ผลาญ (ภาคแรก) : เชียนซานฉาเค่อ

Standard

ชื่อหนังสือ : 盛世王妃 – ผลาญ
ผู้แต่ง : 千山茶客 – เชียนซานฉาเค่อ
ผู้แปล : ทีมห้องสมุด (เปรมสินี หยู, ธันย์ วชิรณรงค์, ธนู รุ่งโรจน์เรืองฉาย, วณิดา คารวะคุณ)
สำนักพิมพ์ : ห้องสมุด
ISBN :
#1 | 978-616-7856-37-7
#2 | 978-616-7856-38-4
#3 | 978-616-7856-39-1
พิมพ์ครั้งที่ : 1 (มกราคม 2559)
จำนวนหน้า : 1,512 หน้า (509+510+493)

รายละเอียด :
ท่านพญามัจจุราช ขอโอกาสข้าอีกครั้งเถิด
ชาตินี้ข้าเกิดมาโง่เง่า เป็นไก่รองบ่อนของผู้อื่น
โดนเขาหลอกใช้ ถูกเขาสนตะพาย
ล่อลวงจนต้องสิ้นใจตายอย่างน่าอนาถ
หากได้มีโอกาสหายใจอีกครั้ง ข้าจะไม่ยอมให้ลมหายใจนี้
ต้องเสียเปล่าไปอีกแล้ว!
นี่คือคำขอสุดท้ายของสตรีที่ถูก ‘ความรัก’ หักหลัง
สตรีที่สิ้นใจตายไปพร้อมกับความแค้นและชิงชัง
สตรีที่งามที่สุดในแผ่นดิน แต่กลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นนางปีศาจล่มเมือง!
เจี่ยงหร่วน ถือกำเนิดใหม่…
นางถูกส่งย้อนกลับมาในร่างเดิมของตนเองในวัยสิบสี่ปี พร้อมกับ
ความสามารถในการจดจำเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้น รวมถึงบัญชีหนี้แค้น
จะมีใครอยู่ในนั้นบ้าง และนางจะเรียกเก็บหนี้จากแต่ละคนอย่างไร
ร่วมเดินทางย้อนอดีตไปพร้อมกันเลย!


หนังสือในชุดเดียวกัน :
ผลาญ (ภาคจบ)


บันทึกหลังการอ่าน…

หลังจากที่น้ำฝนอดทนอดกลั่นมานานหลายเดือน และแล้วน้ำฝนก็ได้อ่านพี่เสาเสียที!!
เป็นเรื่องที่รอคอยอย่างมาก เพราะด้วยเนื้อเรื่อง และคาเรกเตอร์ของนางเอกโดนใจสุด (ปลุกความเอสในตัวคุณ!)

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร?
เป็นเรื่องของสาวน้อยที่สวย ฉลาด โลกสวย แต่ดีเกินไป ดีจนอ่อนแอ อ่อนต่อโลก โดนคนรอบตัวทำร้ายทั้งทางตรงและทางอ้อม
คนรอบตัวคือใคร?
คนรอบตัวทั้งหมดค่ะ พ่อในสายเลือด แม่เลี้ยง น้องสาวต่างมารดา พี่ชายต่างมารดา ญาติๆที่เกี่ยวข้องต่อๆกันมา คนที่คิดว่ารักกัน ไม่มีใครดีต่อนางเอกเลย ไม่หาประโยชน์จากนางเอก ก็ใช้งานนางเอกประหนึ่งคนรับใช้ ไม่ก็เกลียดนางเอกแต่ต้องใช้นางเอกเป็นสะพานเพื่อผลประโยชน์ แล้วพอหมดค่าก็สละทิ้ง ไม่ใช่สละทิ้งธรรมดา แต่เป็นการที่ให้อยู่อย่างทรมาน พูดไม่ได้ ขยับไม่ได้ ไปไหนไม่ได้ มีชีวิตอยู่ไม่สู้ตายไปเสียดีกว่า
ทำร้ายกันแรงมากในช่วงบทนำ ฝนอ่านไปก็กำมือแน่นไปกับความโหดเหี้ยมของคนเหล่านั้น (อย่าให้ได้อธิบาย รู้สึกแค้นจนอยากจองล้างจองผลาญแทนนางเอกจริงๆ)
จุดเปลี่ยนของนางเอก คือ เมื่อตอนที่ถึงวาระสุดท้ายของนาง นางคับแค้นใจที่มีคนทำร้ายลูกบุญธรรมที่นางเอกรักให้ตายขนาดถูกย้ำยี พีคมาก แค้นมาก ความอดทนต่อความเลวร้ายหมดลงแล้ว แค้น แค้นทุกผู้ทุกคนที่ทำร้ายนางเอก ทุกคนที่เกี่ยวข้อง อยากแก้แค้น นางก็โทษสวรรค์ว่าไม่มีตา ทำไมคนดีๆอย่างนางถึงอยู่ไม่ได้ ทำไมพวกเลวๆถึงอยู่อย่างสุขสบาย นางอยากแก้แค้น นางจะไม่เป็นคนดีที่ถูกทำร้ายอีกแล้ว
ขณะที่กำลังจะตาย สวรรค์เข้าข้างนางเอก ให้นางเอกได้มีโอกาสทำอย่างที่คิดไว้ โดยย้อนเวลากลับไปแก้ไข(แก้แค้น) ให้นางเอกกลับไปช่วงตอนอายุ 14 ปี

เรื่องเกิดตรงนี้แหละ
เมื่อนางเอกลืมตามาด้วยวัย 14 นางก็กลับมาแก้แค้นจริงๆ ไม่ว่าใครที่เกี่ยวข้อง นางก็เอาคืนอย่างสาสม! เรียกว่าเก็บแต้ม สะสมพลังเพื่อตีบอสเลยล่ะค่ะ (ทำไมเปรียบกับเกม) เหมือนเกมจริงๆ ตื่นมาเจอด่านแรก เราต้องตีด่านนี้ให้หมดก่อน จัดการกับพรรคพวกของแม่เลี้ยง และคนใช้ที่เคยกลั่นแกล้งในอดีตและวางแผนหาทางกลับบ้าน!
ช่วงนี้แซ่บแบบเบาะๆ นางเอกจะมีตัวช่วยอยู่ในตาที่ 3 ที่สามารถมองเห็นเรื่องราวในชาติก่อนหน้าได้ เห็นเบื้องหลังว่าแท้จริงๆแล้วคนพวกนี้ทำอะไรกับนางไว้ นางเอกก็จัดการไปทีละคน วางแผนและเล่นไปกับนิสัยของคนๆนั้น เหมือนกับวางเหยื่อล่อไว้ แล้วให้คนพวกนั้นรับกรรมไปเอง ส่วนนางเอกก็เฝ้ามองอย่างผู้ที่เอยู่เหนือกว่า!
พอได้กลับบ้าน ก็ตามกับแต้มกับพวกแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดา ที่แต่ละคนมีนิสัยต่างกันไป แต่ความสตรอเบอร์รี่ของพวกนางนี่ น้ำฝนยกโล่ให้ค่ะ! ไม่มีใครยอมใครเลยจริงๆ คนหนึ่งก็แอ๊บใสแต่ในใจริษยา อีกคนก็ร้ายแบบตรงๆจนดูเหมือนจะโง่ ส่วนคนสุดท้ายนี่แอ๊บบอบบางขี้กลัวแต่โรคจิตเบาเบา
ช่วงนี้จะแซ่บขึ้นมาอีกระดับ พอมาอยู่บ้านเราก็ได้รู้ถึงความดำมืดในจิตใจคน และความลำบากของนางเอก(ในชาติก่อน)ที่ต้องมาเจอกับสรรพสิ่งมากมายในบ้านหลังน้อยๆ น่าสงสารมาก น่าสงสารจนอยากจะบ่น เธอจะดีไปไหนลูก โอ๊ย พวกที่เลวก็เล๊วเลว แต่ก็นะ เมื่อนางเอกกลับมา อย่าได้หวังว่าเนื้อเรื่องจะเป็นแบบเดิม!
อย่างตอนที่มีงานเลี้ยง ในชาติก่อนนางเอกจะต้องเสียชื่อเสียง (ซึ่งชื่อเสียงก็เสียไปตั้งแต่ถูกทิ้งในต่างเมืองแล้วล่ะ) จนไม่ใครสนใจจนพบเจอกับองค์ชายที่เป็นรักครั้งแรกของนางเอก มาชาตินี้ แน่นอน องค์ชายอย่าได้หวัง น้องสาวจอมเสแสร้งอย่าได้คิดแอ๊บใส นางเอกเธอมาเหนือกว่ามาก! จัดไปแบบไหน ไม่บอก!! (โดนตี) ไปหาอ่านเถอะเธออออ ความแซ่บรอคุณอยู่วววว
พอจบการแก้แค้นครั้งหนึ่ง อีกครั้งก็ตามมา แล้วทุกๆครั้งที่นางเอกใช้ตาที่สาม ก็จะได้รับรู้เหตุการณ์รอบตัวเรื่อยๆ แต่พอนางเอกเริ่มแก้เค้น ก็เหมือนกับเปลี่ยนแปลงอดีต จากเดิมทีเคยเป็นอย่างนั้น พอแก้แค้นเสร็จก็จะเปลี่ยนไป ไม่เป็นแบบเดิมอีก แต่สิ่งที่ยังคงอยู่คือความดำมืดในจิตใจของคนรอบตัวนางเอก ใครเคยอยากรังแกนางเอกยังไง ก็ยังคงเป็นแบบนั้น นางเอกก็ต้องวางแผนสู้รบตบตีในทางอ้อมกับบรรดาญาติของแม่เลี้ยง กับพ่อที่ไม่รัก แล้วก็น้องสาวจอมแอ๊บทั้ง 3 อ๋อ รวมพี่ชายต่างแม่ที่ไม่ได้เรื่องอีก 1 ยังต้องเล่นสงครามประสาทเบาๆกับย่าของตัวเองด้วย…
เรื่องในบ้านยังไม่จบ (คือเล่นไป 1 เรื่อง ก็เกิดเรื่องในตามแซ่บขึ้นอีกเรื่อยๆ) เรื่องนอกบ้านก็ตามมา การแก้แค้นของนางเอกมีเป้าหมายอยู่แค่ อยากให้คนในตระกูลของตัวเองล่มจมเหมือนที่เคยทำไว้กับแม่ของนางเอกในชาติก่อน ดังนั้น เล่นในบ้านก็ได้ค่เบาๆ (คือนี่เบาแล้ว?) นางเอกเธอเล่นใหญ่ค่ะ พาตัวเองเข้าวังด้วยสถานะที่ต่างจากชาติที่แล้ว เพื่อจัดการเรื่องที่ใหญ่กว่า!! เหมือนจัดฉากในตัวเองเป็นผู้หญิงที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง (ถึงแบบนั้นก็มักจะโดนเสมอ…)

จุดเปลี่ยนอยู่ตรงนี้
เพราะชาติที่แล้วนางเอกเป็นพระสนมของฮ่องเต้ แต่แอบมีใจให้องค์ชายที่เป็นรักแรก แต่ชาตินี้ สถานะเปลี่ยนไปทำให้ไม่สามารถใช้ตาที่สามได้แล้ว ทุกอย่าง ทุกเหตุการณ์ที่เกิดหลังจากนี้ นางเอกต้องใช้สติปัญญาและความฉลาดของนางล้วนๆ
แน่นอน ความแซ่บไม่น้อยลง สิ่งที่มีมากขึ้นคือรับรู้ได้ถึงความฉลาดของนางเอกจริงๆ วิธีการแก้ไขปัญหา และสติที่มาพร้อมกับการแก้แค้น (นับถือสุด)

เนี่ยแหละค่ะ เนื้อเรื่อง
นางเอกนางโฟกัสอยู่เรื่องเดียว คือล้มตระกูลฝั่งพ่อ รักษาตระกูลฝั่งแม่ ไม่รักคนเดิมแล้วไม่คิดจะรักใคร แต่ดั๊นนนน เจอลูกตื้อพระเอก (ที่ถ้าฝนเจอ ฝนก็ยอมนะ แพ้ทางจริงๆ) และรักษาไว้ซึ่งคนที่ดีต่อนางเอกจริงๆ

เล่ามาตั้งหลายบรรทัด พระเอกอยู่ไหน????
มาว่าด้วยเรื่องของพี่เสา #เขินแรง นางมีปริศนาในความสัมพันธ์บางอย่างกับองค์ไทเฮาอยู่ค่ะ ซึ่งฝนอ่านไป 3 เล่ม ฝนยังไม่เจอ!! แต่เดาๆไว้ว่าน่าจะเป็นแบบนั้นหรือเปล่าน๊าาาา (นี่คือจุดค้างของน้ำฝน ฮือออ อยากรู้จังเธออออ)
กลับมาที่พี่เสาใหม่ นางบังเอิญเจอหมวยน้อย (นางเอก) เข้าที่วัดร้างขณะที่กำลังปฏิบัติภาระกิจ แล้วรู้สึกสนใจ และหลังจากที่เจอกันอีกคลายๆครั้ง (จากการตามสโตกเกอร์นางเอก) จากความสนใจก็เป็นความถูกใจ พอถูกใจแล้วก็ดันรู้ว่าในอดีตเคยป๊ะกับ ไม่ใช่ป๊ะกันธรรมดา แต่เป็นการทำให้ไม่ลืมเลย แล้วพอไม่ลืม แล้วได้รู้อะไรหลายๆอย่างของนางเอกก็ทำให้รัก แล้วก็มาลงตัวที่เจา! (จะเอา) #ขำแรง นางก็รักของนางแหละ น่าจะหลงมาแต่เด็ก แต่ผิดคน (อะไรคือถูกคนผิดคน อยากรู้ช่ะ? อ่านโลดดดด เรามาค้างและฟินไปด้วยกัน!) พอผิดคนก็แค่รู้สึกเฉยๆ แต่แล้วพอถูกคนแล้ว ความหลง ความชอบ ความรักก็เรียกหา แล้วดันไปเจอนางเอกตอนที่ไม่รู้สึกตัวแล้วเกิดความผิดปรกติขึ้น ก็อยากปกป้อง อยากดูแล อยากเป็นที่พักพิงให้กับนาง (ฮึยยยย อิจแรง!) สุดท้ายก็คือจะเอา!! #หัวเราะ
พี่เสาแบบ คือแบบบบ นางสปอยอ่ะ ไม่ใช่ว่าฝนสปอยเนื้อเรื่องนะ แต่พี่เสาสปอยนางเอกมากกกกกกกก รู้สึกเหมือน สามีรังแกฉัน #เบาๆ (ล้อความมาจากพ่อแม่รังแกฉัน…) พี่เสานางไม่รู้หรอกว่านางเอกทำร้ายคนนู้นคนนี้ทำไม ทำไมถึงแค้นคนนั้น ทำไมถึงทำแบบนี้ แต่ถ้านางเอกจะทำ ก็เต็มที่ มีอะไรอยากให้ช่วยเหลือก็เรียกไรงี้ อยากตบคนใช้ไหม ทำ ถูกตบมาไม่อยากรักษาเพราะจะเอาไปเป็นหลักฐานเรียกความสงสารก็ตามใจ (แต่ให้ยามารักษาแล้วก็แอบจัดการคนที่ตบนางเอกทีหลัง…) อยากได้อะไรพี่จัดให้ พี่รวย (รู้สึกป๋ามาก) เท่านั้นไม่พอ นางยังสุภาพบุรุษมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ช่วงเวลาที่พีคที่สุดยังไม่ยอมทำ! #เดี๋ยวๆๆๆๆ
คือนางเอกโดนพิษปลุกอารมณ์งี้ พระเอกก็ไล่ให้คนไปหายาถอนพิษ ส่วนตัวเองก็ดูแลไม่ห่าง โดนนางเอกจิก กัด ทึ่ง ยั่วยังไงก็ทน! คือสงสารมาก อ่านไปก็สงสารไป นางเอกตอนหลับนี่น่ากลัวด้วย น่าสงสารด้วย แต่พระเอกดันยอมนี่ซิ! อยากกัดก็กัดเลยยยย อยากจูบก็จูบไป อยากทำอะไรทำ ยกเว้นอย่างเดียว คือขั้นสุดท้าย! พี่เสานางไม่ยอมทำตอนที่นางเอกไม่รู้สึกตัว! เอาใจไปเลยค่ะ! น้องให้ในความสุภาพบุรุษของพี่ แต่น้องอยากให้ทำ!!! #ผิด
ไม่ใช่ว่าฝนหวังอ่านฉากนั้นนะ แต่ฝนสงสารนาง… อ่านแล้วดูทรมานมาก ทำๆไปเถอะ จะได้ไม่เป็นภาระของคนอ่าน #ผิดแรง ลุ้นมาก สงสารมาก แล้วก็ฮึยๆมาก (อะไรคืออึยๆ???)
ช่วงท้ายๆของเล่นสาม เกิดเรื่องมากมาย ทำให้นางเอกจำเป็นต้องแต่งงานกับพระเอก คือพี่เสานางก็จะแต่งเนี่ยแหละ แต่ดันไม่เอาอ่าวเรื่องการจีบหญิงนี่ซิ ขอนางเอกแต่งงานด้วยเหตุผลสารพัดอย่าง นู้นนี่นั่นบ้างล่ะ ยกเว้นอย่างเดียว ไม่เคยบอกว่ารัก! ส่วนนางเอกนี่ก็ไม่ใช่ว่าเล่นตัว แต่ด้วยความละแวงมากจากชาติที่แล้ว ก็ตั้งใจจะไม่รักใคร แต่ดันหวั่นไหวกับพระเอก ก็ยอมแต่งแต่ก็เหมือนไม่ยอมงี้ (แหมะ จูบก็แล้ว เกือบตกเป็นของเขาก็แล้ว จะเล่นตัวทำไม!!) แต่ฝนอ่านไปก็รู้แหละ นางหวังให้พระเอกขอแต่งงานด้วยใจจริง เป็นสาวมีปมก็อยากจะได้อะไรที่ทำให้มั่นใจ ไม่ใช่ยกเหตุผลสารพัดอย่างที่บอก รักก็พอไรงี้ แต่พี่เสานางไม่รู้ ต่างคนต่างไม่ยอมบอกความในใจกัน จนจบเล่มสาม ก็ยังไม่พูดดดด จะแต่งกันแล้วนะ บอกไปเถอะ จะได้จบๆ ไม่เป็นภาระของคนอ่านนนนน ลุ้นจนผ้าห่มขาดแล้วเนี่ย!!! (นี่ก็อีกจุดค้างของน้ำฝน ลุ้นแรง ค้างแรง ดิ้นแรงงงงงง)

เหนื่อย… พิมพ์เหนื่อยมาก ฮาาา

แน่นอน นิยายจีนมักจะมีจุดที่น้ำฝนอ่านแล้วรู้ว่าหลุด…
แต่ถึงเจอแบบนั้นก็ยังชอบอยู่ดี ให้คะแนนความถูกอกถูกใจในพล็อต ความแรงของนางเอก ความหล่อและสุภาพบุรุษของพระเอก(อยากได้แบบนี้) และความฮาของพ่อบ้านพระเอก (ว่าง่ายๆ ให้คะแนนจิตพิศวาส) ไปเต็มค่ะ! #ลำเอียงล้วนๆ

คำเตือน..
ผู้ที่ทนความค้างของหนังสือไม่ได้ อย่าเพิ่มเริ่มอ่าน ให้รอภาคสองก่อนค่อยอ่าน
เพราะไม่งั้น พออ่านเรื่องนี้จบ 3 เล่มแล้วจะทำให้ความอยากอ่านนิยายเรื่องอื่นๆลดลง จริงๆ…
ค้าง ค้างสุด ค้างสุดๆ คนอื่นเขาบอกว่าอ่านได้ ไม่ค้างเท่าไร แต่น้ำฝนไม่ได้ คือแบบ คือแบบบบบบบบ อยากรู้มว๊ากกกกกกกกก เมื่อไรจะถึงเดือน 4 อะ ฮืออออออ

PS.
→ อ่านเรื่องนี้จบน้ำฝนพักนิยายไปหลายวันกว่าจะหยิบเรื่องอื่นมาอ่านได้… จริงๆ
→ จัดมาจากพี่เมพนะจ๊ะ


More :
Goodreads : #1 | #2 | #3
ทดลองอ่าน : ห้องสมุด


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s