหนังสือ : 奴役天子 | โอรสสวรรค์ทาสรัก
ผู้แต่ง : 淺草茉莉 | เฉียนเฉ่าโม่ลี่
ผู้แปล : มดแดง
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส | มากกว่ารัก
ISBN :
#1 | 978-616-06-0466-1
#2 | 978-616-06-0467-8
พิมพ์ครั้งที่ : 2 | ตุลาคม 2554
จำนวนหน้า : 471 หน้า (227+244)

คำโปรย : คนทั้งแผ่นดินยกฐานะเขาให้ยิ่งใหญ่คับฟ้า แต่ยามอยู่เบื้องหน้านางในดวงใจ เขาขอทิ้งฐานะทั้งปวง เป็นเพียงทาสผู้รักมั่นแก่นางเท่านั้น

รายละเอียด :
นับเป็นบุญของแคว้นเทียนเฉาที่รัชทายาทองค์ปัจจุบันเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ ทำให้เชื่อได้ว่าอนาคตต่อจากนี้ไปบ้านเมืองจะต้องเจริญรุ่งเรืองอย่างแน่นอน ทว่ามีเพียงเกาเยวี่ย ธิดาขุนนางผู้ต่ำต้อยคนเดียวที่ไม่คิดเช่นนั้น
ก็ดูเอาเถิด ถึงนางจะยอมรับว่าเขาช่างงามสง่า มีรอยยิ้มชวนมองราวกับแสงตะวันอบอุ่น ความสามารถรึก็โดดเด่นเหนือทุกผู้คนสมกับคำสรรเสริญ แต่นิสัยประหลาดของเขาที่ชอบปรนนิบัติรับใช้นาง ชอบถูกนางข่มเหงรังแกยามอยู่ด้วยกันตามลำพังนี่สิที่ทำให้นางไม่ค่อยเชื่อมั่นมังกรบนปฐพีผู้นี้สักเท่าไร
สวรรค์!ผู้ใดจะเชื่อ ว่าที่โอรสสวรรค์องค์ต่อไปเป็นโรค ‘ชอบถูกผู้อื่นทารุณกรรม’ หรือนี่


บันทึกหลังอ่าน…

อยากจะบอกก่อนเลยว่า เนื้อเรื่องกับชื่อเรื่องเป็นอะไรที่เข้ากันสุดๆ ฮา พระเอกเป็นทาสรักจริงๆ
ตอนอ่านชื่อเรื่องครั้งแรกก็สงสัย ทำไมต้องทาสรัก? ทาสเลยเหรอ?

เดี๋ยวจะเมาส์ให้อ่าน

พระเอกนางโดนคนปองร้ายจนต้องซ่อนตัวอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง แล้วนางเอกแสนซนผู้ซึ่งไม่รู้อะไรเลยก็บังเอิญไปเจอเข้า ตั้งใจจะช่วยเหลือ แต่ก็พัง นางพังจริงๆ จากที่ต้องการช่วยคนดันพาตัวเองตกที่นั่งลำบากไปพร้อมกับพระเอก
พระ/นางก็อยู่ด้วยกัน คนหนึ่งก็แสนซน คอยพูดคอยคุย แต่ไม่สงสัยเลยว่าคนข้างกายเป็นใครมาจากไหน ส่วนอีกคนจากตอนแรกที่ไม่ชินให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับเนื้อตัว ก็ตกหลุมอีกรอบ แต่กลายเป็นหลุมรักเด็กสาวที่บังเอิญหล่นลงมาอยู่กับเขา
แล้วก็มีคนมาช่วยเหลือทั้งคู่ ทีนี้นางเอกก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองนั้นล่วงเกินคนใหญ่คนโตก็เกิดความกลัวและระแวงว่าจะมีโทษ
ส่วนพระเอกก็เริ่มวางแผนว่าถ้าเขาจะต้องการเด็กสาวคนนี้มาอยู่ข้างกาย เขาต้องทำอะไรและต้องคอยระวังอะไรบ้าง

เธออออ คือพระเอกนางแอบเจ้าเล่ห์มาก ใช้ความอายุมากกว่าและมีประสบการณ์ชีวิตมากกว่า มาหลอกล่อ ไม่ซิ วางแผนเพื่อปลูกฝั่งนางเอกให้สามารถอยู่เคียงข้างเขาในแบบที่เขาต้องการได้
ทั้งการปรนนิบัติพัดวีสารพัด ป้อนข้าว ป้อนน้ำ นวดแขนขา และอื่นๆอีกมากมาย แล้วการพูดจาในแต่ละครั้งก็มีการแอบฝึกแอบสอนแอบปรับนิสัยให้สามารถมีชีวิตอยู่ในวังได้ ที่หนักสุดคือพยายามให้นางเอกรักไม่หนีหายไปไหนด้วย

จากที่เล่าๆมาก็เหมือนจะจบแล้ว แบบพระ/นางรักกัน จบปิ๊ง ไรงี้
คือไม่ใช่เลย
ตอนแรกที่น้ำฝนอ่านก็คิดว่า เดี๋ยวๆ ก็คงจบมั้ง แต่แบบ นางมีสองเล่ม แล้วจะมีอะไรต่อ???

แล้วก็มีต่อจริง
พอถึงจุดที่คิดว่าจะแฮปปี้กันแล้ว เดี๋ยวก็คงจบ ไม่มีอะไรแล้วมั้ง แล้วก็มีปมมีจุดให้รู้สึกกลับมาติดตามต่อ แล้วก็อ่านต่อ รู้สึกแบบนี้จนจบเรื่อง

ส่วนตัวคือ อ่านได้ รู้สึกสนุก จากที่ตอนแรกแบบอ่านขั้นเวลาก่อนเปิดเรื่องใหม่ คิดว่าเป็นนิยายเบาๆ แต่กลับทำให้รู้สึกสนุกได้ ไม่ใช่แค่ความเป็นทาสภรรยาของพระเอก แต่ด้วยเนื้อเรื่อง ด้วยปมที่ทำให้รู้สึกน่าติดตาม น่าสนใจ เหนือความคาดหมายจริงๆ ถึงบางจุดบางมุมจะพอเดาได้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เบื่อเลย รู้แล้วว่าทำไมมีแต่คนบอกว่าสนุก

PS.
→ ขอบคุณพี่หญิงในความกรุณานี้
→ อ่านจบเมื่อต้นเดือน แต่เพิ่งมาอัพตอนปลายเดือน #สำนึกผิดเลย


More :
Goodreads : #1 | #2


一姫二太郎 : Hayashi Kisara



ชื่อหนังสือ : 一姫二太郎 – Ichi Hime Ni Tarou
ผู้แต่ง : Hayashi Kisara
พิมพ์ครั้งที่ :
#1 | 2 (ธันวาคม 2556)
#2 | 1 (มกราคม 2556)
จำนวนหน้า : 1,143 หน้า (570+573)

รายละเอียด :
#1
เคย์อิจิโร่เงียบ มองร่างเล็กที่รวบผมสีน้ำตาลเป็นลอนขึ้นสูงในชุดวอร์มนักเรียนมัธยมยักไหล่ให้พลางพับตั๋วกับนามบัตรเก็บเข้ากระเป๋า ถึงแม้จะเคยดูถูกไว้ว่าเด็กสาวที่อายุน้อยกว่าหลายปีตรงหน้าไม่มีเสน่ห์อย่างหญิงสาววัยเดียวกันคนอื่นๆ เอาเสียเลย แถมยังไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะกิริยาท่าทาง หรือการพูดการจา ทว่าถ้าดูแต่หน้าตาก็เข้าขั้นว่าจะดีกว่าพวกเด็กสาวๆ ไอดอลใหม่ที่จุติกันมาไม่เว้นแต่ละวันหลายคนอยู่ ยิ่งถ้าจับแต่งตัวดีๆ แล้วเอาขึ้นไปวางบนเวทีโดยไม่ให้พูดให้จา ก็คงจะพอมีคนหลงกลอยู่ไม่น้อยล่ะ…
ยังไงก็คงต้องย้ำคิดย้ำทำอีกหลายรอบทีเดียวว่า… ห้ามพูดอะไรออก มาเด็ดขาดน่ะนะ!!!

#2
ชายหนุ่มมองแขนเรียวหยิบกระเป๋าถือที่ดูมีของน้อยลงกว่าเมื่อตอนขามา เหลือบมองถุงขยะถุงใหญ่ที่วางแอบไว้มุมห้อง เห็นมีกระดาษเอสี่กับซองสีน้ำตาลที่เธอเป็นคนถือมาฉีกกระจัดกระจายอยู่
“…มีอะไรก็โทรหาผมได้เหมือนเดิม ยังไงเราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่นะ”
“คุณจะบ้าเหรอ?” ฮิเมะค้อนใส่ “ฉันไม่เป็นเพื่อนกับคุณหรอก”
อิการาชิยิ้มค้าง
“ฉันไม่เป็นเพื่อนกับคนที่เคยรักหรอก ดังนั้นคุณไม่ใช่เพื่อนฉัน ฉันไม่ติดต่อคุณ คุณไม่ติดต่อฉัน ไม่อย่างนั้นตอนที่คุณมีใคร ฉันก็จะมาอาละวาดอีก ฉันไม่ชอบอะไรอึมครึม ในเมื่อคุณชัดเจนออกมาแล้ว อย่าเป็นเพื่อนกันให้มันก้ำกึ่งอีกเลย”
ทำไมเธอต้องแมนขนาดนี้นะ…


บันทึกหลังอ่าน…

หนังสืออ่านซ้ำ (อีกแล้ว) ช่วงนี้จัดแต่หนังสืออ่านซ้ำ อ่านซ้ำแบบไม่เกรงใจกองดองตั้งสูงๆ สวยๆ ในตู้เลย #สำนึกไหม? #ไม่!!!
แล้วจะให้หญิงทำยังไง ในเมื่ออยู่ดีๆ ก็คิดถึงพระเอกญี่ปุ่นสายเอส ในเมื่อคิดถึงก็ต้องหยิบมาอ่านซี่ ถูกม่ะ???

ไม่ต้องกริ่นมาก ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกัน

เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวน้อย (ใสใสวัยเพิ่งจบมหา’ลัย) ที่มีหนี้หลักล้านที่ต้องชดใช้ให้กับบริษัทกู้เงินนอกระบบ แล้วด้วยความที่เกิดมาค่อนข้างสวย เงินเดือนจากงานประจำก็ไม่พอที่จะใช้หนี้ เธอเลยต้องรับงานพิเศษเป็นสาวนั่งดื่มในคลับระดับสูงในเครือบริษัทที่เธอเป็นหนี้ แต่ถึงจะมีหนี้หลักล้านเธอก็ไม่คิดจะทำยอดให้ตัวเองด้วยการไปเดทกับลูกค้านอกเวลางานเหมือนเพื่อนร่วมงานพิเศษคนอื่นๆ ตั้งใจทำตามกฏของทางร้าน จนลูกค้าที่หวังเครมนอกงานใช้เล่ห์เลี่ยมตามแบบคนชอบเอาชนะ จนทำให้นางเอกถูกเลิกจ้างจากงานประจำ แล้วก็หวังว่าเธอจะได้รับข้อเสนอของเขาสักที ผลของความหวังล้มๆแล้งๆนั้นคือโดนนางเอกสอยร่วง ย้ำ นางโดนสอยร่วงจริงๆ แบบว่านางเอกนางมี Inner ขัดแย้งกับรูปร่างหน้าตามากกกกกกก (เพิ่ม ก.ไก่ ไปอีกสามบรรทัด) ทำให้หลายๆคนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสาวหวานๆ ใสๆ น่ารักเรียบร้อยไรงี้ แต่แท้จริงแล้ว นางเอกเป็นเด็กสาวที่ถูกพ่อเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก และโตมากับโรงฝึกศิลปะการต่อสู้ ถูกฝึกให้เตะต่อยจนถึงขั้นเกิดเป็นตำนานในสมัยเรียน ม.ปลาย!

แล้วเพราะไปสอยลูกค้าร่วง บวกกับทำข้าวของในร้านเสียหาย รายได้ที่ตอนแรกก็ไม่ค่อยจะมี แถมหนี้ก็เหมือนจะเพิ่มขึ้นอีก
นางเอกเครียดดดดด เครียดจนยอมรับข้อตกลงกับเจ้าหนี้ว่า ถ้ายอมรับปากทำงานอย่างหนึ่งให้เขา เขาจะยกหนี้ทั้งหมดให้ทันที!
แต่ก็มาเครียดกว่าเดิม เพราะไม่คิดว่า การที่ยอมรับปากเรื่องทำงานนั้น จะเจอเรื่องวุ่นวายถึงขนาดพลิกชีวิตของเธอได้ขนาดนี้!!!!

เรื่องมากมายที่ว่าคือ
จากเด็กสาวที่อยู่นอกวงโคจรของสิ่งที่เรียกว่าศิลปะระดับชาติ ต้องมาดูแลนักแสดงคาบูกิที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ แถมคนๆนั้นยังมีนิสัยประหลาด(?)ในหลายๆอย่างด้วย!! แถมงานหลักที่ใช้ในการปลดหนี้นั้น ก็ยากแสนยาก ที่ยากไม่ใช่เพราะงาน แต่เพราะคนที่เกี่ยวข้องกับงานเนี่ยแหละที่ทำให้ยาก

ยากมากแค่ไหนมาดูกัน
จากสาวน้อยจบใหม่ทำงานบริษัทใสใส ก็มาเป็นพนักงานนั่งดื่มในคลับระดับสูง พลิกมาเป็นคนดูแลส่วนตัวของนักแสดงคาปูกิ ที่พ่วงด้วยหน้าที่ดูแลสุนัข ยังต้องรับบทบาทคนรับใช้คอสเพลย์(?)ในบางเวลา นอกจากนี้ยังต้องเป็นคนหาของสำคัญเพื่อปลดหนี้ ยังไม่พอ ต้องมาเป็นนักสืบเพื่อสืบหาคนทำร้าย แล้วยังต้องมาต่อยตีกับคนที่คิดร้ายอีก

ฮัลโหลลล งานปลดหนี้อะไรจะมีสีสันปานนั้นนนนน

แล้วหลังจากนั้นก็มีเรื่องเลิฟๆ รักๆ ที่กว่าจะลงเอยกันได้ ก็ต้องผ่านอุปสรรคมากมาย ทั้งเรื่องหนี้ของนางเอก เรื่องความเหมาะสมทั้งทางฐานะ และวงค์ตระกูล ยังมีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนหลายๆคนอีก
เรื่องเยอะมากกกก #พูดเลย

พอๆ หลังจากนี้ก็เล่าต่อไม่ถูกแล้วละ
มาเม้าท์เลยดีกว่า

เรื่องนี้เป็นนิยายที่แต่งโดยคนไทย แต่ธีมเรื่องอยู่ที่ญี่ปุ่น ซึ่งหญิงชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เป็นนิยายรักที่รู้สึกอ่านแล้วอิ่มมาก ที่อิ่มคืออิ่มความอยากรู้อยากเห็น พระเอกเป็นนักแสดงคาบูกิที่มีชื่อเสียง นักเขียนก็อัดข้อมูลเกี่ยวกับคาบูกิมาเต็มเอียด เต็มแบบที่เราแถบจะไม่ต้องไปหาข้อมูลเพิ่มเติมเลย เป็นการแทรกในแบบที่คนอ่านเรียนรู้ไปพร้อมๆกับนางเอกของเรื่อง เราค่อยเรียนรู้เรื่องต่างๆ
คือดี๊ดี
อ่านแล้วอยากไปดูคาปูกิเลย
หญิงเคยคุยกับอาจารย์ชาติเรื่องนี้ด้วย อาจารย์เคยไป อาจารย์บอกหญิงว่า wonderful! ทำเอาอยากเลย #เก็บเงินลงกระปุกหมูค่ะ

กลับเข้ามาที่นิยาย
นอกจากเรื่องคาบูกิแล้ว ยังมีเรื่องที่หญิงเคยได้ยินเพื่อนสาวลูกครึ่งญี่ปุ่นพูดๆให้ฟัง คือ..
เรื่องการแบ่งประเภทผู้ชายว่า ผู้ชายแบบนั้นจะชอบผู้หญิงแบบไหน ถ้าอยากจะแต่งงานกับผู้ชายแบบนี้ควรทำตัวแบบไหนไรงี้
ในเรื่องมีตัวละครหนึ่งที่พูดถึงเรื่องนี้อยู่ด้วย เธออออ จากที่หญิงเคยรู้มาแบบนิดๆหน่อยๆจากเพื่อนสาว ยังมีมากกว่านั้นอี๊ก ทำเอาสงสัยเลยว่าสาวญี่ปุ่นเขาวิเคราะห์กันขนาดนี้จริงดิ?? #หัวเราะ
เปิดโลกวัยใส(?)ของหญิงมากมายค่ะ หุหุ

จริงๆ ที่จะบอกคือ นิยายได้แทรกเรื่องวัฒนธรรมญี่ปุ่นเข้าไปได้อย่างกลมกลืนมาก ถึงจะมีบางจุดที่หญิงอ่านแล้วรู้สึกคุ้นเคยหรือดูไทยไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้อ่านแล้วเสียอรรถรสนะ
คือหญิงมีนิสียเสียแบบหนึ่ง คือ มักจะไม่อ่านนิยายที่คนไทยเขียนแต่ใช้ธีมในต่างประเทศแล้วตัวละครทั้งหมดก็เป็นคนต่างประเทศ เพราะนักเขียนบางท่านแต่งมาแล้วไม่สุด อ่านแล้วไม่รู้สึกอินว่านั้นคือคนต่างชาติไรงี้ #เจ็บมาเยอะแล้ว แต่นักเขียนท่านนี้เป็นข้อยกเว้น จากที่ตามมาในหลายๆเรื่องแล้ว ชอบทุกเรื่อที่เคยอ่านเลย มีความประทับใจมากที่ทำให้ต่อมความเรื่องมากของหญิงไม่ทำงาน ดี๊ดี

แนะนำค่ะ ลองดูววว
ใครที่คิดว่าอ่านแล้วไม่อิน กลัวไม่ฟิน
เธอออ ยังไงก็ฟินนนนน
นี่ขอเม้าท์คุณพระเอกเลย คนอะไรก็ไม่รู้มีความเล่ห์เลี่ยมเยอะมาก คือบ้านนางเป็นตระกูลเก่าแก่ที่เคร่งครัดเรื่องธรรมเนียมการแต่งงานมาก แล้วนางดันสะดุดตานางเอก แต่จะจีบแบบเปิดเผยไม่ได้ นางเลยหาวิธีหลอกล่อให้นางเอกมาบอกชอบก่อนจะได้ไม่รู้สึกผิด เธอออ ดูซิดูววววว
ยังไม่จบนะ คือนางเอกหนีออกจากบ้าน แบบไม่อยากอยู่แล้วทำให้พระเอกเสียงชื่อเสียง นางไม่ยอมจ้า พอรู้ว่านางเอกอยู่ที่ไหนก็สั่งๆๆๆ เอาแต่สั่งว่าห้ามหนีไปอีกงี้ ทำตัวให้เป็นเด็กดี คอยเขามาหาไรงี้ โอ๊ยยย อยากจะถาม แสดงออกขนาดนี้ ตกลงเป็นอัลไลกันแน่ค้าาาาา เราเป็นอารายกันนนนนน
ยังไม่พอนะ ก่อนหน้านั้นยังมีบทลงโทษแสนหวานด้วย #เขิน นางหาข้ออ้างที่นางเอกชอบทำตัวไม่สมเป็นผู้หญิงว่าถ้าทำแบบนั้นจะลงโทษด้วยจูบ!! เธอเอ๊ยยยย ไม่ได้อยากจะดัดนิสัยที่ออกไปทางแมนๆของนางเอกหรอก นางหาเรื่องแทะโลม อยากเต๊าะหญิงชัดๆ!
ยังมีอีกเรื่อง คือนางชอบบ่น บ่นนู้นนี่นั่นนางเอกตลอด แต่พอมีคนมาบ่นมาว่านางเอก นางไม่ยอมจ้า แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่ ฮัลโหลลล ตกลงเป็นอะไรกันค้าาาาา
วีรกรรมของพระเอกเยอะมากกก นางเรื่องเยอะมาก ตามสไตล์หนุ่มเอส (อยากรู้ว่าเป็นไง ไปหาอ่านเอาเองนะเธอ หญิงไม่บอกกกกกก) แต่ด้วยความเยอะของนางและต้นตระกูลนาง ทำให้นางไม่ยอมบอกรักบอกชอบนางเอกสักที แต่คนสนิทรู้นะว่าตาแก่ เอ๊ย พระเอกเนี่ยล็อคตัวนางเอกไว้เป็นของตัวแล้ว แสดงออกแบบไม่เกินหน้าเกินตา แต่ทำให้คนอ่านหมั่นไส้เวลานางทำท่าทางแสดงความเป็นเจ้าของแบบทางตรงและทางอ้อม ตอนอ่านหญิงอยากจะถามว่า ตกลงพี่เป็นอะไรกับน้องเขาคะะะะ หมั่นไส้แรง

ส่วนคู่อื่นก็มีความน่ารักนะ ทั้งคู่พี่สาวพระเอกกับหนุ่มรู้สึกตัวช้า ที่อ่านไปก็ลุ้นไปว่าคุณพี่สาวจะตัดใจหรือจะเดินหน้าจีบต่อ แล้วกว่าจะลงเอยกันได้ หญิงที่อยากจะลากคุณพี่สาวให้เลิกยุ่งกับนางเลย คนอะไรก็ไม่รู้ บื้อออออออ ทำเขาเสียใจทางคำพูดมาตั้งมากมาย สุดท้ายตัวเองรักเขาแต่ปฏิเสธมาตลอด จนต้องให้คนอื่นมาช่วยกระตุ้นจนรู้สึกตัวสักที ก่อนหน้านั้นนางก็แอบหลุดนะจ๊ะ มีต๊อดเล็กต๊อดน้อยสาวด้วยนะ ว๊ายยย ไหนบอกไม่สนไม่รักไม่แคร์เขา อยากให้เขาเลิกยุ่งไงคะ ทำไมเธอถึงไปทำแบบนั้น้กับเขาล่าาาาา ว๊ายๆๆๆๆ
จริงๆหญิงแอบด่านางไปหลายที จนหยุดด่า ตอนนางขอแต่งงานแหละ ไม่ซิไม่ได้ขอ ตอนที่บังคับให้สาวยอมทำตามที่นางบอกกกก แอร๊ยยย หญิงชอบแบบนั้นนน (แบบไหนไปอ่านเอง!)

แล้วก็คู่หนุ่มแว่นลูกพี่ลูกน้องของพระเอกที่ควบตำแหน่งคนดูแลส่วนตัว
เป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยแสดงออกทางอารมณ์เท่าไร ทำให้เวลากลุ้มใจหรือเสียใจหรือรู้สึกอะไรจะดูทางสีหน้าไม่ได้ เป็นคนเงียบๆ แต่บอกเลย ผู้ชายเรื่องร้ายทุกคน!! ร๊ายร้ายยยย นางสนใจเด็กจ้าาาา แล้วด้วยนางฉลาด นางก็วางแผนจนได้ไปส่งน้องหนูคนนี้ที่บ้าน แล้วก็พูดคุยไปมา น้องเขาก็ใสใสไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร คิดว่าตัวเองตกหลุมรักเขาข้างเดียว พ่อคุณคนนี้ก็ขี้แกล้งอีก อยากให้น้องทำอะไรก็บอกตะล่อมๆบอก แบบวางแผนจนน้องยอมทำ วางแผนจนได้น้องมาาาาาา โอ๊ยยย คุณยูกิ! คุณร้ายมากกก
หญิงรู้นะว่าคืนนั้นคุณยูกิทำอะไรรรรร ทำอารายยยยยยย

พอๆ #เรียกสติกลับมา

จากที่เผลอหลุดฟินเม้าท์ผู้ในเรื่องไป ก็พอจะรู้เนอะว่าเรื่องนี้พาฟินขนาดไหน
ใครที่ชอบเรื่องสไตล์ญี่ปุ่น หญิงแนะนำเลย หญิงชอบมากกกกกก หรือใครไม่เคย มีความเมียงๆมองๆก็อ่านดูๆ เอาชื่อเรื่องไปค้นลองอ่านได้
คืองามดี หญิงพูดเลย นี่อ่านซ้ำเพราะคิดถึงความร้ายของสามหนุ่มในเรื่องแหละ

PS.
→ มีเซอร์ไพรซ์ด้วยนะ แบบว่า แบบว่า มีจุดที่ทำให้สงสัยในตัวละคร แล้วพอเฉลยคืออ้าปากค้างเลย ไม่คิดจะมาแนวนี้ เผลอช็อคไปเบาๆสามวินาที
→ หญิงอยู่ #ทีมคุณยูกิ หญิงอยากฝันแอร๊ยๆแบบนั้นบ้างงงงง


More :
Goodreads : #1 | #2
ทดลองอ่าน : Dek-D


Amour กรุ่นหัวใจ…กลิ่นอายรัก : จั้วเจีย



ชื่อหนังสือ : Amour กรุ่นหัวใจ…กลิ่นอายรัก
ผู้แต่ง : Zuo Jia – จั้วเจีย
สำนักพิมพ์ : ฟิสิกส์เซ็นเตอร์
ISBN : 978-974-434-323-9
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (พฤษภาคม 2553)
จำนวนหน้า : 276 หน้า

หลังปก :
“ผมใช้เวลาเป็นชั่วโมง กว่าจะตกปลาตัวนั้นได้ แต่คุณกลับปล่อยมันไป ดังนั้นคุณต้องชดใช้” เซี่ยวเทียนบอกเสียงเข้ม “วันนี้คุณต้องตกปลามาใช้คืนผม แล้วก็ต้องตัวใหญ่กว่าไอ้ตัวที่คุณปล่อยไปเมื่อกี้ด้วย”
“ฉันไม่ทำหรอก” เธอบอกเสียงแข็ง “คุณจะบังคับให้ฉันทำแบบนี้ไม่ได้ มันบาป ฉันไม่มีทางทำร้ายสิ่งมีชีวิตเด็ดขาด”
“จะตกหรือไม่ตก” น้ำเสียงแหบต่ำถามขึ้นอีกครั้ง
“ไม่” อี๋หลินสั่นศีรษะ
“จะลองดีกับผมใช่มั๊ย”
“ว้าย”
ตูม!
“เซี่ยวเทียน! คุณกล้าผลักฉันตกน้ำเหรอ! คุณมัน…”
“คุณอยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าแถวนี้มีฉลามหรือเปล่า นี่ไง มันจะได้เฉลยคำตอบที่คุณสงสัยเสียที” เซี่ยวเทียนพูดลากเสียงได้อย่างกวนอารมณ์ สายตาเจ้าเล่ห์มาพร้อมรอยยิ้มชั่วร้ายตอนที่กล่าวกับเธอ “ขอให้สนุกกับการว่ายน้ำนะ”
“นี่คุณคิดจะทำอะไรน่ะ! คิดจะทิ้งฉันไว้อย่างนี้เหรอ! คนป่าเถื่อน! คุณมันเลวร้ายที่สุด!”


บันทึกหลังอ่าน…

เรื่องนี้หญิงได้มีโอกาสได้อ่านเพราะเข้าร่วมกิจกรรม ออกเดท(หนังสือ) ของ kunaom สาวชาว bloggang ค่ะ
อ่านมาพักใหญ่ๆแล้ว แต่เพิ่งมีโอกาสได้มาเขียน (จริงๆคืออู้)

เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวมั่นที่มีเป้าหมายในชีวิตคือทำงานให้ได้ดี ได้เลื่อนตำแหน่ง และซื้อของที่อยากได้เป็นรางวัลให้กับตัวเอง ซึ่งตอนนี้เธอก็อยากได้รถมากหลังจากที่ถอยกระเป๋าแบรนด์หรูมาแล้วหนึ่งใบ ซึ่งตรงล็อคพอดีกับโปรเจ็คที่เธอกำลังทำอยู่ ถ้าเธอทำมันได้สำเร็จก็จะได้เลื่อนขั้น และเข้าใกล้ความฝันของเธอขึ้นอีกนิด
แต่การที่จะทำงานชิ้นนี้ได้สำเร็จนั้น เธอต้องพาดารานักร้องหนุ่มที่กำลังเป็นกระแสข่าวว่าเพิ่งเลิกลากับนักแสดงสาว เนื่องจากอาการติดเหล้าและความไม่มั่นคงทางอารมณ์ และห่างหายจากวงการบันเทิงมานานมาเป็นตัวเอกในงานโฆษณาของเธอให้ได้ ถึงจะต้องเดินทางไปยังเกาะที่แม้แต่สัญญาณโทรศัพท์ก็ยังเข้าไม่ถึง มีเรือโดยสารแค่สองวัน แถมสิ่งอำนวยความสะดวกก็ไม่มี แถมคนที่เธอจะไปคุยด้วยก็ใช่ว่าจะคุยในแบบที่คนปกติคุยด้วยกันได้ แต่เธอก็ทนเพื่อให้งานของเธอสำเร็จ

แล้วก็ตามพล็อตทั่วๆไปเนอะ
ไปตามผู้ให้กลับมาทำงาน ก็มีประโยคปลุกใจให้ผู้รู้สึกลึกซึ้งตรึงใจและประทับใจ แต่ก็ต้องปากจัดตามสไตล์คนฟอร์มเยอะ แล้วก็ลุ้นต่อว่านางเอกจะทำงานสำเร็จไหม ผู้ที่ติดต่อไปจะมาไหม จนผู้ยอมให้ความร่วมมือ แต่ก็มีการเข้าใจผิดทั้งเรื่องคนในอดีตของผู้ และคนในปัจจุบันของนางเอก แล้วก็ลงล็อคปรับความเข้าใจกันได้
จบปิ๊ง

บอกตรงๆเลยนะ คือนิยายเรื่องนี้ไม่ใช่ทางของหญิงเลย ไม่ซิ ต้องบอกว่าสไตล์การเขียนของเขาไม่ใช่ทางของหญิง
เพราะอ่านแล้วเข้าถึงความรู้สึกของตัวละครแต่ละตัวไม่ได้เลย คือหญิงเป็นสาวชอบเผือก แล้วเวลาอ่านนิยายก็ชอบที่จะรู้ทุกเรื่องในนั้น จะรู้ช้ารู้เร็วแต่ก็ชอบให้รู้แบบชัดเจน ดังนั้นจะแฮปปี้มากถ้าหญิงสามารถเข้าถึงตัวละครผ่านตัวหนังสือได้ รับรู้ได้ว่า ณ ตอนนั้นตัวละครรู้สึกอะไร ทำไมถึงทำแบบนั้น พออ่านแล้วจะทำให้เข้าใจและสามารถจินตนาการได้ว่าตัวละครกำลังทำอะไรและคิดอะไรอยู่
แต่เรื่องนี้ เหมือนมีกำแพงมาขวางไม่ให้หญิงเผือก #ขัดใจมาก
เหมือนเราแค่เดินผ่านและบังเอิญได้มีโอกาสหยุดฟังตัวละครคุยกัน ซึ่งก็ได้แค่ฟังแต่เราจับความรู้สึกนึกคิดหรือเหตุผลที่พวกเขากำลังเล่าและกำลังทำอยู่ไม่ได้ เพราะเขาไม่ให้เรารู้ เขาให้เรารู้แค่ในสิ่งที่เขาอยากให้รู้ จนจบเล่ม จบเรื่อง หญิงก็ยังไม่เข้าใจในบางจุดที่เขาพยายามจะสื่อ และไม่รู้สึกอินกับความรักและความรู้สึกของพระ/นางได้เลย

หญิงขัดใจในบางฉากบางตอนด้วยนะ
อย่างฉากที่พระเอกจูบนางเอก คือจูบเพื่อให้นางเอกหยุดพูด จูบเสร็จก็ขู่แล้วก็เดินจากไป ตื่นเช้ามานางเอกเฉยมาก เฉยแบบไม่รู้สึกว่าตัวเองต้องโกรธเลย แถมยังคิดด้วยว่าตัวเองผิดที่พูดมากจนอีกฝ่ายหงุดหงิดเขาเลยต้องทำแบบนั้น
ฮืม???
ใช่เหรอ???
แบบนี้ก็ได้เหรอ?
แต่พอเพื่อนชายที่ควบตำแหน่งลูกชายเจ้าของบริษัทตีเนียนบอกว่าเธอคือว่าที่คู่หมั่น เธอกลับโกรธเป็นฝืนเป็นไฟ ต่อหน้าผู้ใหญ่ด้วยนะ ผู้ใหญ่กลุ่มนั้นก็คือผู้บริหารบริษัทด้วยนะ เสียจริตและความเป็นโปรเฟสชั่นแนลไปเลย ทั้งๆที่ตัวเองอยู่ในตำแหน่งหน้าที่การงานที่ค่อนข้างสูงด้วย
แหมะ ทีพระเอกจูบครั้งแรกไม่โกรธ…..
จะยกเหตุผลว่าเพราะคุณเพื่อนตีเนียนโดยไม่ถามความสมัครใจของเธอ เธอก็เลยโมโห งี้เหรอ? แต่ความผิดส่วนหนึ่งก็มาจากเธอนะ ไม่ปฏิเสธชัดเจน ดูออกว่าเขามาชอบ เขามา treat แต่ก็ไม่ปฏิเสธ มันก็เหมือนให้ท่าเข้าด้วยหรือเปล่า? จะมาหงุดหงิด งอแง เหวี่ยงวีนเพราะเขาตู่เอง มันไม่แฟร์ต่อเขานะ #อันนี้ไม่เข้าข้างเลย
แล้วช่วงหลังๆ ก็มีมาบอกว่า นางเอกเป็นแฟนคลับพระเอกมานานแล้ว ตรงนี้ก็ไม่รู้ว่าใส่มาเพื่อซัพพอร์ตเหตุผลที่ว่าทำไมนางเอกถึงยอมพระเอกมากขนาดนั้นหรือเปล่า?

แต่จุดที่คุณเพื่อนจะอาศัยช่วงเมามาเกาะแก อันนี้ไม่โอเค คุณเพื่อนผิดค่ะ!

ที่จะบอกคือ นิยายมีความลำเอียงต่อตัวละครแบบค่อนข้างเห็นได้ชัด อารมณ์ของตัวละครในแต่ละซีนก็ไม่สมูท รู้สึกเหมือนทุกตัวละครอารมณ์ขึ้นลงสลับไปมาได้ง่ายกันหมด ไม่มีอะไรมาสนับสนุนด้วยว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น ยิ่งตัวพระเอกด้วย คนนี้คืออารมณ์แปรปรวณมาก

มีจุดที่ไม่แน่ใจด้วย
ตรงที่นิยายบอกว่าพระเอกจะติดสัญญากับทางบริษัทน้ำหอมที่ตัวเองเป็นพรีเซ็นเตอร์หนึ่งปี แต่จากที่ลองนับทาร์มไลน์ไม่เรื่อง ยังไม่ครบหนึ่งปีดีเลย นางก็ยอมเซ็นสัญญากับอีกค่ายแล้ว… ตรงนี้หญิงไม่แน่ใจว่าหญิงนับเวลาพลาดหรือเปล่า แต่ก็ขี้เกียจกลับไปอ่านใหม่อีกรอบอะ T^T เลยมโนไปเองว่าเพราะนางรักนางเอกมากจนอาจจะยอมผิดสัญญาเก่า

จริงๆหญิงอาจจะเรื่องมากจุกจิกไปเองก็ได้นะ

เรื่องนี้ถ้าจากความคิดเห็นส่วนตัวก็เหมาะกับคนที่ชอบอ่านอะไรแบบไม่ต้องคิดเยอะค่ะ เบาๆ ง่ายๆ สบายๆ ค่ะ
แต่ไม่ใช่สไตล์ของหญิง…

P.S.
→ หญิงอ่านจบในวันเดียว….
→ เห็นว่าตอนนี้มีรีปริ้นต์เปลี่ยนปกแล้วด้วยนะ ปกใหม่น่ารักเชียว


More :
Goodreads


เสน่หาตราใจ : ปราณธร



ชื่อหนังสือ : เสน่หาตราใจ
ผู้แต่ง : ปราณธร
พิมพ์ครั้งที่ : 3 (กรกฎาคม 2559)
จำนวนหน้า : 796 หน้า

รายละเอียด :
หลายปีที่เขาตะเกียกตะกายไขว่คว้าอะไรก็ได้ที่จะทำให้เขามีสถานะเทียบเท่ากับคนดีๆ ทั่วไป…เขาทำได้ระดับหนึ่ง
มันอาจจะไม่ตรงไปตรงมา ไม่ขาวสะอาด ใช่…แต่ชีวิตก็ทำให้เขาเรียนรู้ว่าขอเพียงปิดบังมัน เก็บซ่อนไว้…ก็จะไม่มีใครรู้
“คุณฆ่าเขาใช่ไหม คุณเก๋กับนายเบี้ยว…คาม”
“ไม่…” คารมจ้องตาเธออย่างซื่อตรง “ไม่ได้ฆ่า”
สัภยาไม่เชื่อ…แต่เธอก็จนใจว่าไม่มีหลักฐานอื่นจะยกมาปรักปรำเขา
เธอมีแค่ความรู้สึกของคนผูกพันกันมานานเท่านั้นที่บอกว่าใช่…เขาทำ
“ใครเชื่อก็กินหญ้าแล้ว”
“แล้วไม่กลัวหรือไง”
“กลัวอะไร”
“ถ้าพี่เป็นคนฆ่า…คุณน้อยก็กำลังอยู่ตามลำพังกับฆาตกร”


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
ไฟรักราน


บันทึกหลังอ่าน…

ไหนๆ ก็อ่านไฟรักรานไปแล้ว ก็ขอซ้ำเรื่องนี้ให้หายคิดถึงคุณคามด้วยเลยแล้วกันเนอะ #เขินจัง

ก่อนจะกรี๊ดคุณคาม ขอเล่าเรื่องก่อนๆ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของคุณน้อย สาวน้อยอายุ 13 ที่มีชีวิตดราม่าพอๆกับซินเดอเรลล่า กำพร้าแม่แท้ๆ อยู่กับพ่อเลี้ยงที่ถึงจะรักเธอแบบลูกแท้ๆ แต่ก็รักภรรยาใหม่(แม่เลี้ยง)มากกว่าจนทำให้คำเรียกขานจาก “พ่อ” เปลี่ยนเป็น “ลุง” แม่เลี้ยงก็ยิ่งกว่าคำว่าใจร้าย นิสัยนางร้ายแบบหาดีไม่ได้ คบชู้ หึงไม่เลือกหน้า จิกเด็ก หวงสมบัติ และหาเรื่องทะเลาะกับสามี
ยังไม่พอ คุณน้อยยังโดนคนงานในบ้านแซะด้วยวาจาหลายๆต่อหลายครั้ง ทั้งๆที่มาฐานะเป็นถึงคุณหนู แต่ก็ต้องทำงานเยี่ยงกับคนงานในบ้าน ยังดีที่เธอฉลาด รู้หลบ รู้หลีก และรู้จักเอาตัวรอด และไม่คิดอะไรมากตามภาษาเด็ก ทำให้ถึงจะไม่ชอบใจ อยากจะเรียกร้องความรักและสิ่งอื่นๆอย่างที่เด็กจะทำ เธอก็ไม่ทำ เธอเลือกจะเงียบ และหาวิธีให้ได้มาในสิ่งที่เธออยากได้แทน

นั้นคือดราม่าฝั่งนางเอก มากันที่ฝั่งพระเอก
คุณคาม (กรี๊ดดดด) เกิดมากับแม่ที่มีอาชีพค้าบริการทางเพศและไม่รู้ว่าพ่อของเขาเป็นใคร แต่ใบหน้าและหลายๆอย่างทางกายภาพคืออย่างเดียวที่พ่อเขาให้มาแล้วถูกแม่บังคับให้นำมาใช้ประโยชน์ สิ่งนั้นคือรูปร่าง ใบหน้า และร่างกาย
คุณคามถูกแม่ให้ทำอาชีพเดียวกับเธอเพื่อหาเงินมาให้เธอใช้ตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม ตอนแรกเขาก็ยินยอมทำเพราะรักแม่ แต่เมื่อผ่านมาหลายปี ความรักของเขาทำให้เขาเกิดความสงสัย และตอนที่เขาทำงานโดยใช้ร่างกายแลกเงินก็ทำให้เขาเริ่มเบื่อหน่าย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะสังคมและคนรอบตัวเขาก็ทำแบบนี้ อยู่กันแบบนี้ จนเขามาเจอกับนางฟ้าหน้าบูด เด็กสาวที่ทำให้เขาหายเบื่อ และรู้จักคำว่ารัก…

ใช่แล้ว นางฟ้าหน้าบูดของคุณคามคือคุณน้อย

ทั้งคู่เจอกันในตอนที่คุณคามมาทำงานและคุณน้อยก็กำลังทำหน้าที่เป็นด็กเลี้ยงม้า
แล้วด้วยความที่เป็นเด็กและมองโลกในแง่มุมที่ต่างจากคนรอบตัวมอง ทำให้คุณน้อยไม่ได้มองว่าชายหนุ่มที่มาหลับนอนกับแม่เลี้ยงของเธอเป็นคนเลวจนไม่น่าเข้าใกล้ เธอยังใจดียอมให้เขาแย้งข้าว แถมในบางมื้อยังยอมเจียดเงินค่าขนมให้เขา พาเขาไปทานข้าวด้วยกันเพราะเขาบอกว่าไม่มีคนหาข้าวให้ ทุกคนเรียกเขาใช้งานให้เงินแล้วจบกัน สิ่งที่เธอมองว่าไม่ดี เธอก็พยายามบอกเขาในแบบที่เด็กคนหนึ่งที่ฝันอยากเป็นหมอเข้าใจ ทั้งการดูแลสุขภาพ บอกให้งดบุหรี่และพยายามบอกว่าให้ลองหาอาชีพอื่นทำ

คุณคามที่ไม่เคยเจอคนแบบคุณน้อยมาก่อน จากตอนแรกที่แค่อยากหาที่หลบฝนหลบภัยแล้วจากไปไม่สนใจอีก กลับเป็นว่าคุณน้อยเป็นเหมือนที่พักใจ ไม่ดูถูกเขา ไม่หาประโยชน์จากเขา แถมยังยอมให้เขาหลอกให้เลี้ยงข้าว คอยพูดคุย คอยเตือนด้วยความหวังดีกับเขาตลอด จากที่แค่คุยให้ตัวเองรู้สึกดี เขาก็เริ่มมองหาและรู้สึกมากขึ้นกว่าเดิมทุกครั้งที่ได้คุยกับคุณน้อย เขาเริ่มคิด เริ่มรู้สึกแบบที่ชายหนุ่มคนหนึ่งจะรู้สึก เขาเริ่มรักและโหยหานางฟ้าหน้าบูดแล้ว….

จนมาเกิดเรื่องขึ้น
เขาโดยคนหักหลังและทำร้ายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด แล้วนางฟ้าหน้าบูดของเขาก็มาช่วยเขาอีกครั้ง เขาอยากมีความสุข แต่ทำไมคนพวกนั้นต้องมาทำร้ายเขา เขาตัดสินใจแล้วว่า ชีวิตนี้ที่ได้คุณน้อยช่วยไว้ เขาจะยกให้คุณน้อยคนเดียวเท่านั้น

ใช่แล้ววว คุณคามเริ่มตีตราจองเด็กสาวอายุ 13 แล้วววว ตอนนั้นคุณคามอายุ 20!!

พอหลังจากที่ได้คุณน้อยช่วยไว้ เขาก็เริ่มหาหนทางเอาตัวรอด จนกลายเป็นคนดูแลทะเลอันดามัน แหล่งการพนันของคนชั้นสูง เขามีเงินเหลือใช้ และมีอำนาจพอที่จะชี้เป็นชีตายใครก็ได้!
แต่เพราะการเป็นนายของทะเลอันดามันและมีคดีติดตัวทำให้ไม่สามารถมาหาดวงใจของเขา นางฟ้าของเขาได้บ่อยนัก แต่เพราะข่าวเรื่องการหมั่นจองหญิงสาว ทำให้เขาต้องรีบมาหาคุณน้อยทันที! คุณน้อยจะทำอะไรเขาไม่ว่า แต่คุณน้อยจะหมั้นกับใครคนอื่นที่ไม่ใช่เขาไม่ได้!!!

ส่วนคุณน้อย ว่าที่คุณหมออนาคตไกล ที่มีดราม่าในชีวิตมากมายตั้งแต่เสียคุณลุงที่เธอนับถือเหมือนพ่อ โดนแม่เลี้ยงกับคนดูแลทรัพย์สินโกง แต่เธอก็ยังมีเพื่อนของลุงที่หวังดีกับเธอ และคนไข้คนแรกของเธอที่หลายๆปีจะมาให้เจอสักที พอมาเจอกันแต่ละครั้ง คามของเธอก็ดูเหมือนจะแผ่รังสีความอันตรายมาเสมอ แต่เพราะเธอรู้ว่าเขาจะไม่ทำร้ายเธอ และเขาก็เป็นผู้ชายอีกคนหนึ่งที่รับรู้เรื่องราวของเธอ ตั้แงต่เธออายุ 13 ทำให้เธอไม่ได้มองใครอื่น เหมือนสายตาและความนึกคิดของเธอมีแต่เขา จากตอนแรกยังเป็นสาวแรกรุ่น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคามถึงพูดประโยคแปลกๆบางอย่างกับเธอ แล้วหลอกให้เธอพูดประโยคตอบรับที่เหมือนผูกมัดคนทั้งคู่เข้าด้วยกัน เมื่อเธอโตขึ้น เธอก็รับรู้และรู้สึกได้ว่า เธอยอมรับคาม และเธอก็รักเขา เหมือนที่เขาพยายามแสดงออกทุกครั้งที่มาเจอเธอ

แต่เพราะมีบางเรื่องที่เธอสงสัยว่าเขาทำ สิ่งที่เธอมองว่ามันผิด เธอรู้ เธอสัมผัสได้ว่าเป็นเขา แต่เธอก็พยายามหลอกตัวเองโดยการเชื่อคำพูดของเขา เชื่อคำยืนยันของเขาที่เขาบอกว่าไม่ได้ทำ

ได้ เขาไม่ได้ทำ เธอเชื่อเขา เธอไม่ชอบสิ่งที่เขาทำ เธอจะหาทางทำให้เขามาอยู่ข้างเธอ ในแบบที่เธออยากให้เป็นให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรเธอก็ยอม!

พอแล้ว
ไม่เล่าต่อแล้วววว
คือหลังจากนี้ก็เกิดเรื่องราวมากมาย ถ้าอ่านเรื่องไฟรักรานมาก็น่าจะพอเดาได้ว่าเรื่องราวน่าจะไปโทนสีเทาเข้ม แบบเข้มมากกก เพราะพระเอกดาร์กมาก แต่ถึงจะดาร์กกมาก น้ำฝนก็รักนะ บอกตรงๆ #เขินจัง

ขอพื้นที่สกรีมคุณคามค่ะ
แอร๊ยยยยยย เธอออออ ผู้ชายอัลไลก็ไม่รู้ รักอยู่มั่นอยู่คนเดียว นางยอมทุกอย่างเพื่อคุณน้อยจริงๆ คุณน้อยพูดทำร้ายจิตใจ นางก็ตัดพ้อ แล้วก็หาทางง้อเองเสร็จสับ ไม่งอน ไม่งอแงมาก นางรักมาก ยอมมาก ถึงขนาดรู้ว่าสิ่งที่คุณน้อยขอ แล้วก็รู้ว่าที่คุณน้อยขอมาก็มาจากการถูกคนอื่นหลอกมาให้ขอ แล้วรู้ว่าสิ่งที่ขอนั้นจะทำให้เขาไม่สามารถกลับมาหาคุณน้อยได้ เขาก็ยอมทำ
เธอออออออออ ผู้ชายเลวแต่ดีงามเรื่องความรักแบบนี้ หญิงยอมจริงๆนะ!
โอเค๊ นางเลวจริงๆ นางใช้ความฉลาดในทางที่ผิด แต่นางก็พยายามทำผิดให้น้อยที่สุดถ้าไม่โดนบีบคั้นให้ทำ บางครั้งนางก็โกหกคุณน้อยเพื่อไม่ให้คุณน้อยไม่สบายใจหรือเสียใจหรือทำให้เขาเสียคุณน้อยไป คนอ่านอย่างน้ำฝนยังไม่โกรธเลยเธอ! คิดดูว่าเข้าข้างกันเบอร์ไหน

ไม่ให้เข้าข้างได้ไง
คุณคามเธอเลวก็จริง แต่พอกับคุณน้อย จะหยิบ จะจับ จะแตะ จะต้อง ยังกล้าๆกลัวๆเลยเธออออ #ยกป้ายไฟให้คุณคาม

ชีวิตนางน่าสงสารจริงๆนะ #เข้าข้างล้วนๆ

เอาจริงๆ ถามว่าคุณคามทำผิดไหม
ผิด นางทำผิดจริง นางหาเหตุผลมารองรับความผิดของนางได้เสมอ แล้วคุณน้อยก็เป็นผู้หญิงที่มีความเข้าข้างคนของตัวเองสูงมาก เธอไฟท์เพื่อคาม ตบตีกับคนมากมายเพียงเพื่อจะให้คามมาอยู่กับเธอ คุณน้อยก็มีเหตุผลในการช่วยคามเหมือนกัน

ฝั่งตำรวจ (แน่ซิ ต้องมีตำรวจ เพราะคุณคามเธอร้ายยยย) ก็มีเหตุผลในการจับ แล้วก็มีความร้ายในแบบของตำรวจ (ตำรวจนางก็ร้ายนะเธอ จริงๆ)

ทุกคนในเรื่องมีเหตุผลมารองรับการกระทำของตัวเองหมดเลย ขึ้นอยู่กับว่ามองมาจากมุมไหน และยืนอยู่ในจุดไหน แล้วคิดจะทำเพื่ออะไร

ไม่รู้เขียนอะไรต่อแล้ว อยากให้ลองอ่านดูจริงๆ
ว่ากันง่ายคือ ชอบเรื่องนี้มากกกก เป็นหนึ่งในเรื่องที่วางไว้จุดบนสุดของหนังสือที่ชอบเสมอเลย
มองเห็นในหลายๆอย่าง ทั้งความดราม่าในชีวิต และความปริ้นปร้อนของมนุษย์ มีความเรียลลลลล
หญิงชอบบบบ

PS.
→ อ่านงานพี่กก ปราณธร มาสองเรื่องติด ทำเอาคิดถึงงานอื่นๆเลย ต้องหาเวลาโดนเรื่องอื่นบ้างแล้วววว
→ มองไม่เห็นความต่างนะ หรืออ่านเพลินจนไม่สังเกตก็ไม่รู้ ฮ่า
→ คนโลกสวย ชอบนิยายวิ่งเล่นในทุ่งดอกไม้น่าจะอ่านไม่รอดนะ เตือนไว้ก่อน


More :
Goodreads


ไฟรักราน : ปราณธร



ชื่อหนังสือ : ไฟรักราน
ผู้แต่ง : ปราณธร
สำนักพิมพ์ : คำต่อคำ
ISBN : 978-616-402-049-8
พิมพ์ครั้งที่ : 3 (มิถุนายน 2559)
จำนวนหน้า : 295 หน้า

คำโปรย : อย่าเล่นกับไฟ.. บนทางหัวใจรักราน

รายละเอียด :
ติสรณ์เป็นเพียงนักธุรกิจธรรมดาผู้ไม่เคยจับปืนและไม่มีอำนาจหนุนหลัง
แต่ถ้ามีใครรักและภักดีต่อเขา ไม่เหมือนอดีตภรรยา
เขาก็พร้อมจะแลกทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอมาเคียงข้าง
ชายหนุ่มยอมแฝงตัวเป็นสายสืบโดยมีข้อแลกเปลี่ยนกับภาครัฐ
เขาช่วยทิพรดาไว้ขณะเธอกำลังถูกพาไปขาย
แต่ก็ไม่แน่ใจจริงๆ ว่าเธอเป็นเหยื่อหรือเป็นคนของศัตรู
กระนั้น…ท่ามกลางสถานการณ์ตึงเครียดระหว่างตำรวจกับพวกค้ามนุษย์
อันตรายถึงตายก็ทำให้รัก…ได้พิสูจน์ตัวของมันเอง


หนังสือในชุดเดียวกัน : ชุด ร้ายซ่อนรัก
แผนร้อนซ่อนรัก : ภัสรสา
เพลิงผลาญใจ : นายน้อย
ลบรอยรัก : สิรินดา

หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
เสน่หาตราใจ


บันทึกหลังอ่าน…

บอกเลยว่าหนังสือเรื่องนี้เป็นหนังสืออ่านซ้ำ!
คือน้ำฝนเคยอ่านครั้งแรกตอนยังอยู่แจ่มใส แล้วพอมาออกกับคำต่อคำก็จัดการจิ้มเก็บไว้ในคลังส่วนตัวทันที จนได้ฤกษ์งามยามดีเลยหยิบมาอ่าน เพราะก็หยิบคุณแทนในแผนร้อนซ่อนรักมาอ่านแล้ว จะขาดผู้ชายที่แพ้น้ำตาสาวอย่างคุณ‎ติสรณ์ไปได้ยังไง!! นี่ว่าจะตามอ่านในครบชุดนะ รอฤกษ์อยู่ เพราะเรื่องเพลิงผลาญใจกับลบรอยรักยังไม่เคยอ่าน

ปกติ ถ้าเป็นหนังสืออ่านซ้ำ จะไม่เล่าเยอะ แต่เรื่องนี้ยังไม่เคยเอาลงบันทึกหลังอ่าน ก็ขอเม้าท์บ้างแล้วกันเนอะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องของหนุ่มใหญ่(?)ที่เจอเรื่องที่ช็อคที่สุดในชีวิตพร้อมๆกัน เรื่องแรกคือภรรยากับลูกสาวเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ ก็ว่าช็อคแล้ว เขาก็ดันรู้ความจริงต่อไปอีกว่าทั้งคู่เสียชีวิตพร้อมกับชายหนึ่งคน และชายคนนั้นมี DNA ตรงกับลูกสาวที่เขารักและเอ็นดูมาตลอด พีคมาก คิดว่าช็อคสุดๆแล้วใช่ป่ะ คือยังนะ ยังไม่จบ เขารู้มาอีกว่า แม่ของเขาก็เหมือนจะรู้ว่าภรรยาเขามีลูกติดท้องมาตอนแต่งงาน แล้วที่เจ็บใจสุดคือ เขาโดนครอบครัวภรรยากลั่นแกล้งด้วยการที่ทำให้ธุรกิจของเขาติดขัด ยังไม่พอ แม่ของเขายังมาดูถูกอีกว่าถ้าไม่ได้ครอบครัวภรรยาของเขาช่วย เขาก็คงไม่ได้ดีจนถึงทุกวันนี้!!!
เขาเจ็บใจที่รู้สึกเหมือนโดนทุกคนในครอบครัวหลอกแถมยังโดนดูถูก ทั้งยังมีปัญหาธุรกิจที่เขาต้องแก้ปัญหาอีก และเมื่อมีคนมาเสนอวิธีแก้ปัญหาให้โดยแลกกับการที่เขาต้องเป็นสายให้ตำรวจ เขาก็ยอมทำ!
และระหว่างที่กำลังเป็นสายอยู่ดีๆ ก็ดันไปเจอกับนางเอกที่กำลังถูกพาตัวไปขาย เขาที่ดันแพ้น้ำตาผู้หญิงบวกกับเมาอยู่หน่อยๆ ก็ยอม..ยอมเสียเงิน 20 ล้านซื้อตัวนางเอกมา (เธอออออ ไม่รวยจริงทำไม่ได้นะเนี่ย!)

ตัดไปที่นางเอก
‎ทิพรดา ผู้หญิงที่เรียกได้ว่าถูกคนที่รักเปรียบเสมือนพ่อทำร้ายทางจิตใจ โดยการส่งตัวเธอไปแลกกับหนี้พนัน แล้วช่วงก่อนที่เธอกำลังจะถูกประมูลขาย เธอก็ต้องพบกับสายตาที่น่าขยะแขยงจนเธอหวาดกลัวและเกลียด พอถึงช่วงวินาทีสุดท้ายก่อนที่เธอจะถูกส่งตัวให้กับคนที่ประมูลเธอในราคาที่ค่อนข้างสูง เธอก็พบคนที่เป็นเหมือนความหวังสุดท้ายในชีวิต เธอยอมแลก ถ้าต้องพลีกายให้กับคนอีกหลายร้อยหลายพันคนเธอยอมให้กับคนๆเดียวแล้วกัน! แล้วถ้าความหวังสุดท้ายนี้ไม่สามารถทำให้เธอหลุดพ้นจากขุมนรกที่กำลังรออยู่ตรงหน้าแล้ว เธอจะยอมตาย! แล้วก็ลัคกี้ ความหวังสุดท้ายของเธอคือความหวังจริงๆ เขายอมซื้อตัวเธอในราคาที่สูง เธอเลยตั้งใจว่า เขาคือทุกอย่างของเธอ นับจากนี้และตลอดไป

เห็นแล้วเนอะ
พระ/นางเป็นคนที่เจอมรสุมชีวิตจากครอบครัวทั้งคู่ โดยคนที่มองว่าเป็นครอบครัวทรยศหักหลัง แล้วเมื่อมาเจอกัน ผ่านอะไรๆ(ที่แสนจะสาหัส)ร่วมกัน ก็ทำให้รักของทั้งคู่เป็นอะไรที่เหมือนจะเติมเต็ม ตัดปะ ต่อเติม ร่วมกัน (ดูศัพท์ที่หญิงใช้ซิ ถถถ)
คืออย่างตัวพระเอก เขาเจอเรื่องอดีตภรรยาหักหลัง เขาเลยเกลียดการโกหกและการกระทำให้เหมือนถูกสวมเขา และเมื่อนางเอกที่แสนจะเป็นห่วงพระเอกเดินเกมผิดทำให้่พระเอกรู้สึกเหมือนถูกทรยศอีกครั้งบวกกับความที่พระเอกระแวงว่านางเอกจะเป็นสายสืบของอีกฝั่งด้วย นางเอกก็ต้องร้องไห้จนน้ำตาท่วมหน้ากว่าพระเอกถึงจะยอมใจอ่อน
ส่วนนางเอกที่โดนสายตาพวกผู้ชายระหว่างถูกจับมาขายบวกกับการโดนญาติหักหลังห็รู้สึกขยะแขยงและหวาดกลัวผู้ชาย ทั้งๆที่ใจตอบรับพระเอกแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถเปิดรับพระเอกได้เต็มที่ และเมื่อพระเอกเร่งรัดมากๆเข้า ก็ยิ่งกดดัน เข้าใจพระเอกผิดคิดว่าพระเอกอยากได้แต่ตัว งอแงหนักไปอีก
กว่าพวกเขาจะเข้าใจกันได้ก็ผ่านน้ำตาของนางเอก ผ่านเลือดผ่านเนื้อ ผ่านเหตุการณ์ต่างๆมากมาย จนนี่เหนื่อยแทนคนโอ๋จริงๆ ในเรื่องนางเอกร้องไห้เยอะมาก เป็นนางเอกที่ขี้แยที่สุดจริงๆ คุณสรเจอผู้หญิงที่ทำให้ตัวเองแพ้ราบคาบแล้วจริงๆ ถถถถ
ฝนรู้สึกว่านางเอกฉลาดนะ เก่งพอตัวเลยล่ะ รู้จักวิธีเข้าหาคน ยิ่งตอนเป็นแจ๋วยี่สิบล้านเนี่ย มองเห็นวิธีการเอาตัวรอดเฉพาะหน้าของนางได้จริงๆ แต่เพราะต้องผ่านเรื่องร้ายๆมา ทำให้คนๆหนึ่งเปลี่ยนได้ถึงขนาดนี้เลย

แอบอยากรู้ตรงบทสรุปของฝั่งครอบครัวนางเอก คืออยากรู้มากกว่านี้ไง มีช่วงที่พระเอกไปหาครอบครัวนางเอก พอเจอปุ๊บ นางเอกงอแง(ก็ร้องไห้แหละ)เพราะเจอแล้วก็สับสนบวกกับไม่อยากทำให้ครอบครัวใครแตกแยก แต่ก็แค่นั้นแล้วก็กลับ อ้าวววว คุณพี่ชายดูอยากรู้เรื่องมากจริงๆ นะ คือเห็นคนที่รักเหมือนน้องสาวแท้ๆเดินไปกับผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่ใช่แฟนที่เขาเคยรู้จัก แล้วพ่อของเขาก็ร้องไห้อยู่หน้าบ้าน พอถามแล้วไม่ได้คำตอบก็หยุดและจบแค่นั้นเลย ได้จริงๆเหรอ เหมือนพระ/นางไปทิ้งบอมไว้ ถึงจะไม่ได้บอกอะไรมากมายก็พอเดาเรื่องได้ แต่ไม่อยากได้คำยืนยันจริงๆเหรอ? ไม่อยากรู้เรื่องของน้องสาวที่โตด้วยกันมาจริงๆเหรอ? #คือนี่อยากอ่านบทคุณพี่ชายไง ถถถ

จบๆ เรื่องพระ/นางพอแล้ว
คือคุณสรไม่ใช่ type ไง เรื่องนี้น้ำฝนกรีดกร๊าดคุณคามค่ะ! คุณคามเท่านั้นนนนนนนนนนนน
จำได้ว่าตอนอ่านครั้งแรก สนใจนางมาก มีความลึกลับ มีความอยากรู้ มีความสนใจ แล้วยิ่งรู้ว่าจะมีเล่มต่อ(ตอนนั้นเล่มคุณคามยังไม่ออก) ยิ่งสนใจ คือเธออออ คุณคามที่ได้ชื่อว่าเป็น Zombie Prince 2 จะเป็นยังไง ยิ่งอ่านก็ยิ่งอยากรู้ คุณสรเลยตกอันดับค่ะ! ให้นางไปอยู่กับสาวเจ้าน้ำตาของนางไป หญิงไม่สน หญิงไม่แคร์ ถถถถ ตอนที่ยังไม่ได้อ่านเรื่องของคุณคาม ก็รู้สึกแค่คุณคามน่าสนใจนะ แต่พอหลังจากที่อ่านคุณคามแล้ว กรี๊ดเลยค่ะ หญิงรักคนเลว!!!!!! หญิงอ่านคุณคามซ้ำแน่นวลลลลลล

จริงๆ น้ำฝนควรเขียนเรื่องมีสาระเนอะ….
มาเข้าเรื่องมีสาระดีกว่า เพราะเรื่องนี้ในฉบับพิมพ์แรกมาเป็นชุด เลยมีความเกี่ยวกันกับเรื่องอื่นอยู่ พิมพ์ใหม่นี้ก็ยังมีเอี่ยวนะ หลังจากที่อ่านแผนร้อนซ่อนรักมามีฉากที่น้องพริ้งในเรื่องแผนร้อนซ่อนรักโดนจับไปแล้วไปเจอรดานางเอกของเรื่องนี้ (จริงๆก็มีเอี่ยวตัวละครอื่นด้วย แต่ยังไม่ได้อ่านอีกสองเล่มไง) เรื่องนั้นจะเห็นไม่ชัดเจนเท่าเล่มนี้ เพราะเล่มนี้พาเราเข้าไปอีกโลก ที่เป็นโลกสีเทา การทำธุรกิจค้าเนื้อมนุษย์ ส่งหญิงสาวไปให้กับคนที่ประมูลหรือคนที่ต้องการซื้อ ซึ่งมีทั้งสมัครใจและไม่สมัครใจ ได้เห็นถึงการเล่นพนัน ที่เล่นเพราะสนุกกับเล่นเพราะติดจนต้องหมดเนื้อหมดตัว เห็นความดำมืดของสังคม ไม่ว่าจะวงการไหนก็ไม่มีขาวสะอาด และเห็นวิธีการทำงานของตำรวจว่ากว่าจะได้ข่าวมาแต่ละอย่างเพื่อทำเรื่องจับกุม ต้องศูนย์เสียและแลกเปลี่ยนมาด้วยอะไรบ้าง ซึ่งก็ไม่ใช่สีขาวเหมือนกัน
//ถอนหายใจ

พอๆ รู้สึกเหมือนจะเขียนยาวไปแล้ว
ก็นะ นักเขียนในดวงใจแหละ #เขิน ตามติ่งพี่เขาเงียบๆมาหลายปีแล้ว เก็บเกือบทุกเรื่องที่หาได้เลยนะ นี่รอมอญซ่อนรักอยู่ เห็นสำนักพิมพ์เอาปกมาล่อลวงแล้ว หญิงจะเอา หญิงต้องได้ เรื่องนี้หญิงยังไม่เคยอ่านนนนนนน

เดี๋ยววว ก่อนจบๆ ลืมบอกความต่าง เผื่อมีคนอยากรู้ว่าระหว่างพิมพ์แรกกับพิมพ์ใหม่ต่างกันยังไง
หญิงบอกเลยว่าไม่ต่างกันมากนะ จากที่อ่านมาเหมือนจะมีเพิ่มบางจุดเข้าไปบ้าง แบบขยายความไรงี้ แต่ก็ไม่ต่างขนาดที่เนื้อเรื่องเปลี่ยนอะ คือนี่อ่านแล้วไม่รู้สึกถึงความต่างในเนื้อหา ใครที่มีปกเก่าอยู่แล้วละลังเลก็ไม่ต้องลังเล ซื้ออีกปกไปเลย! #ผิด อ้าว จะได้รู้ไงว่าต่างที่จุดไหน…. #โดนตี

อันนี้บ่นๆ
หญิงอ่านเป็นอีบุ๊คนะตัวเธอ หนังสือของค่ายนี้ไม่มีแผ่นรองปกหลัง หญิงเรื่องมากแล้วก็โรคจิตด้วย เวลาเห็นหนังสือไม่มีแผ่นรองปกหลังแล้วรู้สึกเหมือนหนังสือยังทำไม่เสร็จ คือโดนกรอกหูมาตั้งแต่สมัยทำรายงานส่งครูไง รายงานต้องมีแผ่นรองปกหลังนะคะ ก็เลยติด แล้วถ้าไม่มีแผ่นรองปกหลังก็รู้สึกหนังสือจะไม่ปลอดภัยยังไงก็ไม่รู้ แบบถ้าบังเอิญวางหนังสืออยู่บนโต๊ะแล้วมีคนทำน้ำหกแล้วไหลมาโดนหนังสือล่ะ ปกหลังเปียก เนื้อหาหน้าสุดท้ายก็เปียก! หญิงทำใจไม่ได้! #อันนี้ความรู้สึกส่วนตัวนะ อยากให้มี บ่นเรื่องนี้มานานแล้ว ขอสักแผ่นก็ยังดี เป็นโฆษณาแฝงก็ได้ คืออยากให้มีจริงๆ รู้สึกแปลกๆเวลาเปิดอ่านหนังสือจนถึงหน้าสุดท้ายแล้วเจอปกหลังเลย แต่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเรื่องนี้มีแผ่นรองปกหลังไหม บางเรื่องมี แล้วบางเรื่องไม่มี ก็งงเหมือนกัน เลยตัดปัญหา ถ้าอยากอ่านของค่ายนี้แบบทันที ก็ซื้ออีบุ๊คแล้วกัน จบ! จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปเปิดดูเล่มตัวอย่างด้วยว่ามีแผ่นรองปกหลังไหมก่อนเสียเงินซื้อเล่ม #คือนี่จริงจังกับเรื่องนี้จริงๆนะ

PS.
→ อีกสองเรื่องเจอกัน ขอหาก่อนนะว่าเก็บไว้ไหนนนนน จำได้ว่าซื้อมาแล้ว แง๊
→ อ่านซ้ำเสน่หาตราใจจบแล้ว ขอหาเวลายาวๆก่อนค่อยอัพ น่าจะมีการสกรีมคุณคามเยอะมากแน่ๆ ฮ่าๆๆๆๆ
→ อยากให้มีแผ่นรองปกหลังจริงๆนะ แบบยางเรื่องหญิงก็อยากเก็บเล่มง่ะ ฮืออออ


More :
Goodreads


บ๊อบ แมวเตะฝันข้างถนน : เจมส์ โบเวน



ชื่อหนังสือ : A Street Cat Named Bob – บ๊อบ แมวเตะฝันข้างถนน
ผู้แต่ง : James Bowen – เจมส์ โบเวน
ผู้แปล : ธิดารัตน์ เจริญชัยชนะ
สำนักพิมพ์ : Springbooks
ISBN : 978-974-289-596-9
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (กุมภาพันธ์ 2558)
จำนวนหน้า : 223 หน้า

คำโปรย :
ชายคนหนึ่งกับแมวตัวหนึ่ง และความหวังที่เก็บได้จากข้างถนน เรื่องราวน่าประทับใจของแมวสีสันที่โด่งดงที่สุดในโลก

รายละเอียด :
เมื่อ ‘เจมส์ โบเวน’ พบแมวเร่ร่อนสีส้มตัวหนึ่งนอนบาดเจ็บอยู่ตรงโถงทางเดินในแฟลต เขาไม่เอะใจเลยว่า ชีวิตตัวเองกำลังจะเปลี่ยนไปแค่ไหน สิ่งสุดท้ายที่เจมส์ นักดนตรีเปิดหมวกข้างถนนต้องการก็คือสัตว์เลี้ยง ถึงกระนั้น เจมส์ก็ไม่อาจตัดใจไม่ช่วยเหลือแมวท่าทางฉลาดหลักแหลมตัวนี้ได้ แถมยังตั้งชื่อให้ว่า “บ๊อบ” อีกด้วย เขาดูแลรักษาบ๊อบจนค่อยๆ กลับมามีสุขภาพดีดังเดิม และคิดจะส่งมันกลับไปใช้ชีวิตข้างถนนอย่างเก่า ทว่าบ๊อบไม่ยอมจากไป แล้วทั้งสองก็กลายมาเป็นเพื่อนคู่ซี้ ผ่านการผจญภัยอันน่าขันหลากหลายรูปแบบ และอันตรายบ้างเป็นบางครั้ง ที่ค่อยๆ เยียวยาบาดแผลจากอดีตที่ผ่านมาของทั้งคู่ บ๊อบแมวเตะฝันข้างถนน เป็นเรื่องราวสอนใจที่เต็มไปด้วยเรื่องราวเร้าอารมณ์ ซึ่งจะจับใจทุกคนที่ได้อ่าน


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
The World According to Bob
A Gift From Bob ของขวัญจากบ๊อบ


บันทึกหลังอ่าน…

น้ำฝนผู้ซึ่งตั้งใจว่าจะไปดูหนังเรื่องบ๊อบก็ต้องเจ็บใจเพราะหาเวลาไม่ได้เลย ต้องทำนู้นนี่นั่นไปหมด ฮือออ เจ็บใจมาก อยากดูน้องบ๊อบบบบ พอไม่ได้ดูเลยจิ้มหนังสือมาอ่านแทน!

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเจมส์ โบเวน ในวันที่เขาพบบ๊อบและช่วงเวลาสำคัญของเขากับบ๊อบ
บ๊อบทำให้เขาได้พบเจอเหตุการณ์หลายๆอย่างมากมาย ทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดี ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เขาตัดสินใจเลี้ยงบ๊อบ เขาหาทางที่ทำให้ชีวิตของเขาและของบ๊อบดีขึ้น เพราะเขามีบ๊อบที่ต้องดูแล จากที่ร้องเพลงเปิดหมวกก็พยายามหาอาชีพที่ดีกว่าเดิม เจอคนรังเกียจ เจอคนรังแก เจอคนมาหาเรื่อง แม้กระทั้งเกือบทำบ๊อบหาย การพยายามเลิกยาแบบที่สะอาดหมดจด หรือการกลับไปหาแม่ ผู้ซึ่งเขาไม่ได้กลับไปหาร่วมสิบๆปี

พออ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นหนังสือที่ดีมาก
ไม่ใช่เสนอแค่เรื่องความน่ารักแสนรู้ของแมวตัวหนึ่งที่เป็นแมวข้างถนนแล้วโดนรับไปเลี้ยง แต่น้ำฝนชอบความคิดของเจมส์ ชอบตอนที่เขาพยายามทำให้ชีวิตเขาดีขึ้นโดยไม่ล้มเลิกความตั้งใจไปอีก เหมือนเขามีบ๊อบเพื่อเป็นจุดฉุดรั้งในวันที่เขามืดมน เพราะมีบ๊อบทำให้เขาเริ่มมองโลกเปลี่ยนไปแล้วอยากจะปรับปรุงตัว หลายๆครั้ง ตอนที่อ่านประวัติในอดีตของเจมส์ที่เขาเขียนบอกก็อยากจะเข้าไปตีมือเจมส์มาก เพราะบางเรื่องเจมส์ก็ทำไปเพราะความเป็นเด็ก และเขาก็ไม่คิดจะทำให้ดีขึ้นเลย พอพยายามเลิกยาแล้วก็ไม่มีแรงจูงใจให้ไปต่อก็กลับไปติดใหม่ บางครั้ง ปัญหาง่ายๆที่เราเห็นวิธีแก้ เจมส์ก็ไม่สนใจจะทำ เขาทำตัวเองตกต่ำ แล้วพอเขาจะเปลี่ยนตัวเอง เขาก็พยายามมาก และมากขึ้นเรื่อยๆ จนอดเอาใจช่วยไม่ได้ในตอนที่อ่านถึงอุปสรรคของการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเขา แล้วสุดท้ายก็ดีใจที่เจมส์มีชีวิตใหม่และก้าวข้ามผ่านความกลัวของตัวเอง ยอมกลับไปเจอแม่ของเขา

คือดีมาก เขาทำให้น้ำฝนเห็นโลกในอีกมุมที่ไม่เคยเห็นด้วยนะ โลกของคนที่ไร้บ้าน จนพยายามหางานทำ โลกของคนติดยาและการพยายามเลิกยา และจุดยึดเหนี่ยวจิตใจของคนที่แทบจะไม่เหลืออะไรในชีวิตเลย ยังได้เห็นความมีน้ำใจของสังคมและการกลั่นแกล้งกันของมนุษย์ด้วยนะ อ่านแล้วได้อะไรค่อนข้างเยอะทีเดียวละ

เธออออ ควรไปหามาอ่านนะ ดีจริงๆ

PS.
→ คนรักแมวไม่ควรพลาด!
→ งานแบบ eBook นางมีแค่ pdf นะ เลยทำให้อ่านใน eReader ไม่ถนัด แต่พอมาเปิดในมือถือแล้วโอเคเลย รูปกระดาษเขาน่ารักมาก มีแมวเกือบทุกหน้า
→ พอได้ลองไปหาคลิปดูเจมส์กับบ๊อบ เธอออ เจทส์เนี่ยดูไม่ออกเลยว่าเคยติดยามา นางอวบ ดูอุดมสมบูรณ์มาก บ๊อบก็เช่นกัน น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกก


More :
Goodreads


ตามรักรอยเหมย : เซียงหมี



ชื่อหนังสือ : 不良格格 – ตามรักรอยเหมย
ชื่อชุด : ตำนานรักสองภพ
ผู้แต่ง : 香彌 – เซียงหมี
ผู้แปล : จันทร์กลางน้ำ
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0156-1
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (พฤษภาคม 2553)
จำนวนหน้า : 207 หน้า

คำโปรย :
หลับตาลงเมือใด รอยเหมยนันจะปรากฏขึนในหวงฝัน สลักรักประดับในความทรงจำ ไมมีวันลบเลือนหายไป

รายละเอียด :
ตั้งแต่วัยเยาว์ “จื่อหลัว” มักจะฝันเห็นบุรุษผู้หนึ่ง จับจ้องมองนางท่ามกลางความมืดมิด แม้จะไม่รู้ว่าเขาผู้นั้นเป็นใคร เพราะมิอาจมองเห็นใบหน้าของเขาได้ชัด มิอาจได้ยินเสียงของเขา ใจนางก็ยังกระตุกวูบยามได้สบสายตาเปี่ยมความรู้สึกคู่นั้น… ทว่า นางมีเพียงรอยประทับรูปดอกเหมยเท่านั้น ที่เป็นเบาะแสเดียวในการตามหาตัวเขา หนำซ้ำนางกำลังจะถูกมารดาจับคลุมถุงชนล้างหนี้เสียด้วย… ผืนแผ่นดินกว้างใหญ่ไพศาลออกปานนี้ แล้วนางจะตามหาเขาพบได้อย่างไร? เขาเป็นใครกันแน่?


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
爬牆少主 – รอยเหมยสลักรัก


บันทึกหลังอ่าน…

พออ่านเรื่องรอยเหมยสลักรักจบ น้ำฝนก็หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาอ่านทันทีเพราะพวกนางต่อกัน

นางเอกกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง โดยที่ถูกบังคับให้ดื่มน้ำแกงที่ทำให้ลืมจนหมดชาม ชาติที่แล้วนางดื่มไปแค่ครึ่งชามเพราะไม่อยากลืมสัญญาที่ให้ไว้กับพระเอก แต่เพราะดื่มไปครึ่งชามทำให้จำเรื่องราวในชาติก่อนได้ และทำให้ชีวิตในชาติภพนั้นอยู่อย่างไม่มีความสุข ชาตินี้เลยถูกบังคับให้ดื่มจนหมด แล้วก็ลืมอดีตจนหมดเช่นกัน
แล้วด้วยทำบุญมาดีโดยตลอด พอเกิดใหม่ก็เกิดในตระกูลที่ดี เป็นคุณหนูคนเล็ก ถึงจะเกิดจากภรรยารองก็ไม่ได้น้อยหน้าคุณหนูบ้านไหนเพราะมีท่านพ่อตามใจ แต่นางมีนิสัยประหลาดที่คนภายนอกมองว่าไม่งาม คือมักจะเปิดแขนเสื้อผู้ชายเพื่อหาอะไรบางอย่างเสมอ
สิ่งที่นางเอกตามหาเกี่ยวข้องกับสิ่งที่อยู่ในฝัน นางเอกจำเรื่องราวและคำสัญญาที่รับปากไว้ของชาติก่อนไม่ได้เลย แต่ด้วยการผูกพันที่เกิดขึ้นทำให้เกิดความฝันซ้ำๆกันจนทำให้นางหมกมุ่นแล้วตั้งใจจะตามหาผู้ชายในฝันให้ได้!

แล้วโชคชะตาชักพา ทำให้พบเจอคนที่มีแววตาคล้ายกับคนในฝัน แต่คนๆนั้นไม่มีดอกเหมยบนแขน แล้วในช่วงเวลาเดียวกันก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ตกกระไดพลอยโจนแต่งงานกับผู้ชายที่ทำให้ตัวเองหวาดกลัวตั้งแต่แรกพบ การแต่งงานนี้ทำให้เกิดเรื่องราวมากมาย ทั้งเรื่องตามหาผู้ชายในฝันต่อไปด้วยเพราะรู้สึกผิดที่ตัวเองแต่งงานแล้ว และตัวเองก็ไม่สามารถทำร้ายความเอาใจใส่ของสามีได้ เลยตั้งใจจะเลิกตามหา แต่ก็เจอเบาะแสใหม่ ทั้งเพื่อนสนิทมาบอกและความฝันที่หายไปนานหลังจากแต่งงาน ก็กลับมาฝันใหม่ ยิ่งฝันก็ยิ่งร้อนรน แล้วก็ยิ่งรู้สึกผิด (สับสนแรงมาก) ยังเจอเรื่องราวหึงหวงของสาวอื่นที่ค่อนข้างจะเล่นกันแรง การวางตัวในบ้าน การเป็นลูกสะใภ้ที่แม่สามีไม่พอใจ และเหตุการณ์เฉียดตายที่ทำให้รู้ความจริงในหลายๆอย่าง

โอ๊ยยย เรื่องนี้น้ำฝนเล่าเยอะเหมือนเรื่องที่แล้วไม่ได้ เดี๋ยวหมดสนุกกัน
คือลุ้นและคอยสงสัยตลอดว่าใครคือพระเอก อ๋อๆ ลืมบอก ชาตินี้พระเอกของเล่มที่แล้วมาเกิดใหม่แล้วนะ ด้วยโทษจากการทำผิดทำให้ถูกจำคุกในนรกหลายสิบปี แล้วก็ค่อยๆลืมเลื่อนสิ่งที่ตัวเองมักจะนึกถึงอยู่เสมอไปอย่างช้าๆ จนจำอะไรไม่ได้เลย
เนี่ยแหละ เพราะจำอะไรไม่ได้ ไม่มีคีย์ใบ้ด้วย อ่านไปก็นึกไปตลอดว่า คนไหนคือพระเอกจากเล่มที่แล้ว หรือจะเป็นคนนั้น เอ๊ะ หรือจะคนนี้ หรือพระเอกจะเปลี่ยนคน แบบหักมุมไรงี้ #หัวเราะ เพราะคอยสงสัยตลอดเลยทำให้รู้สึกสนุกเวลาอ่าน คอยตามว่านางเอกจะจัดการกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นยังไงดี แล้วก็คอยเฝ้าดูสามีของนางเอกด้วยว่าจะทำยังไงต่อ เพราะเขาแต่งกับนางเอก จะว่าเพราะอยากช่วยนางเอกแล้วก็อยากหาภรรยาพอดี แต่ส่วนหนึ่งก็เพราะพึงใจนางเอกด้วย พอแต่งแล้วก็ใส่ใจดูแล พอรู้ว่านางเอกมักจะฝันประหลาดก็หาที่มาของความฝัน ถึงกับยอมขาดทุนแลกเงินให้กับหนังสือตำนานเก่าแก่เพื่อมาศึกษาหาที่มาและวิธีแก้ความฝันประหลาด นางรักของนางมากเลยนะ รักด้วยถนอมด้วย ดี๊ดี แล้วพอรู้ที่มาที่ไปของความฝัน นางก็ไม่ยินยอมให้กับโชคชะตา จะทำไม ชาตินี้นางเป็นของเขา ชาติอื่นจะเป็นคนใครเขาไม่สน ไรงี้ #กรี๊ดดดด ใจนี่เอนเองมาทางสามีนางเอกเลยนะ มีความดีงามในความรักสุดๆ

ส่วนหนุ่มอีกคนที่นางเอกคิดว่าใช่ในครั้งแรกที่เจอ ก็งานดี ฉลาด เก่ง เป็นหมอด้วย #เขิน แต่เป็นเพื่อนสามีไง…

พอๆ บอกเยอะไม่ได้ เดี๋ยวเผลอเฉยตอนจบ!
อยากรู้ว่าสามีนางคือพระเอกในเล่มที่แล้วหรือไม่ หรือจะเป็นอีกคนที่บังเอิญเหมือน หรือจะอีกคนที่เพื่อนนางเอกมาบอกว่ามีดอกเหมยบนแขน
อยากรู้ไปหาอ่านโลดดดดด

ใครยังไม่เคยอ่าน อยากได้นิยายรักเบาๆ แต่ไม่เบามาก มีอะไรให้คิด ให้ลุ้น ก็แนะนำเรื่องนี้เลย
อย่าลืมไปหาเล่มก่อนหน้ามาอ่านด้วยนะ เพิ่มอรรถรส

PS.
→ ในเซตนี้มีอีก 4 เล่ม อ่านต่อออออออ


More :
Goodreads


รอยเหมยสลักรัก : เซียงหมี



ชื่อหนังสือ : 爬牆少主 – รอยเหมยสลักรัก
ชื่อชุด : ตำนานรักสองภพ
ผู้แต่ง : 香彌 – เซียงหมี
ผู้แปล : จันทร์กลางน้ำ
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (มากกว่ารัก)
ISBN : 978-616-06-0147-9
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (พฤษภาคม 2553)
จำนวนหน้า : 201 หน้า

คำโปรย :
สวรรค์คิดเล่นตลกหรือ อย่างไร นางถึงได้หนีเสือปะจระเข้ ต้องมาตกอยู่ในอุ้งมือมารร้าย จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด ล้วนขึ้นอยู่กับเขาทั้งสิ้น!

รายละเอียด :
เมื่อแรกพบหลังรอดชีวิตจากเหตุการณ์นองเลือดที่คร่าชีวิตบุคคลอันเป็นที่รักต่อหน้าต่อตา
หลันอิ้นเข้าใจว่าประมุขแห่งป้อมหงส์เหินคือเทวดาที่จำแลงกายมาช่วยนางเอาไว้
ทว่า… เพียงฟังถ้อยคำไร้น้ำใจจากปากเขาไม่กี่ประโยค
นางก็เข้าใจถ่องแท้แล้วว่าเขาผู้นั้นไม่ต่างอะไรกับปีศาจร้าย โหดเหี้ยมยิ่งกว่าอสรพิษเสียอีก
แต่จะให้ทำอย่างไรได้ ในเมื่อชีวิตนางได้เขาช่วยเอาไว้
แม้มีหนี้เลือดที่ต้องล้างด้วยเลือดรอคอยให้สะสางชำระความ
หากเขาไม่อนุญาต นางก็มิอาจไปจากคุกแห่งนี้!


หนังสือที่เกี่ยวข้องกัน :
不良格格 – ตามรักรอยเหมย


บันทึกหลังอ่าน…

ได้เวลาเคลียร์กองดองที่คุณเพื่อนให้ยืมมา
นางขนเซตตำนานรักสองภพมาให้อ่าน พวกนางก็นอนสวยๆบนชั้นหนังสือมานานแล้ว เลยหยิบออกมาอ่านขั้นเวลาระหว่างอ่านหนังสือยาวๆหลายเล่มจบ น้ำฝนแอบสนใจมานานแล้วละ พล็อตน่าสนใจดี นี่ก็สนใจมากกว่ารักเรื่องเก่าๆอีกหลายเรื่องเลยนะ เรื่องในตำนานที่เขาว่าสนุกๆทั้งหลาย ว่าจะขอยืมคุณเพื่อนมาอ่านอีก #กระพริบตาออดอ้อน

เล่าเรื่องนี้ก่อนๆ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวน้อยที่ต้องเดินทางออกจากบ้านอย่างไม่รู้อะไรเลย พกมาแต่ความงง ทำไมต้องรีบ ทำไมต้องกลัว ทำไมต้องระแวง ทั้งนายท่าน ทั้งพ่อ และคนอื่นๆ จนเจอคนมาปองร้ายระหว่างทาง แล้วระหว่างต่อสู้กัน ในช่วงลมหายใจสุดท้ายของพ่อและก่อนที่นางเอกจะหมดสติก็ได้รับสารลับบางอย่างที่รู้แต่ว่าตัวเองต้องส่งต่อให้กับนายน้อยที่อยู่ต่างเมืองให้ได้

นอกจากนางเอกที่บาดเจ็บสาหัสแล้ว ทุกคนที่เดินทางไปร่วมกับนางเอกตาบเรียบ ไม่มีเหลือ จนพระเอกเดินทางผ่านมา ตอนแรกก็ไม่สนใจจะแวะดูหรือแวะช่วยเหลือ แต่สู้แรงสุดท้ายของนางเอกที่จับชายเสื้อของเขาไว้ไม่ได้ เลยต้องอุ้มนางเอกกลับบ้านไปอย่างจำใจ คือนางไม่เต็มใจช่วยจริงๆ อยากจะปล่อยให้ตายไปอย่างนั้นด้วยนะ…

พระเอกเป็นพวกมีปม นางเจอเหตุการณ์บางอย่างทำให้นิสัยและมุมมองทั้งหมดเปลี่ยนจากขาวเป็นดำ ขี้แกล้ง ใจร้าย ใจดำ ไม่สนใจชีวิตคนอื่น ฆ่าได้ฆ่า ขู่ได้ก็ขู่ นางเอกที่ตื่นขึ้นมาแล้วอยากจะไปหาพ่อก็โดนพระเอกขู่ด้วยการนำไปไว้บนต้นไม้ที่อยู่ใกล้กับบ่อจระเข้! จากที่คิดว่าพระเอกเป็นคนดี(ตามหน้าตา) ก็คิดกลัวจนติดจะเป็นเกลียดแทน ทั้งโดนขู่ โดนแกล้งสารพัด แต่ทำอะไรได้ แล้วด้วยเพราะมีสิ่งที่ยังต้องทำ ต้องส่งของที่ได้รับมาให้กับนายน้อยให้ได้ เลยไปขออนุญาตพระเอกขอออกไปตามหานายน้อย ก็ทะเลาะกันและทำข้อตกลงกับพระเอกว่า ถ้านางทำซาลาเปาคนพระเอกชมว่าอร่อย พระเอกต้องยอมปล่อยนางเอกให้ไปตามหานายน้อย พระเอกซึ่งตอนนั้นได้หลงรักสาวใช้ตัวน้อยคนนี้แล้ว จากตอนแรกที่กะจะแกล้งเล่นเพราะรำคาญ ตอนนี้กลายเป็นแกล้งเพราะชอบ และเริ่มอยากจะแสดงความเป็นเจ้าของมากขึ้นเรื่อยๆ มีความหึงที่นางเอกบอกว่าจะไปตามหาชายอื่นด้วยนะ! เวลานางเอกเอาซาลาเปามาเสิร์ฟก็มักจะบอกว่าไม่อร่อยเสมอ ทั้งๆที่คนอื่นบอกว่าอร่อยมาก

ระหว่างที่นางเอกปรับสูตรซาลาเปาเพื่อจะออกไปตามหานายน้อย ทั้งคู่ก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆต่อกันมากขึ้นเรื่อย จนวันหนึ่งก็เกิดเรื่องให้พระเอกโมโหหึงจนต้องขื่นใจนางเอก ถึงตื่นเช้ามาจะรู้ตัวว่าทำผิดไป เขาไม่รู้จะแสดงออกว่ารักกับนางเอกยังไง เขารู้แค่ว่าเขาโกรธและไม่อยากให้นางเอกไปคุยกับคนอื่น เขาเลยอยากผูกนางเอกให้ติดอยู่กับเขาไปตลอด นางก็จัดพิธีแต่งงานหลังจากนั้นแล้วตั้งใจจะดีกับนางเอก แต่สายไปแล้ว เพราะเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้นางเอกต้องเอาชีวิตของตัวเองเข้าช่วยพระเอก และทำให้พระเอกต้องทำทุกวิถีทางให้นางเอกตื่นขึ้นมาแล้วมีชีวิตร่วมกับเขาอีกครั้ง!!

ใช่แล้ว นางเอกตายแล้วฟื้นขึ้นมาเพราะพระเอก
ทีนี้ ก่อนตายพระเอกทำเรื่องไม่ดีกับนางเอกก็ไม่กล้าสู้หน้า ส่วนนางเอกก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพระเอกไม่ยอมมาหาตนสักที นางเอกเข้าใจเรื่องเกือบทุกอย่างแล้ว เลยอยากจะเจอพระเอก แต่ยังไม่ทันได้ปรับความเข้าใจกันก็เจอเรื่องอีก! แต่รอบนี้เป็นเรื่องที่ดี ที่ทำให้พระ/นางหันหน้ามาพูดคุยกันมากขึ้น แล้วรู้ว่าต่างรักกันมากแค่ไหน

จบปิ้ง

เรื่องนี้สนุกนะ สนุกในระดับมาตรฐานของงานมากกว่ารัก ทำน้ำฝนตื่นเต้นแบบเบาๆและเฝ้าลุ้นตามได้ด้วยนะว่าจะไปไงต่อ
แน่นอนว่าน้ำฝนไม่ค่อยชอบพระเอกในจุดที่ใช้การขมขื่นมาระบายความโกรธและแสดงความเป็นเจ้าของนางเอก ยังไงก็ทำใจเรื่องนี้ไม่ได้ แต่เรื่องการเสียสละของพระเอก น้ำฝนยอมรับนะ อึ้งด้วย นางรักนางเอกจริงๆ รักแบบพร้อมจะทำให้ได้ทุกอย่าง การที่จะชุบชีวิตนางเอกได้ จะต้องแลกชีวิตอีกครึ่งหนึ่งให้กับนางเอก แล้วก็มีโทษที่ต้องรับหลังจากตายแล้วด้วย แต่นางก็ยอม ยอมรับนางในจุดนี้จริงๆ

ส่วนการแก้แค้นของนางเอก พระเอกนางก็จัดการแทนให้ทุกอย่าง โผล่มาแค่สองบรรทัดได้มั้ง คือไม่ได้เน้นเรื่องความแค้น การแก้แค้น เรื่องนี้เน้นความรัก นิยายรักที่เป็นนิยายรักจริงๆ ใครชอบพระเอกสายโหดแต่ทุ่มเท เปย์หนัก ไม่สนใจหญิงอื่นก็น่าจะชอบเรื่องนี้ (ถ้ามองข้ามหึงแล้วข่มขื่นไปได้ด้วยนะ)

อ๋อ เกือบลืม
จุดที่เป็นการเชื่อมเรื่องนี้กับเล่มต่อก็คือการชุบชีวิตนางเอกเนี่ยแหละ พระ/นางมีจุดเชื่อมกันด้วยดอกเหมยที่ทั้งคู่จะมีเหมือนกัน แล้วจะผูกพันธ์กันแบบนี้ไปอีก 7 ภพ ก่อนที่นางเอกจะไปเกิดใหม่ ทั้งคู่สัญญาว่าจะต้องตามหากันจนเจอให้ได้

เจอได้ไม่ได้ เจอกันแล้วจะจำกันได้ไหม
ไปอ่านเล่มต่อไปเลย

PS.
→ ขอบคุณคุณเพื่อนไว้ ณ ที่นี้ค่ะ จุ๊ฟฟฟฟ
→ พระเอกโดนโทษหนักจริงๆ ขนาดที่มาเกิดพร้อมนางเอกไม่ได้ชาติหนึ่งแหนะ (แอบสมน้ำหน้า)


More :
Goodreads


เจรจาต่อ-ตาย ตอน ราคะ : tiara



ชื่อหนังสือ : เจรจาต่อ-ตาย ตอน ราคะ
ชื่อชุด : เจรจาต่อ-ตาย
ผู้แต่ง : tiara
สำนักพิมพ์ : แจ่มใส (LOVE)
ISBN : 978-616-06-1778-4
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (กุมภาพันธ์ 2559)
จำนวนหน้า : 195 หน้า

รายละเอียด :
หน่วยเจรจาต่อรองในกรณีเกิดเหตุอาชญากรรม หรือ NIC มีหน้าที่เจรจาต่อรองกับคนร้ายยามเกิดเหตุความไม่สงบต่างๆ ทั้งจับตัวประกัน ชุมนุม หรือยับยั้งเหตุฆ่าตัวตาย และ ‘หัสยุทธ’ คือหัวหน้าหน่วยนั้น
เขาได้รับแจ้งจาก ‘โอบเกียรติ’ คู่ปรับจากทีมสืบสวนว่าเกิดเหตุปล้นธนาคารขึ้น และมีผู้ถูกจับเป็นตัวประกัน ทำให้เขาต้องรีบนำทีมออกไปช่วยกู้สถานการณ์เป้นการด่วน แม้ตะได้เจรจากับคนร้ายจนเหตุการณ์เริ่มคลี่คลาย ทว่าในวินาทีที่เกิดเสียงปืนดังลั่น และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ ทุกสิ่งที่หัสยุทธทำมาสูญเปล่าไปทันที
เขาพอจะโชคดีอยู่บ้างที่มี หมอบุษบงกชจากแผนกนิติเวช ให้ความช่วยเหลือในการสืบคดี ทำให้อะไรๆ รุดหน้าไปมาก ความจริงที่พวกเขาค้นพบเปิดประตูไปสู่การคลี่คลายคดี เกมราคะของใครบางคนกำลังจะถูกเปิดเผย มันซับซ้อนเกินกว่าจะจินตนาการถึง


หนังสือในชุดเดียวกัน :
เจรจาต่อ-ตาย ตอน ตะกละ
เจรจาต่อ-ตาย ตอน โลภะ


บันทึกหลังอ่าน…

ตอนที่นักเขียนโปรโมทชื่อชุดว่า เจรจาต่อ-ตาย ตอน ราคะ น้ำฝนก็เดาเลยว่า อาจจะมี 7 เล่ม ตามหลัก บาป 7 ประการ (Seven deadly sins) เพราะแอบเจอมาเยอะเหมือนกัน ทั้งอนิเมะ ภาพยนต์ หนังสือการ์ตูน นิยายนิยายปกติ แล้วก็นิยายวายที่นำเสนอเรื่องบาป 7 ประการ เลยพอจะเดาจำนวนเล่มได้
แล้วก็จริง นางมีเพื่อนร่วมชุดรวม 7 เล่ม น้ำฝนก็ตั้งใจจะอ่านหลังจากออกครบ เพราะนางบางมาก หญิงกลัวค้าง หญิงไม่รีบ หญิงรอได้ แต่ตอนนี้ไม่รอแล้ว #สารภาพ บอกแบบไม่อาย(แต่เขินมาก)เลยว่า ลัดคิวอ่านเรื่องนี้เพราะอยากร่วมกิจกรรม #รีวิวนิยายtiara ของแฟนเพจ ฺBy tiara #เขินจัง

มาๆ กลับมาที่เนื้อเรื่องดีกว่า
เรื่องนี้เป็นเล่มแรกของเซตเจรจาต่อ-ตาย เป็นเหมือนเล่มเปิดตัว ก็คล้ายๆกับการแนะนำตัวละครและแนะนำทีม NIC (Negotiation in Crime Unit) ทีมนี้มีหน้าที่เจรจาต่อรองกับคนร้ายในกรณีเกิดเหตุอาชญากรรม สมาชิกในทีมมีกันอยู่ 4 คน เปิดฉากแรกก็เจอเหตุการณ์ปล้นธนาคาร ซึ่งคนร้ายพกปืนมาปล้นเงินแล้วมีการจับตัวประกัน เมื่อตำรวจรับทราบเหตุและประเมินสถานการณ์กันจนกระทั้งได้ยินเสียงปืนเกิดขึ้น ทีม NIC ก็ออกโรง มาทำหน้าที่ทั้งสืบข้อมูล รวบรวมหลักฐานให้ได้มากที่สุด ประสานงานกับทีมจู่โจม แล้วก็หาทางให้เหตุการณ์นี้จบลงอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ด้วยการเจรจาต่อลอง ใช้ปากกับข้อมูลเชิงลึกมาหว่านล้อม

น้ำฝนไม่เคยอ่านนิยายสอบสวนใต้นามปากกา tiara เลย ปกติอ่านแต่แนวรัก ชุดสืบสวนก่อนหน้าก็ยังไม่เคยลอง พอมาลองเล่มนี้แล้วประทับใจมาก
เธออออ หญิงไม่คาดคิดว่าได้อ่านนิยายที่มีการบรรยายเหตุการณ์ฉากปล้นธนาคารแล้วก็กระบวนการทำงานของตำรวจเพื่อระงับเหตุได้ค่อนข้างละเอียดขนาดนี้ เหมือนหญิงเป็นสาวไทยมุงยืนอยู่ริมถนนคอยืดยาวส่องเข้าไปในธนาคารเลยทีเดียว

ทึ่งมาก อึ่งมาก รู้แล้วว่าทำไมแฟนๆนิยายของ tiara ถึงติดตามกรีดร้องดีใจเมื่อเปิดนิยายสืบสวนเซตใหม่!

ระหว่างอ่านก็พยายามมองหาจุดที่ตรงกับชื่อตอน “ราคะ” พอเริ่มมีจุดที่แง้มบอกก็พยักหน้าเข้าใจเนื้อเรื่องและจุดสร้างปม แต่พอใกล้จะจบเรื่องดันต้องอ้าปากค้าง เพราะไม่คิดว่าราคะของเนื้อเรื่องจะเล่นกันหนักขนาดนี้! เธอออออ ใครจะไปคิดถึงจุดๆนี้ จากที่คิดว่าเล่นแบบเบาๆ ไม่มากไม่มายให้สื่อพอรู้ว่าเป็นบาปราคะนะ ที่ไหนได้ เห็นเล่มบางๆแบบนี้ยอมรับจริงๆว่า ตอบโจทย์ของบาป 7 ประการว่าด้วยบาปราคะได้จริงๆ น้ำฝนไม่ค่อยแม่นเรื่องบาป 7 ประการมากนะ จำได้แค่ไม่กี่อย่าง พอไปหาข้อมูลเพิ่มเติมแล้วร้องกรีดอีกรอบ ขนาดรอยสักและสีปกยังสื่อเลยเธอออออ

กลับมาที่คู่พระ/นางที่พาให้อ่านไปก็ยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู
พระเอก(หัวหน้าทีม NIC) ที่โสดแต่ไม่สนิทเพราะมีแมวสาวกับสาวใหญ่(ป้าแท้ๆ)อยู่ร่วมบ้าน แต่นางเอกคือโสดสนิท วันๆคุยอยู่กับศพแล้วก็หุ่นยนต์ทำความสะอาด….
ที่ต้องยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดูเพราะพวกนางจีบกันแบบซึนๆ จีบกันเบาๆ ผ่านการจิกกัดด้วยฝีปาก ตบตีกันด้วยวาจา มีมาหากันบ่อยๆทั้งๆที่ห้องทำงานก็ไม่ได้อยู่ติดกัน! เป็นแบบนี้ก็พาให้คนรอบข้างจิ้น ให้หมั่นไส้ ให้ลุ้น ให้แอบแซวกันทั้งลับหลังและต่อหน้า ขนาดน้ำฝนยังรู้สึกหมั่นไส้เลย นี่เหรอวิธีจีบกันแบบผู้ใหญ่???? ทำเอาอยากจะจับมานั่งในห้องเดียวกันแล้ววีดร้องให้รีบๆสารภาพกันตรงๆไปเลย จะได้จบ เดี๋ยวก็หาข้ออ้างเลี้ยงข้าวงี้ จะพาไปส่งบ้านงี้ เดินมาหาเช้าเย็นงี้ เรื่องบางเรื่องไม่ต้องพาตัวเองมาบอกถึงที่ก็ด้ายยยย โอ๊ยยย ทั้งหมั่นไส้ ทั้งเอ็นดู #ฟินเบาๆให้กร๊าวใจ

เรื่องนี้ติดอย่างเดียว นางสั้นไป จบไวไป อ่านแป๊ปๆ ก็เจอคำว่า “โปรดติดตามตอนต่อไป” แง๊ นี่เปิดหน้าหลังอีกสองสามรอบเพื่อมองหาเนื้อหาเพิ่มเติม หญิงขอยาวกว่านี้สักสิบหน้ายี่สิบหน้าาาา #งอแง แล้วกว่าหญิงจะเจอนางเอกก็ครึ่งเล่มไปแล้ว (ครึ่งเล่มแรกจัดเต็มไปกับการคลี่คลายสถานการณ์ปล้นธนาคาร) ความกร๊าวใจเลยมีจี๊ดเดียวให้จั๊กจี้ จนอยากจะหยิบอีกเล่มมาอ่านต่อ อยากเจอความซึนอีก จะมีในเล่มต่อไปใช่หมายยยยย

PS.
→ หญิงพอจะเดาสีปกทั้ง 7 เล่มได้แล้ววว
→ มีความตื่นเต้นว่าเล่มต่อๆไปจะสื่อบาปแต่ละอย่างขนาดไหน แอร๊ยยย เมื่อไรจะออกครบ! จะอ่านรวมทีเดียววววว
→ ถ้าด้วยเรื่องของเนื้อเรื่อง ไม่ค้างนะ มาค้างตรงความกร๊าวใจการจีบแบบซึนๆเนี่ยแหละ ถถถถ

ข้อมูลอ้างอิงเพิ่มเติม
→ บาป 7 ประการ : วิกีพิเดีย
→ Seven deadly sins : wikipedia


More :
Goodreads