Posted in หนังสือแปล จีน, ห้องสมุด: แปลจีน

ผลาญ (ภาคจบ) : เชียนซานฉาเค่อ



ชื่อหนังสือ : 盛世王妃 – ผลาญ
ผู้แต่ง : 千山茶客 – เชียนซานฉาเค่อ
ผู้แปล : ทีมห้องสมุด (เปรมสินี หยู, ธันย์ วชิรณรงค์, ธนู รุ่งโรจน์เรืองฉาย, วณิดา คารวะคุณ)
สำนักพิมพ์ : ห้องสมุด
ISBN :
#1 | 978-616-7856-41-4
#2 | 978-616-7856-40-7
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (เมษายน 2559)
จำนวนหน้า : 964 หน้า (485+479)

รายละเอียด :
ท่านพญามัจจุราช ขอโอกาสข้าอีกครั้งเถิด
ชาตินี้ข้าเกิดมาโง่เง่า เป็นไก่รองบ่อนของผู้อื่น
โดนเขาหลอกใช้ ถูกเขาสนตะพาย
ล่อลวงจนต้องสิ้นใจตายอย่างน่าอนาถ
หากได้มีโอกาสหายใจอีกครั้ง ข้าจะไม่ยอมให้ลมหายใจนี้
ต้องเสียเปล่าไปอีกแล้ว!
นี่คือคำขอสุดท้ายของสตรีที่ถูก ‘ความรัก’ หักหลัง
สตรีที่สิ้นใจตายไปพร้อมกับความแค้นและชิงชัง
สตรีที่งามที่สุดในแผ่นดิน แต่กลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นนางปีศาจล่มเมือง!
เจี่ยงหร่วน ถือกำเนิดใหม่…
นางถูกส่งย้อนกลับมาในร่างเดิมของตนเองในวัยสิบสี่ปี พร้อมกับ
ความสามารถในการจดจำเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้น รวมถึงบัญชีหนี้แค้น
จะมีใครอยู่ในนั้นบ้าง และนางจะเรียกเก็บหนี้จากแต่ละคนอย่างไร
ร่วมเดินทางย้อนอดีตไปพร้อมกันเลย!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
ผลาญ (ภาคแรก)


บันทึกหลังการอ่าน…

หลังจากทนความค้างมาจากภาคแรก (ที่ทำเอาอ่านหนังสือเล่มไหนก็ไม่มีสมาธิ) น้ำฝนก็ได้อ่านภาคจบแล้วววววววววว
ดีใจประหนึ่งถูกล็อตโต้! (เวอร์มาก)

จะไม่เล่าย้อนหลังนะ ใครอยากอ่านบันทึกย้อนหลัง เชิญจิ้มตรงนี้

มาต่อกันกับภาคต่อ เรื่องภาคที่แล้วจบที่กำลังจะแต่งงาน แล้วน้องสาวแสนดี(?)กำลังจะถูกส่งไปบวช!

ขอเล่าพาร์ทส่งบวชก่อนนะ
เหตุที่ทำให้นางต้องไปบวชก็เพราะพ่อที่แสนดี(?) #งานประชดต้องมา อยากจะให้ลูกสาวที่รักล้างมลทิน หวังว่ากลับมาจะได้เป็นชายาของอค์ชายได้
คนอ่านอย่างฝนก็หวังไง หวังว่าพอนางไปบวชความเยอะของซู่ซู่(น้องสาวนางเอก)ที่ทำเอาฝนเอื้อมมากอะไรมากจะลดลงไรงี้ นางอาจจะดีขึ้น สำนึกขึ้น ที่ไหนได้ นางไม่จำ!!
การเดินทางไปบวช (แบบโดนพ่อบังคับ) ครั้งนี้ ทำให้น้ำฝนถึงกับอึ้งมากกกกกกก
เธอเอ๊ยยยยยยย ภาคแรกนางเล่นคุณไสยให้ตัวเองสวยใช่ป่ะ?
ภาคนี้นางมาเหนือกว่านั้นมาก! (จุดนี้เดาว่านางอาจจะเล่นทางไสยศาสตร์ต่อ เพราะปูพื้นมาแล้วไง กลับไม่มี แอบเสียดายจัง) ไม่ใช่ว่าเล่นทางสายนั้นต่อนะ แต่นางทำทุกอย่างเพื่อให้ได้หนีจากการไปบวช ความไม่ยอม นางมองไม่เห็ยความหวังดีของพ่อ ความอิจฉานางเอก ความแค้นต่อนางเอกยังอยู่ จุดนี้แหละที่ทำให้นางพลาดท่าเสียที จนต้องเสียใจ! นางเอกใช้ข้อเสียตรงนี้มาเล่นงานน้องสาวคนนี้(อีกครั้ง)
เล่าเยอะไม่ได้ แต่บอกได้คำเดียวว่า โหดมากกกกกกกก ไม่คิดว่าจะต้องไปอ่านอะไรที่โหดแบบนี้ในนิยายรัก!
จากความโกรธ ความเกลียด ความหมั่นไส้ที่มีต่อตัวซูซู พออ่านสิ่งที่นางได้พบได้เจอนั้น ความสงสารมาเลยค่ะ
แต่ความสงสารมาไม่นานเท่าไร พ่อพี่ชายรองมาพบมาช่วย(?) น้ำฝนก็ได้แต่มองบนกับความคิดซูซูอีกรอบ คนอะไร๊ โดนไปขนาดนั้นยังไม่หลาบจำ! ยังปลงไม่ได้อีก! พอมองบนจบก็มามองนางด้วยความเฉยชาต่อ จุดจบของนางเป็นอะไรที่สมควรแล้ว ไม่ใช่สมควรต่อความผิดที่นางก่อนนะ แต่สมควรต่อสิ่งที่นางเจอมากกว่า ให้นางจบไปแบบนั้นดีแล้วล่ะ ดีกว่ากลับไปเจออะไรโหดๆแบบนั้นอีก สงสารเบาๆ (น้ำฝนโหมดนางงาม)

ไม่สะใจเลยนะ เรียกว่าอยากให้จบแบบนั้นเพราะสงสารมากกว่า….

ส่วนคุณพี่ชายรองนั้น… เลวมาก (ขอใช้คำนี้) เลวได้พ่อมาเต็มๆเลยละ พ่อเป็นไง ลูกชายเป็นงั้นเลย คนที่อ่านมาแล้วคงนึกตามไม่ยาก
คนพ่อเห็นแก่ตัว ลูกชายก็พอกัน ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองก้าวหน้า และยอมทำทุกอย่างเพื่อกำจัดสิ่งที่จะมาถ่วงความเจริญของตัวเอง
…ใช่ค่ะ นางทำทุกอย่างจริงๆ กับแม่กับน้อง นางก็ไม่สน เลวววววววววววววววว
เลวขนาดนี้ จุดจบจะแบบไหน?
จบแบบที่คนอ่านอย่างฝนขัดใจค่ะ! ทำไม ทีกับซูซูจบตั้งขนาดนั้น แต่กับพี่ชายแสนเลวคนนี้ถึงจบแบบนี้! มันไม่สาสมกับที่ทำเลยนะ #ขัดใจ ตรงนี้ขัดใจมากกกกกกกกกกกกก
ขอเล่าเลย คือ หลังจากที่นางกำจัดจุดอ่อนของนางไป นางก็กลับมาทำงานเพื่อหวังหาความก้าวหน้า(แบบผิดๆ)ต่อไป จนเข้าทางนางเอกพอดี ความฉลาดในการวางแผนของนางเอกยังอยู่ นางวางหมากโดยอาศัยด้านมืดของคน โดยที่ไม่ต้องใช้ความยากความพยายามอะไรก็สามารถจัดการได้ ไม่ใช่แค่คนๆเดียวนะ รอบนี้จัดการได้ทั้งตระกูล!!
คนตระกูลฝั่งแม่ของซูซู จบแบบนั้นก็โอเคอยู่ แต่กับพี่ชายรองเนี่ย ฝนไม่โอเคจริงจัง นางเลวขนาดนั้น ทำไมจบสบายไป #ฮึดอัดขัดใจ

กลับมาๆ
ขอพักยกมาเล่าความหวานของพระ/นางกันบ้าง
พวกนางได้แต่งงานกันแล้วนะยูววววว แน่นอน ความใจป๋าของอาเสา(พระเอก)ก็ยังคงมีแบบเสมอต้นเสมอปลาย แต่งงานใช่ไหม ได้เลยย จัดไป ชุดเจ้าสาวต้องแพงที่สุด! เกี้ยวเจ้าสาวต้องดีที่สุด! คนแบกเกี้ยวก็ต้องดีที่สุด! มีความเป ความป๋า ความรวย จนน่าหมั่นไส้!! พ่อคุ๊ณณณณณณณ มีเงินเท่าไรกันย่ะ! #ริษยาแรง
จากที่ลุ้นมาตั้งแต่ภาคแรก เราก็ว่าจะแต่งกันแบบสวยๆ สบายๆ ไรงี้ ทีไหนได้ มีมารมาขัดด้วย! กว่าจะแต่งได้ก็มีนู้นนี่นั้นมาขัดขวาง (มารอะไร มารคือใคร เชิญอ่านในเล่มค่ะ)
ยังไม่พอ พอแต่งงานกัน ความสุภาพบุรุษของพี่เสาก็มา! ใครกันที่บอกว่าคืนแรกนั้นสำคัญ ไม่จริงงงงงงงง โอ๊ยยยยย หญิงนี่ก้ลุ้นให้ได้กันตั้งแต่ภาคแรก คืนแต่งงานคืนแรกกลับนิ่ง เงียบ นอนจับมือกันใสใส ดอกกันเฉยๆ #กระทืบเท้าขัดใจอยู่หน้าห้องหอ ความตามใจนางเอกนี้ไม่มีใครเกินจริงๆ #ทึ่งผมหงุดหงิดใจ
อย่าคิดว่าฝนใส่ความนะเธอออ ใสจริงๆ แต่งงานกันก็เหมือนจีบกันเลย กว่าจะเข้าพระเข้านางได้ ก็ลุ้นกันตัวโก่งจนจะไปสมัครแข่งยิมนาสติกแล้ว!
พอเข้าพระเข้านางเรียบร้อยโรงเรียนพี่เสา ก็ใช่ว่าจะจบเรื่อง มีเรื่องของน้องสาวที่แสนจะน่ารักอีกคน (เจียงตาน) มาจุดฉนวนความดราม่า…

เจียงตานนี่ทำให้ฝนประหลาดใจมาก ไม่คิดว่านางจะมาทางสายนั้น
ถ้ามองดีๆ นิสัยนางเปลี่ยนไปนะ พอนางเข้าวังแล้วนางเปลี่ยนไปจริงๆ ไม่คิดว่านางจะเป็นถึงขนาดนั้น (แต่ก็มีเอะใจตรงนี้ นางคลายๆกับตัวละครบางตัวอยู่เหมือนกัน)
คนนี้ก็มีเล่นใหญ่รัชดาลัยมาก ให้คิดว่าคำที่เงียบๆเหมือนหมีจำศีล พอหลุดออกมาจากถ้ำก็เหมือนหมีหิว จะกิน จะเอา จะต้องการทุกอย่างที่ตัวเองไม่เคยได้ จนทำผิด และตกม้าตายในตอนจบเรื่อง…
#หันมองซูซู จุดจบซูซูคือ ทรมานแล้วก็เห็นความหวังแล้วก็สิ้นหวัง จุดจบเจียงตานคือไม่มีแสงแห่งความหวังเลย นางตายไปอย่างสิ้นหวังและเจ็บปวด แน่นอน นางเอกยังคงใช้ความตายของน้องสาวแสนน่ารักคนนี้มาชำระแค้นพ่อของตัวเองต่อ…

เหมือนจะลืมเล่าฝั่งพ่อนางเอกใช่ไหม?
อ่านในเล่มเถอะ ขอเก็บไว้ให้ลุ้นบ้าง ถถถถ

และแน่นอน นอกจากเรื่องคู่พระ/นาง (มองข้ามเจียงตานไป) ฝนก็ลุ้นคู่สาวๆคนรับใช้ด้วย มีความน่ารักกุ๊กกิ๊กปนความหงุดหงิดในคู่ของโล่วจูกับจิ่นเอ้อ
ความน่ารักก็มีไง คู่นี้เขาหยอกกันน่ารักดี แต่ความหงุดหงิดจนเกือบจะโกรธก็มาด้วย
อ่านแล้วโกรธจิ่นเอ้อมาก สงสารโล่วจูด้วย ปมตรงนี้เล่นได้แรง(ในแง่ของความรู้สึกและความสัมพันธ์)มาก เป็นการปูเพื่อไปจบเข้ากับหนึ่งในปมหลัก แต่เล่นใหญ่จนฝนเกือบจะเกลียดจิ่นเอ้อ
ถ้าพ่อจะทำงานดีขนาดนั้น อย่าว่าแต่ความเห็นใจเลยค่ะ ความสงสารหญิงก็ไม่ให้!!
ตอนที่คู่นี้จบกัน (หมายถึงตอนจบเรื่องนะ) ก็ขัดใจอีกรอบ ทำไมง่ายจัง! คืนดี หายโกรธกันง่ายไปไหม???
โล่วจู ถ้าเป็นเจ้ เจ้ไม่ยอมนะ บอกเลย เอาให้สำนึก เอาให้จำ เอาให้น้ำตาไหล
คือทำงาน หญิงก็เข้าใจไง แต่ต้องขนาดนี้เลยเหรอ? #สะบัดหน้าหนี

ส่วนคนรับใช้กับคนของพระเอกอีกคู่….
ไม่มีอะไรให้เม้าท์เลย พวกนางแทบจะไม่มีบทคู่ให้อ่าน (ถ้าเทียบกับโล่วจู) แอบเสียดายนะ ฝนแอบกรี๊ดนางอยู่ เสียใจจัง…

แต่เพราะมีเรื่องตรงนี้ ทำให้เห็นว่านางเอกกับพระเอกเกิดมาเพื่อกันและกันจริงๆ นางเอกรู้ทันพระเอก พระเอกเข้าใจนางเอก มองตาก็รู้ใจ ต่างฝ่ายต่างมีแผนในใจแต่แค่มองตาก้รู้แล้วว่าอะไรคืออะไร
ถามค่ะ ผู้ชายแบบนี้หาได้ที่ไหนบ้างคะ????

เหลือใครนะ? องค์ชายแปดใช่ไหม? คนที่นางเอกตั้งไว้เป็นหนึ่งในเป้าหมายในการล้างแค้น
บุรุษคนนี้….. ฝนสงสารนะ ทั้งสงสารและสมน้ำหน้าด้วย
ถึงสุดท้ายแล้ว นางจะรู้ว่าแท้จริงๆแล้ว ความรู้สึกผูกพันธ์ลึกๆนั้นคืออะไร และรู้ตัวแล้วว่าเขารักนางเอก แต่ด้วยเรื่องที่เขาทำนั้นไม่ใช่สิ่งที่คนอ่านอย่างน้ำฝนจะอภัยให้ได้ ก็สมควรแล้วที่จะพบจุดจบแบบนั้น
อย่างน้อยก็ดีนะ ดีตรงที่นางยังทำความดีก่อนตายได้!

หมดช่วงความอวย…. (ตรงด้านบน)
ยังมีตัวร้ายออกมาให้พบเจออีกนะยูววว
เบื้องหลังของพระเอกที่อ่านแล้วต้องร้องหู้วววว ใครจะไปคิดว่าเบื้องหลังนางจะยิ่งใหญ่ขนาดนั้น! เดาไม่ได้จากการอ่านภาคแรกนะจ๊ะ แล้วเรื่องก็พัวพันกันมากมายอีกหลายคนและหลายปม
ความน่ารักและเบื้องหลังของพ่อบ้านหลิน (กรี๊ดดดดดดด ชูป้ายไฟเลย) คนนี้ยิ่งใหญ่อลังการณ์งานสร้างมาก บอกเลย!
มีเพ่ยเอ๋อ ที่น้ำนิ่งไหลลึก
แน่นอน สำคัญที่อดีดเพื่อนรักนางเอก ที่กลายเป็นเพื่อนร้ายยยย
แล้วก็ช่วงคลอดลูกของนางเอก #สำคัญมาก ต้องอ่านให้ได้นะยูวววว
อยากรู้ เชิญอ่านในเล่มค่ะ!!!

ต่อจากตรงนี้ ขอบ่นบ้างนะ
จริงๆ ยังมีอีกหลายจุดที่ยังไม่ได้เม้าท์ แต่ด้วยความที่แอบผิดหวังเล็กๆหลังจากอ่านจบเล่ม ก็เลยเขียนแบบเบาๆไปตรงด้านบน (นั้นเบาแล้ว???)

ฝนรู้สึกจบเร็วไป ถึงจะเห็นว่ามีสองเล่มหนาๆ แต่ฝนก็ว่าเร็วไปจริงๆเพราะปมเขาเยอะมาก เยอะจริงๆ บางจุดก็จบเร็วไป บางจุดก็ไม่ได้ใส่มาให้ พอจบเล่มก้ยังมีคำถามต่อไปอีกหลายๆข้อ
– อย่างเรื่องความแค้นของบรรดาศิษย์พี่/น้องของพระเอกที่มีต่อองค์ชายแปด มีมาให้รู้เฉยๆว่ามีปมต่อกันนะ แค้นเพราะอะไร ทำไมแค้น แล้วก็บอกว่าอยากแก้แค้น แต่กล่าวถึงแค่นั้น ตอนจบเรื่องก็ไม่ได้กล่าวต่ออีก เลยไม่ค่อยอินกับความแค้นนี้เท่าไร…
– คู่ของคนข้างกายนางเอกก็จบเร็วมาก อย่างที่พิมพ์บอกไปแล้วด้านบนว่าขัดใจมาก คู่ของโล่วจูนะไม่เท่าไร แต่อีกคนนี่ เรียกว่าไม่มีโมเม้นต์อะไรหวานๆให้อ่านเลย… พระ/นางก็เช่นกัน หวานกันน้อย (ไม่นับเบดซีนนะ) แต่มีซีนดราม่าเยอะมาก
– อ่านแล้วรู้สึกว่า ตัวร้ายในเรื่องมักจบแบบเดียวกันหมด ไม่ซิ เรียกว่าคล้ายๆ กันมากกว่า คือมักจะพลาดในเรื่องเดียวกัน แล้วก็จบชะตากรรมแบบร้ายๆเหมือนกัน
– ภาษาเหมือนจะต่างจากภาคแรกด้วยไหม? อ่านแล้วรู้สึกต่างนิดหน่อย หรือเป็นเพราะอ่านภาคแรกจบแล้วไปอ่านเรื่องอื่นแล้วกลับมาอ่านภาคสองเลยรู้สึกแปลกก็ได้ (อาจจะรู้สึกไปเองคนเดียวนะข้อนี้)
– องค์ชายแปดจบเร็วไป เร็วไปจริงๆ (สปอยเด้อ) พอรบไม่ชนะ นางก็หนี แล้วนางก็กลับมาแล้วก็ตาย เนื้อเรื่องมีแค่เล่าว่า นางฝันเห็นชาติก่อนของนางเอก แค่นั้น จบแบบมีไม่กี่หน้า ไม่กี่บรรทัดเอง ผิดหวังตรงนี้ ไม่คิดว่าจะล่ายแบบนี้ คือถ้ามีเรื่องหรืออธิบายในส่วนที่องค์ชายแปดหนีไปว่าเจออะไร ไปหาใคร หนีไปไหน ลำบากยังไง ฝันช่วงไหน ฝันเห็นอะไร แล้วสำนึกยังไง ทำไมถึงกลับมา แล้วรู้ตัวเมื่อไรว่ารักนางเอก จะดีกว่านี้ มาแบบตรงๆแบบนี้เลยเฉยมาก เสียดายนางมาก นางเป็นปมหลักของเรื่องนะ! ไม่ควรแค่นี้ป่ะ??
– ภาคสอง มีปมความสัมพันธ์ฝั่งพระเอกมาด้วย เหมือนจะชูเรื่องฝั่งนี้ แต่ก็มาแบบน้อยมาก ไม่ใช่ว่าปมน้อยนะ แต่เขียนออกมาแบบจบง่าย ทั้งๆที่มองแล้วก็น่าจะเยอะกว่านี้ได้ เสียดายจัง
– แล้วก็จุดสำคัญของเรื่อง คือคนที่ทำให้นางเอกย้อนเวลากลับมาได้ ฝนรอจุดนี้มาก คิดว่าเป็นจุดสำคัญ รอลุ้นอ่านว่า ถ้านางเอกทำตามเงื่อนไขแล้วจะเป็นไงต่อ จะถูกเรียกกลับ หรือจะเลยตามเลย ถ้าเลยตามเลย(ยอมให้ดำเนินชีวิตต่อ) ทำไมพญายม(หรือเปล่า?)ยอมให้อยู่ แต่พออ่านแล้ว มันไม่คือ มันดูง่ายๆ สั้นๆ งงๆ แปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ #หญิงคิดว่ามันไม่ใช่! จุดนี้สำคัญมากเลยนะ แต่มาแค่สองสามหน้า แค่นั้น???
และ…
– ภาคพิเศษน้อยไปไหม!!! ฮืออออ ไม่ได้หวังอยากจะอ่านคู่ฝั่งพ่อกับแม่ของอาเสาเลยนะ แต่พอมี ก็มาแบบนิดเดียว นิดเดียวจริงๆ ถึงจะน่ารักก็เถอะ แต่น้อยไป ยังไม่อิ่มเลย!

อย่างที่บอกเนอะ แอบผิดหวังจริงๆ ฝนตั้งความหวังไว้สูงไง ภาคแรกสนุกจริงๆนะ พอภาคสองมันไม่สนุกเหมือนอ่านภาคแรก ไม่ใช่เพราะพระ/นางคลิกกันแล้วด้วยนะ แต่เป็นเพราะรู้สึกว่ามันห้วน มันสั้น เหมือนถูกตัด…
ความเห็นส่วนตัวเน้ออออ

PS.
→ แผ่วปลาย คือคำจำกัดความของเรื่องนี้….
→ ความสวยของนางเอก ล่อลวงหนุ่มมาหลงรักเพิ่มได้อีกนะจ๊ะ เด็กหนุ่มด้วยนะยูวววว
→ ความพิเศษของลูกพระเอกกับนางเอกอยู่ที่ตอนพิเศษสอง น่ารักและแสบทั้งคู่ อย่างน้อยก็พอลูบๆความผิดหวังออกไปได้บ้าง
→ หวังว่าเรื่องที่แจ่มเอามาทำจะดีจะงามจะพาลุ้นและไม่แผ่วปลายนะ…


More :
Goodreads : #4 | #5
ทดลองอ่าน : ห้องสมุด


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s