ฮองเฮาผู้ไร้คุณธรรม : จิ๋วเสี่ยวชี

Standard



ชื่อหนังสือ : 皇后無德 – ฮองเฮาผู้ไร้คุณธรรม
ผู้แต่ง : 酒小七 – จิ๋วเสี่ยวชี
ผู้แปล : เสี่ยวอวิ๋น
สำนักพิมพ์ : บ้านอรุณ
ISBN :
#1 | 978-616-18-1610-0
#2 | 978-616-18-1625-4
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (ตุลาคม 2559)
จำนวนหน้า : 792 หน้า (390+402)

รายละเอียด :
นางเป็นหลานสาวของอัครมหาเสนาบดี “เย่เจินเจิน” ถูกบังคับให้เป็นฮองเฮาด้วยความไม่เต็มใจ ในคืนอภิเษกสมรส นางตั้งใจจะเตะฮ่องเต้หนุ่มที่มีอำนาจที่สุดในราชสำนักตกลงจากแท่นบรรทม ตอนเย็นนั้นเอง ฮ่องเต้จึงเสด็จไปพักตำหนิกของพระสนมคนโปรด ท่านไม่ได้อยู่ในสายตาของข้ามานานแล้ว! นี่คือเสียงภายในใจของพวกเขาที่ให้กัน ตั้งแต่นั้นมา ทำให้จักรพรรดิไม่มีความสุขก็เป็นหนึ่งในงานที่จักรพรรดินีทำทุกวันจนเป็นปกติ

หลังปก :
หากการเป็นฮองเฮาที่ดีคือการประพฤติตนตามคุณธรรมของภรรยา โอนอ่อนยอมทำตามสามี รู้จักปกครองวังหลังให้สงบเรียบร้อย เช่นนั้นแล้ว เย่เจิจเิจ คงสอบตกทุกข้อ เพราะพียงคืนแรกที่แต่งเข้าวัง นางก็ถีบฮ่องเต้ตกจากแท่นบรรทมเสียแล้ว
ฮ่องเต้หนุ่มอย่าง จี่อู๋จิ้ว ที่ไม่ชอบตระกูลเย่อยู่แล้ว จึงยิ่งชังน้ำหน้านางมากขึ้น สตรีบ้านใดล้วนปรารถนาจะเป็นฮองเฮากันทั้งนั้น แต่เย่เจินเจินกลับตรงข้าม การกระทำของนางล้วนคาดเดามิได้ ใฝ่รู้ในเรื่องที่สตรีไม่ควรยุ่งเกี่ยว
ทั้งยังหน้าหนาผิดกับสตรีทั่วไป ที่สำคัญคือขยันหาเรื่องปวดหัวมาให้จี่อู๋จิ้วอยู่เสมอ
ราวกับว่าภารกิจหลักที่นางแต่งเข้าวังนี้คือการทำให้ฮ่องเต้ไม่มีความสุขเลยสักวัน!


บันทึกหลังการอ่าน…

เรื่องนี้อ่านจบตอนช่วงสิ้นปี เรียกได้ว่าเข็นตัวเองอ่านให้จบเลย เป็นการปิดท้ายปีด้วยความหงุดหงิดจริงๆ
น้ำฝนค่อนข้างตั้งความหวังไว้สูงกับเรื่องนี้ เพราะเขาออกกับสำนักพิมพ์ที่ค่อนข้างมีชื่อ ถึงจะเพิ่งจะมาจับงานแปลจีน แต่เขามีงานแปลต่างประเทศออกมาเยอะมาก แล้วกระแสก็ค่อนข้างแรง ตีคู่มากับเล่ห์รักหักเหลี่ยมบัลลังก์ที่ออกมาในช่วงเวลาเดียวกัน และก็เหมือนกันจริงๆ คือฝนอ่านแล้วไม่ชอบ ติดจะหงุดหงิดพอๆกัน

เรื่องนี้เป็นเรื่องของการคลุมถุงชนของฮองเฮาและฮ่องเต้ ทั้งคู่ต่างไม่ยินยอมที่จะแต่งงานกัน แต่พออะไรหลายๆอย่างบังคับทำให้ต้องแต่งงานกัน แล้วก็เกิดเรื่องราวต่างๆมากมาย ทำให้ฮ่องเต้เปลี่ยนความรู้สึกจากที่รังเกียจเป็นพยายามเข้าหาจนถึงขั้นตกหลุมรัก พอรักแล้วก็ต้องพยายามทำให้ฮองเฮาหันมารักด้วย กว่าฮองเฮาจะรู้ตัวว่ารักฮ่องเต้ก็ทำเอาฮ่องเต้สะเทือนใจน้อยใจไปหลายรอบ
เรื่องราวคราวๆก็ประมาณนี้

ต่อไปเป็นความรู้สึกของน้ำฝนเนอะ
คือตอนอ่านช่วงร้อยหน้าแรก ก็รู้สึกดี เพราะเรื่องนี้มีน้ำมีเนื้อให้หยิบจับมากกว่าอีกเรื่องที่เขามีกระแสคู่กัน
แต่.. พออ่านไปเรื่อยๆ ก็หักลบตวามรู้สึกดีไปเรื่อยๆเช่นกัน
ทั้งการเลือกใช้คำที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องใช้คำแบบนี้ อย่างม้าพินาศ ตอนอ่านนี่สะดุดมาก หมายถึงอะไร? ต้องการใช้คำสวยหรือยังไง? ใช้คำนี้ถูกแล้วใช่ไหม? เพราะตอนไปหา google สิ่งที่ขึ้นมามีแต่พระ!
คำราชาศัพท์ก็เดี๋ยวมีเดี๋ยวไม่มี ใช้ถูกใช้ผิดปนๆกันไป รวมกับคำเรียนขานของตัวละครที่เดี๋ยวมีเดี๋ยวไม่มีเช่นกัน ไม่ใช่แค่บทนี้มีแต่บทนี้ไม่ใช้นะ แต่เป็นในประโยคเดียว ย่อหน้าเดียวกันยัใช้ไม่เหมือนกันเลย!!!! อย่างบทพูดหนึ่งของนางเอก ฝนก็ไม่เข้าใจว่าต้องการให้นางเอกเรียกขานแบบเป็นกันเองกับพระเอกหรือเปล่า แต่ถ้าต้องการแบบนั้นก็ควรเป็นแบบนั้นทั้งหมดไหม? ประโยคเดียวกันเดี๋ยวแทนตัวเองว่า ข้า เดี๋ยวแทนตัวเองว่า หม่อมฉัน ตกลงต้องการแบบไหน? ไปให้เหมือนๆกันหน่อยเถอะ อย่างแล้วหงุดหงิด รู้สึกเหมือนได้อ่านหนังสือที่ไม่ได้รับการใส่ใจยังไงก็ไม่รู้
แล้วที่หงุดหงิดจนอยากจะปิดหนังสืออ่าน แล้วถามนักแปล ถามคนพิสูจน์อักษร ถามคนรีไรท์ ถาม บ.ก. และอยากจะถามนักเขียนด้วยว่า ต้องการให้เรื่องนี้เป็นธีมนิยายโบราณนิยายพีเรียดใช่ไหม? แล้วคิดยังไงกับคำว่า “ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ” ที่มีอยู่ในเนื้อเรื่อง อยากรู้มากว่ามีตั้งแต่ต้นฉบับเลยใช่ไหม? แล้วยังมีอีกหลายๆคำนะที่เป็นแบบนี้ แต่ประโยคนี้ทำเอาหมดความอดทน #หญิงจะไม่ทน!

ที่หนักสุดคือฉากบรรยายบทรัก…ที่ค่อนข้างละเอียด จนต้องหันมองดูปกว่ามีคำเตือนบอกไหม แต่ก็ไม่มี
บอกตรงๆเลยว่า น้ำฝนค่อนข้างจะจริงจังเรื่องนี้พอสมควรกับสำนักพิมพ์ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง คือถ้ามีการบรรยายแบบให้รู้ว่ามีบทเลิฟซีนแต่บรรยายแบบรวมๆ ผ่านๆ พอให้จิ้นกันแบบใสใส อันนี้เฉยๆ จะไม่มีเตือนก็ได้ แต่เรื่องนี้คล้ายๆกับเล่ห์รักหักเหลี่ยมบัลลังก์ตรงที่บรรยายละเอียด ติดจะหนักกว่าเพราะมีการบรรยายฉากออรัลเซ็กซ์แบบละเอียด! ย้ำว่าละเอียดจริงๆ อีกทั้งเลือกใช้คำที่จะบอกว่าสวยก็ไม่ได้ คิดว่าคงอยากให้ออกมาตลกมากกว่า (ไม่ตลกค่ะ ไม่ขำด้วย) ถ้ามีบรรยายขนาดนี้ ควรมีคำเตือนบอกตรงปกไหม? จะปกหน้าหรือปกหลัง จะตัวเล็กหรือตัวใหญ่ก็ควรมีนะ แต่นี่ไม่มีเลย
ควรไหม ลองถามใจ(คนทำหนังสือ)ดู

เนื้อเรื่องก็เหมือนจะออกอ่าวออกทะเล แบ่งออกเป็นสามช่วงใหญ่ๆ
ช่วงตบตีกับสาวในวังหลัง
ช่วงออกรบนอกวัง
ช่วงแย่งชิงบัลลังก์

ทำไมถึงบอกว่าออกอ่าวออกทะเล เพราะหาจุดเชื่อมที่ทำให้นางเอกจำเป็นที่จะต้องออกไปรบไม่เจอ แต่ก็พอเข้าใจได้ว่าถ้านางเอกไม่ออกไปนอกวัง ก็จะไม่เจอกับเหตุการณ์อีกสองช่วง…
ไม่รู้ซิ อ่านไปก็ไม่อิน แถมตั้งคำถามตลอดด้วยว่า ที่นางเอกเป็นแบบนี้เพราะอะไร? จะบอกว่าที่บ้านเลี้ยงมาอย่างตามใจจนนิสัยเสียแบบนี้… ก็บอกได้นะ แต่บางอย่าง บางการกระทำไม่สามารถทำให้ฝนอ่านแล้วเข้าใจว่าเพราะการเลี้ยงดูทำให้นางเอกเป็นแบบนี้ เหมือนอยากให้นางเอกเป็นแบบนี้ก็มาแบบดื้อๆ นางเอกทำได้ทุกอย่าง วงยุทธ์ก็มี อ่านหนังสือก็ได้ ถอดปืนประกอบปืนก็เป็น ทั้งๆที่พ่อกับปู่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการรบโดยตรง จะมีก็แต่ญาติแล้วก็ลูกพี่ลูกน้องที่เล่นมาด้วยกัน บอกตรงๆว่า เบื้องหลังนางเอกกับสิ่งที่นางเอกทำได้และนางเอกเป็นแล้วนักเขียนถ่ายทอดออกมา ไม่ทำให้อิน

ที่ออกทะเลสุดคือช่วงตอนพิเศษ
มีการย้อนเวลา….
เดี๋ยวนะ จำเป็นไหม หรือแค่อยากเขียน อยากให้มีเหมือนท้องตลาด???

บางส่วน บางฉากก็ทำให้สับสน
บรรยายมาว่านางเอกกับลูกพี่ลูกน้องสนิทกัน ตอนอ่านช่วงแรกก็เข้าใจว่านางเอกมีใจ เห็นนางเรียกหา บรรยายบทก็ทำให้เข้าใจไปในทางนั้น แต่พี่ชายนั้นแค่เอ็นดู แล้วไม่อยากให้นางเอกมีปัญหาก็เลี่ยงนางเอกไปตลอด
ที่ไหนได้ จริงๆ นางเอกแค่งอแงแบบน้องสาว แต่พี่ชายต่างหากที่มีใจแล้วก็ยังหักใจไม่ได้
ต้องการสื่อแบบนี้ใช่ไหม? แต่ทำไมอ่านแล้วไม่ได้เข้าใจเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้

และอีกหลายๆอย่าง ที่อ่านไปก็รู้สึกเพลียใจไป
ฝนหมดพลังไปกับการอ่านเรื่องเล่ห์รักหักเหลี่ยมบัลลังก์ไปแล้วรอบหนึ่ง พอมาเจอเรื่องนี้เหมือนโดนดูดพลังไปอีกรอบ รู้สึกมือเสียจนไม่อยากอ่านอะไรต่อเลย…. ฝนต้องหานิยายเรื่องอื่นมาอ่านขั้น ตัดอารมณ์แล้วกลับมาอ่านต่อให้จบ

เอาง่ายๆนะ สำหรับคนที่สนใจอยากจะลองอ่าน
ตอนอ่านต้องไม่คิดอะไร เห็นคำผิดก็มองข้าม สำนวนแปลกก็ต้องมองข้าม หาทางปรับคำเองในหัว นางเอกพูดแปลกๆก็เออออไปตามนั้น แล้วก็อย่าคิดว่าเป็นนิยายวังหลังที่สาวๆได้รับการอบรมดีๆ เขาแย่งความโปรดปราณกัน เพราะจริงๆแล้ว ถ้าตัดคำว่าฮ่องเต้กับฮองเฮาออกเรื่องนี้เหมือนนิยายชาวบ้านธรรมดาที่มีตบตีแย่งสามี แล้วก็ชิงความเป็นใหญ่

อ๋อ…
แล้วก็ขอเตือนว่าอย่าได้ทึ้งหัวเหมือนน้ำฝนกับการ “เป่ายิ้งฉุบ!!!” กันของตัวละครด้วยนะ มองผ่านๆไป จะได้ไม่เสียอารมณ์เสีย

#ขอพื้นที่ร้อง
สวรรค์!!! นี่มันนิยายอัลไล!!!! นี่หญิงเสียเวลาเพื่อมาอารมณ์เสียกับนิยายใช่ไหมมมมมมม
ผิดหวังมาก ผิดหวังสุดๆ
ผิดหวังมากกับอะไรหลายๆอย่างในเรื่อง รู้สึกเหมือนคนทำหนังสือไม่ได้ใส่ใจที่จะทำยังไงก็ไม่รู้ นี่ก็ไม่รู้จะหงุดหงิดฝ่ายไหน นักเขียน นักแปล ทีมทำหนังสือของสำนักพิมพ์ หรือหงุดหงิดตัวเองดี ส่วนตัวแล้วอยากจะสนับสนุนนิยายแปลจีนจากสำนักพิมพ์ที่อยากทำตลาดนักอ่านแปลจีนแล้วซื้อต้นฉบับมาแปลนะ แล้วก็อยากจะสนับสนุนนักแปลนามปากกาใหม่ๆ ด้วย อยากจะอุดหนุนเป็นกำลังใจให้ทำหนังสือออกมาให้อ่านเยอะๆ แต่ถ้าเจอแบบนี้บ่อยๆก็ไม่อยากอุดหนุนแล้ว เหนื่อยแล้วก็เสียความรู้สึกด้วย
ต่างคนต่างมีความชอบไม่เหมือนกัน อันนี้เข้าใจ ถ้าพล็อตไม่โดน นิยายไม่ใช่แนว จะมาบ่นสำนักพิมพ์ก็ไม่ได้ อันนี้ต้องบ่นตัวเอง น้ำฝนคิดได้ แล้วก็มีเหตุมีผลพอ
แต่เรื่องคำผิด เรื่องสำนวนที่ใช้ในเรื่อง เรื่องคำเตือนที่ควรจะมีเมื่อมีฉากบรรยายฉากรักแบบละเอียด ถ้าเจอแค่คำสองคำ ก็เข้าใจว่าทุกงานก็มีพลาดกันได้ ก็จะปล่อยผ่าน ถ้าเจอเยอะจนน้ำฝนที่ไม่เก่งคำไทยยังรู้สึกได้ มันทำให้รู้สึกว่า เขาไม่ได้ใส่ใจทำหนังสือให้อ่านจริงๆ #ความเห็นส่วนตัวนะ น้ำฝนเชื่อและชอบที่จะมองการทำงานผ่านผลงานเสมอ ถ้าใส่ใจยังไงงานก็ต้องออกมาดี…..
อยากรู้มากว่าหนังสือเล่มนี้ผ่านการทำงานอย่างใส่ใจไหม?

PS.
→ ชอบหน้าปก โอเคกับการที่ได้หน้าปกต้นฉบับ หน้าปกคือดีงาม
→ ปี 2017 นี้ หวังว่าจะไม่มือเสียติดๆกันขนาดนี้อีก… (TvT) ถูกทำร้ายติดๆกันแบบนี้หญิงท้อ


More :
Goodreads : #1 | #2
ทดลองอ่าน : Dek-D


Advertisements

6 thoughts on “ฮองเฮาผู้ไร้คุณธรรม : จิ๋วเสี่ยวชี

  1. คิดจะซื้ออยู่เลย จำได้ว่าตอนอ่านในเด็กดีสนุกมาก ทำไมเป็นงี้ไปได้

    Like

    • แล้วแต่มุมมองคนค่ะ เรื่องนี้คนที่บอกว่าสนุกก็เยอะอยู่นะคะ แต่บังเอิญว่าไม่ถูกจริตฝนเท่านั่นเอง

      Like

  2. minchinwon

    เห็นด้วยกับคุณฝนค่ะ เราเห็นในงานหนังสือตั้งโชว์หลายร้าน เลยหามาอ่าน พอเล่มสองเท่านั้นแหละยิ่งอ่านยิ่งหัวเสีย ก่อนหน้านั้นอ่านเรื่อง คดีร้าย สุภาพบุรุษอันตรายทำไว้ดีพอควร พอมาฮองเฮาแล้วเปิดผ่านๆ ทั้งนักเขียนและคนแปลดูไม่ใส่ใจ สำนวนไม่คงเส้นคงวา จากเล่ม1 และเล่ม 2 เหมือนคนละคน หงุดหงิดจนต้องมาหารีวิว ว่ามีคนคิดเหมือนกันมั้ย

    Like

    • ฝนยังไม่ได้อ่านคดีร้าย สุภาพบุรุษอันตรายเลยค่ะ มีนอนสวยอยู่ที่ตู้แล้ว พออ่านเรื่องนี้เลยชั่งใจหนักมาก ไม่กล้าอ่านเลย…

      นี่ฝนลองซื้อชายาผู้มีคุณธรรมมมาด้วยนะ แต่จากที่อ่านรีวิวของเพื่อนหลายๆคน เขาก็ว่าผลงานก็ออกมาเหมือนเดิม T^T เสียใจแรงมาก นึกว่าเขาจะปรับปรุงให้ดีขึ้น

      Like

      • minchinwon

        อ่านเรื่องย่อของภรรยาผู้มีคุณธรรมแล้วนึกถึงว่าด้วยอาชีพนางสนม แล้วก็พบว่าคนแต่งคนเดียวกัน เราแปลกใจที่งานเขาแต่ละเล่มออกมาแตกต่างกันมาก จริงๆอาจอยู่ที่คนแปลด้วย แต่ว่าด้วยอาชีพนางสนมคนแปลเดียวกับในเด็กดีพอตีพิมก็ไม่สนุกเท่า กว่าเราจะอ่านจบก็หลับคาหนังสือไปรอบนึงค่ะ

        Like

      • นักเขียนจะคนเดิมแล้วนักแปลคนเดิม แต่มีความต่าง อาจจะมีหลายปัจจัยค่ะ ทั้งนักแปล ทีมทำหนังสือ คนพิสูจน์อักษร คนบรูฟ ทีม บ.ก. รวมถึงทีมงานหลายๆคนที่ทำหนังสือก็มีส่วน

        ว่าด้วยฯ ฝนชอบพล็อตเรื่อง ชอบความชิลๆ โนสนโนแคร์ของนางเอก ติดขัดเรื่องคำก็พอจะปล่ยอผ่านไปได้ เลยตั้งใจจะอ่านเรื่องต่อไปของเขาด้วย แต่พออ่านรีวิวจากหลายๆท่านเรื่องการใช้คำ ใช้สำนวน รวมถึงมีถ่ายรูปมาให้ดูด้วยว่าความพลาดของคนทำหนังสืออยู่ที่จุดไหน ฝนก็เบรคเลยค่ะ ยังทำใจอ่านไม่ได้ T^T

        Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s