Posted in นิ(ยาย)วาย แปล, Fu Novels

เมื่อหิมะโปรย (ตอนพิเศษรัชทายาท) : เฟิงน่ง

ชื่อหนังสือ :
太子番外之賞雪 – เมื่อหิมะโปรย (ตอนพิเศษรัชทายาท)
ผู้แต่ง : 风弄 – เฟิงน่ง
ผู้แปล : เฟื่อง
สำนักพิมพ์ : Fu Novels
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (สิงหาคม 2558)
จำนวนหน้า : 24 หน้า


หนังสือในชุดเดียวกัน :
รัชทายาท
ฝังจิตฝังใจ (การ์ตูนตอนพิเศษ)


บันทึกหลังการอ่าน…

เป็นตอนสั้นๆในช่วงพี่ใหญ่ (นายเอก) เพิ่งได้ตำแหน่งรัชทายาท ไม่มีอะไรมาก อารมณ์ไม่แตกต่างจากในเล่มหลัก
บอกถึงความชอบของน้องรอง (พระเอก) แล้วก็เหตุการณ์ที่ทำให้น้องรองอิจฉาน้องสามที่เป็นฝาแฝดตัวเอง

แน่นอนว่า ยังคงอ่านแล้วชวนหงุดหงิดเหมือนเดิม
มักจะเจอคำที่อ่านแล้วสะดุดใจตลอด
– “เหมือนกันเปี๊ยบ” ในประโยคพูดที่ข้ารับใช้พูดกับองค์ชาย อ่านแล้วคิดว่ามันไม่ใช่
– “ไม่มีอะไรหรอก/ไม่มีราคาค่างวดอะไรหรอก/ไม่ต้องหรอก” ยังคงมีอยู่ พอๆกับเล่มหลักที่มี “นี่นา” เยอะๆ เจอบ่อยมาก เจอบ่อยจนชวนถอนหายใจ

ฝนลองอ่านแต่ประโยคพูดโดยที่ไม่อ่านคำบรรยาย อ่านแล้วไม่คิดว่าน้องสาม (ฝาแฝดพระเอก) เป็นองค์ชายเลย ร่าเริง ขี้เล่น ไม่จริงจัง ส่วนนี้ฝนเข้าใจ แต่ต้องไม่พูดออกสาวขนาดนี้ก็ได้ (ถอนหายใจยาวๆ)

PS.
→ อย่าได้ถามถึงเล่ม น้ำฝนปล่อยออกแล้วจ้า (ยิ้มหวาน)
→ อ่านจบตั้งแต่เดือนตุลาปี 2015 ค่ะ เพิ่งมีโอกาสได้อัพ
→ หญิงเป็นสาวเรื่องมาก ดังนั้นทั้งหมดนี้คือความเห็นส่วนตัวในรสนิยมการอ่านของหญิง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Fu Novels

Posted in นิ(ยาย)วาย แปล, Fu Novels

รัชทายาท : เฟิงน่ง

ชื่อหนังสือ : 太子 – รัชทายาท
ผู้แต่ง : 风弄 – เฟิงน่ง
ผู้แปล : เฟื่อง
สำนักพิมพ์ : Fu Novels
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (สิงหาคม 2558)
จำนวนหน้า : 980 หน้า (196+192+202+197+193)

รายละเอียด :
#1
เรือนอาญาเป็นสถานที่ที่เหล่าเชื้อพระวงศ์กริ่งเกรงเป็นที่สุด
เวลานี้หย่งฉี รัชทายาทที่ถูกถอดถอนจากตำแหน่งเมื่อหกเดือนก่อน ต้องตกมาอยู่ในที่แห่งนี้
ผู้คนในวังหลวงไร้หัวใจ ผลของความปราชัยรุนแรงเพียงไร เขาย่อมเข้าใจดี
สิ่งเดียวที่ไม่เข้าใจ นั่นคือทำไมน้องชายที่ไม่เคยผิดใจกันจึงได้ทรมานเขาอย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้
ฝ่ายนั้นบีบคั้นจนเขาต้องเอ่ยปากอ้อนวอน ยอมรับความพ่ายแพ้
และถึงกับ…มอบความสุขสมอันน่าอัปยศให้
หย่งซ่าน เวลานี้รัชทายาทคือเจ้า แล้วเจ้ายังจะต้องการอะไรอีก?
สิบหกปีที่ผ่านมา หย่งฉีไม่เคยเห็นเขาอยู่ในสายตาเลยสักครั้ง
กับหย่งหลินที่เป็นน้องชายฝาแฝด หย่งฉีมักจะยิ้มแย้มให้เสมอ
ทีกับเขากลับหมางเมินเหินห่าง
เขาไม่เข้าใจ ทั้งที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกัน ทั้งที่เป็นน้องชายของฝ่ายนั้นเหมือนกัน
แต่ทำไมหย่งฉีถึงไม่เคยให้ความสนิทสนมเช่นนั้นกับเขาบ้าง…
หย่งฉี ทำไมเจ้าถึงไม่ยอมเข้าใจ สิ่งที่ข้าต้องการเรียบง่ายเท่านี้เอง…

#2
หย่งหลิน น้องชายฝาแฝดของเขากลับมาแล้ว
สายตาที่หย่งฉียอมมองมาทางเขาในที่วุดจะเบนจากไปหรือเปล่า?
ไม่! เขาไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นแน่!
ยากเย็นเหลือเกินกว่าที่เขาจะทำให้คนคนนั้นมองแต่ตัวเอง คิดถึงแต่ตัวเอง
หย่งซ่านจะไม่ให้ใครมาพรากสิ่งนี้ไปเด็ดขาด
ต่อให้เป็นน้องชายฝาแฝดของเขาก็ตาม…
หย่งฉีไม่เคยคิดมาก่อนว่าที่แท้หย่งซ่านจะมองตนในแง่นั้น
อีกฝ่ายปรารถนาที่จะครอบครองสายตาของเขา
เป็นเจ้าของความเอาใจใส่ของเขา
ทั้งยัง…เรียกร้องความรักของเขา
‘หย่งฉี ข้าจะดีกับเจ้าอีกนิด…ดีหรือไม่?’
ความรักอันบ้าคลั่งเช่นนี้ทำให้เขาไร้
เรี่ยวแรงจะทานรับ แต่ทว่า
ก็ไร้เรี่ยวแรงที่จะหลีกหนีเช่นกัน…

#3
หย่งซ่านไม่เคยคิดมาก่อน
ว่าความรักของตนจะทำให้หย่องฮีเป็นอันตราย
แต่เขาจะไม่มีวันปล่อยให้ใครมาทำร้ายหย่งฉีได้เป็นอันขาด!
แม้จะต้องแลกด้วยตำแหน่งรัชทายาทก็ตาม…
หัวใจของหย่งฉีสับสนเลื่อนลอย
ความรักของหย่งซ่านบ้าคลั่งแผดเผาใจ ความอ่อนโยนหวานล้ำจนเขาแทบสำลัก
แต่ทั้งหมดนั้นกลับทำให้เขาเปิดใจยอมรับทีละน้อย
ซ้ำยังลุ่มหลงจนลืมความสัมพันธ์ของตนเองกับอีกผ่าน ลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
ทว่าคำขอร้องอันขมขื่นของมารดาได้นำความลังเลมาให้…
หย่งซ่าน หย่งซ่าน อย่าดีกับข้าขนาดนี้เลย ข้ากลัวว่า…
คนที่ทำร้ายเจ้ามากที่สุด…จะเป็นตัวข้าเอง…

#4
เขาไม่เคยคิดดึงหย่งซ่านลงจากตำแหน่งรัชทายาท
ไม่เคยคิดทำร้ายฝ่ายนั้นเลยสักครั้งเดียว
แม้จะปวดใจกับชีวิตอันอ้างว้างของมารดา
ทว่าเรื่องที่หย่งซ่านลอบใช้ยากับเขาก็ยังความรวดร้าวมาให้หัวใจสุดทานทน!
หรือว่าความรู้สึกใจเต้นที่เขามีให้หย่งซ่าน แล้วยังความอ่อนโยนที่ฝ่ายนั้นมีให้เขา
จะเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา…
เพื่อปกป้องตำแหน่งรัชทายาท เขาจำเป็นต้องปล่อยมือจากหย่งฉีด้วยหรือ!?
ตำแหน่งรัชทายาทมีผลต่อความปลอดภัยของญาติพี่น้อง รวมทั้งตัวเขาเอง
ส่วนหย่งฉีคือรักแท้ที่เขาไม่มีทางสละทิ้งไปได้
ทว่าหากการแยกจากกันคือทางออกที่ดีที่สุดในการปกป้องหย่งฉี
เช่นนั้น…เขาก็จะยอมตัดใจ…

#5
ต่อเมื่อได้ยินว่าหย่งซ่านยอมเข้าไปอยู่ในเรือนอาญาโดยไม่ปัดความผิดมาให้
หย่งฉีที่แสนปวดใจถึงเพิ่งตระหนักความรู้สึกของตัวเอง
ว่าแท้จริงแล้วเขาหลงรักหย่งซ่านลึกล้ำถึงเพียงนี้
ทั้งความดุดันเอาแต่ใจ ความอ่อนโยน ความทะนุถนอม และการยอมตัดใจของหย่งซ่าน
ล้วนแต่สร้างความอ่อนหวานและความอาลัยรักให้หัวใจอย่างสุดซึ้ง
หย่งซ่าน หย่งซ่าน เจ้าจะยอมรับความรักที่สายเกินไปของข้าหรือไม่?
สิ่งล้ำค่าที่สุดที่บิดาทิ้งไว้ให้เขา ไม่ใช่บัลลังก์จักรพรรดิอันสูงส่ง
หากเป็นพี่ชายผู้อ่อนโยนคนนี้ หย่งฉีคือของขวัญอันน่าปลื้มเปรม
ที่สวรรค์ประทานมาให้ชีวิตจักรพรรดิอันแสนเดียวดายของเขา
ทั้งยังเป็นของขวัญที่บิดาผู้รักเขาเหลือล้นทิ้งไว้ให้
นับจากนี้ เขาไม่ใช่รัชทายาทอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นผู้ที่อยู่เหนือผู้คนทั้งมวล
เป็นเจ้าของแผ่นดินอันไพศาลผืนนี้ ส่วนหย่งฉี…


หนังสือในชุดเดียวกัน :
เมื่อหิมะโปรย (ตอนพิเศษ)
ฝังจิตฝังใจ (การ์ตูนตอนพิเศษ)


บันทึกหลังการอ่าน…

เรื่องนี้เป็นหนังสือทดลองอ่านค่ะ

ทำไมถึงว่าเรื่องทดลองอ่าน?
คือฝนไม่เคยอ่านของนักเขียนท่านนี้ แล้วก็ไม่เคยอ่านแนววายที่แปลจากประเทศจีน แล้วก็ไม่เคยอ่านงานแปลของสำนักพิมพ์นี้ด้วยค่ะ ทุกอย่างคือครั้งแรกหมด

เสียงลือเสียงเล่าต่อๆกันมาว่า งานเฟิงน่งเลยนะเธออออ เป็นงานเล่อค่า งานที่เธอต้องลองงงงงงง น้ำฝนก็เลยจัดนางมาลอง (ระหว่างรองานเฟิงน่งแนวปกติที่เขาว่าเด็ดมาส่ง) ห่างหายวงการนี้มานาน ขอหวนคือด้วยเรื่องนี้แล้วกัน!

อ่านแล้วผลเป็นไง?
ไม่ใช่ ไม่โดน ไม่โอเค อย่างแรงด้วยค่ะ!!

ไม่ใช่ว่าฝนไม่เคยอ่านแนววายนะ เคยอ่านค่ะ แนววายเอสเอ็มหนักๆก็เคยค่ะ แต่เล่มนี้อ่านแล้วฝนว่ามันไม่ใช่

เนื้อเรื่องฝนจะไม่เล่าเนอะ เพราะอ่านจากปกหลังก็มีตามนั้นค่ะ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น แต่ฝนจะมาบ่นอย่างที่เคยบ่นๆใน Goodreads ไว้

ด้วยความที่อยากลองนักเขียนใหม่ที่ไม่เคยลอง ทำให้ฝนตั้งใจอ่านอย่างมาก แล้วก็สะดุดแรงมากด้วย อ่านไปก็สะดุดไปหงุดหงิดในใจไป

ทำไม?

– ฝนไม่แน่ใจว่าเป็นที่สำนวนต้นฉบับหรือว่าสำนวนการแปลที่ทำให้อ่านแล้วมันไม่โอเค อ่านไปก็ถามตัวเองในใจไปว่า เราอ่านนิยายแปลอยู่ใช่ไหม? ไม่ใช่นิยายไทยใช่ไหม?

– หย่งซ่าน (พระเอก)
เป็นพวกซึนและยันและเอสและเอ็มในคนๆเดียวกัน เขารักนายเอก แต่ไม่ยอมพูด ไม่ยอมบอก ไม่เข้าหา แต่หึงถ้านายเอกเข้าใกล้ใครหรือถูกใครเข้าใกล้ เมื่อมีโอกาสก็ใช้ความได้เปรียบในหลายๆอย่างครอบครองนายเอกอย่างรุนแรง พอเสร็จก็ค่อยมาทำดีด้วยทีหลัง พอไม่ได้เป็นคนที่ถูกรักก็น้อยใจอยู่กับตัวเองเงียบ เป็นนายเอกก็งง โดนทำร้ายสารพัดแล้วมาบอกว่าที่ทำไปเพราะรัก ใครจะเชื่อ!!!
ข่มขื่นก่อน หยามเกียรติก่อน แล้วมาอ่อนโยนทีหลัง เสียสละทีหลัง มันไม่โอเค

– หย่งฉี (นายเอก)
คำจำกัดความง่ายๆของนายเอกคือ สาวดุ้น….
เพราะหาความแมนของนางไม่เจอ สาวมาก หญิงมาก ระหว่างอ่านอยู่ก็คิดว่าเป็นนางเอก ย้ำ อ่านไปคิดว่าเป็นนางเอก (ผู้หญิง) ขนาดหลอนว่านางพูดคำว่า “เพคะ” เลยนะ!
ไม่ชอบนิยายวายที่มีลักษณะนายเอกแบบนี้ อ่านไปแล้วรู้สึกไม่ต่างกับอ่านแนวปรกติเท่าไรเลย แล้วก็งงว่า ความรักของนางเกิดขึ้นเพราะอะไรกันแน่? โดนทำร้ายทั้งกายและจิตใจขนาดนั้น

– หย่งซ่าน เป็นลูกคนที่สอง เป็นรัชทายาท บรรดาน้องๆเวลาคุยกับพี่จะแทนด้วยคำว่า เจ้า!
“ข้ามั่นใจว่าเจ้าทำได้!” ตกลงนี่น้องคุยกับพี่? พี่ซึ่งมีฐานะรัชทายาทด้วยนะ!!!!!!
อ่านแล้วไม่รู้สึกถึงตำแหน่งที่ต่างเลย ไม่ใช่ว่าองค์ชายทุกคนต้องยกย่องรัชทายาทเหรอ?
ยังไงกันแน่?

– อ่านช่วงเล่มแรกๆ เจอคนสนิทของรัชทายาทคือหัวหน้าพ่อบ้าน เลยสงสัยว่า พ่อบ้านตำหนักรัชทายาทเป็นขันทีไหม? อ่านไปจนถึงเล่ม 3 ถึงได้รู้ว่านางเป็นขันทีจริงๆ!! ทำไมไม่บอกหญิงแต่แรก เรียกหัวหน้าพ่อบ้านทำไมให้งง!

– เจอประโยคที่ว่า “เอาปืนมายิงทิ้ง?”
ประโยคนี้คนที่คิดคือมารดาของรัชทายาทด้วยนะ ยูวววววว ยุคสมัยนั้นมีปืนแล้วใช่ไหม??????
แล้วทำไมตอนพี่น้องตีกันถึงใช้ดาบใช้มีดแทงกันละ?
ตกลงยังไง ยุคไหนกันแน่ หรือยุคนั้นมีปืนแล้ว????

– ผู้ชายเรื่องนี้ ร้องไห้เก่งมาก!!! น้ำตาไหลง่ายกว่าสตรีเพศอีกแหละเธอออออออ
อย่างบรรดาองค์ชายอายุ 16 ทะเลาะกับพี่ พี่สองคนไม่พูดด้วย ก็ร้องไห้น้ำตาไหลเหมือนเด็ก 5 ขวบ!! OMG!!!!!
จะมาบอกว่า 16 ยังเด็กอยู่ ไม่ค่ะ ใช้เหตุผลนั้นไม่ได้ บังเอิญว่าหญิงมีน้องชายอายุ 15 ทะเลาะกันสองคนหรือโดนดุ นางยังไม่มีน้ำตาเลยค่ะ!!! แล้วองค์ชายนะคะ องค์ชาย สภาพแวดล้อมหล่อหลอมให้เขาต้องแกร่ง ต้องโตกว่าวัย เพราะการแก่งแย่งชิงดีกันระหว่างองค์ชายและบรรดาสนม จะมาร้องไห้งอแงเหมือนคุณหนูบ้านรวยที่พ่อแม่รักแล้วให้แต่เงินมันไม่ใช่! คาเรกเตอร์ตัวละครองค์ชายไม่สมกับความเป็นองค์ชายที่แย่งตำแหน่งรัชทายาทอย่างแรง!

– คำพูดของหมอหลวง
“ฝ่าบาททรง… จวนจะไม่ไหวแล้วพ่ะย่ะค่ะ” หมอหลวงพูดกับรัชทายาท
“ฝ่าบาทตื่นมาขึ้นมาสิพ่ะย่ะค่ะ…” หมอหลวงพูดกับจักรพรรดิ
นั้นคือคำพูดที่หมอหลวงคุยกับคนที่มีตำแหน่งสูงกว่า? รู้สึกเหมือนนางสนมพูดเลย…. หรืออยากให้จะจิ้นคู่นี้เพิ่มด้วย?

เท่าที่อ่านแล้วติดใจสุดๆเรื่องเหล่านี้แหละค่ะ

ส่วนพล็อตเรื่อง….ยังพอไหวค่ะ ถ้าไม่ติดใจเรื่องการขมขื่นก่อนแล้วรักกัน นอกนั้นก็โอเคค่ะ อ่านเก็บพล็อตได้

จะบอกว่าฝนสวนกระแสก็ได้ค่ะ เรื่องนี้สำหรับฝนฉากดราม่าก็เรียกน้ำตาฝนไม่ได้ (ปกติน้ำตาไหลง่ายมากเพราะเป็นคนชอบงานดราม่า)
ทำเอากลัวงานสายปกติที่กำลังมาส่งเลย….

PS.
→ อย่าได้ถามถึงเล่ม น้ำฝนปล่อยออกแล้วจ้า (ยิ้มหวาน)
→ อ่านจบตั้งแต่เดือนตุลาปี 2015 ค่ะ เพิ่งมีโอกาสได้อัพ
→ หญิงเป็นสาวเรื่องมาก ดังนั้นทั้งหมดนี้คือความเห็นส่วนตัวในรสนิยมการอ่านของหญิง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ


More :
Goodreads
ทดลองอ่าน : Fu Novels