Posted in สุรีย์พร, หนังสือแปล จีน

สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่ : ถังชีกงจื่อ



ชื่อหนังสือ : 三生三世, 十里桃花 – สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่
ชื่อชุด : 三生三世 – สามชาติสามภพ
ผู้แต่ง : 唐七公子 – ถังชีกงจื่อ
ผู้แปล : หลินโหม่ว
สำนักพิมพ์ : สุรีย์พร
ISBN : 978-616-91564-0-6
พิมพ์ครั้งที่ : 2 (มกราคม 2556)
จำนวนหน้า : 546 หน้า (285+261) ไม่รวมหน้าเชิงอรรถ

คำโปรย :
สามร้อยปีก่อน นางกระโดดลงจากแท่นประหารเซียนอย่างเด็ดเดี่ยว ให้ตัวเขาที่อีกฟากของกระจกได้เห็นนางลาจากสู่ต่างภพด้วยสองตา นับแต่นั้นมา หญิงมนุษย์นาม “ซู่ซู่” ได้สูญสลาย กลายเป็นเพียงฝันร้ายตื่นหนึ่ง…

รายละเอียด :
ปวงเทพบรรพกาลต่างดับสูญ ปัจจุบันเหลือเพียงเผ่ามังกร เผ่าหงสา และเผ่าจิ้งจอกเก้าหางที่ยังคงเหลือทายาทรุ่นหลัง
มหาเทพป่ายจื่อจักรพรรดิแห่งเผ่าจิ้งจอกเก้าหางมีสี่โอรสหนึ่งธิดา ธิดาเพียงหนึ่งเดียวผู้นี้โฉมงามหยาดฟ้า กลับมีชะตาไร้คู่ อายุสูงวัยถึงแสนสี่หมื่นปี รวมแล้วมีดอกท้อผ่านเข้าสู่ชีวิตเพียงห้าดอก
ดอกแรกด้วยเป็นต่างเผ่ามิอาจสมรส
ดอกที่สองหลงคิดว่านางคือบุรุษ กลัวตนจะกลายเป็นผู้นิยมไม้ป่าเดียวกัน จึงเปลี่ยนใจไปรักหญิงอื่น
ดอกที่สามคือคู่หมั้นที่พ่อแม่หามาให้ กลับไปหลงรักสาวใช้ หนีตามกันไป
ดอกที่สี่แอบรักนางมาหลายหมื่นปีโดยมิกล้าบอกรักจนต้องพลาดโอกาส
ดอกที่ห้าคือคู่หมั้นใหม่ที่พ่อแม่หามาชดใช้ให้แก่นาง เขาจะได้เป็นเนื้อคู่ตัวจริงของนางเสียทีหรือไม่


หนังสือในชุดเดียวกัน :
三生三世,枕上书 – สามชาติสามภพ ลิขิตเหนือเขนย


บันทึกหลังการอ่าน…

มาแล้วกับหนังสือแปลจีนในตำนาน…
ทำไมตำนาน?
ตอนที่นางออกคือเมื่อปี 2556 น้ำฝนเพิ่งเข้าวงการอ่านหนังสือแปลจีนช่วงแรก (โดนพี่สาวล่อลวง แล้วก็โดนหลอกง่ายมาก)
ตอนนั้นพี่สาวที่ออฟฟิศกรี๊ดกร๊าดอยากอ่านมาก นางเคยไปอ่านสปอย(?)มาในเว็บไหนก็จำไม่ได้ จำได้ว่าสามๆป่าๆ แล้วก็ขอให้ช่วยตามหาให้หน่อย น้ำฝนก็น่ารัก ช่วยตามหาแบบงงๆ จนไปเจอ บอกว่ากำลังจะเสร็จ… ยังไม่เปิดจองรอบใหม่ (แน่นอน เจอดราม่าคนรอหนังสือนานด้วย) ก็เลยบอกพี่สาวว่า รอนะ เขาว่าจะเปิดรอบใหม่ ถ้ามาแล้วจะจองให้
พอทาง สนพ. บอกว่ามีหนังสือมาแบบให้เห็นเป็นเล่มๆแล้ว น้ำฝนก็จัดการจองให้พี่สาว แล้วก็ยื่นให้ (ไม่คิดว่าจะอ่านนะตอนนั้น) แล้วทีนี้พี่สาวอ่านจบก็กรี๊ดๆๆแล้วเอามาให้ยืม…
… ค่ะ นั้นคือจุดเริ่มต้น

ตอนอ่านช่วงแรก (ปี 2556) ยอมรับว่ายากมากกกกกกกก หนังสือบ้าอะไรทำไมอ่านยากอย่างนี้! อยากจะวิ่งไป ร้องไห้ไป แล้วไปซบอก แดน บราวน์ เลย หนังสือของพี่แดนอ่านง่ายกว่าเยอะ!! (แต่ก่อนเป็นสายหนังสือแปลอังกฤษ ไม่เชื่อละซิ ถถถ ไม่ได้แตะหนังสือแปลอิ้งมาร่วม 2 ปีแล้วละเธอออ) แต่พอผ่านช่วงการเรียนรู้ทางภาษา(?)ในหนังสือไป ก็เริ่มติด ติดด้วยพล็อต ติดด้วยความอารมณ์ขันเบาๆของนางเอก แล้วก็ความอยากรู้ว่าจะอะไรยังไง มีจุดในสงสัยให้ติดตามตลอด ที่สำคัญ ก้อนแป้งข้าวเหนียวน่ารักสุด!
… ค่ะ นั้นคือที่มาของการเสียทรัพย์

พออ่านจบ (เสียน้ำตาไปที่เรียบร้อย) คืนหนังสือพี่สาวไป พร้อมกับ… สั่งหนังสือให้ตัวเอง (กระซิก)
แพงสุด อะไรสุด ไม่เคยจ่ายเงินซื้อหนังสือ 2 เล่มด้วยราคาเท่านี้มาก่อน!! (ตอนนั้นนะ แต่ตอนนี้…. อย่าไปพูดถึงเลย เหอะๆ)

จบๆๆๆ
เข้าเรื่องเถอะ

คือฝนจะบอกว่า หนังสือเล่มนี้อ่านรอบที่ 4 ค่ะ!!
ทำไมอ่าน 4 รอบ??
รอบแรกคือยืมเขามา รอบสองอ่านของตัวเอง รอบที่สามอ่านเพราะภาคสองกำลังจะมาส่ง ส่วนรอบนี้อ่านเพราะไปเห็นก้อนแป้งข้าวเหนียวน้อยในภาคภาพยนตร์น่ารักน่าหยิกมากกกกกก อดคิดถึงและเฝ้ารอไม่ได้ เลยต้องหยิบมาอ่านอีกรอบไปพร้อมๆกับจัดการภาคสองที่ดองมานาน!

อ่านรอบที่ 4 ความรู้สึกต่างจาก 3 รอบแรกไปบ้าง เพราะว่ารู้ปมรู้อะไรๆหมดแล้ว แต่จุดที่พีค จุดเรียกน้ำตา จุดเรียกร้อยยิ้มก็ยังเหมือนเดิม (แน่นอน ไม่รู้สึกว่ายากเหมือนเดิมแล้ว น้ำฝนสตรองแล้ว!!!)

หลายๆคนที่เป็นคอหนังสือแปลจีนก็น่าจะรู้เรื่องกันแล้วละเนอะ
ฝนเล่าแบบเบาๆแล้วกัน

เป็นเรื่องของเทพจิ้งจอกเก้าหางสาว(ที่มักคิดว่าตัวเองแก่มาก) ที่ระหว่างไปร่วมงานเลี้ยงก็ไปเจอเด็กชายชุดเขียวตัวน้อย แล้วก็ถูกเด็กน้อยคนนั้นเรียกว่าแม่!
พิเศษกว่านั้น คือ เด็กคนนั้นเป็นว่าที่ลูกเลี้ยง เป็นลูกชายคนเดียวของคู่หมั่น เป็นหลานของผู้เป็นใหญ่ในเผ่าสวรรค์
ความบังเอิญนี้เป็นการรับรู้โดยไม่ได้ตั้งใจไม่ทันตั้งตัว แล้วด้วยเหตุบางอย่างทำให้ต้องหนีออกมา (นางเอกเข้าใจว่าตัวเองไปขัดคอพระเอกที่ถูกสาวเกี้ยวพาอยู่) พอกลับมาที่ถ้ำ เอ่ม… บ้านแล้วกัน บ้านของนางเอก ก็เจอว่าที่สามีและลูกเลี้ยงอยู่ในถ้ำจิ้งจอกของตัวเองประหนึ่งเป็นผู้อาศัย แล้วด้วยความที่เป็นคนง่ายๆ ไหนๆ อนาคตก็จะต้องแต่งงานด้วยกันอยู่แล้ว จะอยู่ด้วยกันก็ไม่แปลกอะไร ก็อยู่ด้วยกันเลย ไม่ไล่ ไม่เชิญออก ดีซะอีก มีคนทำอาหารอร่อยๆให้ ระหว่างนั้นก็พบเจอเรื่องราวต่างๆมากมาย ไม่ว่าจะเป็นรักครั้งเก่าของนางเอกที่ผัวพันไปถึงชีวิตของอาจารย์นางเอก กับหนีรักครั้งใหม่ที่ยุ่งเกี่ยวกับคนอีกหลายๆคนและถูกสร้างปมไว้ตั้งแต่หลายร้อยปีก่อน แล้วก็หนีรักของหลานสาวที่ตัวนางเอกต้องไปเกี่ยวข้องด้วยแบบไม่ได้ตั้งใจ (หลานสาวของนางเอกเป็นนางเอกในภาคต่อมา)

เนื้อเรื่องจะวนเวียนอยู่บนสวรรค์ แดนเซียน โลกมนุษย์ และแดนมาร

ฝนเล่าเยอะไม่ได้อะ เล่าไม่ถูก
มาเม้าท์ส่วนตัวดีกว่า เนอะ

คือที่ฝนติดเนี่ย คือติดด้วยความอยากรู้และเรื่องนี้เรียกน้ำตาฝนได้จริงๆ (แพ้นิยายเรียกน้ำตา)

เปิดฉากในบทนำมาก็เหมือนฉากจบ ที่นางเอกที่เป็นมนุษย์เล่าถึงความช้ำใจที่สูญเสียการมองเห็นและก็สูญเสียสามี(เทพ)ที่ตัวเองคิดว่าเป็นของเธอคนเดียว ถูกชาวสวรรค์กลั่นแกล้ง แต่ก็คิดว่าดีแล้วที่รักครั้งนี้ของเธอเป็นแค่รักข้างเดียว ดีที่พระเอกไม่ได้รักเธอ และหวังว่าพระเอกจะดูแลลูกของเธอดีๆ แล้วนางเอกก็กระโดดลงไปในจุดที่มีคนบอกว่าสามารถกลับไปที่โลกมนุษย์ได้ (ซึ่งแท้จริงแล้วไม่ใช่)
แต่พอกระโดดลงไปก็รู้ตัวว่า เธอไม่ใช่มนุษย์ เธอก็เป็นเทพธิดา เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นสิ่งที่สวรรค์กำหนดมา มันมากเกินกว่าที่เธอจะทนได้ เธอเลยเลือกที่จะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง กินยาลบความจำ ไม่ขอนึกถึงความรักครั้งนี้อีก… (จบบทนำ)

ครั้งแรกที่อ่านอ่านถึงตอนนี้ฝนก็เริ่มจะเคืองๆพระเอก… ทำไมใจร้ายเยี่ยงนี้ มันต้องมีเหตุ มันต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ

พอได้เข้ามาอ่านเนื้อเรื่อง ถึงตอนที่พระ/นางเจอกันอีกครั้ง แน่นอนที่ว่านางเอกจำไม่ได้ พระเอกรู้ว่านางเอกจำไม่ได้ แล้วก็บังเอิญมากที่นางเอกเป็นว่าที่คู่หมั่น ก็พยายามอย่างมากที่จะเสนอขายตัวเอง… ด้วยการคอยดูแลนางเอก ตามตื้อ ไม่ยอมปล่อย ไม่ว่านางจะอยากได้อะไร อยากทำอะไรก็ทำให้หมด (สละได้แม้กระทั้งแขนหนึ่งข้าง!) ยกเว้นเรื่องเดียวคือที่ไม่ยอมปล่อยนางเอกไป
บางครั้งก็หลุดพูดคำที่คนอ่านอย่างฝนสงสัยหนักไปอีกว่า “ทำไมมาพูดอย่างนี้เนี่ย! ทำอะไรไว้เนี่ยยยยยย” (นางพูดว่าอยากให้นางเอกจำได้ แต่ก็ไม่อยากให้จำได้) บางครั้งก็หลุดมองนางเอกด้วยสายตาที่อ่านยาก (สงสัยหนักไปอีก)
อ่านจนจบเล่มหนึ่ง ก็หายเคืองพระเอกแล้วมาสะดุดรัก และนับถือพระเอกในตอนพิเศษครึ่งแรกของพระเอก
“เดี๋ยวๆๆๆ มันต้องมี something wrong!”
แล้วก็จริงๆ เมื่ออ่านจนจบเล่มสองพร้อมกับการเสียน้ำตาให้กับความรักของพระเอก ฮือออออออ

คือต่างฝ่ายต่างรักกันแต่เข้าใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้รัก นางเอกคิดว่าดีแล้วที่พระเอกยังไม่ทันได้รักตนก่อนจะกระโดดลงไป ส่วนพระเอกก็คิดว่าดีแล้วที่นางเอกไม่ได้รักตนแต่ก็ปล่อยนางเอกไปไม่ได้ ขอเอาแต่ใจเห็นแก่ตัววางนางเอกในจุดที่เขามองเห็นได้ก็พอ (พิมพ์ไปนี่ก็จะร้องไห้ไป)
ทำไมต่างฝ่ายต่างคิดงั้น?
เพราะทั้งคู่ในตอนที่เจอหน้ากันครั้งแรก(?) คือเทพกับมนุษย์
พระเอกคิดว่าตัวเองล่อลวงนางเอกที่เป็นมนุษย์มาแต่งงานร่วมชีวิต แต่นางเอกคิดว่าพระเอกยอมแต่งงานด้วยเพราะแทนคุณ เมื่อคิดไปคนละทางก็เลยทำให้เกิดเรื่องมากมาย

จุดพีคเรียกน้ำตาฝนก็ตอนที่นางเอก(ที่ยังจำเรื่องราวครั้งเก่าก่อนไม่ได้)รู้ตัวแล้วว่ารักพระเอกกำลังวางแผนแต่งงานกัน กว่าจะรู้ตัวก็ทำร้ายจิตใจพระเอกไปแล้วสองสามรอบแล้วก็ต้องให้พี่สี่มาช่วยกระทุ้งความรู้สึก แต่ความทรงจำทั้งหมดกลับคืนมา สิ่งที่ลืมไม่ได้ก็คือลืมไม่ได้ ความทุกข์ก็คือความทุกข์ คำรักที่พระเอกบอกไว้นางเอกไม่เชื่อ นางเอกยอมไม่ได้กับการถูกทำร้ายในครั้งนั้น นางเอกไปตามหนี้ครั้งเก่าที่มีคนสร้างไว้ในช่วงที่ตัวเองเป็นมนุษย์ไว้คืนมา และจะไม่พบเจอพระเอกอีก….
ฉากนี้เลย ตอนแรกก็งอแงไปอ่านไป แล้วยิ่งไปอ่านตอนพิเศษของพระเอกครึ่งหลัง
พ่อคุณทูนหัววววว ถ้าจะรักมาก ยอมมากขนาดนี้ เอาใจหญิงไปเลยยย หญิงให้ หญิงไม่หวง ฮืออออออ
มันมีอะไรๆซ่อนอยู่จริงในเหตุการณ์ช่วงบทนำ และก็เป็นจุดที่พระเอกหมดความอดทน!!

เล่าเรื่องของพระ/นางไปแล้ว ไฮไลท์ของนิยายเรื่องนี้อยู่ที่ก้อนแป้งข้าวเหนียวน้อย ที่น่ารักมากอะไรมาก
ในเรื่องมีบทเชื่อมรักอยู่พอสมควร แน่นอนว่ามาพร้อมกับความฮาและความใสซื่อของนาง น่าร๊ากกกกกกกกกก
ฝนนี่เฝ้านับวันรอดูเลยนะ กรี๊ดดดดด เตรียมชูป้ายไฟเชียร์ ก้อนแป้ง!

ขอพื้นที่ในการมโน…
นิยายเรื่องนี้มีจุดที่ทำให้มโนต่อเยอะมาก ส่วนของรอเล่มต่อนั้นก็ด้วย แต่ที่ฝนมโนจริงจังคืออาจารย์นางเอก แท้จริงแล้วแอบคิดไม่ซื่อกับนางเอกด้วยไหม??? บางจุด บางตอน บางครั้งอาจารย์ท่านก็แอบมีหลุดมาให้มโนต่อ ฝนก็จิ้นไปตามนั้น … เอ๊ะ หรือว่าจะคิดจริง??
แต่พอไปอ่านจากแฟนนิยายชุดนี้เขาบอกว่าจะมีคู่ของเขามาด้วย เลยสงสัยมากอะไรมาก ยังไงเนี่ยยยย ได้แต่เฝ้ารอเล่มต่อไปของนาง ที่ไม่รู้ว่าจะมาเมื่อไร???? (คนแต่งยังแต่งไม่จบ….)

PS.
→ คนที่สร้างสีสันความฮาคืออาของพระเอกกับเพื่อนของก้อนแป้ง น่ารักดีคู่นี้ อยากรู้เลยว่าเมื่อไรจะลงเอยกัน!!
→ ถือว่าเป็นเรื่องที่ชอบมากๆ เรื่องหนึ่งเลยนะ อ่านยากอยู่แต่โอเค๊ คิดว่าอาจจะได้มีหยิบมาอ่านอีกแน่ๆ ตอนซีรีย์กับภาพยนตร์ฉาย…


More :
Goodreads : #1 | #2


Advertisements

5 thoughts on “สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่ : ถังชีกงจื่อ

    1. ต้องถามสำนักพิมพ์สุรีย์พรโดยตรงค่ะ แต่จากที่แว๊บไปดูที่ facebook fanpage ของสำนักพิมพ์มา ทางสำนักพิมพ์เปิดขายอยู่นะคะ ลองเข้าไปดูเนอะ ^^

      Like

  1. สอบถามได้ไหมคะว่าทำไมอาหลีถึงไม่ชอบชื่อจริงของตัวเอง รู้สึกจะชื่อเฮย์จื่อ มันหมายความว่าอะไรคะเห็นคนอื่นบอกเป็นชื่อที่ไป่เฉี่ยนตั้งให้. พอดีดูแต่ซีรี่ย์ไม่ได้อ่านหนังสือค่ะ

    Like

    1. เป็นเพราะความหมายของชื่อค่ะ ^^ หญิงจำไม่ได้ว่าความหมายคืออะไรเพราะหนังสือไม่ได้อยู่กับตัวตอนนี้~ เดี๋ยวถ้าเปิดหาแล้วจะกลับมาตอบอีกทีนะคะ

      Like

  2. ขอบคุณนะคะคุณหญิง ไว้จะคอยเข้ามารออ่านค่ะ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s