Posted in Asian Love, นักเขียนไทย

Amour กรุ่นหัวใจ…กลิ่นอายรัก : จั้วเจีย



ชื่อหนังสือ : Amour กรุ่นหัวใจ…กลิ่นอายรัก
ผู้แต่ง : Zuo Jia – จั้วเจีย
สำนักพิมพ์ : ฟิสิกส์เซ็นเตอร์
ISBN : 978-974-434-323-9
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (พฤษภาคม 2553)
จำนวนหน้า : 276 หน้า

หลังปก :
“ผมใช้เวลาเป็นชั่วโมง กว่าจะตกปลาตัวนั้นได้ แต่คุณกลับปล่อยมันไป ดังนั้นคุณต้องชดใช้” เซี่ยวเทียนบอกเสียงเข้ม “วันนี้คุณต้องตกปลามาใช้คืนผม แล้วก็ต้องตัวใหญ่กว่าไอ้ตัวที่คุณปล่อยไปเมื่อกี้ด้วย”
“ฉันไม่ทำหรอก” เธอบอกเสียงแข็ง “คุณจะบังคับให้ฉันทำแบบนี้ไม่ได้ มันบาป ฉันไม่มีทางทำร้ายสิ่งมีชีวิตเด็ดขาด”
“จะตกหรือไม่ตก” น้ำเสียงแหบต่ำถามขึ้นอีกครั้ง
“ไม่” อี๋หลินสั่นศีรษะ
“จะลองดีกับผมใช่มั๊ย”
“ว้าย”
ตูม!
“เซี่ยวเทียน! คุณกล้าผลักฉันตกน้ำเหรอ! คุณมัน…”
“คุณอยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าแถวนี้มีฉลามหรือเปล่า นี่ไง มันจะได้เฉลยคำตอบที่คุณสงสัยเสียที” เซี่ยวเทียนพูดลากเสียงได้อย่างกวนอารมณ์ สายตาเจ้าเล่ห์มาพร้อมรอยยิ้มชั่วร้ายตอนที่กล่าวกับเธอ “ขอให้สนุกกับการว่ายน้ำนะ”
“นี่คุณคิดจะทำอะไรน่ะ! คิดจะทิ้งฉันไว้อย่างนี้เหรอ! คนป่าเถื่อน! คุณมันเลวร้ายที่สุด!”


บันทึกหลังอ่าน…

เรื่องนี้หญิงได้มีโอกาสได้อ่านเพราะเข้าร่วมกิจกรรม ออกเดท(หนังสือ) ของ kunaom สาวชาว bloggang ค่ะ
อ่านมาพักใหญ่ๆแล้ว แต่เพิ่งมีโอกาสได้มาเขียน (จริงๆคืออู้)

เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวมั่นที่มีเป้าหมายในชีวิตคือทำงานให้ได้ดี ได้เลื่อนตำแหน่ง และซื้อของที่อยากได้เป็นรางวัลให้กับตัวเอง ซึ่งตอนนี้เธอก็อยากได้รถมากหลังจากที่ถอยกระเป๋าแบรนด์หรูมาแล้วหนึ่งใบ ซึ่งตรงล็อคพอดีกับโปรเจ็คที่เธอกำลังทำอยู่ ถ้าเธอทำมันได้สำเร็จก็จะได้เลื่อนขั้น และเข้าใกล้ความฝันของเธอขึ้นอีกนิด
แต่การที่จะทำงานชิ้นนี้ได้สำเร็จนั้น เธอต้องพาดารานักร้องหนุ่มที่กำลังเป็นกระแสข่าวว่าเพิ่งเลิกลากับนักแสดงสาว เนื่องจากอาการติดเหล้าและความไม่มั่นคงทางอารมณ์ และห่างหายจากวงการบันเทิงมานานมาเป็นตัวเอกในงานโฆษณาของเธอให้ได้ ถึงจะต้องเดินทางไปยังเกาะที่แม้แต่สัญญาณโทรศัพท์ก็ยังเข้าไม่ถึง มีเรือโดยสารแค่สองวัน แถมสิ่งอำนวยความสะดวกก็ไม่มี แถมคนที่เธอจะไปคุยด้วยก็ใช่ว่าจะคุยในแบบที่คนปกติคุยด้วยกันได้ แต่เธอก็ทนเพื่อให้งานของเธอสำเร็จ

แล้วก็ตามพล็อตทั่วๆไปเนอะ
ไปตามผู้ให้กลับมาทำงาน ก็มีประโยคปลุกใจให้ผู้รู้สึกลึกซึ้งตรึงใจและประทับใจ แต่ก็ต้องปากจัดตามสไตล์คนฟอร์มเยอะ แล้วก็ลุ้นต่อว่านางเอกจะทำงานสำเร็จไหม ผู้ที่ติดต่อไปจะมาไหม จนผู้ยอมให้ความร่วมมือ แต่ก็มีการเข้าใจผิดทั้งเรื่องคนในอดีตของผู้ และคนในปัจจุบันของนางเอก แล้วก็ลงล็อคปรับความเข้าใจกันได้
จบปิ๊ง

บอกตรงๆเลยนะ คือนิยายเรื่องนี้ไม่ใช่ทางของหญิงเลย ไม่ซิ ต้องบอกว่าสไตล์การเขียนของเขาไม่ใช่ทางของหญิง
เพราะอ่านแล้วเข้าถึงความรู้สึกของตัวละครแต่ละตัวไม่ได้เลย คือหญิงเป็นสาวชอบเผือก แล้วเวลาอ่านนิยายก็ชอบที่จะรู้ทุกเรื่องในนั้น จะรู้ช้ารู้เร็วแต่ก็ชอบให้รู้แบบชัดเจน ดังนั้นจะแฮปปี้มากถ้าหญิงสามารถเข้าถึงตัวละครผ่านตัวหนังสือได้ รับรู้ได้ว่า ณ ตอนนั้นตัวละครรู้สึกอะไร ทำไมถึงทำแบบนั้น พออ่านแล้วจะทำให้เข้าใจและสามารถจินตนาการได้ว่าตัวละครกำลังทำอะไรและคิดอะไรอยู่
แต่เรื่องนี้ เหมือนมีกำแพงมาขวางไม่ให้หญิงเผือก #ขัดใจมาก
เหมือนเราแค่เดินผ่านและบังเอิญได้มีโอกาสหยุดฟังตัวละครคุยกัน ซึ่งก็ได้แค่ฟังแต่เราจับความรู้สึกนึกคิดหรือเหตุผลที่พวกเขากำลังเล่าและกำลังทำอยู่ไม่ได้ เพราะเขาไม่ให้เรารู้ เขาให้เรารู้แค่ในสิ่งที่เขาอยากให้รู้ จนจบเล่ม จบเรื่อง หญิงก็ยังไม่เข้าใจในบางจุดที่เขาพยายามจะสื่อ และไม่รู้สึกอินกับความรักและความรู้สึกของพระ/นางได้เลย

หญิงขัดใจในบางฉากบางตอนด้วยนะ
อย่างฉากที่พระเอกจูบนางเอก คือจูบเพื่อให้นางเอกหยุดพูด จูบเสร็จก็ขู่แล้วก็เดินจากไป ตื่นเช้ามานางเอกเฉยมาก เฉยแบบไม่รู้สึกว่าตัวเองต้องโกรธเลย แถมยังคิดด้วยว่าตัวเองผิดที่พูดมากจนอีกฝ่ายหงุดหงิดเขาเลยต้องทำแบบนั้น
ฮืม???
ใช่เหรอ???
แบบนี้ก็ได้เหรอ?
แต่พอเพื่อนชายที่ควบตำแหน่งลูกชายเจ้าของบริษัทตีเนียนบอกว่าเธอคือว่าที่คู่หมั่น เธอกลับโกรธเป็นฝืนเป็นไฟ ต่อหน้าผู้ใหญ่ด้วยนะ ผู้ใหญ่กลุ่มนั้นก็คือผู้บริหารบริษัทด้วยนะ เสียจริตและความเป็นโปรเฟสชั่นแนลไปเลย ทั้งๆที่ตัวเองอยู่ในตำแหน่งหน้าที่การงานที่ค่อนข้างสูงด้วย
แหมะ ทีพระเอกจูบครั้งแรกไม่โกรธ…..
จะยกเหตุผลว่าเพราะคุณเพื่อนตีเนียนโดยไม่ถามความสมัครใจของเธอ เธอก็เลยโมโห งี้เหรอ? แต่ความผิดส่วนหนึ่งก็มาจากเธอนะ ไม่ปฏิเสธชัดเจน ดูออกว่าเขามาชอบ เขามา treat แต่ก็ไม่ปฏิเสธ มันก็เหมือนให้ท่าเข้าด้วยหรือเปล่า? จะมาหงุดหงิด งอแง เหวี่ยงวีนเพราะเขาตู่เอง มันไม่แฟร์ต่อเขานะ #อันนี้ไม่เข้าข้างเลย
แล้วช่วงหลังๆ ก็มีมาบอกว่า นางเอกเป็นแฟนคลับพระเอกมานานแล้ว ตรงนี้ก็ไม่รู้ว่าใส่มาเพื่อซัพพอร์ตเหตุผลที่ว่าทำไมนางเอกถึงยอมพระเอกมากขนาดนั้นหรือเปล่า?

แต่จุดที่คุณเพื่อนจะอาศัยช่วงเมามาเกาะแก อันนี้ไม่โอเค คุณเพื่อนผิดค่ะ!

ที่จะบอกคือ นิยายมีความลำเอียงต่อตัวละครแบบค่อนข้างเห็นได้ชัด อารมณ์ของตัวละครในแต่ละซีนก็ไม่สมูท รู้สึกเหมือนทุกตัวละครอารมณ์ขึ้นลงสลับไปมาได้ง่ายกันหมด ไม่มีอะไรมาสนับสนุนด้วยว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น ยิ่งตัวพระเอกด้วย คนนี้คืออารมณ์แปรปรวณมาก

มีจุดที่ไม่แน่ใจด้วย
ตรงที่นิยายบอกว่าพระเอกจะติดสัญญากับทางบริษัทน้ำหอมที่ตัวเองเป็นพรีเซ็นเตอร์หนึ่งปี แต่จากที่ลองนับทาร์มไลน์ไม่เรื่อง ยังไม่ครบหนึ่งปีดีเลย นางก็ยอมเซ็นสัญญากับอีกค่ายแล้ว… ตรงนี้หญิงไม่แน่ใจว่าหญิงนับเวลาพลาดหรือเปล่า แต่ก็ขี้เกียจกลับไปอ่านใหม่อีกรอบอะ T^T เลยมโนไปเองว่าเพราะนางรักนางเอกมากจนอาจจะยอมผิดสัญญาเก่า

จริงๆหญิงอาจจะเรื่องมากจุกจิกไปเองก็ได้นะ

เรื่องนี้ถ้าจากความคิดเห็นส่วนตัวก็เหมาะกับคนที่ชอบอ่านอะไรแบบไม่ต้องคิดเยอะค่ะ เบาๆ ง่ายๆ สบายๆ ค่ะ
แต่ไม่ใช่สไตล์ของหญิง…

P.S.
→ หญิงอ่านจบในวันเดียว….
→ เห็นว่าตอนนี้มีรีปริ้นต์เปลี่ยนปกแล้วด้วยนะ ปกใหม่น่ารักเชียว


More :
Goodreads


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s